Elbingerode

Кіріспе

Төменгі Саксониядағы муниципалитет Elbingerode Германияның Саксония-Анхальт штатындағы Харц округінің Оберхарц-ам-Броккеннің Орцтайл болып табылады. Бұрынғы қала 2010 жылдың 1 қаңтарында жаңадан құрылған муниципалитетке қосылды.

География

Ол шығыс Харц тау жотасында, көршілес Вернигеродеден оңтүстікке қарай орналасқан. Бұрынғы муниципалдық аймаққа Эльбингеродтың өзі, сондай-ақ Кенигшутте және Рубеланд ауылдары кірді. Қоршаған тауларда көптеген кен кен орындары мен темір зауыттары болған. Бүгінде "Дрей Кронен & Эрт" кен орны мен "Бюхенберг" шахтасы танымал туристік орындар болып табылады. 1886 жылы ашылған стандартты калибрлі Рюбеланд темір жолының Бланкенбургке дейінгі жүк пойызымен бірнеше айналадағы әк тас шұңқырларына жүк пойызы қызмет көрсетіледі. Бұрынғы жалғасы Дрей Аннен Хоне станциясына және Харц темір жолының желісі 1965 жылы жабылды. Қаланың шетінде Tagebau Felswerke деп аталатын ашық шахта бар. 39-шы бақылау пунктінен "Харцер Вандернадель" секілді жаяу жүргіншілер жолынан кен орнын тамаша көруге болады.

Тарих

Эльбингероде айналасындағы жерлер орта ғасырлардан бері феодалдық аңшылық жер болған, ол Саксония герцогтігінің құрамында болған Харзгау аумағының бөлігі болған. Генрих Фулер патша 935 жылы корольдік аңшылық сарай Бодфельдте бірнеше рет болған, сондай-ақ оның Остон және Салиан әулеттерінің мұрагерлері де болған. 1056 жылы император Генрих III 1056 жылы 1005 жылы Папа Виктор II-мен бірге аң аулау сапарында қайтыс болды. Елді мекеннің өзі алғаш рет 1206 жылы Рим папасы Иннокентий III Гандерсхайм аббатшылығының канонисттеріне иелік бергенде, Альвелингерот деп аталды. 1422 жылы Брансвик абысыны Агнес Эльбингороданы әкесіне, Брансвик Грубенхагеннің герцогы Эрик I-ге берді, ол бес жылдан кейін Эльбингород кен орындары мен Уайлдбаннфорст аңшылық алқаптарын Столбергтің граф Бодо VII-ге берді. Алайда Бодо 1438 жылы Шварцбург графтарына алыс жерлерді кепілдікке беруге шешім қабылдады. Оның ұрпақтары қарызға батқандықтан, кепілдікті өтеуге мүмкіндігі болмады. Ақыры 1564 жылы Каленбергтің Брауншвик герцогтары феоданы басып алып, Эльбингероде азаматтарына қала артықшылықтарын берді, ол жергілікті әкімшілік әкімшілігінің орнына айналды. Столберг графтары егіндіктерді қайта алуға тырысты, бірақ олардың талаптары 1635 жылы Брансвик герцогы Георг Каленбергтен қабылданбады. Каленберг княздігімен бірге 1705 жылы Эльбингероде жаңадан құрылған Ганноверлік электораттың бөлігі болды. Уэстфалияның Наполеондық Корольдігінің уақытша бөлігі, 1814 жылы Ганновердің Вельф Корольдігіне өтті. 1866 жылғы Аустрия-Пруссия соғысынан кейін Пруссиямен қосылған ол Ганновер провинциясына қосылды. 1932 жылы Эльбингероде Саксонияның Пруссия провинциясындағы Ильфельд ауданына өтті; ол Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Кеңес Одағының және Шығыс Германияның басқыншылық аймағының бөлігі болды. 2010 жылы Эльбингероде, Рубеланд және Кенигшутте көршілес Беннекенштейн және Хассельфельде қалаларымен, сондай-ақ Эленд, Сорге, Стиге және Танне муниципалитеттерімен Оберхарц ам Брокен қаласына бірікті.

The lands around Elbingerode had been a feudal hunting ground since the Middle Ages, when it was part of the Harzgau territory within the Duchy of Saxony. King Henry the Fowler stayed several times at Bodfeld, a royal hunting lodge or Königspfalz, demonstrably in 935, as did his successors of the Ottonian and Salian dynasty. In 1056 Emperor Henry III died here on 1056 10 05 on a hunting excursion with Pope Victor II. The settlement itself was first mentioned as Alvelingeroth in a 1206 deed, when Pope Innocent III granted the estates to the canonesses of Gandersheim Abbey. In 1422 Abbess Agnes of Brunswick ceded Elbingerode to her father, the Welf duke Eric I of Brunswick Grubenhagen, who vested Count Bodo VII of Stolberg with the Elbingerode mines and Wildbannforst hunting grounds five years later. Nevertheless, Bodo chose to give the remote estates in pawn to his brothers in law, the Counts of Schwarzburg, in 1438. His descendants, deep in debt, were not able to redeem the pledge. Finally in 1564, the Brunswick dukes of Calenberg seized the fief and granted town privileges to the citizens of Elbingerode, which became the seat of a local Amt administration. The Stolberg counts had vainly attempted to regain the estates; their claims were finally rejected by Duke George of Brunswick Calenberg in 1635. With the Calenberg principality, Elbingerode became part of the newly established Electorate of Hanover in 1705. Temporarily part of the Napoleonic Kingdom of Westphalia, the Amt passed to the Welf Kingdom of Hanover in 1814. Annexed by Prussia after the Austro Prussian War of 1866, it was incorporated into the Province of Hanover. In 1932 Elbingerode passed to the Ilfeld district in the Prussian Province of Saxony; it became part of the Soviet occupation zone and East Germany after World War II. In 2010, Elbingerode, with Rübeland and Königshütte, merged with the neighbouring towns of Benneckenstein and Hasselfelde as well as the municipalities of Elend, Sorge, Stiege, and Tanne into the town of Oberharz am Brocken.