Кіріспе

Кимберли кен орны немесе Тим Куилмине - Кимберлидегі ашық және жер асты кен орны. Бұл кен орны қолмен қазылған ең терең шұңқыр деп танылады, бірақ бұл мәлімдеме Жагерсфонтейн тарапынан дау тудырады.

Тарих және көлемі

Алғашқы алмастарды А. Брасвелл Колесберг Копьеден 1871 жылы "Қызыл шапшақ партиясының" мүшелері табылған. Бұл жерді талап ету үшін болған жанжалдан кейін ол Нью-Рэш деп аталды, кейіннен 1873 жылы Алирик жері деп қайта аталды. 1871 жылдың шілде айының ортасынан бастап алмаз өндіру. Үлкен тесіктің беткі қабаты - 5 м. Ол жердің тереңдігі - 5 м, бірақ кейін оның тереңдігін шамамен 5 м-ге дейін азайтатын қалдықтармен ішінара толтырылған. Содан бері ол шамамен 5 м-ге дейін су жиналып, шұңқырдың көрінісі қалды. Жер үсті операциялары тым қауіпті және өнімді бола бастағаннан кейін, Алирик кенішінің кимберлит құбырлары Сесил Родстың De Beers компаниясымен жер астынан 2000 жылдардың басынан бастап Үлкен тесікті Дүниежүзілік мұра ретінде тіркеу үшін күш-жігер жұмсалды.

Қазба жұмыстары

1872 жылы қазба жұмыстары басталғаннан кейін бір жыл өткен соң, қазба лагерінің тұрғындары шамамен 50 мыңға дейін өсті. Қазба жұмыстары жүріп жатқанда, көптеген адамдар кен орындарында болған апаттардан қаза тапты. Сондай-ақ, тазалық пен судың, көкөністердің жетіспеушілігі, сондай-ақ жазғы ыстық жағдай да өз зардабын тигізді. 1888 жылы 13 наурызда әр түрлі шахталардың басшылары жеке қазбаларды Сесил Джон Роудс, Альфред Бейт және Барни Барнато сияқты өмірлік губернаторлармен бірге Де Биерс Консолидацияланған Шахталар Лимитедінің қарамағындағы бір шахтаға біріктіруге шешім қабылдады. Бұл үлкен компания үлкен тесікті 215 метр тереңдікке дейін, 17 гектар жер аумағы мен 1,6 шақырым периметрге дейін өңдеп шықты. 1914 жылдың 14 тамызында кен орнында жұмыс тоқтаған кезде 22 миллион тоннадан астам тас қазылып, 3000 килограмм (14 504 566 карат) алмас шығарылды. Бұл жер бетіндегі ең үлкен қолмен қазылған қазба деп саналады. 2005 жылы зерттеуші кен орындарының деректерін қайта қарап, Жагерсфонтейн мен Бултфонтейн алмаз кен орындарының қолмен қазылған бөліктерінің, сондай-ақ Оңтүстік Африкада, терең және / немесе қазылған көлемінде үлкен болуы мүмкін екенін анықтады. Бұл да жерді иеліктен шығаруды жеделдетуге ықпал етті, әсіресе 1870 жылдары. Бұл Кимберлиде үлкен қара нәсілді көшіп келушілердің санын арттырды.

Денсаулық

1897 және 1899 жылдар аралығында Кимберли ауруханасына барлығы 7853 науқас қабылданды. Олардың 5368-і қара нәсілділер, олар арнайы бөлмелерге жатқызылды, мысалы, қара нәсілді шахтерлер үшін "туғанша хирургиялық палата" және қара нәсілді әйелдер мен балаларға арналған арнайы палата. Қара нәсілді пациенттердің 1144-і қайтыс болды. Бұл кеншілердің өлім-жітімі мен ауруы негізінен туберкулез, пневмония, цинк, диарея, сифилис және кен орындарында болған апаттардан туындады. Бұл себептер - тау-кеншілердің әлеуметтік-экономикалық жағдайының нашарлығы, тұрмысы нашар, көп адам тұратын үйлер, жарақаттанудың жоғары деңгейі және зорлық-зомбылық.

Кен орындарындағы апаттар

Кен орындарында болған апаттардың басым көпшілігі тас құлау мен жарылу, жүк көліктері мен трамвайлар, жарылғыш заттар, жұмысшылар мен кенді жер астынан жер үстіне тасымалдайтын қақпақтар мен кемелерден туындаған. Бұл жағдай кеншілердің тәжірибесі, шаршауы және табысты арттыру үшін жұмысты жылдам атқаруы керектігімен одан әрі күшейтілді. Сесото газеттерінде кеншілерден апаттарды, қайтыс болған сотолық кеншілердің есімдерін, қайтыс болған кеншінің ауылдары мен басшыларын сипаттаған хаттар жарияланды, сондай-ақ көңіл айтуларын білдірді. Кеншілер кен апаттарына жұмыс істемеуден бас тартқан ереуілмен жауап берді, онда олар апаттың себебі түзетілгенге дейін немесе көбірек Коата стратегиясы арқылы жұмыс істеген.

Тау-кен мұражайы

1914 жылы кен өндірісі тоқтағаннан кейін, бұл ашық шахта қалаға келетін қонақтардың қызығушылығына айналды. 1960 жылдары Кимберлидің алғашқы күндерінің ескерткіштерін, соның ішінде ескі ғимараттар мен түрлі естеліктер жиналды, олар ресми мұражайға және туристік нысанға айналды. 1965 жылы Де Бирс Базил Хамфристі музей консультанты етіп тағайындады, мұражай ертедегі Кимберлидің ашық аспан астындағы бейнесі ретінде айтарлықтай жаңартылды. Бұл жаңартулар көше кескіндерін, диорамаларды және тау-кен технологиясы мен көліктік көрмелерді қамтиды. 1971 жылы Кимберлидің 100 жылдығын атап өту кезінде ресми ашылу болды. Алмаз залы - көрікті жерлердің бірі. Шахта мұражайы кейінгі жаңартулар арқылы өтті. 2002 және 2005 жылдар аралығында De Beers компаниясы "Кимберли тұрғындарына тұрақты мұра" жасау идеясына негізделген "Биг Хоулды" туристік нысанға айналдыру үшін 50 миллион теңге инвестициялады. Жаңа нысан, Биг Хоул Кимберли, және оның тақырыбы "Алмаздар мен тағдыр" деп аталады, бұл Биг Хоулға келушілер санын екі есе көтереді деп күтілді.