Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка жазушысы және өнер меценаты (1873-1954) Клара Элеонора Лонгворт де Шамбрун, графша де Шамбрун (18 қазан 1873 - 1 маусым 1954) - өнер меценаты және Шекспирдің ғалымы.
American author and patron of the arts (1873–1954)
Clara Eleanor Longworth de Chambrun, Comtesse de Chambrun (October 18, 1873 – June 1, 1954) was an American patron of the arts and scholar of Shakespeare.
Ерте өмір
Лонгворт де Шамбрун 1873 жылы 18 қазанда Огайо штатының Цинциннати қаласында дүниеге келген. Ол Николас Лонгворт пен бұрынғы Сьюзан Уокердің қызы. Ол Огайо штатының саясатына араласатын бай отбасының мүшесі еді. Оның әкесі Огайо штатының Жоғарғы сотының судьясы, ал ағасы (оның аты Николас Лонгворт) үш онжылдық бойы Огайодан конгрессмен болды, ақырында 1925 жылдан бастап АҚШ Өкілдер палатасының спикері болды. 1906 жылы Элис Рузвельтке (президент Теодор Рузвельттің қызы) үйленді. Ол Элисті ұнатпайтын. Ол Джозефин Крейнмен дос болды, ол Массачусетс губернаторы Уинтроп М. Крейннің екінші әйелі болды. Ол өзінің туған інісі Маргарет Ривз Никольстың 1895 жылы 12 желтоқсанда маркиз Пьер де Шамбрунға (дипломат және жазушы Шарль де Шамбрунның аға ағасы) үйлену тойына қатысты.
Longworth de Chambrun was born in Cincinnati, Ohio on October 18, 1873. She was a daughter of Nicholas Longworth and the former Susan Walker. She belonged to a wealthy family that was involved in Ohio politics. Her father was an Ohio State Supreme Court judge, and her brother (also named Nicholas Longworth) was a congressman from Ohio for three decades, eventually becoming Speaker of the United States House of Representatives from 1925 31. He married Alice Roosevelt (daughter of President Theodore Roosevelt) in 1906. She was reputed to dislike Alice. She was friends with Josephine Crane, the second wife of Winthrop M. Crane, governor of Massachusetts. She was attendant at her cousin Margaret Rives Nichols's marriage to the Marquis Pierre de Chambrun (elder brother of diplomat and writer Charles de Chambrun) on December 12, 1895.
Мансап
1921 жылы, қызы қайтыс болған жылы 48 жасында Сорбоннадан докторлық дәрежесін алды, ал бес жылдан кейін француз академиясының Бордин сыйлығын француз тілінде жазған Шекспир туралы кітабы үшін алды. Ол Париждегі Америка кітапханасының құрылтайшыларының бірі болды және 1921 жылдан 1924 жылға дейін сенімді адам ретінде қызмет етті. 1928 жылы француз құрметті легионының кавалериі болып сайланды. Ұлы Франция Премьер-министрінің қызымен некелескендіктен, графиня Париждегі Америка кітапханасын 1939 жылдың қыркүйегінде Франция соғыс жариялағаннан кейін де ашық ұстай алды, АҚШ соғысқа кіргеннен кейін оны тәуелсіз ұстауға мүмкіндік беретін әкімшілік құрылым ұйымдастырды. Ол 1944 жылдың күзіне дейін оның директоры болып қызмет етті, содан кейін Лавальмен байланысы ауыртпалық болды. Алайда ол өлер алдында, оған жасаған іс-әрекеті үшін алғыс білдірілді.
In 1921, the same year that her daughter died, she earned a doctorate from the Sorbonne, at the age of 48, and five years later she received the Bordin Prize of the Académie française for a book on Shakespeare which she wrote in French. She was one of the founding members of the American Library in Paris, and served as a trustee from 1921 through 1924. This was followed in 1928 by her election as a Chevalier of the French Legion of Honour. Through her son's marriage to the daughter of the Premier of France, the Countess was able to keep the American Library in Paris open even after France's declaration of war in September 1939, organized an administrative set up which made it possible to keep it independent after the U. S. entered the war. She acted as its director until the fall of 1944 when her ties to Laval became a liability. Before she died, however, thanks were given to her for her actions.
Жеке өмір
Ол 1901 жылы 19 ақпанда Цинциннатиде Маркиз де Лафайеттің тікелей ұрпағы болған граф Альдеберт де Шамбрунға, кейін генерал де Шамбрунға тұрмысқа шықты. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыста артиллерия офицері болып қызмет етуден бұрын, бір кездері Вашингтон қаласында француз әскери атташесі болған. Ол әйеліне өзінің Сент-Михельге жақын орналасқан өз қасабасын алты апталық қоршаудың бір бөлігі ретінде артиллериямен атудан алған қуанышы туралы жазған, өйткені оны неміс күштері басып алған, бірақ бұл кейінірек қалжың болып шықты. Олар екеуінің екі баласы болды: Сузан Элеонора де Шамбрун (1902-1921), Парижде жүрек ауруынан қайтыс болды. Рене де Шамбрун (1906-2002), 1935 жылы Жозе Лавалға үйленген. Жозе сол кезде Франция премьер-министрі болып қызмет еткен Пьер Лавальдың қызы еді. 1935 жылдың күзінде графша өзінің 58-ші rue de Vaugirard мекенжайындағы пәтерін жалға берді. Бұл үй Люксембург бағының бұрышында жас ақын Элизабет Бишопқа берілген. Бишоп "Cirque d'Hiver" атты өлеңін жазды.
She married Count Aldebert de Chambrun, later General de Chambrun, a direct descendant of the Marquis de Lafayette on February 19, 1901 in Cincinnati. Aldebert was the French Military attaché in Washington, D. C. at one time, before serving as an artillery officer in World War I. He is reputed to have written his wife about the pleasure he had in shelling his own château, near Saint Mihiel, with artillery as part of a six week siege because it was occupied by German forces, though this later turned out to be a hoax. Together, they were the parents of two children:
Suzanne Eleanore de Chambrun (1902–1921), who died of heart disease in Paris. René de Chambrun (1906–2002), who married Josée Laval in 1935. Josée was the daughter of Pierre Laval, who was then serving as Premier of France. In the fall of 1935, the countess rented her apartment at 58 rue de Vaugirard, at the corner of the Luxembourg Garden to the young poet Elizabeth Bishop, where Bishop wrote "Cirque d'Hiver", her first poem to be published in The New Yorker, and "Paris, 7 AM".
Шығармалары
Жанмен ойнау: роман, 1922 жыл. Джованни Флорио Шекспирдің заманындағы Англиядағы Қайта өрлеудің елшісі, 1922. Шекспир, автор, ақын, 1927 жыл. Шекспир, актер-ақын: оның серіктестері көргендей, өзі түсіндіргендей және кейінгі ұрпақ есіне алғандай, 1927. "Оның әйелі романтикасы" 1929 жыл. "Гамлет" де Шекспир, 1931 жыл. "Менің екі махаббатым бар: Уильям Шекспирдің романсы". Филадельфия: Дж . Б. Липпинкотт, 1934 жыл. Цинциннати: Корольдік қаланың тарихы. Нью-Йорк: Скрибнер, 1939 жыл. Шекспирдің қайта оралуы, 1948 жыл.
Playing with Souls: A Novel, 1922. Giovanni Florio Un apôtre de la Renaissance en Angleterre à l'époque de Shakespeare, 1922. Shakespeare, auteur, poète, 1927. Shakespeare, Actor poet: As Seen by his Associates, Explained by Himself and Remembered by the Succeeding Generation, 1927. His Wife's Romance, 1929. Hamlet, de Shakespeare, 1931. Two Loves I Have: The Romance of William Shakespeare. Philadelphia: J. B. Lippincott, 1934. Cincinnati: Story of the Queen City. New York: Scribner, 1939. Shakespeare retrouvé, 1948.