Кіріспе
Амфибиялық Gastrophryne carolinensis түрі, шығыс тар ауызды жабайы, микрогилид жабайының бір түрі. Бұл салыстырмалы түрде кішкентай, қосмекенділер тәрізді қосмекенділер ылғалды, көлеңкелі мекендерде кездеседі. Бұл түрдің тұқымы өте көп, негізінен құмырсқамен қоректенеді. Солтүстік Американың бұл микрогилидтері (Отбасы: Microhylidae) шынайы жабындардан (Bufo туысы) және басқа ануралардан ылғалды, тегіс терісімен, құлақтарының барабандары мен tympana жоқ болуымен, олардың ерекше тіршілік ету дене пішінімен және көздерінен жоғары терісінің ерекше бүгілуімен ерекшеленеді. Ол АҚШ-та, Мэриленд штатының оңтүстігінен Флорида-Кейзге дейін, батыстан Миссури мен Техасқа дейін кездеседі. Бұл жабайы жабайы емес, өйткені ол жер бетінде тіршілік етеді.
Gastrophryne carolinensis, the eastern narrow mouthed toad, is a species of microhylid frog. It is a relatively small, toad like amphibian found in damp, shady habitats. The species is highly fossorial, and feeds primarily on ants. These North American microhylids (Family: Microhylidae) are distinguished from true toads (genus Bufo), and other anurans by their moist, smooth skin, their lack of eardrums or tympana, their distinguishable squat body shape, and the unique fold of skin superior to their eyes. It is found in the United States, from southern Maryland to the Florida Keys, west to Missouri and Texas. While not a true toad, it is so called because it is terrestrial.
Таксономия
Gastrophryne carolinensis ануралардың ең ірі отбасыларының біріне, микрогилидтерге жатады. Қазіргі уақытта ешқандай түр-құс түрі анықталмаған. Шығыс тар ауызды жабық жабайы - қазіргі уақытта АҚШ-та өмір сүретін үш микрогилидтің бірі.
Сипаттама
Шығыс тар ауызды жабық салыстырмалы түрде кішкентай, ең көп ұзындығы - 1,5 м. Оның денесі овал тәрізді, басы тар, мұрны тік. Олардың артқы жағында көздерін жауып тұратын терісі бар. Олардың түсі қоңырдан, сұрдан, жасылға дейін әр түрлі болады, көбінесе қара және ақ түсті дақтар болады. Әдетте дененің екі жағында қара қоңыр жолақ болады. Gastrophryne carolinensis жабындардың денелері көз жасына ұқсайды, бұл Microhylidae туысына тән. Оның морфологиясында барабаншасы болмаса да, субгулярлық дауыстық қапшық анық көрінеді. G. carolinensis терісі тегіс және қырқалар мен қылқаншақтарсыз. Алайда олардың терісі өте қатты, сондықтан оларды азық-түлік беретін құмырсқалардан қорғайды. Оның көзінің артында, мойында, тамақтану кезінде құмырсқаның шағылуынан қорғану үшін дамыған ерекше тері қатқыры орналасқан. Жабайының түсі оның қызметіне және қоршаған ортасына байланысты өзгеруі мүмкін. Оның аяқтары әдетте тығыз, қысқа және ауыр, ал аяқтардың ұштары дөңгелек және тік. Лептодактилидтердегідей, аяқ-қолдың аяқ-қолдарынан тілім немесе аяқ-қолдың жақтаулары жоқ. Шығыс тар ауызды жабының жынысын оның жыныстық диморфизмі арқылы анықтауға болады. Ерлердің мойын аймағының түсі қараңғы және өте боялған, ал әйелдердің мойын аймағы ашық.
Метаморфоз
Таңбалар шамамен 2367 күнде өзгеріп, басқа анураннан айырмашылығы, олар планктонмен азық түзеді. Олардың жамбас тәрізді қарлығашы мен әдеттегідей көпшіліктегі арнайы лабиалдық тістері жоқ. Жаңадан өзгертілген жабындардың дене ұзындығы 712 мм (0,3 0,5 дюйм) аралығында. Олар ересектермен бірдей тіршілік ететін ортада кездеседі, ал тоңазытқыштардың ескі кезеңдері көптеген жыртқышқа улы. Аталық жыныстық жетілуіне бір жыл, ал аналық жыныстық жетілуіне 1 жастан 2 жасқа дейін жетеді. 2013 жылы Флорида штатының бау-бақшасында жүргізілген зерттеуде 146 шығыс тар ауызды жабындардың асқазанынан алынған 4859 жеке құмырсқа анықталды. Бұл жабындар термит, кішкентай қоңыздар және басқа да әртүрлі буынтұқымдылармен қоректенеді.
Қорғаушылық мінез-құлық
Шығыс тар ауызды жабайының жемтігі әр түрлі организмдер. Олар бірден көзге көрінбейтін жерге көміліп немесе жақын маңдағы жасырын жерді іздеп шығады. Алайда, Gastrophryne carolinensis тұмсықтығы жыртқыштарды ұстаған кезде қорғану механизмі ретінде тірі ағзаның қоздырғышы және зиянды секрецияларын пайдаланатыны байқалды. Терінің дәмсіздігі туралы зерттеуде шығыс тар ауызды жабық жабайы жабайы жабайы жабайы жабайы түрлеріне қарағанда жыртқыш түрлерінен едәуір жиі бас тартылды. Ересектерде олардың жыртқыш тізіміне мыс бас (Agkistrodon contortrix) және қарапайым жарғанат жыландар (Thamnophis sirtalis) кіреді. Басқа да белгілі жыртқыштарға жылтыр су жыландары (Liodytes rigida), шығыс мақта аузы (Agkistrodon piscivorus) және ірі қара балық (Bubulcus ibis) жатады. Бұл жабық жабайы жыртқыш аңдардан қашу үшін шұңқыр қазып, баспана іздеп, түнгі уақытта белсенділік танытады. Химиялық тұрғыдан алғанда, олар қатты күйінетін және қабықтарды қабықтыратын шырышты да шығарады. Олардың терісінен бөлінген улар жыртқыштарды қорғайды, бірақ олар құмырсқалардың қораларына жақындағанда, құмырсқалардың шабуылдарын тежеуге де көмектеседі. Бұл жабындар - жақсы көміп, жер бетінде сирек кездеседі. Олардың көп болуы мүмкін, бірақ олардың бар екендігі күмән тудырмайды.