Кіріспе

Жоқ, жоқ. 214-эскадрилья - Корольдік әуе күштерінің бұрынғы бөлімшесі.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

No 214 эскадрилья No 14 Squadron Royal Naval Air Service (RNAS), өзі бұрын No. 7А эскадрильясы RNAS жаңа нөмірді тек 1917 жылдың 9 желтоқсанында алды. 1918 жылы 1 сәуірде Корольдік ұшу корпусы мен RNAS-тан RAF құрылғанда, оған 214 нөмірі берілді. Кейіннен оған No 214 (Федеративтік малай мемлекеттері) эскадрильясы деген толық атау берілді. Жоқ, жоқ. 214-ші эскадрильяның бастауында Хэндли Пейдж типті O/100 бомбалаушы ұшақ болды, бірақ көп ұзамай 1918 жылдың ортасында ол неміс стратегиялық нысаналарына қарсы ұшуды жалғастырған O/400 күшті ұшағын алды. 1918 жылдың 29 маусымынан 23 қазанына дейін 214-эскадрилья RAF Сент-Инглевертте орналасқан.

Соғыс аралығы

Соғыстан кейін эскадрилья Мысырға көшірілді, бірақ 1920 жылы 1 ақпанда екіпажы мен ұшақтары No. 216 ұшақ. 1935 жылы 16 қыркүйекте No. 9 эскадрилья RAF жаңа 214-эскадрильяны құру үшін пайдаланылды. Бұл да бомбалаушы эскадрильяның Викерс Вирджиния Mk. Боскомб әуежайындағы Х түнгі бомбалаушылар.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, ол 1942 жылы үлкен Шорт Стирлингке ауыстырылған Викерс Веллингтонды қайта жарақтандырды. Кейіннен эскадрилья RAF Чедбургке көшірілді. Канаданың Корольдік әуе күштері ұшқышының естеліктері оның эскадрильямен алғашқы операциясын баяндайды, Стирлингс "ауыр" жолмен жүрді: "Чедбургтің пабына жүз метр қашықтықта жүретін периметрлік жол, оның алдында жергілікті тұрғындар . "Біздің үйімізге келгендер Мақсат - Ганновер. Стирлингтің ұшақтарды жоғалтуы Германияны бомбалаудан бас тартуға әкелген кезде 1943 жылдың желтоқсан айында эскадрилья RAF Даунхэм базарына ауыстырылды. 1944 жылдың қаңтар айында эскадрилья No No 1 әскери-техникалық бөлімге ауыстырылды. 100 RAF тобы негізгі бомбалау операцияларын қолдау үшін электрондық қарсы шаралар үшін. Эскадрилья Boeing Fortress Mk II және Mk III және Stirlings ұшақтарын қолданды. Олар "Әуедегі сигареттер" (ABC) деген кодты атаумен аталған бұғаттау жүйесін неміс түнгі ұшақтарының байланысын бұғаттау үшін қолданды. Неміс тілді радио операторлары жер бақылаушыларының хабарларын анықтап, бұзады және түнгі ұшақтарды бомбалаушылардан аулақтандыру мақсатында өздерін жер бақылаушылары ретінде танытады. 214-ші эскадрильяның кем дегенде кейбір B 17 ұшақтары "Piperack" қондырғысымен жабдықталған, ол немістердің Лихтенштейн SN 2 әуеден ұстап алу радарларына қарсы әрекет етті. Соғыс аяқталғаннан кейін эскадрилья 1948 жылы 1 наурызда RAF Aldergrove-де қайта құрылды және 1948 жылдың 18 қазанына дейін Handley Page Halifax GR.6 ұшағын жұмыс істеді.

Соғыстан кейінгі

1955 жылдың шілдесінде эскадрильяны Батыс Германиядағы RAF Laarbruch-те Германияның Корольдік әуе күшінің құрамында құру жоспарланған болатын, бірақ құрылу аяқталмас бұрын жаңа құрастыру эскадрильясы No. 80 ВВС эскадрильясы. Ол 1956 жылдың 21 қаңтарынан 1965 жылдың 28 ақпанына дейін RAF Мархамнан Vickers Valiant ұшағын қолданды. Леонард Трент Виктория Кресті иегері, "Валиант" эскадрильясының алғашқы командирі болды. Оның орнын болашақ әуе штабының бастығы және RAF Маршалы Майкл Бетхэм басқарды. Бастапқыда "Валиант" V бомбардировщик ретінде қызмет атқарған, бірақ кейіннен танкерлерге айналдырылды. 1965 жылы таратылған ол келесі жылы "Хендли Пейдж Виктор" танкерімен қайта құрылды және 1977 жылы толық таралғанға дейін жалғасты.

Апаттар мен оқиғалар

1937 жылы 29 сәуірде екі жаңа Хэндли Пейдж Харроу RAF Feltwell әуе кемесі Виссингтон, Норфолк үстінде әуеде соқтығысып, бес ұшқыш қаза тапты. Бір ұшақтың қанатының ұшы екінші ұшақтың құйрығына тиіп, бірі далаға құлап, жанып кетеді, ал екіншісі Висси өзеніне құлады деп хабарланды. 1943 жылдың 10-11 тамызында ұшу сержанты Гарри Эрнест Холл қозғалтқышынан айырылып, операциядан қайтып келе жатқан мүгедек ұшақтың ұшқышы болды. Англияның оңтүстік жағалауындағы Бексхиллге жақындаған кезде ұшақтың жанармай қоры түсіп, теңізге құлап кетті. Ұшақ ұшақпен соғылғанда, екіпаж уақытша есінен танып, тез арада суға толыған. Ф/С Холл ең бірінші қалпына келді және оның алғашқы ойлары экипаждың қауіпсіздігі үшін болды. Ол радиооператорды жараланған күйінде астродомның астында сүзіп жүргенін тауып алды. Судың тез көтерілуіне қарамастан және оның қауіпсіздігіне мүлдем мән берместен, ол оны ұшақтан шығарып, оны құмға қауіпсіз түрде орналастырды. Содан кейін ол жоғалған навигатор мен ұшақ инженерін іздеу үшін ұшаққа оралды. Екіпаждың бес мүшесін әуе/теңіз құтқару ұшыруымен жинап алды, екеуі қайтыс болды. Қараңғылықтан ауырлаған, төтенше жағдай кезінде Ф/С залы өте батыл әрі салқындық танытты. Өкінішке қарай, Ф/С Холл алты аптадан кейін операция кезінде қаза тапты. Ф/С Холлдың ерлігі үшін Ұлыбритания патшасы Георг VI оның анасына өлімінен кейін табыс еткен Британ империясының медалімен марапатталды. 1968 жылы 19 тамызда "Виктор К1" XH646 әуеде Норфолк штатының Холт қаласының маңында ауа райының нашарлауынан 213-ші эскадрильяның "Электрлік Канберра" ұшағымен соқтығысып, "Виктордың" төрт экипаж мүшесі және "Канберраның" үшеуінің бәрі қаза тапты.

Халықтық мәдениетте

214-ші эскадрильяның ІІ дүниежүзілік соғыстағы бомбалау операциялары мен экипаждары 1948 және 1949 жылдары BBC радиосының "I Shan't Be Home To Dinner" драмасының негізін құрады. Көптеген басқа RAF әйелдері сияқты, автор күйеуінің белсенді қызметі кезінде базадан тыс бөлмелерде өмір сүруді таңдады. Ол өзінің арғы тегі бойынша жұмысты бастады, ол базадағы моральды жоғары ұстауға көмектесті. Пьеса Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде RAF әуеайлақтарында туындайтын отбасылық және өзара қолдаудың күшті сезімін зерттеді, әуе экипаждары мен әйелдері, ғашықтар мен отбасылары үшін де жердегі күнделікті өмір қандай болғандығын жазды. Әскери-әуе әскерлерінің ерлігіне құрмет көрсету үшін жазылған бұл пьеса, әйелдің соғыс драмасы ретінде бірегей болуы мүмкін, ол тұңғыш рет соғыс кезінде "күткен әйелдерді" қолдау туралы жарық шашып, сонымен қатар әйелдің жазған драмаларының бірі. Ресей соғысқа кіргеннен кейін No 214 эскадрилья Черчилльдің шұғыл қозғалысында өз рөлін ойнайды, бұл RAF соғысты Берлинге дейін жеткізе алатынын дәлелдеу үшін. 1941-жылдың 7-ші және 8-ші қыркүйегінде 197 бомбардировщиктің бір толқыны Берлин мен оның айналасындағы алыс қашықтықтан нысаналарға, соның ішінде 214-ші эскадрильяның Веллингтондарына ұшырылды. Фл/Лейтенант Кит Фальконнер өзінің қызметтік кезеңі аяқталды және енді Брамскотта нұсқаушы ретінде ауыстырылды. Әдеттегідей эскадрильяның жаңа командирі, Wg Cdr G L Cruickshanks D. F. C. өзі 8 қыркүйек 1941 жылы миссияда Vickers Wellington R1784 ұшағын ұшырды. Оның құрамында еріктілер командасы болды: сержант Леонард Тайн Чепмен (Сымсыз оператор / Аэропулец), Sqn / Ldr Уильям Дэвис, Fg / Off Уильям Эспелен, (Сымсыз оператор / Аэропулец), Флт / Лт Кейт Джеймс Фальконнер (Мұғалім) және сержант Артур Норман Пейдж. 214-ші эскадрилья бір ғана Веллингтон R1874 ұшағын жоғалтты, оның алты экипажының барлығы Берлин үстінде қаза тапты. Олар ақырында Берлиндегі Пичелсберг әскери зиратында бірге жерленді, олардың соңғы құрбандығы міндетті емес, ерікті түрде берілді. Қызметке кіріспес бұрын, Круиксшенкс Оңтүстік Африканың әйгілі крикетшісі болды. Сонымен қатар, миссияның сымсыз операторы Уильям Эсплен табысты әуесқой жарыс жүргізушісі және әйгілі Ercol жиһаз дизайны компаниясының негізін қалаушының ұлы болды. Фреда Фальконер 1948 жылы BBC радиосының сәрсенбілік таңғы бағдарламасында көрсетілген пьесаның алғашқы нұсқасында олардың аттарын өзгертіп, өздерінің оқиғаларын айтып берді. "Радио Таймс" газеті BBC-ге арналып жазылған хаттар толқынынан кейін, көпшілікке танымал болған оқиғаның шынайы әрі шынайы суретіне көңіл бөлген тыңдаушылардан ерекше әсер етілгенін хабарлады. Кейіннен 214-эскадрильяның RAF Stradishall базасындағы өмір туралы әңгімені автор қайтадан кеңейтіп, 1949 жылы 23 шілдеде "Saturday Night Theatre" қойылымы ретінде және бүкіл елдегі сахналарда көрсетілді.