Кіріспе

1871 жылы Марияның көрінісі Понтмендегі біздің ханым, сондай-ақ үміт ханым деп те аталады, бұл 17 қаңтарда Францияда Понтменде болған көріністен кейін Мәриямға берілген титул.

Көрініс

Франко-Прус соғысы (сонымен қатар 1870 жылғы соғыс деп аталады) - екі ел арасындағы бірнеше жылдық шиеленістің шыңы, ол 1870 жылы 19 шілдеде, Екінші империяның императоры Наполеон III Пруссияға қарсы соғыс жариялаған кезде, шыңы болды. Соғыстың алғашқы күндерінен бастап жеңілістер бірінен соң бірі болды. 1871 жылдың қаңтарында Париж қоршауға алынып, елдің үштен екі бөлігі ілгерілеп келе жатқан пруссиялықтардың қолында болды. Бұл оқиға соғыс кезінде болған дейді. Понтмейн деген 500-дей тұрғыны бар шағын ауыл Пруссия әскері мен Лаваль қаласының арасында орналасқан. Барбедеттің отбасында Сезар, оның әйелі Виктория, он және он екі жасар Жозеф пен Евгений, әскерде жүрген тағы бір үлкен ұл болды. 1871 жылы 17 қаңтарда кешке екі ұл аталарына қорада көмектесіп жатқанда, үлкені Эжен есікке қарай сыртқа қарауға жақындады. Ол жұлдызды аспанға қарап, бірден оған күлімсіреп тұрған әдемі әйелдің көрінісін көрді. Ол алтын жұлдыздармен жабылған көк көйлек киіп, алтын тәждің астында қара пардамен болды. Әкесі, ағасы және көршісі сыртқа шығып, Жүсіпке қарап, үлкендер ештеңе көрмегенмен, өзі де көріністі көріп отырғанын айтты. Анасы Виктория да сыртқа шықты, бірақ ол да ештеңе көре алмады. Балалар әдемі ханымды көрді, және қуана-қуана оған көрсетті. Алайда ересектер үшбұрышты құрайтын үш жұлдызды ғана көрді. Олар Розарийді оқып жатқанда, жұлдыздар көбейіп, алтын түске айналған. Содан кейін балалар әйелдің астында жалаушаның ашылғанын көрді. Бірте-бірте хабар пайда болды: хабарды дауыстап оқығаннан кейін, көпшілік өздігінен "Үміттің анасы" әнін бастады. Олар ән салғанда, ханым күліп, әнге қосылды.

Көріністен кейін

Сол күні кешке қарай Пруссия әскерлері алға жылжудан бас тартты. Пруссия армиясының генералы фон Шмидт Лаваль қаласына Понтменге қарай аттануға дайындалып, өзінің қолбасшысынан қаланы алмау туралы бұйрық алды. 1871 жылы 17 қаңтарда кешке Пруссия әскерлерінің қолбасшысы Ле-Манс архиепископтық сарайында орналасқан. Ол осы епархияның епископы Чарльз Жан Филионға: "Бұл уақытта менің әскерлерім Лавальда" деді. Сол күні кешке Лавальді көрген пруссия әскерлері сағат бес жарымда тоқтады, бұл бірнеше шақырым қашықтықтағы Понтменде пайда болған кезде болды. Генерал Шмидт 18-ші күні таңертең былай деген: "Біз бұдан әрі бара алмаймыз. Сол жерде, Бретань бағытында, көзге көрінбейтін "Мадонна" жолды бөгеп тұр. "Пруссия әскерлерінің Лавальды көргенде кенеттен тоқтауы және келесі күні таңертең зейнеткерлікке кетуі, Бретаньді құтқарумен бірге, Францияның сол бөлігін жаулап алу әскерінің ағынын кері бұруды білдірді. Соғыс іс жүзінде аяқталды. 1871 жылы 23 қаңтарда ұзақ уақыт күткен қарулы келісімге қол қойылды. Көп ұзамай әскерге шақырылған отыз сегіз ер адам мен бала үйлеріне аман-есен оралды.

Үміт анамыздың өкілеттігі

Содан кейін құдайдан қорқатын қызға бағыну Нотр-Дам д'Эсперанс де Понтмен, "Понтменнің үміт анасы" деген атаумен, шіркеу басшылары тарапынан рұқсат етілді және осы есімнің бауырластығы бүкіл әлемге таралды. 1871 жылы 17 қаңтарда "Үміт анамыз" пайда болғаннан кейін Понтменге діни қызметкерлер мен діндарлар жиналды. Сонымен қатар, аян туралы сұраныс пен тергеу жүргізілді; көрнекі балалар әр түрлі қатаң тергеулерге ұшырады. Ақырында, Тазарту мейрамында, 2 ақпан 1872 жылы Лаваль епискобы Казимир Алексис Джозеф Викарт пасторалды хат шығарды. Осылайша Понтмендегі Үміт анамызға құлшылық ету шіркеудің ресми мойындауы мен мақұлдауына ие болды. Жозеф Барбадет - Марияның тазалығынан айырылған облаттарының діни қызметкері болды; оның ағасы Эжен - дінсіз діни қызметкер болды. Оның үй шаруасын басқаратын қыздар арасында оның өзімен бірге көріністі көрген қыздар болды, ал екіншісі Жанна Мари Лебосс монахиня болды. Рим папасы Пьос XI Понтмендегі Үміт анамыздың құрметіне арналған месса мен қызмет туралы соңғы шешім қабылдады. Ақырғы паптық құрметке үміт анасы біздің ханымға 1932 жылы 16 шілдеде кардинал Пачелли, кейіннен папа Пий XII болды, Санкт-Петер базиликасының тарауынан Берекелі ханымның мүсіні алтын тәжмен салтанатты түрде құрметтелу туралы жарлық шығарды. Содан кейін әйелді 1934 жылдың 24 шілдесінде Париж архиепискобы кардинал Вердье епископтар, діни қызметкерлер және дін адамдарының қатысуымен тәжге отырғызды. Понтменде бұл дұғалық хабар болды, соғыс пен шабуылдың драмалық жағдайларында өте қарапайым. Понтменде Мария - соғыс кезінде үміт белгісі. Бұл жер жылына 200 мыңға жуық жергілікті тұрғындарды, сондай-ақ, халықаралық, әсіресе Германиядан келген парызшылдарды тартады. Нотр-Дам де Понтмен, Квебек - Канададағы астана, ол аяннан кейін аталған. Үміт әйел анамыз - Канаданың Онтарио штатындағы Садберидегі Рим-католик шіркеуінің Сауль-Санте-Мари епархиясының приходы. Вашингтондағы Понтмендегі Үміт анамызға арналған ғибадатхана бар. Бұл ғибадатханаға арналған қаражатты Боб Хоуп пен оның әйелі Долорес берді.