Кіріспе

Cincinnatian пойызы - Балтимор және Огайо темір жолы (B&O) жүргізген жолаушылар пойызы. B&O 1947 жылы 19 қаңтарда Балтимор, Мэриленд және Цинциннати, Огайо арасында қызмет көрсетуді ашып, батысқа қарай 75 және шығысқа қарай 76 нөмірін алып жүрді, бұл негізінен Джерси Сити, Нью-Джерси және Сент-Луис арасында жұмыс істейтін National Limited-тің қысқартылған бағыты. Бұл бағыт желі бойындағы жұқа халық санынан сәтті болмады, ал бағыт 1950 жылы 25 маусымда Балтимордан Цинциннатиге күндізгі кестеден Детройтке дейін өзгертілді. Нью-Йорк орталық стансасының Мичиган орталық стансасынан басталған бұл жаңа маршрутта пойыздар бастауынан бастап сәтті болды. Бұл оңтүстікке қарай Детройттан Цинциннатиге дейін жүретін "Great Lakes Limited" темір жолының орнын алды. Луисвиллге дейін сапар шегуді қалаған жолаушылар аты аталмаған түнгі пойыздың #57-ші нөмірін алуы керек болды. Солтүстікке қарай түнгі пойыздың аналогтары No 58 болды. 57/58 1960 жылы Night Express деп аталды. Бұл жолдағы Цинциннатиан көптеген пошта вагондарын қолданды, бұл жолдың табыстылығына ықпал етті.

Тарих

Цинциннатиан өзінің бастапқы арнайы жабдықтарымен танымал, ол B&O Mount Clare дүкендерінде қайта құрылған. Жобалау жұмыстарын теміржолда жұмыс істейтін және Дэниел Уиллард жолаушылар қызметіне арналған осындай жұмыстарға жауапты арнайы лауазымға тағайындаған инженер-құрылысшы Олив Деннис жүргізді. P 7 "президент" класының төрт Тынық мұхит локомотивтері (5301 5304) қайта құрылды және P 7d класы ретінде барлық осьтерінде роликтік подшипниктермен және үлкен алты осьті тендерлермен жабылды. Ескі ауыр салмақты жолаушылар вагондары толығымен алынып, ағынды желілер ретінде қайта құрылды. Ливреяда Отто Кулер жасаған көк және сұр схема қолданылды, оны Дэннис қозғалтқышқа салып, көлденең жолақтар мен бұрышты сызықтар үлгісінде жұмсақ етті. Пойыздың Лимадағы аялдамасы Огайо штатының Пенсильвания темір жолының Лима станциясында болды, сондықтан жолаушылар PRR шығыс-батысқа қарай жүретін пойыздарына көшуге мүмкіндік алды. 1966 жылдың күзінде пойыз Детройтке бару және қайту үшін Форт-стрит Юнион Депосына ауысты. 1970 және 1971 жылдары Цинциннатиан Цинциннати-Детройт бағытындағы жалғыз B&O пойызы болды. Пойыздар бұдан былай тіркелетін багажды ұсынбайды, өйткені жолаушылар өздерінің багажын вагондарға салып-шығаруға мәжбүр болды. Қызмет 1971 жылдың 30 сәуірінде аяқталды. Amtrak 1971 жылы 1 мамырда қызметін қолға алған кезде, ол B&O-ның қалған жолаушылар бағыттарының ешқайсысын жалғастырмады.

Станциялар тізімі

СтанцияларДетройт Форт-Сент-ДепоМичиганТоледоОгайоДешлерЛимаВапаконетаСиднейПикваТройДейтонОрталыққалаХаммильтонВинтонПлейсСинциннати

Бағыт

Детройттен Толедоға дейін пойыздар Pere Marquette темір жолы мен Wabash темір жолының жол жүру құқығымен жүреді. Толедодан оңтүстікке қарай темір жол Балтимор мен Огайоға тиесілі болды. Маршрут оңтүстікке қарай Толедодан Дешлер (B&O-ның Вашингтон-Чикаго магистралімен жалғасқан), Лима, Пиква, Дейтон, Гамильтон, содан кейін Цинциннатиге дейін.