Кіріспе
Сирек кездесетін психологиялық немесе неврологиялық жағдай Атимхормиялық синдром (көне грекше θυμός thūmós, "күй-күй" немесе "аффект", және horm, "импульс", "жегі" немесе "жегі"), психикалық акинезия немесе автоактивация тапшылығы (ААД) - өте пассивтілікпен, апатиямен, толыға түскен әсермен және өзін-өзі ынталандыру мен саналы ойлаудың терең жалпыланған жоғалуымен сипатталатын сирек кездесетін психопатологиялық және неврологиялық синдром. Мысалы, бір науқас 45 минут бойы қолын шөпті кескішпен ұстап, шөпті кесуді бастай алмады. Бұл "кинетикалық блокада" ұлы қозғалуға бұйырғанда бірден жоғалып кетті. Мұндай симптомдардың болуы мидың белгілі бір құрылымдарына зақым келгеннен кейін науқастарда адамда мотивацияның физикалық моделін қолдауға пайдаланылды, онда базальдық ганглияның лимбикалық циклы бағытталған әрекет пен ойды бастаушы болып табылады. Алғаш рет француз неврологы Доминик Лаплане 1982 жылы "PAP синдромы" (немесе "психикалық автоактивацияны жоғалту") деп сипаттаған, синдром базальдық ганглияның немесе алдыңғы қабықтың, атап айтқанда, мотивация мен атқарушы функцияларға жауапты стриатум мен глобус паллидустың зақымдануынан туындаған деп есептеледі. Бұл ауру алдын ала психикалық ауруларсыз да болуы мүмкін.
Athymhormic syndrome (from Ancient Greek θυμός thūmós, "mood" or "affect", and hormḗ, "impulse", "drive" or "appetite"), psychic akinesia, or auto activation deficit (AAD) is a rare psychopathological and neurological syndrome characterized by extreme passivity, apathy, blunted affect and a profound generalized loss of self motivation and conscious thought. For example, a patient spent 45 minutes with his hands on a lawn mower, totally unable to initiate the act of mowing. This "kinetic blockade" disappeared instantaneously when his son told him to move. The existence of such symptoms in patients after damage to certain structures in the brain has been used in support of a physical model of motivation in human beings, wherein the limbic loop of the basal ganglia is the initiator of directed action and thought. First described by French neurologist Dominique Laplane in 1982 as "PAP syndrome" (, or "loss of psychic autoactivation"), the syndrome is believed to be due to damage to areas of the basal ganglia or frontal cortex, specifically the striatum and globus pallidus, responsible for motivation and executive functions. It may occur without any preexisting psychiatric condition.
Симптомдары
Ол белгілі бір қозғалыс тапшылығысыз ерікті қозғалыстың болмауымен сипатталады, ал науқастар көбінесе толық ақыл-ойдың бос немесе бос екенін сипаттайды. Бұл әсердің немесе эмоционалдық алаңдаушылықтың азаюымен (атимхормия) және жиі мәжбүрлеулермен, қайталанатын әрекеттермен немесе тиктермен бірге жүреді. Сыртқы стимуляциядан кейін, мысалы тікелей бұйрықтан кейін, науқас қалыпты түрде қозғала алады және күрделі физикалық және ақыл-ой жұмыстарын жалғастыруға шақырылғанша орындай алады. Симптомдар депрессиядан ерекшеленуі мүмкін, өйткені депрессия қайғылы немесе жағымсыз ойлардың болуын талап етеді, ал атимхормиялық науқастар жағымды немесе жағымсыз ойлардың мүлдем жоқтығын айтады.