Stephen of Muret

Кіріспе

Француздық римдік католик әулие Стефан Муре (1045 8 ақпан 1124) Грандмонт аббатшылығының (ана үй) және Грандмонт орденінің негізін қалаушы болды.

Гиографиялық

Оның ерте өмірінің дәстүрлі тарихы (Patrologia Latina 204, coll. 10051072) жазған, оның мазмұны былай: Степан он екі жасында әкесі Тьер виконтымен бірге Италияға барды, онда оны Беневенто архиепискобы Мило тәрбиелеуге қалдырды; он екі жыл осы прелаттың үйінде болғаннан кейін, ол Калабриядағы оқшау адамдармен танысты, бірақ ешқашан олардың өмір салтына қосылмады. Содан кейін ол ата-анасымен қоштасу үшін Францияға оралды, бірақ олар өлді деп тапқаннан кейін Италияға оралды. Оның қамқоршысы Мило да қайтыс болғаннан кейін, ол Римде тұрып, қаланың діни үйлерінің ережелерін зерттеді. Төрт жыл болғаннан кейін ол Грегори VII-ден Калабрияда жиі кездесетін оқшауларға ұқсас институт құруға рұқсат беретін бұқаны алды және Францияға оралды. Бұл оқиға мүмкін емес; оның әкесі Баридегі Қасиетті Николайға зыярат ету үшін Италияға барған; бірақ Николайдың молы бірнеше жылдан кейін ғана орналастырылды; Мило он екі жыл бойы Беневентоның архиепископы болған жоқ; Григорий VII бұқасы - жалған. Әулие Степанның өмірі туралы нақты шындықты қазір анықтауға болмайды. Алайда, Миломен байланыстар, оның қысқа епископаты (107475) өмірбаяншының кез-келген кейінгі өнертабысына қарсы тұрмақ; байланысы, сондай-ақ, папаларды реформалау үшін ерекше қызығушылық танытқан Беневентомен; және оның өмірінде кереметтердің болмауы, кем дегенде кейбір егжей-тегжейлі тарихи тұрғыдан дұрыс деп дәлелдейді. "Живая" кітабы бастапқыда XII ғасырдың ортасында жазылған және сол ғасырдың соңғы онжылдығында қайта қаралған сияқты. Гранмонт ордасы қандай ұлы орданың ұрпағы бола алатыны туралы дау-дамай, содан туындаған жалған деректер негізін қалаушының өмірін жасыруға көп септігін тигізді. Степан Гранмонт орденінің негізін қалаушы болса да, шәкірттеріне өзінің қасиетті өмірінің үлгісін ұсынудан басқа ештеңе істемеді, ал ол өлгеннен кейін ғана бұл тәртіп берік орнады.

Serious chronological difficulties are presented by the traditional story of his early life (printed in Patrologia Latina 204, coll. 1005–1072), which runs as follows: Stephen in his twelfth year accompanied his father, the Viscount of Thiers, to Italy, where he was left to be educated by Milo, Archbishop of Benevento; after passing twelve years in this prelate's household, he became acquainted with hermits in Calabria, but never joined their way of life. He then returned to France to bid farewell to his parents, having formed the design of entering religion, but, finding them dead, returned to Italy. His patron Milo having also died, he established himself at Rome, where he studied the rules of the religious houses of the city. After a four years' sojourn he obtained a Bull from Gregory VII authorizing him to found an institute resembling that of the solitaries he had frequented in Calabria, and returned to France. He is said to have settled at Muret in 1076

This story is impossible; his father visited Italy in order to make a pilgrimage to St. Nicholas at Bari; but Nicholas's relics were not placed there till some years later; Milo was not Archbishop of Benevento for twelve years; the Gregory VII's bull is a forgery. The exact truth as to St. Stephen's life cannot now be established. However, the connexions with Milo, whose short episcopate (1074–75) would argue against any later invention by a biographer; the connexion, too, with Benevento, which held particular interest for reforming popes; and the lack of miracles during his life, would all argue for at least some details being historically sound. The Life would seem to have been originally written in the mid twelfth century and to have been revised in the last decade of that century. The quarrel as to what great order could claim Grandmont as its offspring, with the consequent forgeries, has done much to involve the founder's life in obscurity. Though Stephen was certainly the founder of the Order of Grandmont, he did little for his disciples except offer them the example of his holy life, and it was not till after his death that the order was firmly established.

Құрмет

Оның басы Лауриер кантонындағы (Haute Vienne департаменттегі) Сент-Силвестр шіркеуінде сақталған. Оны 1167 жылы Лимож епискобы Джеральд II, 1189 жылы папа Климент III қасиетті деп жариялады. Оның литургиялық мерекесі 8 ақпанда өтеді.