Кіріспе

Сент-Айвс ( , «Сент Иа шығанағы» дегенді білдіреді) – Ұлыбританиядағы Корнуолл қаласында орналасқан теңіз жағалауындағы қала, азаматтық округ және порт. Қала Пензанстанның солтүстігінде және Кемборнның батысында Кельт теңізінің жағалауында жатыр. Бұрын қала экономикасы балық аулауға негізделген. Балық аулаудың азаюы коммерциялық бағытты өзгертіп, қала қазірде танымал теңіз жағалауындағы курортқа айналды. 2010 және 2011 жылдары Британдық саяхат наградаларында «Ұлыбританияның ең жақсы теңіз жағалауындағы қаласы» атағын иеленді. Сент-Айвс 1639 жылы Корольдік жарғымен құрылды. Сент-Айвс көптеген суретшілерімен әйгілі. «Гардиан» газеті 2007 жылы оны жылдың ең жақсы теңіз жағалауындағы қаласы деп атады.

Ерте тарих

Сент-Айвс қаласының пайда болуы 5 ғасырда Корнуоллға ирландтық әулие Ианың келуімен байланыстырылады. Қауымдық шіркеу оның атын алып, Сент-Айвс атауы содан шыққан. Кемежайда орналасқан Sloop Inn көптеген ғасырлар бойы балықшылардың тавернасы болған және ол "шамамен 1312 жылға" жатады, бұл оны Корнуоллдағы ең көне таверналардың біріне айналдырады. Бұл қала 1549 жылғы Дұға кітабына қарсы көтеріліс кезінде ерекше көзге түскен қасіреттің орын алған жері болды. Англиялық провист-маршал Энтони Кингстон Сент-Айвске келіп, портрив Джон Пэйнды қонақүйге түскі асқа шақырды. Ол портривтен түскі ас кезінде дарғанат орнатуды сұрады. Содан кейін портрив пен провист-маршал дарғанатқа қарай жүрді; провист-маршал портривке дарғанатқа мінуге бұйрық берді. Портрив "белсенді бүлікші" болғандығы үшін дарға асылды. Сент-Айвс мөрі – күміс фонға жасыл жапырақтар арасындағы плющ бұтағы, ал айналасында "Sigillum Burgi St Ives in Com. Cornub. 1690" деген жазу бар. 1597 жылғы испандық Армада кезінде екі испандық кеме – барк және пинас – испандық флотты таратып жіберген дауылдан паналау үшін Сент-Айвске келді. Олар сэр Уолтер Рэлидің Warspite соғыс кемесімен тұтқындалды, ол да сол дауылдан зардап шеккен еді. Тұтқындар берген ақпарат Армаданың мақсатын анықтау үшін маңызды болды.

Кейінгі тарих

Pedn Olva Mine, бұрынғы мыс кені, Pedn Olva Point adit, 1911 жылға дейін Сент-Айвсте жұмыс істеді, сол кезде Pedn Olva Point-тегі машина үйі бұзылып, қазір сол жерде Pedn Olva қонақ үйі орналасқан. Қазіргі заманғы теңіз жағалауындағы курорт 1877 жылы Ұлы Батыс темір жолының бір бөлігі болған Сент-Эрттен Сент-Ивс шығанағына дейінгі темір жол желісінің ашылуынан кейін дамыды. Осының арқасында викториялық дәуірдегі теңіз жағасында демалыс жасауды ұнататын жаңа буын пайда болды. Қаланың көп бөлігі 19 ғасырдың соңғы жартысында салынған. Қыраттар мен шығанақтар бойымен иіліп өтетін темір жол Бичинг кесімдерінен аман қалды және өзі де туристік орынға айналды. 1952 жылы қаланың жанында Корольдік теңіз күштерінің соғыс кемесі қағылып қалды. Кейін кеме құтқарылып, жөнделіп, қайтадан қызметке кірісті. 2008 жылы HMS Wave кемесіне тиесілі деп саналатын винт жағаға шықты. 1999 жылы қала 1999 жылдың 11 тамызында болған күн тұтылуын алғашқы қарсы алған жер болды. Tate St Ives «As Dark as Light» атты көрмені ұйымдастырды, онда Юко Шираиши, Гарри Фабиан Миллер және жергілікті мектеп оқушыларының туындылары қойылды, бұл оқиғаны тойлау мақсатында жасалды. Астроном Патрик Мурдың тікелей эфирдегі BBC бағдарламасы бұлтты болғандықтан тұтылуды көру мүмкін болмады.

Балық аулау

Орта ғасырлардан бастап балық аулау Сент-Айвсте маңызды болды; ол Корнуоллдың солтүстік жағалауындағы ең ірі балық аулау порттарының бірі еді. Алғашқы кемежайдың құрылыс мерзімі белгісіз, бірақ Сент-Айвсте кемежай болғандығы туралы алғашқы жазба 1478 жылы Уильям Вурчестердің "Саяхат жолдары" еңбегінде кездеседі. Кемежай 1766 және 1770 жылдар аралығында Джон Смитонмен қайта салынды, ол бұрын күйреген еді. Октагон тәрізді қарау тұрағы мен күмбез Смитонның жобасына жатады. А.К. Гамильтон Дженкин Сент-Айвс балықшыларының сенбі күнін толыққанды демалыс күні ретінде қатаң сақтағанын айтады. Сент-Айвс өте қарбалас балық аулау порты болды, ал балық аулаудың ең көп таралған тәсілі – желімен аулау болатын. Желімен аулау әртүрлі өлшемдегі үш қайықпен жүзеге асырылды, ең үлкен екеуі әртүрлі өлшемдегі желілерді тасыды. Ұжымда жиырма жеті немесе жиырма сегіз адам болды. Бірақ бұл практика 1924 жылы тоқтатылды. 1747-1756 жылдар аралығында Корнуоллдың төрт маңызды порты – Фалмут, Фуэй, Пензанс және Сент-Айвс порттарынан жөнелтілген пилчардтың жалпы саны жылына орташа есеппен 30 000 шошқаны құрады (яғни 900 миллион балық). 1790 және 1796 жылдары аулау көлемі одан да жоғары болды. 1847 жылы Корнуоллдан экспортталған пилчардтың саны 40 883 шошқаға, немесе 122 миллион балыққа жетті, ал 1868 жылы Сент-Айвсте бір желімен ауланған ең көп көлем 5 600 шошқаны құрады. Ауланған балықтың көп бөлігі Италияға экспортталды: мысалы, 1830 жылы 6 400 шошқа Жерорта теңізінің порттарына жіберілді. 1829-1838 жылдары осы сауда бойынша жылдық орташа көрсеткіш 9 000 шошқаны құрады. Коммерциялық балық аулау көлемі азайғанмен, порт әлі де қолданыста, көбінесе демалыс үшін пайдаланылатын қайықтар, туристік балық аулау және жақын жердегі Каррак Скалаларындағы және жағалау бойындағы теңіз аңдарының колонияларына жасалатын бір күндік сапарлар үшін пайдаланылады. Соңғы кезде Сент-Айвске тән, Виктория дәуіріне жататын ерекше балық аулау қайығы – "жамбо" қайығын қайық жасаушы Джонни Нэнс қаланың теңіздік мұрасын құрметтеу үшін қайта жасады. Бүгінгі "жамбо" қайықтары Сент-Айвс "Жамбо" қауымдастығымен басқарылады.

Құтқару қайығы

Алғашқы құтқару қайығы 1840 жылы қалада орналастырылды. 1839 жылдан бері Сент-Айвстен құтқарушыларға 38 RNLI медалі табысталды, оның 18-і күміс, ал 20-сы қоладан жасалған. 1939 жылғы 23 қаңтардың таңғы сағаттарында 10 балдық дауыл соғып, желдің күші қатты болды. «Джон мен Сара Элиза Стайч» атты құтқару қайығы Корнуолл мүйісі жанында қиын жағдайда қалған кемені іздеу үшін сағат 3-те суға түсірілді. Ол аралды айналып, батысқа бет алғанда дауылдың толық күшін сезінді. Қайық үш рет аударылып, пропеллері істен шыққанда Сент-Айвс шығанағында қалқып жүрді. Бірінші аударылғанда төрт адам қаза болды, екіншісінде тағы біреуі, ал үшіншісінен кейін тек бір адам ғана тірі қалды.

Акулалар

2007 жылғы 28 шілдеде үлкен ақ акуланың көрінгендігі күдік тудырды. Акулалар қоры төрағасы «анықтықпен анықтау мүмкін емес, бұл мако немесе порбегль акуласы болуы мүмкін» деді. Жағалау күзетшілері бұл мәлімдемені «қорқыту мақсатында таратылған қауесет» деп бағалады. 2011 жылғы 14 маусымда мұхиттық аққұйрықты акуланың көрінгендігі күдік тудырды; Shark Trust бұл түрдің британ суларында болу ықтималдығының «өте төмен» екенін мәлімдеді. 2017 жылғы 18 шілдеде портқа жақын көк акула байқалды. 2018 жылғы 16 шілдеде портта тағы бір көк акула байқалды, осыған байланысты Shark Trust адамдардан «оны мазаламауды және қашықтық сақтауды» өтінді.

География

Сент-Айвс Сент-Айвс шығанағының батыс жағалауында орналасқан, оның порты Сент-Айвс аралы (мүйіс) және Смитонның пирсімен қорғалған. Портқа жақын, қаланың ескі бөлігіндегі көшелер тар және тегіс емес, ал қаланың жаңа бөліктеріндегі көшелер кеңірек және биік жерде жатыр. Сент-Айвс мұхиттық климатқа ие, және Ұлыбритания мен Солтүстік Еуропадағы ең жұмсақ қыстар мен ең жылы жаздарды бастан кешіреді. Сондықтан ол жаз айларында танымал туристік орын болып табылады, сонымен қатар жылдық күн сәулесінің мөлшері ұлттық орташа көрсеткіштен жоғары. Оңтүстік-Батыс жағалау жолы қаладан өтеді.

Туризм

Сент-Айвс 1877 жылы ашылған Сент-Айвс шығанағы жолы арқылы қонақтарға қалаға оңай жетіп, танымал туристік орынға айналды. 2007 жылы The Guardian газеті Сент-Айвсті Ұлыбританиядағы ең жақсы жағажай қаласы деп атады. 2020 жылы Сент-Айвс Ұлыбританиядағы ең қымбат жағажай курорты деп танылды. Қала туристердің жұмсаған ақшасы бойынша Ұлыбританияда екінші орында тұр, туристер жыл сайын 85 миллион фунт стерлинг жұмсайды. Жыл сайын шамамен 540 000 күнделікті саяхатшы және 220 000 тұрақты турист Сент-Айвске келеді, ал туризм саласы аймақта шамамен 2800 жұмыс орнын қамтамасыз етеді. 2016 жылы Сент-Айвс тұрғындары жаңа салынған үйлерді екінші үй иелеріне сатып алуға тыйым салуға дауыс берді, оның қолдаушылары 83% құрады. Бұл қаладағы үй бағасының орташа көрсеткіші 320 000 фунт стерлингке дейін өскеннен кейін болды, бұл Корнуоллдағы адамның орташа жылдық табысынан шамамен 14 есе жоғары. 2019 жылы Financial Times газеті үйдің орташа бағасы 351 800 фунт стерлинг екенін хабарлады, сонымен қатар жаңа құрылыс саясаты екінші үйлердің санын азайта алмағанын мәлімдеді. Сент-Айвсте жалға берілетін үйлердің де тапшылығы бар; 2021 жылы қалада қысқа мерзімді демалысқа арналған 1000-нан астам мүлік болса, ұзақ мерзімге жалға алуға тек бір үй ғана қол жетімді болды.

Саясат және әкімшілік

Сент-Айвстің жергілікті басқару жүйесі екі деңгейлі құрылымнан тұрады, оған Сент-Айвс қалалық кеңесі және Корнуолл кеңесі кіреді, екеуі де сайланған мемлекеттік органдар.

Сент-Айвс қалалық кеңесі

Сент-Айвстегі жергілікті басқарудың бірінші деңгейі – қалалық кеңес, құрамында үш округтен сайланған 16 қалалық кеңесші бар. Кеңес жергілікті ұйымдарға гранттар беруге, жаяу жолдарды күтіп ұстауға, автобус аялдамаларын жабдықтауға, жағажайларда күзеттік қызмет көрсетуге, жол қозғалысын реттеуге және бау-бақша участаларын басқаруға жауапты. Бұл – қала аумағындағы жоспарлау мәселелері бойынша консультация жүргізетін және жоспарлау органы – Корнуолл кеңесіне ұсынымдар беретін заңмен құрылған орган. Оның кеңсесі Сент-Айвс Гильдхоллында орналасқан. 1974 жылға дейін Сент-Айвс қалалық кеңесі қазіргі Сент-Айвс азаматтық приходын құрайтын басты жергілікті билік болды. 1974 жылы жергілікті басқару реформасынан кейін Сент-Айвсте сайланатын қалалық кеңес құрылды. 2009 жылдан 2021 жылға дейін Сент-Айвс приходы үш бөлімге бөлінген, сондықтан кеңестегі 123 кеңесшінің үш орынға сайлау өтті. 2009 мен 2013 жылдар аралығында приходты Сент-Айвс Солтүстік, Сент-Айвс Оңтүстік және Лелант пен Карбис шығанағы өкілдіктеді. 2013 жылдан 2021 жылға дейін оны Сент-Айвс Шығыс, Сент-Айвс Батыс және Лелант пен Карбис шығанағы бөлімдері қамтыды. 2021 жылғы жергілікті сайлауда Корнуолл кеңесінің кеңесшілерінің саны 123-тен 87-ге дейін азайтылды. Қазіргі уақытта Сент-Айвс приходы екі бөлімге бөлінген: Сент-Айвс Батыс және Тоуэднак, сондай-ақ Сент-Айвс Шығыс, Лелант және Карбис шығанағы. Әр бөлімнен бір кеңесші сайланады.

Дін

St Ia шіркеуі 5 немесе 6 ғасырдағы ирландтық қасиетті әйел Иа Корнуоллға және балықшылардың қасиетті қамқоршысы Андрейге арналған. 1408 жылы қала тұрғындары шіркеуі мен зиратын қасиеттеуге рұқсат беру үшін папалық бұйрық алуға тырысты, бірақ олар мұны іске асыра алмады, сондықтан крещение немесе жерлеу құқығынсыз жалғастырды. Дегенмен, олар 1410 және 1434 жылдар аралығында қазіргі шіркеуді, Сент-Айвс Лелант приходының құрамындағы жеңілдетілген шіркеу ретінде салды. Олар 1428 жылы су шашу құрылғысына (фонтқа) құқық алды, бірақ зиратты тек 1542 жылы ғана қасиеттеді. Бір ғасырдан астам уақыт бойы Лелант викарийлері Сент-Айвс және Тоуэднак тұрғындарының жерлеу құқығы туралы талаптарына қарсылық көрсетті, бірақ 1542 жылы бұл құқық берілді, сондықтан викарийлер өздерінің резиденциясын Сент-Айвске көшіріп, Лелант викариятын тастады. 1697 жылы дауыл кезінде шіркеуге зақым келді, теңіз жағалауы бұзылып, шатыры мен алтарь үстіндегі үлкен терезеге нұқсан тиді. Сент-Айвс аралындағы мүйісте және Сент-Леонард пристаньында балықшылар пайдаланған, кейін басқа мақсаттарға бейімделген шағын шіркеулер (капеллалар) бар. Бұрынғы Қасиетті Николай капелласы 1904 жылы Әскери министрлікпен жартылай бұзылды, бірақ 1909 жылы, мүмкін Е.Х. Седдинг ескі материалдарды пайдаланып, қайта салынды. Ол қарапайым, тікбұрышты және кейін Жаңа галереяға айналдырылды. Рим-католик шіркеуі, Қасиетті Жүрек және Иа шіркеуі 1909 жылы А.Дж.С. Скоулз жобасы бойынша салынды. Сондай-ақ, екі методист шіркеуі бар: біреуі 1831 жылы Фор көшесінде, екіншісі 1845 жылы аңғардың жоғары жағында, және 1800 жылғы Конгрегациялық шіркеу.

Өнер

1811 жылы Дж. М. В. Тернер Сент-Айвс қаласына келді. 1884 жылы Джеймс Уистлер мен Уолтер Сикерт жақсартылған теміржолмен сапар жасады. Бернард Лич пен Шōджи Хамада 1920 жылы Лич қыш құмыра шеберханасын ашты. Лич, студиялық қыш құмырашы және өнер мұғалімі, «Британ студиялық қыш құмыраның әкесі» деп танымал, Жапонияда Шигекичи Ураноның (Кензан VI) жетекшілігімен қыш құмыра жасауды үйренді, сондай-ақ онда Шōджи Хамадамен танысты. Олар батыс және шығыс өнері мен философиясы тұрғысынан қыш құмыра жасауды дамытты. Лич 1972 жылға дейін жұмыс істеді, ал Виктория және Альберт мұражайы 1977 жылы оның туындыларының көрмесін ұйымдастырды. Лич қыш құмыра шеберханасы бүгінге дейін жұмыс істеп келеді және Лич пен оның шәкірттерінің туындыларын көрсететін шағын мұражайға ие. 1928 жылы Корнуолл суретшісі Альфред Уоллис, Бен Николсон және Кристофер Вуд Сент-Айвсте кездесіп, онда Сент-Айвс мектебінің суретшілер колониясының негізін қалады. 1939 жылы Бен Николсон, Барбара Хепворт және Наум Габо қаланың сұлулығына баулынып, Сент-Айвске қоныс аударды. 1993 жылы Тейт галереясының филиалы – Тейт Сент-Айвс ашылды, сондай-ақ 2015 жылдан бері оның «Palais de Danse» студиясы да бар. Қала 1968 жылы Лондоннан көшіп келген Морис Самрей және Пит Мондриан сияқты шетелден келген суретшілерді қызықтырды, және Майкл Полат сияқты жас суретшілермен бүгінге дейін жалғасуда, ол 1999 жылы туған Германиясынан келді. 1940 жылдарға дейін Сент-Айвс және Батыс Корнуоллдағы суретшілердің көпшілігі Сент-Айвс суретшілер қоғамының мүшелері болды, бірақ 1940 жылдардың соңындағы оқиғалар топтағы абстрактілі және реалистік суретшілер арасында дауға әкелді. 1948 жылы абстрактілі топ Барбара Хепворт пен Бен Николсон басқаратын Penwith Society of Artists қоғамын құру үшін бөлініп шықты. 1962 жылы Фредерик Спратт бір жылдық демалысын Ұлыбританияда өткізіп, Сент-Айвсте тұрып, сурет салды. 1963 жылы «Тройка» қыш құмыра шеберханасы ашылды. 2010 жылы Джеймс Фокс ұсынған BBC Four телеарнасының «Корнуолл өнері» фильмінде Сент-Айвс суретшілері «бірнеше жыл бойы осы орын Париж сияқты танымал, Нью-Йорк сияқты тартымды және Лондоннан гөрі әлдеқайда прогрессивті болды» делінді. Бағдарламада негізгі тұлғалардың өмірі мен шығармашылығы, сондай-ақ олардың 1920 жылдардан бастап Сент-Айвсты британ өнерінің маңызды орталығы ретінде қалыптастыруға қосқан үлесі зерттелді.

Мұражайлар

Барбара Хепворт мұражайы және оның мүсіндер бағы Тейт Сент-Айвс мұражайының жауапкершілігінде. Бұл қасіретті мүсіншінің өзінің туындыларын мәңгілікке жұртқа көрсету тілегі еді.

Фестивальдар

Джон Книлл, бұрынғы қала әкімі, қалаға қарап тұрған граниттен жасалған ескерткіш – Книлл шпилін салдырды. 1797 жылы Книлл Книлл рәсімін өткізуге нұсқаулар берді, ол әр бес жылда бір рет 25 шілдеде (Жеймс күні) өтуі керек еді. Рәсімге Сент-Айвс қаласының мэрі, кеден қызметкері, сондай-ақ екі жесір және «балықшылардың, қаракөлшілердің немесе теңізшілердің қыздары» болған он қыз қатысады. Бұрынғы салтанаттарда «Книллиан ойындары» деп аталатын спорттық жарыстар өткізілді, олардың ішінде Корнуолл күресі де болды. Тағы бір мереке, бәлкім, көнерек – Сент-Ивс мейрамы, ол Сент-Ианың Сент-Ивсті құруын тойлайды және әр жыл сайын 3 ақпанға ең жақын жексенбі және дүйсенбі күндері өткізіледі. Оған Сент-Ианың құдығы – Вентон-Иаға азаматтық шеру және басқа да іс-шаралар кіреді. Бұл Корнуоллдың құтқарылған екі мысалының бірі (Сент-Клумб-Мейджордағы нұсқасынан гөрі жұмсақ формада). Үшінші фестиваль – Сент-Айвс мамыр күні, ол Батыс Корнуоллда бұрын кең таралған мамыр күні тойлаудың қазіргі заманғы жаңғыруы. Сент-Айвс қыркүйек фестивалі 2008 жылдың қыркүйек айында 30 жылдығын тойлады. Бұл Ұлыбританиядағы ең ұзақ және кең ауқымды өнер фестивальдерінің бірі, он бес күнге созылады және музыканы (фольклорлық, джаз, рок, классикалық және әлемдік), поэзияны, киноны, лекцияларды және кітаптарды қамтиды. Ол 1978 жылы жергілікті кәсіпкерлер мен Халықаралық музыканттар семинарының бірлескен жобасы ретінде құрылды. Көптеген жергілікті суретшілер өз студияларын ашып, келушілерге өнерлерін қалай жасап жатқанын көрсетеді. Көптеген пабтарда әр түні тегін музыка мен концерттер өтеді. Көптеген іс-шаралар Батыс қонақ үйінде немесе Сент-Айвс гильдия залында ұйымдастырылады. Сент-Айвсте 500 орындық театр бар, онда фестивальдің кейбір шаралары өтеді.

Әдебиет және халықтық мәдениет

20 ғасырдың басындағы Сент-Айвс тұрғындары Вирджиния Вульфтің "Өткеннің эскизі" атты естеліктерінде кездеседі, ол "Мәзiрлiк сәттер" жинағына енген. "Барлығы бірге Сент-Айвстегі жазды өмірдің ең керемет бастамасы етті. Оның 1927 жылғы "Маякқа" романы, ата-анасымен отбасылық демалыста болған Талланд үйінен көрініске шабыттанған делінеді. Бұл Сент-Айвс, әдетте, танымал балалар өлеңіндегі "Мен Сент-Айвсқа бара жатқанда" деп аталады. Корнуол тіліндегі ақын Мик Пейнтер Сент-Айвсте тұрады. Қазіргі заманғы романдар авторы Элизабет Дей, "Партия" кітабының авторы, көптеген романдарын Сент-Айвстегі Сент-Эндрюс көшесінде тұрып жазады. Пьердоменико Бакаларионың "Улисс Мур" кітаптар сериясы Зеннор мен Сент-Айвс жанындағы Кілмор Коув деген гипотетикалық ауылда өрбиді. Хелен Данмордың "Зеннор қараңғыда" романы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде, Д.Х. Лоуренс және оның неміс әйелі Лондондағы соғыстан қашу үшін Корнуоллға келген кездегі жергілікті оқиғаларды суреттейді. Лорен Сент-Джонның "Өлген адамның шығанағы" романы Сент-Айвсте өтеді. Бұл Лора Марлин есімді 11 жасар қыздың детектив болу туралы кітаптар сериясының бірінші кітабы. Сент-Айвс әдебиет фестивалі – 2008 жылы мамыр айында басталган, жыл сайынғы бір апталық шара. Norway Square және St Ives Arts Club-та ашық аспан астындағы қойылымдар, сондай-ақ лекциялар, семинарлар мен тікелей музыка орындалады.

Кино және теледидар

1978/1979 жылдары қала, The Sloop Inn пабы және Barnoon зираттары түсірілім алаңы болды және 1980 жылы шыққан Джери Джеймсоннің "Титаникті көтеру" фильмінде көрсетілді. Алек Гиннеспен түсірілген соңғы сахналар жергілікті шіркеуде түсірілуі жоспарланған, бірақ бірнеше күн бұрын болған күшті дауыл ғимаратқа зақым келтіргендіктен, ол түсірілімге жарамсыз болып қалды. 1989 жылы Аляскадан келген қоғамдық телеарна тобы 19-ғасырдың соңында Сент-Айвс өнер клубының мүшесі болған американдық суретші Сидней Мортимер Лоуренс (1865-1940) туралы деректі фильмнің сахналарын түсірді. Көптеген Сент-Айвс тұрғындары кезеңдік киімдермен фильмде эпизодтық рөлдерде ойнады. "Алясканың Лоренсі" атты фильм екі аймақтық "Эмми" сыйлығына ие болды және KAKM, Аляска қоғамдық теледидары тарапынан өндірілді, содан кейін АҚШ-тың қоғамдық телеарналарында көрсетілді. "Дискавери" телеарнасының "Жағажай кафесі" бағдарламасы, австралиялық шеф-аспаз Майкл Смит қатысуымен, Сент-Айвсте түсірілді.

Жергілікті БАҚ

Аймақтық телехабарларды BBC South West және ITV West Country ұсынады. Телевизия сигналдары Редруд немесе Карадон Хилл теледидар таратушыларынан қабылданады. Жергілікті радиостанциялар: BBC Radio Cornwall 103.9 FM, Heart West 107.0 FM және 96.5 FM жиілігінде қалаға хабар тарататын Coast FM қоғамдық радиостанциясы. Сент-Айвс Таймс & Эхо қаланың жергілікті апталық газеті.

Спорт

Сент-Айвс қаласы – 1889 жылы құрылған «Сент-Айвс регби футбол клубының» туған жері. Олар Александра жолындағы «Рекреация алаңында» ойнайды. Бұрын Корнуолл регбиіндегі жетекші клубтардың бірі болған команда қазір «Трибут Батыс Каунтис Батыс» лигасында (ағылшын регби одағы жүйесінің 7-ші деңгейі) өнер көрсетеді. Сонымен қатар, «Сент-Айвс Таун Ф.К.» футбол клубы да бар, ол Корнуолл комбинациясында (ағылшын футбол жүйесінің 12-ші дивизионы) ойнайды. Олардың ойын алаңы Лелант-Салтингс орналасқан.

Көлік

Сент-Айвс теміржол станциясы Сент-Эрттен жиі қызмет көрсететін Сент-Айвс тармақ желісі арқылы Пэддингтоннан Пензансқа дейінгі басты теміржол маршрутына қосылған. Желі 1877 жылы Сент-Айвс тармақ теміржолымен ашылды, бірақ 1878 жылы Ұлы Батыс теміржолының бір бөлігіне айналды. 2019 жылға дейін Сент-Айвске саяхалағысы келетіндер үшін «парк және саяхат» мүмкіндігі Леллант Солтингс теміржол станциясынан ұйымдастырылды. Станция осы мақсатта 1978 жылдың 27 мамырында ашылған. 2019 жылы Сент-Эрт станциясында көлік байланысын жақсарту жұмыстарынан кейін «парк және саяхат» орталығы сол жерге көшірілді. Бұл тармақ желісі Сент-Айвсты жақын орналасқан Карбис шығанағы және Лелантпен де байланыстырады. Қалаға сондай-ақ Лондон Виктория автобус стансасы, Хитроу және Ұлыбританияның басқа да аймақтарынан National Express автобустарымен үнемі қызмет көрсетіледі. First Kernow автобустары Сент-Айвсты Зеннор, Пензанс және Труро сияқты жақын қалалар мен ауылдармен байланыстырады. Сент-Айвске ең жақын әуежайлар – Сент-Жастың жанындағы Ньюкуэй және Лэндс-Энд әуежайлары. Перранпорт әуежайы жеке ұшақтарға, чартерлік рейстерге және тікұшақтарға қызмет көрсетеді.

Туининг

Сент-Айвс Францияның Бретань аймағындағы Камарет-сюр-Мер қаласымен туысқан, сондай-ақ Калифорния штатындағы Лагуна Бич және Точиги префектурасындағы Машико қалаларымен достық келісімдері бар. 2014 жылдың 7 қыркүйегінде Сент-Айвс пен Лагуна Бич, АҚШ, бауырлас қалалар болып ресми түрде жарияланды.