Herb Green

Кіріспе

ұқсас есімдері бар адамдар Джордж Герберт Грин (16 қараша 1916-4 наурыз 2001), Б. А., BSc, M. B., Ch. Б., (Д. Р. К. О. Г.), М. К. О. Г. (Лондон) ), Жаңа Зеландиялық акушер-гинеколог, 1960-шы және 1970-ші жылдары профессор ретінде Ұлттық әйелдер ауруханасының жатыр мойны қатерлі ісігі бөлімін басқарды және Картрайт тергеуінің тақырыбы болған этикалық емес эксперимент жүргізгені үшін әйгілі болды.

Өмірбаян

Грин Жаңа Зеландияның Балклута қаласындағы Оңтүстік Отаго ауылдық аймағында дүниеге келген. Ол Оңтүстік Отаго орта мектебінде оқыды, ол жоғары мектепті бітіргенге дейін университет қағаздарын оқыды. Кейіннен ол өзінің бір мұғалімі жатыр мойны қатерлі ісігінен қайтыс болғанын айтып, бұл ауруға деген өмір бойы қызығушылығын оятты. Ол М. Б., Ч. Б. 1946 жылы, сэр Брайан Баррат Бойеспен бірдей жылы. Университетте жүргенде ол регбиден көк түсті иеленді, сондай-ақ крикеттен Оңтүстікке қатысты. Ол "қолаң-қосадан күшті, өз әріптестерінен жоғары тұрған" адам ретінде сипатталған.

Жоғары оқу орнынан кейінгі білім

Грин 1948 жылдан 1950 жылға дейін Ұлттық әйелдер ауруханасында үй қызметкері және тіркеуші болып жұмыс істеді. Ол операцияның құнарсыздыққа әкелетін қауіп-қатерлер туралы алаңдаушылық білдірді, ал Картрайт "оның айтуынша, ауру үшін гистерэктомияға ұшыраған жас әйелдердің саны туралы алаңдаушылық арта түсті". 1985 жылы Скегтің сынына ұшыраған, бірақ 1987 жылы Картрайт тергеу кезінде ол өте әлсіз болды, бірнеше күндік тергеуден кейін пневмониямен ауруханаға түсті.

Өлім

Грин 2001 жылы 4 наурызда Оклендтегі Сент-Джон ауруханасында қайтыс болды.

"Бақытсыз тәжірибе"

Грин Картрайт тергеуінің орталығы болған дәрігер, ол 1966-1987 жылдар аралығында науқастармен олардың келісімінсіз тәжірибе жүргізгенін (әдетте 1982 жылы зейнеткерлікке шыққаннан кейін де жалғастырған) тексеру үшін құрылған комиссия. Тергеу барысында ол 1966 жылдан 1987 жылға дейін зерттеу жүргізгенін, онда жатыр мойны аномалиясы бар әйелдердің жағдайлары нақты емдеусіз бақыланғанын, бұл аномалиялар "инвазивті қатерлі ісікке әкелмейтінін" дәлелдеу үшін "жеке сенімін" дәлелдеу үшін дәлелдегенін айтты. Линда Брайдердің кейінгі тарихында Гриннің жеке сенімінен алыс көзқарастары жатыр мойнының аномальды жасушаларына немесе сол кездегі карцинома ин ситу деп аталатын агрессивті тәсілдерге күмән келтіретін халықаралық әдебиетті кеңінен оқығанынан туындағанын анықтады. Вайкато университетінің зерттеушісі Джудит Макдональдтың айтуынша, Грин абортқа қатты қарсы болды және бұл оның жатыр мойнындағы аномальды жасушаларды басқаруға қатысты көзқарасына әсер етті. Грин зейнеткерлікке шыққаннан кейін, 1984 жылы Ұлттық әйелдер ауруханасында 1955 және 1976 жылдар аралығында карциномамен диагноз қойылған әйелдердің тағдырын қорытындылайтын мақала жарияланды. Бұл мақаланы Филлида Банкл мен Сандра Кони 1987 жылы маусым айында Metro журналында "Бақытсыз тәжірибе" атты мақала жариялады. (Толық "Ұлттық әйелдер ауруханасындағы бақытсыз тәжірибе" деген сөз тіркесі алғаш рет бір жыл бұрын Нью-Зеланд медицина журналында, профессор Дэвид Скеггтің хатында пайда болды.) Сол кезден бастап БАҚ мақалаларында "бұрыссыз эксперимент" деген термин кеңінен қолданылды. Гринді қорғаушылар науқастардың білуімен немесе білмеуімен тәжірибе жүргізілмегенін, Кони, Банкл және басқалардың науқастарды екі топқа бөліп, олардың біреуі емделген, ал біреуі емделмеген деген жаласы жалған екенін (оның науқастары жағдай бойынша емделді); ол науқастардан емделуді жасырмады; оның емдеу әдістері стандарттан төмен емес екендігі және шын мәнінде халықаралық стандарт ретінде қарастырыла бастады. 2010 жылғы зерттеуде Гриннің зерттеу кезеңінде жатыр мойны карциномасы анықталған науқастарды оның алдында және одан кейін диагноз қойылған науқастармен салыстырған (үш кезең 1955-64, 1965-74 "зерттеу кезеңі" және 1975-76). Бұл зерттеуде оның пациенттері қатерлі ісікке шалдығу қаупі барынша жоғары екендігі және олардың жағдайын емдеудің орнына бақылау үшін көптеген қосымша сынақтарға ұшырағандығы айтылды. Авторлар бұл науқастарды тек Грин емес, ауруханадағы жиырмадай кеңесшілердің бірі емдегенін мойындаған жоқ. Зерттеу нәтижесінде бақылауға алынған 11 әйелдің сегізінің өлімі бастапқы емдеу ретінде ұрып-соғу немесе клиновый биопсия алған топта болған, бірақ "өлім саны сенімді салыстырулар жасау үшін тым аз" деп мойындады. Бұл жарияланым 2009 жылы Картрайт тергеуінің тарихы жарияланғанымен бірге 2010 жылы Жаңа Зеландия медициналық журналында кеңінен талқыланды, оның ішінде редакторға 39 хат және үш редакторлық мақала, оның бірі тарих авторы, профессор Линда Брайдер, 2010 жылғы ретроспективті зерттеу, айтылғандай, Ұлттық әйелдер ауруханасында болған оқиғалар туралы пікірталастарды шешпеді және ауруханада "емдеу ниетімен емдеу" тоқтатылғанын " дәлелдемеді ". Айен Чалмерс осыған ұқсас қорытындыға келіп, Гринге қажетсіз операциялардан аулақ болып, құнарлылығын сақтап қалған барлық әйелдердің қарызын атап өтті. Брайдердің пікірін басқа ғалымдар, мысалы, Энн Элсе мен Филлида Банкл, даулап, Картрайт тергеуінің қорытындыларын қолдайды. Дэвид Скегг Чалмерстің пікірлері бір жақты және Картрайт тергеуінің мақсатын бұрмалайды деп мәлімдейді. Картрайт тергеуі, Скеггтің айтуынша, доктор Гринді сотқа қараған жоқ, бірақ Чалмерс түсіндіргендей, бұл кезеңдегі Ұлттық әйелдер ауруханасында КИШ емдеуді тергеу. Брайдер (Банклдің айтуынша) және Чалмерс (Скеггтің айтуынша) бұл зерттеуді Гриннің мұрасына шабуыл ретінде қарастырды. Бұл жаңа Зеландияда науқастардың құқықтарын ұлттық деңгейде басқарудың тәсілін өзгерткен әлемдік жетекші баяндама емес. Грин 1945 жылы Отаго медицина мектебін бітіріп, 1980 жылдардың басында, Metro журналында мақала жарияланбастан бұрын зейнеткерлікке шықты. Оның мамандығы гинекология мен акушерлік және ол тақырыпта бірнеше рет қайта қаралған оқулық жазды. 2017 жылы Жаңа Зеландиядағы Корольдік австралиялық және жаңа Зеландиялық акушерлер мен гинекологтар колледжінің комитеті экспериментте қатысқан әйелдерден кешірім сұрады. 2020 жылы Journal of Clinical Epidemiology ж�...

Green was the doctor at the centre of the Cartwright Inquiry, a commission set up to examine claims that he had been experimenting on patients without their consent between 1966 and 1987 (supposedly continuing after his retirement in 1982). The inquiry argued that he had conducted a study between 1966 and 1987 in which the cases of women with major cervical abnormalities were followed without definitive treatment, in an attempt to prove his "personal belief" that these abnormalities were "not a forerunner of invasive cancer." A subsequent history by Linda Bryder found that Green's views, far from emanating from a personal belief, arose from his wide reading of the international literature which was questioning aggressive approaches to abnormal cells of the cervix or what was then called Carcinoma in situ. According to Judith Macdonald, a researcher at the University of Waikato, Green was strongly opposed to abortion, and that this influenced his views on management of abnormal cells of the cervix. After Green retired, a paper was published in 1984 summarizing the fate of women diagnosed with carcinoma in situ at National Women's Hospital between 1955 and 1976. This paper came to the attention of Phillida Bunkle and Sandra Coney, who published an article entitled "An Unfortunate Experiment" in Metro Magazine in June 1987. (The full phrase "an unfortunate experiment at National Women's Hospital" first appeared the year before in the New Zealand Medical Journal, in a letter from Professor David Skegg.) From that time forward, media articles used the term "unfortunate experiment" extensively. Defenders of Green argue that there was no experimentation, with or without patients' knowledge; that the allegation by Coney, Bunkle and others that he divided patients into two groups, one of which was treated, and one of which was not, was false (his patients were treated on a case by case basis); that he did not withhold treatment from patients; that his methods of treatment were not substandard, and have in fact come to be regarded as the international standard. A 2010 study compared patients diagnosed with cervical carcinoma in situ during Green's study period with those diagnosed beforehand and afterwards (the three periods being 1955–64, 1965 74 the 'study period', and 1975–76). This study claimed that his patients were at substantially greater risk of cancer and were subjected to numerous extra tests that were intended to observe rather than treat their conditions. The authors failed to recognise that these patients had been treated by one of the twenty or so consultants at the hospital and not exclusively by Green. The study concluded that eight of the eleven deaths among the women followed up occurred in the group who received punch or wedge biopsy as their initial management, but admitted that 'the numbers of deaths were too small to make reliable comparisons'. This publication along with the publication in 2009 of a history of the Cartwright Inquiry sparked an extensive debate in the New Zealand Medical Journal in 2010, including 39 letters to the editor and three editorials, one by the author of the history, Professor Linda Bryder, who argued that the 2010 retrospective study did not, as alleged, settle the debates about what happened at National Women's Hospital, and nor did it 'prove' that 'treatment of curative intent' had been withheld at the hospital. Iain Chalmers reached a similar conclusion and pointed out the debt owed to Green by all those women who have avoided needless surgery and kept their fertility. Other academics, such as Anne Else and Phillida Bunkle, dispute Bryder's claims and support the outcomes of the Cartwright Inquiry. David Skegg states that Chalmers' comments are one sided and misrepresent the Cartwright Inquiry's purpose. The Cartwright Inquiry, according to Skegg, was not a trial of Dr Green, as Chalmers interpreted it, but an inquiry into the treatment of CIS at National Women's Hospital during the period. Both Bryder (according to Bunkle) and Chalmers (according to Skegg) have seen this inquiry as an attack on the legacy of Green instead of a world leading report that changed the way patient rights were handled at a national level in New Zealand

Green graduated from Otago Medical School in 1945 and retired in the early 1980s, before the publication of the article in Metro. His specialities were gynaecology and obstetrics and he wrote a textbook on the subject that underwent several revisions. In 2017, the New Zealand Committee of the Royal Australian and New Zealand College of Obstetricians and Gynaecologists apologised to the women involved in the experiment. In 2020 the Journal of Clinical Epidemiology commissioned a series of articles relating to Green's practice in the 1960s and 1970s and to the subsequent Cartwright Inquiry, three of which are referenced here and the remainder can be found in the same June 2020 JCE issue, with correspondence published in the JCE November 2020. The full collection of articles and correspondence is indexed here https://www. jclinepi. com/content/cervical screening and overdiagnosis .

Журналдар

жатыр мойны қатерлі ісігін тексеру. Жасыл ГГ. NZ Med J. 1985; 98; 698 жж. Жаңа Зеландиядағы жас әйелдер арасында жатыр мойны қатерлі ісігінен өлім-жітімнің өсуі. Жасыл ГГ. NZ Med J. 1979 ж. 14 ақпан 8969): 89 91 Жаңа Зеландияда жатыр мойны қатерлі ісігі мен цитология скринингі. Жасыл ГГ. Бр. Дж. Обстет Гинеколь. 1978 ж. желтоқсан;85 (і) Жаңа Зеландиядағы цитология және жатыр мойны қатерлі ісігі. Жасыл ГГ. Ir Med J. 1977 ж. 26-тамыз; 70-12): 361 3. Радиотерапиялық иммундық өзгерістер жатыр мойны қатерлі ісігі бар науқастарда. Ямагата С, Жасыл ГГ. Бр. Дж. Обстет Гинеколь. 1976 ж. мамыр;835): 400 8. Жүкше мойынның инвазивті зақымдануының инвазияға дейін өршуі. Жасыл ГГ. NZ Med J 1974; 80; 279 287 тіршілік ету. 2- типті герпес вирусына қарсы антителолар және жатыр мойнының карциномы. Ролз ВЕ, Ивамото К, Адам Е, Мелник ЖЛ, Грин ГХ. Ланцет. 1970 ж. 28 қарашада; 2 Инвазивті жатыр мойны қатерлі ісігінің симптомдары мен өмір сүру деңгейінің ұзақтығы. Жасыл ГГ. Ауст Н З Ж Обстет Гинеколь. 1970 ж. қарашада: Ұрық аборт жасат деп айқайлай бастады. 3. Өмірлік. Жасыл ГГ. N Z Нұрс Ж . 1970 ж. қыркүйек, 63 (9), 11 2. Ұрық аборт жасат деп айқайлай бастады. 2. Қауіпсіздік. Жасыл ГГ. N Z Нұрс Ж . 1970 ж. тамыз;638): 7. Ұрық аборт жасат деп айқайлай бастады. 1. Жасырын Жасыл ГГ. N Z Нұрс Ж . 1970 ж. шілде, 63 (7). Мүше мойын карциномы: Атипиялық көзқарас. Жасыл ГГ. Ауст Н З Ж Обстет Гинеколь. 1970 ж. ақпанда: Мүше мойын карциномының табиғи тарихы. Жасыл ГГ, Донован Дж. Ж Obstet Gynaecol Br Жалпыға ортақ. 1970 ж. қаңтар, 1 қаңтар, 9 ж. Патшалық акушерлік трагедиясы мен епитафий. Жасыл ГГ. N Z Нұрс Ж . 1969 ж. шілде, 62 ж. Патшалық акушерлік трагедиясы мен епитафий. Жасыл ГГ. N Z Med J. 1969 жылғы мамыр;69..444): 301 5. Мүше мойын карциномының инвазивті потенциалы. Жасыл ГГ. Int J Obstet Gynecol 1969; 7; 157 171 (Қосымша) Гистерэктомиядан кейінгі вагинальды карцинома. Макиндо У.А., Грин Г.Х. Акта Цитол. 1969 ж. наурыз айының 13-і) Мүше мойын карциномы орнында маңызды зақымдану болып табылады ма? Жасыл ГГ. Int Surg 1967;47; 511 517 - "Білім берудің негізгі бағыттары" Жаңа Зеландиядағы маорилердің аналық өлімі. Жасыл ГГ. N Z Med J. 1967 жылғы мамыр;66(417):295 9. Жүктілік кезінде жатыр мойны карциномы пайда болған. 60 істі қайта қарау. Жасыл ГГ. Ж Obstet Gynaecol Br Жалпыға ортақ. 1966 ж. желтоқсан, 73 (6): 897 902. Октапресинмен жатыр мойны қабықшасының биопсиясы. Жасыл ГГ. Ауст Н З Ж Обстет Гинеколь. 1966 ж. 6 тамыз) Жазылмалы таз ауруы үшін тері арқылы артериялық инфузия. Кемпбелл BL, Грин ГХ. Ауст Н З Ж Обстет Гинеколь. 1966 жылғы мамыр;62): 185 9. Мүше мойын карциномының орнынан көрінісі. Жасыл ГГ. Am J Obstet Gynecol. (Ам Ж Обстет Гинеколь) 1966 ж. сәуір айының 1-і 947): 009 22. Мүше мойын карциномының орнынан көрінісі. Жасыл ГГ. Ауст Н З Ж Обстет Гинеколь. 1966 ж. ақпанда: Ана өлімінің дамуы. Жасыл ГГ. N Z Med J. 1966 ж. ақпан 65 ж. Гемолиз ауруы кезінде ұрыққа трансфузия жасау орны. 16 науқастың 22 трансфузиясы туралы есеп. Грин ГХ, Лайли АВ, Лиггинс ГК Ауст НЗ Ж Обстет Гинеколь. 1965 мамыр;5:53 9. "Брейк-Тру" Қан кету және жатыр мойны қатерлі ісігі. Жасыл GH Br Med J. 1965 ж. 10-қазанда: 977. Жатыр мойны цитологиясы және карцинома in situ. Жасыл GH J Obstet Gynaecol Br Commonw. 1965 ақпан; 72:13 22. Интраназальдық окситоциннен кейін жатырдың жарылуы. Жасыл GH N Z Med J. 1965 ақпан;64:79 80. Мүше мойын карциномы: Шынайы қатерлі ісік пе, әлде инвазивті емес зақым ба? Жасыл GH Aust N Z J Obstet Gynaecol. 1964 ж. желтоқсан;165 73. Жұмсақ жүктілік. Істің есебі. Жасыл ГГ, Батыс СР, Обстет гинеколы. 1963 ж. қаңтар; 21:126 8. Жатыр мойынның карциномы in situ: 190- ның 84- іне бірінен кейін бірін емдеу. Жасыл ГГ. Aust NZ J Obstet Gynaecol 1962; 2; 49 57 . Жұмыршадағы қатерлі терратома. Жасыл ГГ. Am J Obstet Gynecol. (Ам Ж Обстет Гинеколь) 1960 мамыр;79:999 1001. Плацентаның алдыңғы жағы. 242 істі және басқару қағидаттарын қарау. Жасыл ГГ. Ж Obstet Gynaecol Br Emp. 1959 ж. тамыз;66:640 8. Түбірдің арқандалуы. Жасыл ГГ. N Z Med J. 1958 ж. қазан;57..321): 470 7. Ұрықтың бүйрек гипоплазиясы және ұрық суының пайда болуы. Жасыл ГГ. Ж Obstet Gynaecol Br Emp. 1955 ж. 6 тамыз) 592 6.

Screening for cervical cancer. Green GH. NZ Med J. 1985; 98; 698. Rising cervical cancer mortality in young New Zealand women. Green GH. NZ Med J. 1979 Feb 14;89(629):89 91. Cervical cancer and cytology screening in New Zealand. Green GH. Br J Obstet Gynaecol. 1978 Dec;85(12):881 6. Cytology and cervical cancer in New Zealand. Green GH. Ir Med J. 1977 Aug 26;70(12):361 3. Radiation induced immune changes in patients with cancer of the cervix. Yamagata S, Green GH. Br J Obstet Gynaecol. 1976 May;83(5):400 8. The progression of pre invasive lesions of the cervix to invasion. Green GH. NZ Med J 1974; 80; 279 287. Herpesvirus type 2 antibodies and carcinoma of the cervix. Rawls WE, Iwamoto K, Adam E, Melnick JL, Green GH. Lancet. 1970 Nov 28;2(7683):1142 3. Duration of symptoms and survival rates for invasive cervical cancer. Green GH. Aust N Z J Obstet Gynaecol. 1970 Nov;10(4):238 43. The foetus began to cry abortion. 3. Green GH. N Z Nurs J. 1970 Sep;63(9):11 2. The foetus began to cry abortion. 2. Green GH. N Z Nurs J. 1970 Aug;63(8):6 7. The foetus began to cry abortion. 1. Green GH. N Z Nurs J. 1970 Jul;63(7):11 2. Cervical carcinoma in situ: An atypical viewpoint. Green GH. Aust N Z J Obstet Gynaecol. 1970 Feb;10(1):41 8. The natural history of cervical carcinoma in situ. Green GH, Donovan JW. J Obstet Gynaecol Br Commonw. 1970 Jan;77(1):1 9. A royal obstetric tragedy and the epitaph. Green GH. N Z Nurs J. 1969 Jul;62(7):7 11. A royal obstetric tragedy and the epitaph. Green GH. N Z Med J. 1969 May;69(444):301 5. Invasive potentiality of cervical carcinoma in situ. Green GH. Int J Obstet Gynecol 1969; 7; 157 171. Vaginal carcinoma in situ following hysterectomy. McIndoe WA, Green GH. Acta Cytol. 1969 Mar;13(3):158 62. Is cervical carcinoma in situ a significant lesion? Green GH. Int Surg 1967;47; 511 517. Maori maternal mortality in New Zealand. Green GH. N Z Med J. 1967 May;66(417):295 9. Pregnancy following cervical carcinoma in situ. A review of 60 cases. Green GH. J Obstet Gynaecol Br Commonw. 1966 Dec;73(6):897 902. Cervical cone biopsy with octapressin. Green GH. Aust N Z J Obstet Gynaecol. 1966 Aug;6(3):259 65. Percutaneous arterial infusion for pelvic malignancy. Campbell BL, Green GH. Aust N Z J Obstet Gynaecol. 1966 May;6(2):185 9. The significance of cervical carcinoma in situ. Green GH. Am J Obstet Gynecol. 1966 Apr 1;94(7):1009 22. The significance of cervical carcinoma in situ. Green GH. Aust N Z J Obstet Gynaecol. 1966 Feb;6(1):42 4. Trends in maternal mortality. Green GH. N Z Med J. 1966 Feb;65(402):80 6. The place of foetal transfusion in haemolytic disease. A report of 22 Transfusions in 16 patients. Green GH, Liley AW, Liggins GC Aust N Z J Obstet Gynaecol. 1965 May;5:53 9. "Break Through" Bleeding and cervical cancer. Green GH Br Med J. 1965 Apr 10;1(5440):997. Cervical cytology and carcinoma in situ. Green GH J Obstet Gynaecol Br Commonw. 1965 Feb;72:13 22. Uterine rupture following intranasal oxytocin. Green GH N Z Med J. 1965 Feb;64:79 80. Cervical Carcinoma in situ: True cancer or non invasive lesion? Green GH Aust N Z J Obstet Gynaecol. 1964 Dec;4:165 73. Ovarian twin pregnancy. Report of a case. Green GH, West SR. Obstet Gynecol. 1963 Jan;21:126 8. Carcinoma in situ of the uterine cervix: consecutive management in 84 of 190 cases. Green GH. Aust NZ J Obstet Gynaecol 1962; 2; 49 57. Solid malignant teratoma of the ovary. Green GH. Am J Obstet Gynecol. 1960 May;79:999 1001. Placenta praevia. A review of 242 cases and the principles of management. Green GH. J Obstet Gynaecol Br Emp. 1959 Aug;66:640 8. Tubal ligation. Green GH. N Z Med J. 1958 Oct;57(321):470 7. Foetal renal hypoplasia and the origin of amniotic fluid. Green GH. J Obstet Gynaecol Br Emp. 1955 Aug;62(4):592 6.