Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ армиясының ардагерлері мен белсенді қызметте жүргендер тұратын нысандар Қарулы Күштер зейнеткерлер үйі - бұл екі ескі солдаттардың зейнеткерлер үйінің бірі, біреуі Галфпортта, Миссисипиде, екіншісі Вашингтон қаласында, ол ардагерлер мен АҚШ Қарулы Күштерінің белсенді қызметте жүрген мүшелерін қамтиды.
Facilities that house US army veterans and active duty members
The Armed Forces Retirement Home refers to one of two Old Soldiers' retirement homes, one in Gulfport, Mississippi, the other in Washington, D. C., that house veterans and active duty members of the United States Armed Forces.
Ағымдағы жағдай
1991 жылы Конгресс АҚШ-тың әскери-теңіз үйін (1834 жылы ашылған) және АҚШ-тың әскерилері мен авиаторлары үйін (1851 жылы құрылған) Федералды үкіметтің атқарушы өкілеттігінің тәуелсіз мекемесіне қосты. 2002 жылы екі үйдің атауы ресми түрде Қарулы Күштер зейнеткерлер үйі Галфпорт және Қарулы Күштер зейнеткерлер үйі Вашингтон болып өзгертілді. Екі үй де зейнеткерлер үшін үлгілі орталықтар, онда тұрғындар қауіпсіз, жайлы және жеке байыту үшін жасалған ортада тәуелсіз өмір салтын сақтай алады. Барлық әскери саланың ардагерлері екі үйде де тұруға болады. Қазіргі уақытта үйлерде орташа жасы сексендеген 900-ден аз ерлер мен әйелдер тұрады. Тұрғындар қалаған жеріне еркін келіп-кетуі мүмкін. Тамақ ішу залында күніне үш рет тамақтанады. Емханада медициналық, стоматологиялық, оптометриялық және подиатриялық қызмет көрсетіледі. Ойын-сауық кешендері (саябақ, спорт залы, кинотеатр, компьютерлік ойын залы және т.б.) бар. Тұрғындар жеке көліктер мен RV-терді үйлерде тоқтатып, пайдалануға болады, ал үйде жергілікті ауруханаларға, әскери комиссариаттарға, биржаларға және сауда орындарына көліктер ұсынылады. Тұрғындар қартайған сайын, "Тәуелсіз өмір сүру плюс", "Қосалқы өмір сүру", "Есте сақтауды қолдау" және "Ұзақ мерзімді қамқорлық" қажет болған кезде үйде қол жетімді. Қарулы Күштер зейнеткерлер үйіне кірудің толық ережелерін www.armedforces.gov сайтынан табуға болады. А. а. Әскери қызметтегілер басымдыққа ие. 60 жасқа толғанда кемінде жиырма жыл қызмет еткен әскери қызметшілер, офицерлер және шектеулі қызметтегі офицерлер, қызмет кезінде болған қызметпен байланысты мүгедектіктен өмір сүруге қабілетсіз ардагерлер, соғыс аймағында немесе жаушыл өрт аймағында қызмет еткен және кейін өмір сүруге қабілетсіз деп табылған ардагерлер және 1948 жылғы 12 маусымға дейін қызмет еткен әйелдер жарамды болуы мүмкін.
In 1991 Congress incorporated the U. S. Naval Home (opened in 1834) and U. S. Soldiers' and Airmen's Home (founded in 1851) into an independent establishment of the Executive Branch of the Federal Government named the Armed Forces Retirement Home (AFRH) Agency. In 2002, the names of the two homes were officially changed to The Armed Forces Retirement Home – Gulfport and The Armed Forces Retirement Home – Washington. Both Homes are model retirement centers, where residents can maintain an independent lifestyle in an environment designed for safety, comfort and personal enrichment. Military veterans from all service branches can live at either Home. A few less than 900 men and women, with an average age in the eighties, currently reside at the homes. Residents are free to come and go as they please. Meals are served in the Dining Halls three times daily. The Wellness Center offers medical, dental, optometric and podiatry service on site. Extensive on site recreational facilities (swimming pool, gym, movie theatre, computer game room, etc,) are available. While residents are welcome to park and use private vehicles and RVs at the Homes, in house transportation is offered to local hospitals, military commissaries, exchanges and shopping. As residents age, "Independent Living Plus," "Assisted Living", "Memory Support" and "Long Term Custodial Care" are available in house when necessary. Complete eligibility rules for entrance to the Armed Forces Retirement Home can be found at www. afrh. gov Career military personnel have priority. Enlisted, Warrant Officers, and Limited Duty Officers with a minimum of twenty years of service at age 60, veterans incapable of earning a livelihood because of a service connected disability incurred in the line of duty, veterans who served in a War Zone or Hostile Fire Zone and are later found to be incapable of earning a livelihood, and women veterans who served before 12 June 1948, may be eligible.
Тарих
42-тармақ. Армиядағы адамдардың өзге мамандықтардағылардан айырмашылығы - олардың антпен қабылдаған "шетелсіз жауапкершілігі". Кейбір мамандықтардың қызметкерлері күнделікті қауіпті жұмыстармен айналыса берсе, тек Қарулы Күштердің мүшелеріне ғана кез келген жерде кез келген уақытта өз өмірлерін қауіпке тігуге бұйрық берілуі мүмкін. Олар өздерінің өмірі мен денсаулығын қауіпке тіге отырып, үлкен мақсат үшін атқаратын міндеттері көптеген жағынан ерекше.
Para 42. Individual members of the profession of arms are distinguished from those of other professions by the "unlimited liability" they assume in their oaths of office. While members of some professions engage in dangerous tasks daily, only members of the Armed Forces can be ordered to place their lives in peril anywhere at any time. The obligations they undertake, risking life and well being for the greater good, are in many ways extraordinary.| U. S. Army Field Manual – 1
Әскери-теңіз үйінің уақыт сызығы
Жерорта теңізіндегі Барбарийлік қарақшылардың шабуылына жауап ретінде жаңа Федералды Конгресс 1794 жылы шағын әскери-теңіз флотын құру туралы заң қабылдады, содан кейін 1798-1800 жылдардағы Квази соғыс кезінде АҚШ-тың сауда теңіз кемелеріне француздық жекешелік шабуылдарына жауап ретінде Конгресс 1798 жылы порт қалаларында сауда теңізшілерін күтіп-ұстау үшін дәрігерлер мен теңіз ауруханаларын құру туралы заң жобасын қабылдады. Бұл Мерчмент теңізінің дәрігерлері мен ауруханалары ақырында АҚШ-тың қоғамдық денсаулық сақтау қызметіне айналды. Келесі жылы, 1799 жылдың 2 наурызында Конгресс актымен АҚШ-тың теңіз флотының теңізшілерін сауда теңізінің ауруханаларына қабылдауға рұқсат берілді. Ай сайын 20 цент теңізшілердің жалақысынан алынып, сол кездегі "Төңістік аурухана қорына" төленеді. Сонымен қатар, теңізшілер мен офицерлердің теріс мінез-құлқынан айыппұл салудан немесе тәркілеуден түскен барлық кірістер Теңіз ауруханасы қорына қосылды. Бүгінде барлық белсенді қызметшілер "Қораллы Күштердің зейнеткерлік үйі сенім қорына" айына 50 цент төлейді, ал айыппұлдар мен тәркілеулер әлі де сенім қорына салынады. 1811 жылы 26 ақпанда Конгресс "айып және артта қалған әскери офицерлер, теңізшілер мен теңізшілерге тұрақты баспана беру" деген сөз тіркесін қамтитын АҚШ-тың әскери-теңіз ауруханаларын салуға рұқсат беретін акт қабылдады. "Asylum" (ағылшын тілінде 18-ғасырдағы "қоныс" деген мағынаны білдіреді) теңіз персоналы үшін зейнеткерлік немесе қызмет пенсиясының орнына қосылды. Бұл акт нәтижесінде 1826 жылы Пембертон елімін 17 000 долларға сатып алды, ол аурухана ретінде пайдаланылатын үлкен сараймен және баспана үшін жаңа ғимарат салу туралы шешіммен келді. Уильям Стрикленд Филадельфиядағы әскери-теңіз ауруханасын салу үшін сәулетші және мердігер болып таңдалды. Биддл залы 1834 жылы салынып бітті. "Құрылыстың жалпы құны, төбелерді бітіруді қоспағанда, 195600 доллар болды: оның шамамен тоғыздан төртеуі тікелей қазынадан, қалғандары аурухана қорынан келді". Бұл қазынашылық қорлар қажет болды, өйткені аурухана қоры 1820 жылдары қиындыққа ұшырады, өйткені сенімгерлер қазынашылық облигацияларға емес, жеке капиталға қор активтерін инвестициялауды таңдады. Сол кезден бастап қазіргі уақытқа дейін, Naval Home Trust Funds тек АҚШ қазынашылығына ғана инвестиция салды. 1851 жылы АҚШ-тың солдаттарының үйі мен сенім қорын құрған кезде оның кейбір қаражаты Вирджиния және Миссури штаттары шығарған облигацияларға салынған, олардан Азаматтық соғыс кезінде аз немесе ешқандай пайыз алынбаған, ал болашақта солдаттардың үйі сенім қорына тек қазынашылықпен ғана инвестиция салынатын болды. Биддл Холл зейнеткерлер үйіне ғана емес, сонымен қатар Асылм қызметкерлеріне, Әскери-теңіз ауруханасына, психикалық ауруханаға және Анаполистегі Әскери-теңіз академиясының алдыңғы шебері Әскери-теңіз мидсмендер мектебіне арналған. Асыл үйдің кейбір тұрғындары Асыл үйдің аумағында жерленді, содан кейін Азамат соғысынан кейін Мориа тауындағы зиратта қайта жерленді. Филадельфиядағы "Қорықшылар" саны 1834 жылы бес адамнан бастап 1885 жылы 220-ға дейін, ал 1921 жылдың 1 шілдесінде 204-ке дейін өзгерді. Тұрғындарға қарапайым жиһазбен жабдықталған жеке бөлме берілді, оған өз жиһаздарын қосуға болады. Командир-лейтенант Джордж Стоктонның 1886 жылы "Кеңес үйі" туралы еңбегінде атап өткен құрылымдық ақаулар, үйдің жертөлесі, жеткіліксіз дренажмен "төмен және ылғалды" деп сипатталған.
In response to attacks by Barbary Pirates in the Mediterranean the new Federal Congress passed legislation in 1794 to build a small Navy, and then as part of responding to French Privateer attacks on U. S. Merchant Marine shipping during the Quasi War of 1798–1800 Congress passed a bill in 1798 for the establishment of doctors and marine hospitals at port cities to care for merchant sailors. This Merchant Marine doctor & hospital service eventually evolved into the U. S. Public Health Service. The following year, 2 March 1799, an act of Congress authorized U. S. Navy Seamen admission to the Merchant Marine hospitals. Twenty cents per month was deducted from the Seamen's pay and paid to what was then the "Naval Hospital Fund" for the purpose of medical care and hospitals for U. S. Naval personnel. In addition, all proceeds from fines or forfeitures charged misbehaving sailors and officers were added to the Naval Hospital Fund. Today, all active duty personnel contribute Fifty cents a month to the "Armed Forces Retirement Home Trust Fund," and fines and forfeitures are still deposited to the Trust Fund. On 26 February 1811 Congress passed an act authorizing construction of U. S. Naval Hospitals which included the phrase " to provide a permanent asylum for disabled and decrepit navy officers, seamen, and marines." The addition of an "Asylum" (meaning "refuge" in 18th Century English) was in lieu of a retirement or service pension for naval personnel. This act eventually resulted in the purchase of the Pemberton Estate in 1826 for $17,000, which came with a large mansion to be used as a hospital, and the decision to construct a new building for an asylum. William Strickland was selected as Architect and Contractor to build the Philadelphia Naval Asylum. What was to become Biddle Hall was completed in 1834. "The entire cost of the building, excluding the finishing of the attics, was $195,600: about four ninths of which came from the Treasury directly, the remainder from the Hospital Fund." These Treasury funds were required because the Hospital Fund had gotten into trouble in the 1820s when the Trustee's elected to invest fund assets in private equities rather than Treasury Bonds. From that time to the present, Naval Home Trust Funds have only invested with the U. S. Treasury. When the U. S. Soldiers' Home and Trust Fund was created in 1851, some of its funds were invested in bonds issued by the states of Virginia and Missouri, from which little or no interest was received during the Civil War, and in the future the Soldiers' Home Trust Fund would also only be invested with Treasury. Biddle Hall was used to house not only the home for pensioners, but the Asylum staff, a Naval Hospital, an insane asylum and a School for Naval Midshipmen, the predecessor of the Naval Academy at Annapolis. Some of the residents of the Asylum were buried on the grounds of the Asylum, and then reburied at Mount Moriah Cemetery following the Civil War. The number of "Inmates" varied over the long history of the Philadelphia Home, beginning with five in 1834, going to 220 in 1885, and 204 on 1 July 1921. Residents were provided with a small private room, furnished with simple furniture, to which they could add their own furniture. Structural defects noted by Lieutenant Commander George Stockton in his 1886 paper on the Naval Home included the home basement, described as "low and damp" with insufficient drainage, The rooms in the attic were too hot for comfort, and asking the old and decrepit to climb up and down three flights of stairs from attic to the improperly placed dining commons in the basement was difficult for some of the inmates.
Әскерлер үйінің уақыт сызығы
1851 жылы Конгресс Америка Құрама Штаттарының солдаттарының үйлеріне рұқсат берді. 1827 жылы әскери-теңіз ауруханасы салынып жатқан кезде, соғыс министрі Джеймс Барбур әскерилер үшін әскери аурухана салуды ұсынды. Келесі жиырма жыл бойы майор Роберт Андерсон (Форт Самтер атақты) сияқты адамдар зейнеткер жауынгерлерге арналған үйлер идеясын алға тартты, бірақ табысқа жетпеді. Мәселе - мемлекеттік қаражатты қажет етпейтін әскерилер үйін қаржыландыру жүйесін әзірлеу еді. 1846 жылы ол әскери соттардан айыппұлдар мен тәркілеулер туралы ақпарат алу үшін белсенді әскердегі барлық полктарға хат жазды. Ол полктердің жартысынан жауап алды, аурухана қорына айына жиырма центті қосып, сол кездегі белсенді қызметте болған 9438 жауынгерден алған және екі көзден де жылдық кірісті 42 642 долларға бағалай алды, бұл төменгі жағында болып шықты. "Ол әр мүшесінің жылдық шығындарын есептеп, сол жылы 15,36 АҚШ долларын құрайтын әскер киімдерінің жәрдемақысын және бір жылдық рационының жылдық шығындарын күн сайын он цент мөлшерінде пайдаланып, әр мүшесінің осы екі нәрсеге жылдық шығындарын 51,86 АҚШ долларына жеткізді". Ол сондай-ақ Шығыс жағалаудағы бес түрлі психикалық ауруханалар мен бес түрлі Шығыс жағалаудағы кедейлер үйлерінің жыл сайынғы шығындарын алу қиындықтарына тап болды, ол бір тұтқынға 43,80 доллар деп есептеген және нәтижелерді көптеген офицерлер корпусының қол қойылған өтініштермен бірге жіберді. әскер Мексикаға аттанды. Конгресс "қазынадан ешқандай салым сұрамайды" деп атап өтті. 1847 жылы 14 қыркүйекте генерал Винфилд Скотт Мексиканың берілуін қабылдады және Мексиканың аталарынан "тонау орнына" 150 000 доллар "қосылымды" қабылдады. Генерал Скотт бұл ақшаның бір бөлігін әскерлеріне аяқ киім мен жамылғыға жұмсады. Тағы бір бөлігі "Спион компаниясына" Вера-Круздан Мехикоға дейінгі жүріс кезінде жұмыс істеді. Қалған 118 791,19 долларды ол "Әскери баспана" деген жазумен Нью-Йорк банкіне салды. Бұл әрекет соғыс министрін ашуланды: ол генерал Скотты 1-бап бойынша ұрлық жасады деп айыптады. Соғыс туралы 58-бапқа сәйкес, бірақ Скотт ақшаны қазынаға беруден бас тартты, және ақырында ол жеңді. Соғыс туралы 1806 жылғы 58-бап: Достың лагерьінде, қалаларында, бекіністерінде немесе журналдарында алынған барлық қоғамдық қоймалар, мейлі, артиллерия оқ-дәрілері, киім-кешек, азық-түлік немесе азық-түлік, АҚШ қызметіне сақталады, бұған немқұрайды қарағаны үшін командир жауапты болады. 1851 жылы Миссисипи штатының сенаторы Джефферсон Дэвис "әскери баспана үшін орын немесе орынды орынды орынды орынды орынды орынды" құру туралы заң жобасын қолдады. Заң жобасы екі палатада да қабылданды және сол күні президент Миллард Филлмор оны заңға айналдырды. Комиссияның жаңа құрамы төрт үйді құруға шешім қабылдады: Нью-Орлеанда (Люизиана штаты), Ист-Паскагулада (Миссисипи штаты), Харродсбургте (Кентукки штаты) және Вашингтонда (Америка штаты).
The United States Soldiers' Homes was authorized by Congress in 1851. In 1827, while the Naval Asylum was under construction, Secretary of War James Barbour recommended that an Army Asylum be constructed for soldiers. For the next twenty years people like Major Robert Anderson (of Fort Sumter fame) promoted the idea of homes for retired soldiers, without success. The problem was to develop a system of funding a Soldiers' Home that would not involve any expenditure of public money. In 1846, he wrote to all the regiments in the active army, asking for information on fines and forfeitures from Courts Martial. He got answers from about half the regiments, added the twenty cents a month for the hospital fund received from the 9,438 enlisted soldiers then on active duty, and was able to estimate the annual revenue from both sources at $42,642, which turned out to be on the low side. "He computed the annual cost of each member, using the Army clothing allowance of that year of $15.36, and the annual cost of one year's ration at the prevailing rate of ten cents a day, to arrive at an annual cost for each member for these two items, of $51.86." He also went to the trouble of obtaining per annum inmate costs at five different East Coast insane asylums, and five different East Coast poor houses, which he reckoned at $43.80 per inmate, and sent the results, along with signed petitions from many of the Officer's Corps as the Army marched off to Mexico. Congress noted that "it does not ask for any contribution from the Treasury." On 14 September 1847 General Winfield Scott received the surrender of Mexico City, and accepted a "contribution" of $150,000 in gold from the Mexico City fathers "in lieu of pillage." General Scott spent part of this on shoes and blankets for his troops. Another portion went to a "Spy Company" he employed on the march from Vera Cruz to Mexico City. The remaining $118,791.19 he had deposited in a New York bank with the notation "for Army Asylum." This action outraged the Secretary of War: he accused Gen. Scott of larceny under Art. 58 of the Articles of War, but Scott refused to turn the money over to the Treasury, and in the end he won. Article 58 of Articles of War, 1806: All public stores taken in the enemy's camp towns forts or magazines whether of artillery ammunition clothing forage or provisions shall be secured for the service of the United States for the neglect of which the commanding officer is to be answerable. In 1851, Senator Jefferson Davis of Mississippi sponsored a bill to establish "at a suitable place or places, a site or sites for the Military Asylum." The bill passed both Houses and was signed into law by President Millard Fillmore the same day. The new Board of Commissioners decided to establish four homes, one each in New Orleans, Louisiana; East Pascagoula, Mississippi; Harrodsburg, Kentucky; and Washington, D. C.
Өмір сапасы
19-шы және 20-шы ғасырдың басым бөлігінде АҚШ-тың әскери-теңіз үйі мен АҚШ-тың әскери қызметшілерінің үйі, бірдей мақсатқа ие болғанымен (ескі және ескірген солдат немесе теңізшінің әл-ауқаты), реттеу, қаржыландыру, әкімшілік немесе дәстүр бойынша бірдей емес еді.
During the 19th and most of the 20th centuries the U. S. Naval Home and the U. S. Soldiers' Home, while having identical purpose for being (the welfare of the old and decrepit soldier or sailor), were not identical in regulation, funding, administration or tradition.
1834 жыл
1834 жылғы Филадельфия теңіз ауруханасын басқару жөніндегі теңіз ережесі тұтқындардың өмір сүру жағдайларын белгіледі. Бұл ауруханада қайыршы, медициналық көмек, баспана, киім-кешек және теңіздегі әскери-теңіздік рационға ұқсас азық-түлік болады, бірақ "грог" рационы шай, темекі және қырыққабатпен ауыстырылады. Тұтқындар мүгедектік зейнетақысын үйге тапсырады. Олар сондай-ақ, "қажет болғанша" ауруханада жұмыс істейді. Тұтқындар "теңіз әскерінің барлық заңдары мен ережелеріне" бағынатын және "оларға басшылық ететін офицерлердің жалпы басқаруына" бағынатын.
The 1834 Naval Regulation for governing the Philadelphia Naval Asylum set forth living conditions for the inmates. The asylum will provide a chaplain and medical care, living quarters, clothing, and food similar to a naval ration at sea, except that the "grog" ration would be replaced by tea, tobacco and pickles. The inmates would surrender any disability Navy pension to the home. They would also work at the asylum "as much as they are able". The inmates would be subject to "all the laws and rules of the naval service" and "shall be under the general government of the officers placed over them".
1851 жыл
"Әскери паналар" құрылды (атауы 1859 жылы АҚШ солдаттарының үйіне өзгертілді). 1812 жылғы соғыстан бастап мүгедек немесе жарақат алған ардагерлер қабылданады. Мексикада қызмет еткен және жарақаты немесе мүгедектігі бойынша біліктілігі бар АҚШ теңіз жауынгерлері қабылданады. АҚШ-тың әскер үйіндегі ережелер теңіз үйіне ұқсас, бірақ бірдей емес. Тұтқындар мүгедектік зейнетақысын тастап, жұмысқа жарамды болған кезде жұмыс істейді және өздерінен жоғары тұрғандардың бұйрықтарына мойынсұнады. Теңізшілер сияқты олар да ай сайын бір доллар төлеп, ақша жұмсайтын. Тұтқындар мұны "айлық доллар" деп атады. Генерал Дэвид Твиггс жазғандай, ер адамдар доллар алғаннан кейін, олар мас болып, ақшалары біткенше мас болды, әдетте бір аптадан кейін "вискидің бір бөлігін он центпен алу мүмкін еді". Әскерилер үйінде "еркін болмаған" тұтқындарды ұстау үшін "Құқық үйі" (теңіз флоты оларды "бригтер" деп атайды) салынды.
"Military Asylums" were created (the name was changed to U. S. Soldier's Home in 1859). Disabled or wounded veterans from the War of 1812 forward would be admitted. US Marines who served in Mexico and were otherwise qualified by wound or disability would be admitted. The rules at the U. S. Soldier's Home were similar but not identical to the Naval Home. Inmates would surrender any disability pension, work when able, and obey the orders of those appointed above them. Like the sailors, they were "paid" a dollar a month for spending money. The inmates referred to this as "the monthly dollar". General David Twiggs wrote that as soon as the men got their dollar they got drunk and stayed drunk until their money was gone, usually a week later, "as whiskey of a sort could be gotten for a ten cents a quart". A "Guard House" (the Navy calls them "Brigs") was built at the Soldiers' Home to confine inmates "absent without leave".
Әскери-теңіз үйіндегі кісі өлтіру
Бүгін таңертеңгі сағат 11-де Энтони Пруссок атты әскери қызметші Кенни есімді кенештің алдына келіп, В.М. С. Риггс, Келесі бейсенбі күні кешке әскери-теңіз ауруханасында. Біз сол кезде капитан Эндрю Хулл Футтың жауапты офицер болғанын білдік. Кейіннен Фут коммодор Фут болды және Форт Дональдсон шайқасында АҚШ Грантымен тығыз жұмыс істеді. Бұл шайқасқа алкоголь қосылған. Ақ және қара нәсілді ер адамдар баспанада бірге тұрып, жұмыс істеді.
text=At 11 o'clock this morning, Anthony Prussock, a marine, was arraigned before Alderman Kenny, on the charge of causing the death of Wm. C. Riggs, at the Naval Asylum, on Thursday evening. We learn that Captain Andrew Hull Foote was Officer in Charge at the time. Foote later became Commodore Foote and worked closely with U. S. Grant at the Battle of Fort Donaldson. Alcohol was involved in the fight. White men and black men were living and working together at the Home.|author= |title="Homicide at the Naval Asylum"|source= The New York Times
ҰҚК есебіЕскі сарбаздар үйіне
Бұл жерде барлық жұмыс пен демалыс жоқ, қарттар үйге кіргенде, олардың ауызша айтқанда, ештеңе істемейтінін, тек тұрып, түтетіп, өз уақытын күтетінін жақсы біледі.
text=[There is a] known lack here of all occupation or recreation The old men well know on entering the Home that they will have literally nothing to do more than to sit around, smoke their pipes, and wait for their time to come.|author=Delos Bennett Sackett, Inspector General of the United States Army |title=The Soldiers' Home |source =The New York Times
Гелфпорт
Ашық бассейн (жаяу жүзу және су аэробикасы), кәсіби жабдықталған фитнес орталығы және дене шынықтыру бағдарламалары, кітапхана (баспа, аудио және бейне), өнер және қолөнер, ағаш өңдеу, сурет салу және басқа хоббилер үшін жеке жұмыс аймақтары, велосипед дүкені, боулинг және бокс орталығы, карта, ойын және демалыс бөлмелері, компьютерлік сынып және компьютерлік орталық, фильмдер мен презентациялар үшін толық жабдықталған медиа бөлме, жанды ойын-сауық пен би үшін көп мақсатты аймақ, баскетбол, ат аяқ киімдері мен жаяу жүру жолдары бар кең алаң, велосипедпен жүру, автобуспен аймақтың аттракциондарына турлар.
Outdoor swimming pool (lap swimming and water aerobics), professionally equipped fitness center and physical fitness programs, library (print, audio and video), individual work areas for arts & crafts, woodworking, painting and other hobbies, bike shop, bowling and bocce center, card, game, and recreation rooms, computer classroom and computer center, fully equipped media room for movies and presentations, multi purpose area for live entertainment and dances, spacious grounds with basketball, horse shoes and walking paths, bicycling, bus tours to area attractions.
Вашингтон
Тоғыз тесікті гольф алаңы мен жүргізу аймағы (тұрғындарға арналған арбалар), краппи, басс, брейк және мысық үшін екі балық аулау тоғандары, кәсіби жабдықталған фитнес орталығы және дене шынықтыру бағдарламалары, жаяу жүру жолдары, екі кең баспа, аудио және бейне кітапханалары, керамика, ағаш өңдеу, сурет салу және басқа хоббилер үшін жеке жұмыс аймақтары, авто хоббилер дүкені, боулинг, карта, ойын және демалыс бөлмелері, компьютер орталығы, бау-бақша учаскелері, толық жабдықталған 667 орындық кинотеатр және тікелей эфирдегі ойын-сауық, автобуспен аймақтың аттракциондарына турлар.
Nine hole golf course and driving range (carts provided for residents), two fishing ponds for crappie, bass, bream and catfish, professionally equipped fitness center and physical fitness programs, walking trails, two extensive print, audio and video libraries, individual work areas for ceramics, woodworking, painting and other hobbies, auto hobby shop, bowling, card, game, and recreation rooms, computer center, garden plots, fully equipped 667 seat theater for movies and live entertainment, bus tours to area attractions.
Белгілі ғимараттар
Солдаттар үйі Солтүстік-Батыс Вашингтондағы кампуста орналасқан. Ол екі тарихи зиратқа, Рок-Крик зираты мен Америка Құрама Штаттарының әскерилері мен ұшқыштары үйінің ұлттық зираты (Арлингтон ұлттық зиратының іргетасы) іргетасына жақын орналасқан. Солдаттар үйінде көптеген қызықты тарихи ғимараттар бар, олардың кейбіреулері бүгінгі күнге дейін сақталған. Олардың төртеуі азамат соғысына дейінгі үйдің алғашқы күндерінен басталады және Ұлттық тарихи ескерткіш болып тағайындалды.
The Soldiers' Home occupies a campus in N. W. Washington, D. C. It sits adjacent to two historic cemeteries, Rock Creek Cemetery and United States Soldiers' and Airmen's Home National Cemetery (the forerunner of Arlington National Cemetery). The Soldiers' Home has had many interesting historic buildings, some of which survive to the present day. Four of them date to the home's earliest days before the Civil War, and have been designated a National Historic Landmark.
Андерсон коттеджі
1843 жылы банкир Джордж Вашингтон Риггс өзінің отбасы үшін жазғы коттедж ретінде салған, ол АҚШ әскери баспанасы сатып алған алғашқы пакетінің бір бөлігі болды. Ол үйдің алғашқы тұрғындары орналасқан. Ол қазір Президент Линкольнның коттеджі ретінде белгілі және 2000 жылдан бері Ұлттық ескерткіш болып табылады. Кірпіш үйдің сырты шымшылданған.
Built in 1843 by the banker George Washington Riggs as a summer cottage for his family, it was a part of the first parcel acquired by the U. S. Military Asylum. Renamed Anderson Cottage for co founder Major Robert Anderson it housed the first residents of the home. It is now known as President Lincoln's Cottage, and has been a National Monument since 2000. The brick house has a stucco exterior.
Скотт ғимараты
1852 жылы басталып, 1890 жылдары аяқталған Скотт ғимараты генерал Винфилд Скотттың есімімен аталған. Ғимараттың алғашқы дизайны Нормандық готика стиліне сай болды. Онда 100-200 адам тұратын. Оның қорғандағы сағаттық мұнарасы Америка Азамат соғысы кезінде, әсіресе генерал Джубал Эрлидің жақын маңдағы Форт Стивенске шабуыл жасауы кезінде күзет мұнарасы ретінде пайдаланылды. Ғимарат қазіргі уақытта 2011 жылғы жер сілкінісінен болған зақымданулар салдарынан жабық. Сағат мұнарасын күрделі жөндеу қажет; АҚШ Конгресі қажетті жұмыстарға ішінара қаражат бөлді.
Begun in 1852 and completed in the 1890s, Scott Building is named for General Winfield Scott. The initial design for the building was in the Norman Gothic style. It housed 100–200 residents. Its castellated clock tower was used as a watch tower during the American Civil War, especially during General Jubal Early's raid on nearby Fort Stevens. The building is currently closed due to damage from the 2011 earthquake. The clocktower will require extensive repairs; the U. S. Congress has appropriated partial funds for the needed work.
Шерман ғимараты
1850 жылдары Бартон С. Александрдың жобасына салынған Шерман ғимараты орталық қосымша арқылы Скотт ғимаратына қосылған. Оның сыртқы беті бітпеген ақ мәрмәрден жасалған.
Built to a design by Barton S. Alexander in the 1850s, the Sherman Building is connected to the Scott Building by a central annex. Its exterior is unfinished white marble.
Стенли Холл
1834 жылы салынған бұл ғимарат демалыс орталығы болған, ал қазір ол үйдің шіркеуі болып табылады.
Built in 1834, this was a recreation center and is now the Home's Chapel.
Шеридан ғимараты
Бұл ғимарат 1883 жылы салынған. Оның үш қабатты, қызыл кірпіштен салынған.
This building, begun in 1883, was built as a dormitory. It has three stories and is built of red brick.
Грант ғимараты
1911 жылы Грант ғимараты казарма, асхана және демалыс орталығы ретінде салынған.
Begun in 1911, the Grant Building was built as a barracks, mess hall, and recreation center.
Қоғамдық белсенділікӘскер достарының үйі
2011 жылдың қараша айында Вашингтондағы Қарулы Күштер зейнеткерлер үйі мен оның маңындағы қауым бір-біріне қатысты жылдар бойығы елеусізділікті тоқтату туралы кездесу өткізді. Бұл жерде "Әскерлер достарының үйі" деген атау пайда болды. 2011 жылдың желтоқсанында "Джинго" волонтерлік кешінен бастап, "Достар" 2015 жылдың соңына дейін 158 волонтерлік іс-шара өткізу үшін "Үй" ұйымымен серіктестік құрды. Тек 2015 жылы 225 адам 1500 сағаттан астам уақытқа волонтерлік қызмет атқарды. Тұрақты шараларға ай сайынғы Джинго, Бақытты сағаттар, Достармен салон түндері және Достармен боулинг кіреді. Әр көктемде "Үй мен Достар" қоғамдық еріктілерді ардагер тұрғындармен бірге "Достар бақшасы" жобасында көкөніс алқаптарын күтіп ұстауға біріктіреді. Friends жыл сайынғы қоғамдық мерекелерді, соның ішінде мамыр айының бірінші сенбісінде болатын көктемгі флинг, 4 шілдедегі сауық-сауық және қазан айының бірінші жексенбісінде болатын көктемгі ойын-сауық фестивалін өткізеді. Желтоқсан айында Достар мен Үй тұрғындары жыл сайынғы мерекелік ағаш жарықтандыру үшін жиналады, ал Достар сол айда мерекелік биге тұрғындармен қосылады. Бұл іс-шараларға жергілікті тұрғындар мен тарихи кампусты қоршаған елдің астанасымен жақсырақ байланыстыру үшін мыңдаған адам қатысты. Еріктілер үшін мүмкіндіктер жылдың әр аптасында бар және толық ақпаратты солдаттар үйінің достары веб-сайтынан табуға болады.
In November 2011, the Armed Forces Retirement Home in Washington and surrounding community held a meeting about ending years of neglect in relating to one another. What blossomed was Friends of the Soldiers Home. Starting with a Jingo volunteer night in December 2011, Friends went on to partner with the Home to conduct 158 volunteer events through the end of 2015. About 225 people collectively gave more than 1,500 hours of volunteer time in 2015 alone. Regular events include monthly Jingo, Happy Hour, Saloon Night With Friends and Bowling With Friends. Each spring, the Home and Friends pairs community volunteers with veteran residents to tend vegetable plots together in the Friends Garden Project. Friends also holds annual community celebrations with the Home, including Spring Fling, which occurs the first Saturday in May, July 4 Fireworks, and Fall Fun Fest, which happens on the first Sunday in October. In December, the Friends and Home residents gather together for the annual holiday tree lighting, and Friends also joins with residents at their holiday dance that month. Thousands of people from the community attended these events to better connect the residents and historic campus with the surrounding nation's capital. Volunteer opportunities are available every week of the year and details can be found on the Friends of the Soldiers Home website.