Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қосымша юрисдикция, кейде қосымша юрисдикция немесе күтуші юрисдикция деп те аталады, бұл АҚШ-тың федералды соттарының бастапқы талапқа байланысты қосымша талаптарды қарау өкілеттігі, тіпті сотқа қосымша талаптарды тәуелсіз қарау үшін тақырыптық юрисдикция жетіспейді. Бұл сот төрелігінің қосымша құзыреттілік туралы шешімдерін (Owen Equipment & Erection Co. v. Kroger, ) және сот төрелігін күту (United Mine Workers of America v. Gibbs, ) және Соттың сот төрелігін күту (Finley v. United States, ) шешімін алмастыру. Тарихи тұрғыдан алғанда, күтуші юрисдикция мен қосымша юрисдикция арасында айырмашылық болды. Бірақ, Эксондағы шешім бойынша, бұл айырмашылық енді мәнсіз. Қосымша юрисдикция федералды соттың әртүрлі жолдармен тыңдай алатын жағдайларын білдіреді: мемлекеттік заң талаптары, әртүрлілік юрисдикция талабы бойынша даулар сомасын жоқ тараптардың талаптары, айыпталушылар талаптарға қосылған кезде немесе топтық іс-қимылдар сияқты бірнеше талапкерлер талаптарға қосылған кезде.
Supplemental jurisdiction, also sometimes known as ancillary jurisdiction or pendent jurisdiction, is the authority of United States federal courts to hear additional claims substantially related to the original claim even though the court would lack the subject matter jurisdiction to hear the additional claims independently. is a codification of the Supreme Court's rulings on ancillary jurisdiction (Owen Equipment & Erection Co. v. Kroger, ) and pendent jurisdiction (United Mine Workers of America v. Gibbs, ) and a superseding of the Court's treatment of pendent party jurisdiction (Finley v. United States, ). Historically there was a distinction between pendent jurisdiction and ancillary jurisdiction. But, under the ruling in Exxon, that distinction is no longer meaningful. Supplemental jurisdiction refers to the various ways a federal court may hear either: state law claims, claims from parties who lack the amount in controversy requirement of diversity jurisdiction, when defendants are joined in claims, or when multiple plaintiffs are joined in claims, like in class action suits.
Анықтама
Әдетте, соттар "барлық басқа да талаптарға қатысты қосымша юрисдикцияға ие. Олар бір істің немесе даудың құрамына кіреді". Шын мәнінде, жаңа талап "бірдей фактілер жиынтығынан туындайды". Бұл дегеніміз, федералды талапты тыңдаған федералды сот сонымен қатар айтарлықтай байланысты мемлекеттік заң талаптарын тыңдай алады, осылайша федералды деңгейде бір сот процесін және басқасын мемлекеттік сотта емес, тек бір сот процесін өткізу арқылы тиімділікті арттырады. Алайда, егер іс әртүрлілік бойынша іс қозғалса (яғни, федералды юрисдикцияның негізі әр жауапкер әр талапкерден басқа штатта тұрады), егер мұндай талаптар толық әртүрлілікті жойса, әдетте қосымша юрисдикция болмайды. Қараңыз Exxon Mobil Corp. v. Allapattah Services, Inc. Соттар белгілі немесе ерекше жағдайларда қосымша юрисдикциядан бас тарта алады (§ 1367 ((c)).
By default, courts have supplemental jurisdiction over "all other claims that are so related . that they form part of the same case or controversy." The true test being that the new claim "arises from the same set of operative facts." This means a federal court hearing a federal claim can also hear substantially related state law claims, thereby encouraging efficiency by only having one trial at the federal level rather than one trial in federal court and another in state court. However, if the case is brought as a diversity action (i. e., the basis for federal jurisdiction is that each defendant comes from a state different from each plaintiff), there generally is no supplemental jurisdiction if such claims would destroy complete diversity. See Exxon Mobil Corp. v. Allapattah Services, Inc. Courts are also free to decline to exercise supplemental jurisdiction in specified or exceptional circumstances (§ 1367(c)).
Сотталған юрисдикция
Үдеттемелі сот құзырет - бұл АҚШ-тың федералды сотының федералды талапқа қарсы тарапқа қарсы мемлекеттік талапқа қатысты мемлекеттік талапқа жауап беру өкілеттігі. Жоғарғы Сот "соттың алдында басқа да мәселелерді дұрыс талқылаған тараптар арасындағы федералды емес талаптарға қатысты сот құзырет" деп сипаттады. Мұндай юрисдикция "сот процесіндегі экономиканы" және жеке сот процесінің қажеттілігін жою арқылы әділдікті ынталандыру үшін беріледі. Соттың құзыреттілігі - бұл соттың басқа жағдайда қарауға келмейтін талаптарды шешу өкілеттігін білдіреді. Осыған байланысты, сотқа жүгінуші тараптың құзыреті деген түсінік, сотқа жүгінуге жатпайтын тарапқа қатысты талаптарды шешуге сот өкілеттігі, өйткені талап сот алдындағы басқа талаппен бірдей фактілер ядросынан туындайды. Жиналған юрисдикция бойынша жетекші іс Американың Біріккен шахта жұмысшылары Гиббске қарсы. Гиббс (1) федералды талап болуы керек деп оқыды (қалыпта, федералды заңнан немесе келісімшарттан) және (2) федералды емес талап "бір жалпы ядролық оперативтік факт" пайда болады, сондықтан талапкер "әдетте оларды бір сот ісінде сынап көреді". Гиббстегі иелік ету Конгресспен бірге қосымша юрисдикциямен бірге қосымша юрисдикция туралы заңда бекітілген. Алайда, §1367 (c) (3) тармақшасы аудандық соттың қосымша талап арызды қараудан бас тартуға өкілеттілігін береді, егер аудандық сот өзінің бастапқы құзыретіне жататын барлық талап арыздарды қараудан бас тартса.
Pendent jurisdiction is the authority of a United States federal court to hear a closely related state law claim against a party already facing a federal claim, described by the Supreme Court as "jurisdiction over nonfederal claims between parties litigating other matters properly before the court." Such jurisdiction is granted to encourage both "economy in litigation", and fairness by eliminating the need for a separate federal and state trial hearing essentially the same facts yet potentially reaching opposite conclusions. Pendent jurisdiction refers to the court's authority to adjudicate claims it could not otherwise hear. The related concept of pendent party jurisdiction by contrast is the court's authority to adjudicate claims against a party not otherwise under the court's jurisdiction because the claim arises from the same nucleus of facts as another claim properly before the court. The leading case on pendent jurisdiction is United Mine Workers of America v. Gibbs, Gibbs has been read to require that (1) there must be a federal claim (whether from the Constitution, federal statute, or treaty) and (2) the non federal claim arises "from a common nucleus of operative fact" such that a plaintiff "would ordinarily be expected to try them in one judicial proceeding." The holding in Gibbs has been essentially codified by Congress along with ancillary jurisdiction in , its supplemental jurisdiction statute. However, Subsection §1367(c)(3) expressly authorizes the district court to dismiss a supplemental claim when the district court has dismissed all claims over which it has original jurisdiction.
Қосалқы құзыреттілік
Қосалқы юрисдикция - АҚШ-тың федералды сотына федералды емес талаптарды тыңдауға мүмкіндік беретін қосымша юрисдикцияның бір түрі. Бұл талаптарға сәйкес келетін федералды "теректі талап" (яғни қосымша юрисдикцияның негізі ретінде қызмет ететін федералды талап) жеткілікті логикалық түрде байланысты, ондай соттар мұндай талаптарға юрисдикциясыз болады. Қосалқы юрисдикция күтуші юрисдикциядан ерекшеленеді, өйткені күтуші юрисдикция федералды және федералды емес талаптарды "оперативтік фактілердің ортақ ядросынан" туындайтын талап етеді (Американың Біріккен шахта жұмысшылары v. Гиббс бойынша) логикалық тұрғыдан өзара тәуелді емес. Сотталған юрисдикция сияқты, егер зәкір талап федералды сұрақ немесе әртүрлілік юрисдикциясы арқылы бастапқы федералды юрисдикцияға ие болса, федералды сот қосымша юрисдикцияны жүзеге асыра алады. Қосалқы юрисдикцияны қолдануға болатын салалар арасында қарсы талап қоюлар (Фед. Р. Азаматтық. P. 13), өзара талап етулер (Фед. Р. Азаматтық. 13), іске асырушы (Фед. Р. Азаматтық. 14), өтініш беруші (Фед. Р. Азаматтық. 22) және интервенциялар (Фед. Р. Азаматтық. 24) деген беттерде келтірілген. Импледерлік талаптары қосымша юрисдикцияның парадигмалық мысалы болып табылады, өйткені мұндай талаптардың мемлекеттік келісім-шарт құқығы бойынша туындайтын, бірақ түпнұсқалық талапқа толығымен тәуелді. Мур Нью-Йорк мақта биржасына қарсы және Оуэн жабдықтар және эрекция компаниясы Крогерге қарсы қосымша юрисдикцияға қатысты негізгі істер болып табылады. Қосалқы юрисдикция толықтай қосымша юрисдикциямен ауыстырылды, 28 U.S.C. § 1367 (b) бойынша, АҚШ қосымша юрисдикция заңдарының бөлігі.
Ancillary jurisdiction is a form of supplemental jurisdiction that allows a United States federal court to hear non federal claims sufficiently logically dependent on a federal "anchor claim" (i. e., a federal claim serving as the basis for supplemental jurisdiction), despite that such courts would otherwise lack jurisdiction over such claims. Ancillary jurisdiction differs from pendent jurisdiction in that pendent jurisdiction requires the federal and non federal claims to arise from a "common nucleus of operative fact," (per United Mine Workers of America v. Gibbs) not to be logically interdependent. Like pendent jurisdiction, a federal court can exercise ancillary jurisdiction if the anchor claim has original federal jurisdiction either through federal question jurisdiction or diversity jurisdiction. Areas where ancillary jurisdiction can be asserted include counterclaims (Fed. R. Civ. P. 13), cross claims (Fed. R. Civ. P. 13), impleader (Fed. R. Civ. P. 14), interpleader (Fed. R. Civ. P. 22) and interventions (Fed. R. Civ. P. 24). Impleader claims are a paradigmatic example of ancillary jurisdiction, given the tendency of such claims to arise under state contract law, but be entirely dependent on the original claim. Moore v. New York Cotton Exchange and Owen Equipment & Erection Co. v. Kroger are seminal cases relating to ancillary jurisdiction. Ancillary jurisdiction has been replaced entirely by supplemental jurisdiction, per 28 U. S. C. § 1367(b), part of the U. S. supplemental jurisdiction statute.
Сот үкімдері
Szendrey Ramos v. First Bancorp (D. P. R. 2007) ісі бойынша