Кіріспе
Allard автомобиль компаниясының негізін қалаушы және ралли жүргізушісі (1910-1966) Сидней Герберт Аллард (1910 жылы 19 маусым - 1966 жылы 12 сәуір) - Allard автомобиль компаниясының негізін қалаушы және өзінің өндірісімен автокөліктердің табысты ралли жүргізушісі және дөңгелекті жүргізушісі.
Sydney Herbert Allard (19 June 1910 – 12 April 1966) was the founder of the Allard car company and a successful rally driver and hillclimb driver in cars of his own manufacture.
Сынақтар, таулар мен таулар, жарыстар және автокөлік жарыстары
Англияның Лондон қаласында туған Сидней Акр-Лейн Клэфэмдегі Фордтың ірі дилерлік кеңсесі Адлард Моторға ие отбасы мүшесі болып өсті. Суссекстегі Ардингли колледжінде білім алған ол Стритхэм және округтік мотоцикл клубының адал мүшесі болды, содан кейін ағалары Лесли мен Дэннис және олардың қарындасы Мэри. Ол мектепті бітіргеннен кейін "Адлард" директоры болып тағайындалды. 1936 жылы Элеонора Мэйге тұрмысқа шықты. Олардың ұлы Алан Аллардтың алғашқы британдық дизайнындағы драгстерін жүргізуде, ол сондай табысты болды, Сидней Британдық драг-жарыстар қауымдастығының бірінші президенті болды. Брукленд және басқа да жерлерде жұмыс істеді. 1929 жылы 31 тамызда жаңа Велосипедті автомобильдер клубы Бруклендте кездесу өткізді, онда: "алғашқы жарысты Сидни (sic) Аллардтың Морган жеңді, ол 73,37 м. сағ. 1933 жылы ол сынақтарда жарысқа түсіп, сол жылы Лондон Эксетер сынағынан өзінің Аллард арнайы, Морганмен төрт дөңгелекке айналды. Ол сондай-ақ Лондонға Лэндс-Энд сынағында да зейнеткерлікке шыққан. 1935 жылы ол өзінің класын жеңіп алды, шексіз суперзарядталмаған спорттық автомобильдер үшін, Брайтон жылдамдық сынақтарында Ford V 8 машинасында. 1936 жылы сәуірде ол өзінің "Аллард V8" машинасымен Саутпорттың құмырасында 50 мильдік сақалы жарыста жеңіске жетті. Аллард арнайы Ford V8 және Lincoln V12 моторларымен шектеулі өндіріске енгізілді. 1937 жылы Гилсон мырзаға Ford-қа негізделген арнайы машина ұсынылды, ал келесі жылы төрт орындық ұсынылды. 1937 жылы Оллард өзінің "Аллард" машинасымен Шотландиядағы Бен-Невис тауына көтерілуге тырысты. Көлік апатқа ұшырап, дөңгелесе кетті, бірақ Аллард тек көкжиектермен ғана шықты. Сидни Аллард 1938 жылы 15 мамырда Прескотт Хилл Климбтың тұңғыш жарысында спорттық автомобиль рекордын орнатты, ол Хатчисонның V12 Линкольн қозғалтқышы бар Аллард Специалды 54,35 секундта жүргізді. Сол жылы Аллард Кен Хатчисон мен Гай Уорбертонмен "Таилгагерс" Аллард арнайы командасында сынақтарда, спринттерде, митингтерде және жарыстарда табысты жарысты. 1939 жылы 15 шілдеде Аллард 22,12 секунд уақытында Льюс жылдамдық сынағында жеңіс алды. Оллард Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрын Англияда өткен соңғы жылдамдық жарысында жеңіске жетті. Ол Хорндиндегі жылдамдық сынағында ең жылдам уақыт белгілеген соң, оның машинасы финиш сызығынан өтіп кетті. Ол да, оның жолаушысы Билл Бодди де, жарылып, жарақаты жоқ. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Сидней Аллард 1943 жылы 225 қызметкерге ие болды және аптасына 30-дан астам көлік құралын жаңартты. Соғыс аяқталғаннан кейін Оллард жарысқа тез оралды, 1945 жылдың 28 қазанында Фильтон жылдамдық сынақтарына қатысты. Ол автокөлік компаниясын қайта іске қосты, бензинді рациондау, материалды тапшылық және экспорттық квоталар мәселесін шешті. 1947 жылы "Аллард" дилерлерінің жарнамасында: "Ашық екі орынды және Турер модельдерін ерте жеткізу үшін 1947 жылғы квота тізімінде әлі де бос орындар бар" деп жазылған. Оллард 1949 жылы британдық дөңгелекке көтерілу чемпионатында соғыстан қалған ауамен салқындатылған V8 қозғалтқышымен жабдықталған өздігінен жасалған Steyr Allard рулімен жеңіп алды. Ол Чемпионатта 1947 және 1948 жылдары үшінші орын алды, 1949 жылы жеңіп, 1950 жылы екінші, 1951 жылы үшінші орын алды, бұл кезде Steyr Allard төрт дөңгелекті қозғалтқышқа айналдырылды. 1949 жылы Аллард машиналары Монте-Карло раллиінде командалық жүлдеге ие болды (Л. Поттер жалпы 4-орын, А. А. К. Годссалл 8-ші, А. Г. Имхоф 11-ші) Сидни Аллард 24-ші орынға ие болды. 1950 жылы Аллард Монте-Карло раллиінде сегізінші орынды иеленді, содан кейін Сицилиядағы Тарга Флориода жарысты, онда оның Аллард автокөлігі апатқа ұшырап, өртенді. Ол сол жылы Том Коул-младшиймен серіктесіп, Ле-Манның 24 сағатындағы үшінші орынға ие болды. 1950 жылы Аллард J2 үшін жарнамада: "Бірнеше шетел сатып алушылар осы шассиге сәйкес келетін қуатты қозғалтқыштарға, мысалы американдық Форд, Меркурий, Кадиллак, Ардун, Гранкор және т.б. Сидни Аллард 1951 жылы Дундрод трассасында Турист Трофиінде Аллард J2 Крайслермен жарысты. Аллардтар Америка Құрама Штаттарына мотормен жабдықталатын дөңгелек шасси ретінде экспортталды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі үнемдеу кезеңінде Аллард автомобиль жасау үшін шикізатты табуға тырысты, онда "экспорт немесе өлу" дегенге баса назар аударылды. Америкалық қозғалтқыштар мен коробкаларды импорттаудың ешқандай мағынасы жоқ еді, содан кейін кері бұрылып, оларды қайтадан АҚШ-қа экспорттау. Аллардтың 1951 жылғы Ле-Манға дайындығы кейінге қалдырылды, өйткені Кадиллак ...
An advertisement from 1950 for the Allard J2 stated: "Some overseas purchasers have preferred to fit the more powerful engines suitable for this chassis such as American Ford, Mercury, Cadillac, Ardun, Grancor etc." Sydney Allard raced an Allard J2 Chrysler in the Tourist Trophy at Dundrod Circuit in 1951. Allards were exported to the United States as rolling chassis to be fitted with a motor on arrival. In the austerity period after the Second World War Allard struggled to source the raw materials for car construction, where the emphasis was on 'export or die.' It made no sense to import American engines and gearboxes only to turn round and export them again to the United States. Allard preparations for Le Mans in 1951 were delayed as Cadillac engines were in short supply, due to GM concentrating on production for the Korean War. Sydney Allard achieved international recognition by winning the 1952 Monte Carlo Rally in an Allard P1, with co driver Guy Warburton and navigator Tom Lush. Starting from Glasgow he narrowly defeated Stirling Moss, in a Sunbeam Talbot 90, who finished second overall while competing in his first rally. The P1 was powered by a 4,375 c. c. Ford V8 side valve motor. Mrs. Eleanor Allard, Sydney's wife, also competed in this event, accompanied by her sisters Edna and Hilda, but retired. Allard competed in the 24 Hours of Le Mans in 1951, 1952 and 1953 but did not finish. In 1951 he shared a works J2 with the American driver Tom Cole and retired with gearbox failure. In 1952 he and Jack Fairman drove the works J2X, chassis number 3055, fitted with a Chrysler hemi engine, where the car retired at 6.30 a. m. having thrown a rod. In 1953 he shared a Cadillac engined Allard J2R with Philip Fotheringham Parker, leading the race at the end of the first lap, but on lap four he was the first to retire with collapsed rear suspension and a severed brake pipe. In 1952 and 1953 a sister car was driven at Le Mans by Zora Arkus Duntov, a one time Allard employee. Carroll Shelby also raced an Allard Cadillac J2 in the United States early in his driving career. Thus the successful Allard formula of an American V8 engine in a light chassis inspired the development of the Chevrolet Corvette and the A. C. Shelby Cobra. An article on page 140 of the book Eagle Special Investigator by Macdonald Hastings, features Sydney Allard in "Special Investigator Drives a Racing Car", published by Michael Joseph in 1953. In 1958 Allard built a Steyr engined sports car for sprints and hillclimbs, the motor purchased from Dennis Poore: "This Allard Special can certainly step off. It covered the top section of the Brighton kilometre at 125 m. p. h. and won its class at Shelsley Walsh and Prescott, and two classes at Stapleford." He finished third in the unlimited sports car class at the Brighton Speed Trials that year, covering the standing kilometre in 25.99 sec. "Allard's air cooled Steyr Allard with Lotus front wheels and very compact body was third although a sports car, it was started by means of an external battery." The car appeared at the Prescott Hill Climb on 13 September 1959, but is believed to have been broken up. Allard then turned his attention to a twin engined Steyr four wheel drive prototype, of great complexity. "All this leads to 9 litres of motor car and a very brave Sydney Allard surrounded by chains, shafts and engines." The car featured a solidly mounted rear axle to which he planned to mount American type dragster slick tyres. This was an early indication of the influence of American drag racing on his designs. The car was never successfully run and soon abandoned.
1960 жылдар: раллилер, жүгіру жарыстары
Алпысыншы жылдары Сидней Аллард көбінесе австралиялық навигатор Том Фискпен бірге раллилерде бәсекелесуді жалғастырды. Олар 1963 жылы Монте-Карло раллиінде Ford Allardette машинасымен өздерінің класында жеңімпаз атанды. Глазгодан басталып, олар Монте-Карлоға жазаланбай жетті. 1964 жылы Монте-Алард өзінің Форд Кортинасымен Чехословакияда жолды қиып өтіп, зейнеткерлікке шықты. Аллардтың Монте-Карло раллиіндегі соңғы жарысы 1965 жылы болды. 1961 жылы көптеген адамдар британдық жүгіру жарыстарының атасы деп санайтын Сидни Аллард, суперзарядталған Chrysler қуатты шлангасы Allard dragster-ді құрды. 1961 жылдың қаңтар мен маусым аралығында 23 аптада Лондонның Клэфэм қаласындағы Адлардс гаражында салынған автомобильде 354 текше дюймді Крайслер моторы және алдыңғы жағында 6 71 GMC үрлеуі бар. Көліктің кейбір жылдамдық құралдары Калифорниядағы Дин Муннан әкелінген. Драгстер алғаш рет 1961 жылдың шілдесінде Брэндс-Хатчта көрсетілді, содан кейін 24 шілдеде Сильверстоундағы клубтық трассада тікелей көрсетілді. Бұл жағдайда беріліс қорабы бұзылып кетті. Алғашқы жарысқа 1961 жылы 2 қыркүйекте Брайтон Speed Trials-те қатысты. Аллардтың сүйрегіш машинасында жаңа рекорд орнату туралы сөз болды. Бұл тек қана үлкен өкінішке әкелді, өйткені отын құбыры желіде жарылып, төрт цилиндрлі бағытты 37,91 секундта аяқтады. Көлік екінші рет де істен шықты. Бұл көліктің беделі ешқашан толық қалпына келмеген соққы болды. "Motor Sport" журналының редакторы Билл Бодди оны "фиаско" деп атады, оның айтуынша механикалық проблемалар Борехамда жүргізілген тестілеу кезінде де орын алған. "Автокастар" журналы "Аллард" драгстерін "қаһарлы сәтсіздік" деп сипаттады. Содан кейін машинаны 1961 жылы 14 қазанда Уэллсборн әуежайындағы, Стратфорд-Апон-Авонға жақын жердегі N.S.A. рекордтық кездесуінде төрттен бір шақырымнан астам жерде шығуға шақырды. Денис Дженкинсон Motor Sport журналында былай деп жазды: "Сидней Аллард сұлу көк драгстерді жарты шақырымға дейін көрсетті, ілеспеге кіргізді, ашылды және ұшып-қону жолағынан төмен қарай ұшып бара жатқан үлкен бомбалаушы сияқты дыбыспен уақыт тұзақтары арқылы жоғалды. Уақыты: 10.841 секунд, бұл мотоцикл жүргізушілерін сәл сыбырлатты. Бұл жолы драгстердің өнер көрсетуі туралы ешқандай дау-дамайлар болған жоқ және "көк киім мен күл" барлық сенбеушілерге және кейбір редакторларға таратылды! [Сидни Аллардты құттықтаймын, бірақ километр - бұл ұзындықтың төрттен бір милі мен мен әлі де dragster Аллардтың жоғары қысымына сәйкес келмеді деп санаймын Брайтонның жарнамасы. РД.]" Өкінішке қарай, бұл жетістіктің куәгері болғандар аз болды. Дженкинсонның айтуынша: "Аллардтың темпераментті машинасы ақырында өзінің ең жақсы жүрісінде 10.48 секунд жасады", бұл төрттен бір мильді аяқпен бастау үшін, ол 1962 жылдың 14 сәуірінде Эссекс штатының Дебден қаласында өтті. Бұл Ұлыбританияда тіркелген ең жылдам жарты шақырымдық уақыт болды. Көлік 1962 жылы 14 шілдеде Гудвудта өткен Автомобильдер фестивалінде көрсетілді. 1962 жылы 15 қыркүйекте Брайтон қаласында "Аллард" трагстері 22.30 және 22.04 секундта екі рет жүгірді. Бұл - өте жақсы өнер көрсетті, бірақ жеңіске жету немесе рекорд орнату мүмкін емес. Motor Sport басылымы былай деп хабарлады: "Байтон километрінің соңына дейін "Аллард" сүйрегіш машинасы суперкомпрессор мен қозғалтқыш арасындағы құбырды жарып жіберген көрінеді, бұл мұндай қондырғыда жиі кездесетін мәселе және американдықтардың ұзын индукциялық құбырды жою үшін, қозғалтқышқа сопақтарды бұрауының себебі". Аллард одан кейін Черч Фентонға барды "бұл елде төрт дөңгелекті көлік құралымен ең жылдам с. с. километрді орнату" 20.86 секунд. Оллард сондай-ақ 11.54 секундта 1⁄4 миляны с.с. арақашықтықта жүгіріп, сағатына 147,77 м жылдамдықпен сызықтан өтті. тірек". 1963 жылы Аллард Брайттондағы Мадейра драйвтегі блокқа екі таған салды. Бұл машина 50-ші жылдардағы дизайнерлік дизайнының тез дамып келе жатқан кезінде жасалған. 1963 жылы Микки Томпсон Брайтонға Ford-тың Harvey Aluminum Special машинасымен келгенде, Аллардтың dragster-і ескірген көрінді. Бірақ бұл харизматикалық автомобиль британдық жарыстардың ізашарсы болды және ойынды өзгертті, өйткені Ұлыбританиялық жарыскерлер американдық әдістер мен стильді қабылдады. Оллард 1963 жылы Данте Дюс пен Микки Томпсонды Англияға алып келіп, олардың драгстерлерін көрсетуде маңызды рөл атқарды. Дюс 10 қыркүйекте Сильверстоун қаласында (баспасөз демонстрациясы) пайда болды; Томпсон 14 қыркүйекте Брайтон жылдамдық сынақтарына қосылды; 21 қыркүйекте Регбиге жақын Чирч Лоуф�...
The car was demonstrated at the Festival of Motoring at Goodwood on 14 July 1962. At Brighton on 15 September 1962 the Allard dragster clocked two runs at 22.30 and 22.04 seconds. A respectable performance but no outright win or record. Motor Sport reported: "It appears that before the end of the Brighton kilometre the Allard dragster had burst the pipe between supercharger and engine, a common problem with such an installation and the reason why the Americans bolt their blowers on the engine, eliminating a long induction pipe." Allard then went to Church Fenton "setting up the fastest s. s. kilometre achieved by a four wheeled vehicle in this country" 20.86 secs. "Allard also did a s. s. ¼ mile in 11.54 sec, and he crossed the line at 147.77 m. p. h. at the end of the longer distance, which rather disposes of previous claims in the 170 190 m. p. h. bracket." In 1963 the Allard put two rods through the block on Madeira Drive in Brighton. The car turned out to be a fifties style dragster at a time when dragster design was rapidly evolving. Tire technology, with wider purpose built drag slicks, was pushing speeds ever higher in the U. S. By the time Mickey Thompson showed up at Brighton in 1963 with his Ford powered Harvey Aluminum Special the Allard dragster was looking distinctly dated. But this charismatic car was the true pioneer of British drag racing and a game changer as UK racers adopted American methods and style. Allard was instrumental in bringing Dante Duce and Mickey Thompson to England in 1963 to demonstrate their dragsters. Duce appeared at Silverstone on 10 September (press demonstration); with Thompson joining in at the Brighton Speed Trials on 14 September; Church Lawford, near Rugby, on 21 September and Debden, Essex, 22 September 1963. Sydney Allard was awarded the SEMA trophy for his performances at the races. In January 1964 Sydney Allard launched the Dragstar Dragon, a low cost dragster designed by John Hume, powered by a Shorrock supercharged 1,500 c. c. Ford engine, costing under £500 in kit form. Several cars of this type were produced. Among the drivers were his son Alan Allard, Gerry Belton and Denis Jenkinson. Alan Allard and Belton demonstrated their dragsters at the 1964 Italian Grand Prix at Monza on 6 September. Allard founded the British Drag Racing Association, launched in June 1964, and served as its President. He followed this with the International Drag Festivals held in England in 1964 and 1965, featuring US dragsters and drivers. In 1964 Don Garlits, Tommy Ivo, Tony Nancy and Dante Duce participated in the First International Drag Festival, a six event series that did much to promote the sport of drag racing in the UK. The 1964 Drag Festival was held at the following venues: Blackbushe Airport, nr Camberley, Surrey, (twice: Sat 19 Sep, Sun 4 Oct), which was still an operational airport; RAF Chelveston, Northants, (Sun 20 September); RAF Woodvale, nr Southport, Lancashire (Sat 26 September); RAF Church Fenton, nr Tadcaster, Yorkshire, (Sun 27 September); RAF Kemble, nr Cirencester, Gloucestershire, (Sat 3 October). The Second International Drag Festival was held at Blackbushe Airport, Sat/Sun 25/26 September 1965, and RAF Woodvale, Sun 3 October 1965. The Blackbushe event was affected by torrential rain: "Unfortunately, the Blackbushe weekend was a financial catastrophe, and though Woodvale reduced the losses considerably, it was not enough to save Drag Festivals Ltd., who were forced to go into liquidation." A second Allard Chrysler dragster "was constructed for the 1965 Drag Festival. At the Woodvale event Alan Allard covered the standing ¼ mile in 9.30 secs 160 m. p. h. but in the qualifying run the Allard Chrysler had reached 168 m. p. h."
Sydney Allard died at his home Blackhills, Esher, Surrey on 12 April 1966.
Мұра
"Шыңырау шалушы" 1966 жылдың 25 қыркүйегінде Блэкбуш әуежайында жүздеген адам жоқ жарысты көру үшін келген кезде, жүгіру жарыстарына деген қызығушылықтың бар екендігі күмәнсіз болды. 1991 жылы Сидней Аллард өлімінен кейін Халықаралық сүйреп жүгіру атақ-даңқы залына кірді. 2007 жылы Сидней Аллард Британдық Drag Racing Hall of Fame-ге ажалдан кейін кірді. Прескотт-Хилл-Клеймпте курстың Аллардтың ойысы деп аталатын бөлігі бар, кейде ол Аллардтың қысқаша атауымен аталады. Бұл 1947 жылы 15 маусымда "Bugatti Owners' Club" кездесуінде болған оқиғадан туындады, ол кезде Сидней: "жартылай шеңбердегі тікенектен атып, бір орындық "Аллард" машинасында далаға түсті". Белфаст маңындағы Крейгэнтлет төбесіне көтерілу жолында Аллард бұрылысы бар. Хэмпширдегі Тракстон трассасында старттан кейін Аллард деп аталатын бұрыш бар.