Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз неврологы (1875-1962) Сесиль Вогт Мунье (27 наурыз 1875 4 мамыр 1962) - француз неврологы, Верхняя Савойядан. Ол күйеуі Оскар Вогтпен бірге мидың цитоархитектурасын зерттеумен танымал.
French neurologist (1875–1962)
Cécile Vogt Mugnier (27 March 1875 – 4 May 1962) was a French neurologist from Haute Savoie. She and her husband Oskar Vogt are known for their extensive cytoarchetecture studies on the brain.
Ерте өмір
Сесиль Вогт Мунье Франциядағы Аннеси қаласында туған. Ол екі жасында әкесі қайтыс болды. Бай және дінге адал әпкесі Сесильдің монастырлық мектепте оқыуына қаржы жұмсады, бірақ Сесиль алғашқы қауымға келгеннен кейін көп ұзамай-ақ осы жүйеге қарсы шықты. Мұрасынан айырылған ол анасымен бірге тұруға оралды, бірақ оқуын жалғастырды. Бакалавриат емтиханына жеке ұстаздардан дайындалып, ғылым бакалавры дәрежесін алды. Он сегіз жасында ол Париждегі медицина мектебіне оқуға түскен өте аз әйелдердің бірі болды.
Cécile Vogt Mugnier was born Augustine Marie Cécile Mugnier in Annecy, France and she lost her father when she was only two years old. A wealthy and devoutly religious aunt paid for her education at a convent school, but Cécile rebelled against the system shortly after her first communion. Disinherited, she returned to live with her mother but continued with her studies. She prepared for her baccalauréat examinations with private teachers and obtained a bachelor's degree in science. At the age of eighteen she became one of the very few women to be admitted to the medical school in Paris.
Отбасы
1897 жылы 22 жасар Сесиль Вогт Мунье жүкті, тұрмысқа шықпаған және медицина мамандығы бойынша білім алудың ортасында болды. Бицере Фогтте Муньер өзінің болашақ күйеуі Оскар Фогтпен кездесті, ол Парижге Джозеф Жюль Дежеринмен (және оның әйелі, Аугуста Мари Дежерин Клумкемен, онымен жұмыс істеді) жұмыс істеуге келгенде. 1898 жылы олардың алғашқы кездесулері туралы аз мәлімет бар, тек олар бір-бірінің тілін түсінбейді. Клэр Вог (1898-1978) - Вог Муньедің некеден тыс туылған, әкесі белгісіз қыз. 4 жасында Оскар Вогт оны қызы деп таниды. Ол Париждегі алғашқы балалар невропатологы және нейропсихиатры болды. Марте Вогт (1903-2003) - Корольдік қоғамның мүшесі және Кембридж университетінің профессоры болған нейрофармаколог. Маргарита Вогт (1913-2007) - Drosophila өсімдіктерінде жұмыс істейтін генетик-развиватель, кейін 1950 жылы АҚШ-қа көшіп келді. Ол Ренато Дульбекомен полиомиелит вирусын өсіру әдістерін әзірледі. Ол биологиялық зерттеулер жөніндегі Салк институтының оқытушы мүшесі болды, онда вирустық трансформация және қатерлі ісік жасушаларын жасушалық өлтірмеу бойынша жұмыс істеді.
In 1897, 22 year old Cécile Vogt Mugnier found herself pregnant, unmarried, and in the middle of earning a medical degree. While at Bicêtre Vogt Mugnier met her future husband, Oskar Vogt, when he came to Paris to work with Joseph Jules Déjérine (and his wife, Augusta Marie Dejerine Klumke, who collaborated with him). Little is known about their first meetings in 1898, except that they hardly understood each other's language. Claire Vogt (1898 1978) was a illegitimate daughter of Vogt Mugnier born out of wedlock by an unknown father. At the age of 4 she is recognized by Oskar Vogt as her daughter. She was a pioneering pediatric neurologist and neuropsychiatrist in Paris. Marthe Vogt (1903–2003) was a neuropharmacologist who became a Fellow of the Royal Society and a professor at Cambridge. Marguerite Vogt (1913–2007) started as a developmental geneticist working in Drosophila, then moved to the US in 1950. She developed methods to culture poliovirus with Renato Dulbecco. She was a faculty member at The Salk Institute for Biological Studies where she worked on viral transformation and cellular immortalization of cancer cells.
Өмірінің соңғы жылдары
Кейіннен Вогттар генетикаға көңіл бөліп, Кавказ, Балқан, Солтүстік Африка және Балеар аралдарына демалыс сапарларында жинаған жәндіктермен тәжірибе жүргізді. Олардың кіші қызы Маргарита Калифорнияға кетер алдында осы зерттеуді он жыл бойы жалғастырды. Олар өз жұмысын 1959 жылы Оскар қайтыс болғанға дейін жалғастырды, ал күйеуі Вогт Мунье қайтыс болғаннан кейін үлкен қызы Мартамен бірге болу үшін Англияның Кембридж қаласына көшіп барды. Сесиль 1962 жылы сол жерде қайтыс болды.
Later in their career, the Vogts turned their focus to genetics, experimenting with insects that they had collected on their holiday trips to the Caucasus, the Balkans, North Africa, and the Balearic Islands. Their younger daughter Marguerite pursued this research for some ten years before departing to California. They continued their work until Oskar died in 1959, and after the death of her husband Vogt Mugnier moved to Cambridge, England to be with their elder daughter Marthe. Cécile died there in 1962.