Кіріспе

Марокконың премьер-министрі (1958-1960) Абдалла Ибрагим (عبد الله إبراهيم; 24 тамыз 1918 - 11 қыркүйек 2005) - Марокконың саясаткері және ұлттық қозғалыстың қайраткері. 1958 жылдың 16 желтоқсаны мен 1960 жылдың 20 мамыры аралығында Марокконың солшыл премьер-министрі болды. Марокконың 3-ші премьер-министрі болды. 1958-1960 жылдары Марокконың сыртқы істер министрі болды.

Ерте өмір

Ол Маракеш қаласына жақын Тамеслухта қарапайым және құрметке лайық отбасында дүниеге келген. Оның әкесі, шариф (Пайғамбардың ұрпағы) тері саудасымен айналысты. Ол Бен Юсеф медресесіне оқуға түсті, онда болашақ қарсылық көшбасшылары Басри, Бенсаид, Джебли, сонымен қатар кәсіподақшы Нубир Амауи және исламшыл көшбасшы Абдеслам Ясин болады. Сол кезде Маракеш атақты Тами Эль Глауидің іс жүзіндегі билігі астында өмір сүрді. Протекторат пайда болғаннан бері (1912) орнатылған коменданттық сағат тәуелсіздікке дейін сақталады. Сол кезде Абделла өзінің талантын танытады. Ол - үздік ұйымдастырушы, шаршамас, құпиялылықты үнемі сақтайтын адам, қалаға патриоттық ұяшықтар желісін құйған, әсіресе отаршылдық билікке қиындық туғызған қолөнершілер арасында. Оның тиімділігіне тек қол жетімділігі ғана тең. "Ол халықтың әкімшілік, денсаулық, мектеп, сот мәселелерін шешіп, оларды шешуге көмектесті", - деп еске алады Абдеслам Жебли. 1937 жылы ол Шарль Ногуесті қуғын-сүргінге ұшырату мақсатында Таруданға жер аударылды. Жұмысшы класы Тәуелсіздік қозғалысының авангарды болуы керек деген сенімде ол Марокко жұмысшыларының одағын құруға қатысты. Ол партияның "Әл-Алам" газетінің редакторы. 1945 жылы Париждегі Сорбоннаға оқуға түседі, онда ол Андре Бретон, Жан-Поль Сартр және Луи Арагонмен бірге жұмыс істейді. 1956 жылы тәуелсіздік алғаннан кейінгі бірінші үкіметте Еңбек министрі, екіншісінде Жұмыспен қамту және әлеуметтік істер министрі қызметін атқарды. 1951 жылы Маракеште қоғамдық тәртіпті бұзғаны үшін Сахараға үш айға жіберілді. Мұхаммед V-тің жер аударылудан оралғаннан кейін және Франциямен Ла-Селле-Сен-Клауд келісімдері кезінде келісілген тәуелсіздікке өту аясында ол 1955 жылы 7 желтоқсанда бірінші Мбарек Беккей үкіметінде ақпараттан жауапты, Кеңес Төрағасының жанындағы Мемлекеттік хатшы болды. Алайда, ол абсолюттік монархияны қалпына келтіруге қарсы болды және Марокконың азаттық армиясын қолдады.

Тәуелсіздік алғаннан кейін

Мароккодағы француз протектораты ресми түрде 1956 жылдың 2 наурызында аяқталса да, Абдалла Ибрагим бірінші Беккей үкіметінде қызмет етуді жалғастырды. Кейбір министрлермен келіспеушіліктер мен келіспеушіліктерге қарамастан, оның көбі оған таңдалса да, ол кедейлерге оңды әлеуметтік демократиялық бағдарламаны қолданды, амбициялық мемлекеттік экономикалық секторды іске қосты және Мароккода құрылған шетелдік әскери базалардан жұмыс істеді. Алайда, ол өзінің жеке жауы, болашақ Хасан II, Ішкі істер министрі кабинетіне тағайындалған американдық офицерді шығарып жіберуге тырысқаннан кейін, оны жұмыстан босатты. 1956 жылы 26 қазанда екінші кезеңде Еңбек және әлеуметтік істер министрі болды. Балафрей үкіметінде (1958 жылы 12 мамырда басталған) ешқандай лауазымға ие болмағаннан кейін, ақыры 1958 жылы 24 желтоқсанда Король Мұхаммед V оны Сыртқы істер министрлігімен бірге Үкімет кеңесінің төрағасы етіп тағайындады. Ол бұл лауазымға 1960 жылдың 20 мамырында қызметінен босатылғанға дейін ие болды. 27 мамырдан бастап патша өзі жаңа үкімет Кеңесінің төрағасы болды. 1959 жылы ол халықтық күштердің ұлттық одағының (UNFP) құрылуын мақұлдады, оның ішінде Мехди Бен Барка мен Абдеррахим Буабид. Ол екінші съезде бас хатшы болып сайланды. БҰҰ-ның азық-түлік бағдарламасының басшылары арасында келіспеушіліктер болды. 1975 жылы кезектен тыс съезде партияның атауы Халықтық күштердің социалистік одағы болып өзгертілді, Әбдеррахим Буабид бірінші хатшы болып сайланды. Атаудың өзгеруі кез келген амальгамды жою үшін қажет деп саналды. Абдалла Ибрагим бұрынғы UNFP-дің басшылығында қалды. Ол өзінің саяси қызметін кейінге қалдырып, 1976 жылдан бастап басталған барлық сайлау процестеріне қатысудан бас тартты.

Өлім

Ол 2005 жылдың 11 қыркүйегінде 87 жасында қайтыс болды. Ибрагим саяси өмірден көптен бұрын кетіп қалған, бірақ, әрине, марокколықтардың есінде қалады. Оның жерлеу рәсіміне барлығы: Марокконың принсі Мулай Рашид, Қарсылық жасағының ардагерлері, партия басшылары, азаматтық қоғамның жұлдыздары қатысты.