Кіріспе

Bonsoir — Жан Пьер Моки режиссерлік еткен 1994 жылғы француз фильмі.

Сюжет

Алдымен әйелін жоғалтып, сосын твидті тігінші қызметінен айрылған Алекс Понтин (Мишель Серро) қоғаммен байланыста болудың жаңа жолын тапты. Ол адамдардың үйіне туыс немесе шенеунік болып кіріп, оларды тегін тамақтандырып, бір түндік пана беруге көндіреді. Алғашқыда ол қорқынышты Дюмонт жұбымен (Жан-Пьер Биссон мен Майк Янсен) түскі ас ішеді, сол кезде ұры оны тонауға тырысады. Алекс жеті баланың анасы Маридің (Мари Кристин Барро) үйінде теледидардың алдында бір кеш өткізеді. Мариден қашып, ол сүйкімді, бірақ ұялшақ лесбиянка Каролинаның (Клод Джейд) және оның әзілқой сүйіктісі Глорияның (Коррин Ле Пулен) үйінде кешкі ас тауып, жаңа төсекке жатады. Мұрасын сақтау үшін Каролина, өзінің қорқынышты қарындасы Кэтринге (Лоуренс Винсендон) гомосексуализмі үшін айып тағып, Глорияның өзінің хатшысы, ал Алекс – сүйіктісі екенін тақсайыны Амелиге (Моник Дарпи) айтады. Алекс Каролинаның төсегінде жалаңаш болуға мәжбүр болады. Ол Каролинаның мұрасын сақтап қалады. Істі тергеп отырған полиция қызметкерлері (Жан Клод Дрейфус) соншалықты баяу қимылдайды, Алекстің тұтқындалуының ықтималдығы төмен. Жан-Пьер Мокидің көптеген фильмдеріндегідей, мұнда да анти-мемлекеттік, тіпті анархистік идеялар күшті. Бұл фильмде өзін моральдық билік деп жариялаған тұлғалардың (полиция, дін қызметкерлері, тіпті Республика Президенті) бейнеленуі арқылы және фильм соңында Алекс Понтиннің қоғамдық батыр ретінде көтерілуі арқылы көрінеді. Қоғам мен мемлекет адамгершілік пен адалдықтан айырылып, жайбарақаттанғанда, жақсырақ қоғам мен жақсы әлемді құру міндеті эксцентриктерге, алаңдаған Каролина сияқты сырттан келгендерге жүктеледі, оған қарындасы мен әпкесі оның гомосексуализмінің құпиясы үшін шабуыл жасайды. Мишель Серро қазіргі заманғы өмірді ерекше сатиралық комедияда бағалайды. Ол өзінің жаңадан тапқан бостандығын пайдаланып, өмірлерін жақсарту үшін олардың өміріне сәтке кіріп, жалған босқын рөлін ойнайды. "Bonsoir" одан да ары барып, тек полиция ғана емес, бүкіл қазіргі қоғамның орташалыққа және моральдық салғырттыққа кінәлі екенін көрсетеді. Жақсы болашаққа жол көрсету үшін заманауи өмірдің шектеулерінен азат болған Алекс Понтин сияқты сырттан келген адам қажет.