Кіріспе

Американдық журналист, жазушы және ақын Мэри К. Эймс (кейде оны миссис Мэри Клмер деп атайды; екінші некеден кейін миссис Эдмунд Хадсон; 6 мамыр 1831 - 18 тамыз 1884) - 19-ғасырлық американдық журналист, жазушы және ақын. Ол поэзия мен проза, роман жазды. Оның толық шығармалары Бостонда жарық көрді (төрт том, 1885). Ол Спрингфилд республикашылы, Нью-Йорк пресі (1865) және Бруклин Daily Union (1869-71) газеттерінде тәжірибе жинады. 1871 жылы ол өз жұмысы үшін 5000 доллар табыс тапты, бұл сол уақытқа дейін газетке түскен әйелге төленетін ең үлкен жалақы болды. Кейінгі өмірінде ол Вашингтонға көшіп барды, онда оның үйі әдеби және әлеуметтік орталық болды, ал 1883 жылы 19 маусымда ол Армия мен Әскери-теңіз тіркелімінің редакторы Эдмунд Хадсонға үйленді. Ол көп жылдар бойы "Нью-Йорк Индипендент" газетіне жазған "Вашингтоннан келген әйелдің хаты" үшін танымал болды.

Алғашқы жылдар және білім

Мэри Эстела Клеммер 1831 жылы 6 мамырда Нью-Йорк штатының Утика қаласында дүниеге келген. Жеті баланың ең үлкені болған ол екі жағынан да атақты отбасылардан шыққан. Оның әкесі Абрахам Клеммер Пенсильванияда туып-өскен, гугеноттар ұрпағы. Клеммерлер отбасы өзінің шығу тегі Германия шекарасындағы Франциядағы Эльзас аймағына барып тығады. Олардың есімін Францияда Клеммер деп жазылатын. 1685 жылы Людовик XIV гугеноттарды қуғындауды Франция шекарасынан Германияның жүрегіне дейін созғанда, Клеммерлер отбасы Құрама Штаттарға қашып кетті. Олар американдық төңкерістен бұрын Пенсильвания штатының Беркс округіне қоныстанған. Маргарет Книл, оның анасы, Крейндердің ұрпағы болды, олар 1600 жылға дейін тікелей желімен жүретін, Мэн аралының белгілі отбасы. Аймс үлкен отбасының бір мүшесі болды, екі ағасы мен төрт апасы бар. Бала кезінде, жазуды үйренмей тұрып, ән-жырларды жазып, өзі қайталайтын. Емес жас кезінде Абрахам Клеммер отбасымен Вестфилдке (Массачусетс штаты) көшіп барды. Томас Книлдің өзі де сол жерде тұрып қалған. Эймс Вестфилд академиясына оқуға түседі, оның алғашқы ұстаздарының бірі Эмма Уиллард болды. Мектеп директоры Уильям Голдтвейт бұл қызға үлкен қызығушылық танытып, оның білім алуына ерекше көңіл бөлді. Вестфилд академиясының студенті болған кезде оның алғашқы өлең жолы басылып шықты. Мектеп оқушысы ретінде оқыған ол оның мұғалімдерінің бірі Сэмюэл Дэвисті достарына жіберуге итермеледі, Сэмюэл Боулз оны Спрингфилд республикашылында басып шығарды.

Балалық қалыңдық

1851 жылы 7 мамырда он жеті жасында Эймс өзінен көп жас үлкен болған преподобный Дэниел Эймсқа үйленді. Ол бақытсыз отбасынан құтылу үшін күйеуге шыққан. Неке кезінде Эймс уақытша Массачусетс, Миннесота, Нью-Йоркте және Америка Азамат соғысы кезінде Вирджиния штатының Харперс-Ферри қаласында тұрды. Нью-Йоркте тұрып жатқан кезінде оның алғашқы эссесі Utica Morning Herald бағандарында жазылды, оған ол Нью-Йорктен хаттар сериясын енгізді. Соғыс басталғанда, Эймс сөзбе-сөз соғысқа қатысқан. "Ейрин" романында "Мэриленд Хайтс берілуі" туралы тарау жеке тәжірибеден және жеке байқаудан жазылған. Сол кезде "Эрин" журналы "Путнамның айлық" журналында сериал ретінде жарық көрді. Бұл соғыс оқиғасының көркем және көркем суреті сол күнгі баспасөзде кеңінен көшірілді және Литтлдің "Жиілген дәуір" журналында және Лондон Афинеумында қайта шығарылды.

Азамат соғысынан кейін

1866 жылдан 1869 жылға дейін Эймс Вашингтон қаласында тұратын. 1866 жылдың көктемінде Эймс Вашингтоннан "Индепендент" газетіне алғашқы хатын жазды. Содан бері конгресс кезінде ол осы журналға өз үлесін қосқан апталар аз болды. "Вашингтоннан келген әйелдің хаты" - бұл нәзік мәдениеттің көрнектісі, саяси сипаттамасында күшті, және оқырман қауымның қуанышы үшін саясаткерлерді, партияларды және қағидаларды өте анық суретке түсіруге бейім болды. Қысқаша айтқанда, бұл хаттар жай ғана тақырыптарға емес, ой-пікірлерге қатысты болды. Емстің елордада өткізген жылдары оның өміріне түрлі оқиғалар, байтақ тәжірибелер әкелді. Ол жерде алғашқы тұрақты жұмысы аптасына жеті газет хаттарын құрайтын. Ол ұзақ таңертеңдер Сенаттың немесе Өкілдер палатасының әйелдер галереясында өткізді. Оның еш нәрсе, тіпті бір қоңырау кітапша немесе қарындаш, кәсіби тыңдаушы көрсетті. Хаттар репортерлік емес, редакциялық сипатта болғандықтан, ол хатшының сыртқы бос уақытында пайда болуды талап етпеді. Өз бөлмелеріне оралғанда, ол ұзақ хаттар мен телеграф мәселесі жіберді хабаршы оларды келген. Ол кешке достарын қабылдауға немесе әлеуметтік келісімдер үшін өзін еркін ұстады. Оның салоннан сол кездегі ең көрнекті адамдар көрінуі мүмкін еді. Эймстің еңбегі Сенат палатасында Чарльз Самнердің екі импровизациялық жазбасында көрсетілген. Олардың бірінде аптаның күні ғана жазылған. Оның үстеліне жазылған және әйелдер галереясында Эймске берілген. Бұл сенім орындалды, және осы күннен бастап, қайтыс болғанға дейін жылдар бойы Құрметті Массачусетс Сенаторы мен Эймс жылы достар болды. 1869 жылы ол Бруклин Daily Union газетінде үш жылға жұмысқа орналасты, ал үшінші жылы 5000 доллар жалақы алды, бұл сол уақытқа дейін бір жыл жұмыс істеген газетші әйелге төленетін ең үлкен сома болды. Содан бері жылдар бойы Эймс ақын және романист ретінде кеңінен танымал болды. 1870 және 1880 жылдар аралығындағы онжылдықта Эймс көп шығармашылық жұмыстарға қол жеткізді. Журналистік хат алмасу, романдар, өлеңдер және Вашингтондағы он жыл (Хартфорд, 1870). Бұл шығарманың саны мен сапасы автордың барлық уақытын және күш-жігерін жалмауға жеткілікті болды, бұл шын мәнінде көпшілік өмірінің жетістігі болды, оған сол кездегі қоғамның функциялары кірді. 1872 жылдың қазан айында Эймс "Алиса мен Фиба Кэридің ескерткіші" атты Кэри әпкелерінің өмірбаянын аяқтады. Бұл кітапта Эймс Алиса Кэриге оның өміріндегі жалғыз досы ретінде құрмет көрсетеді. Бұл өмірбаянында, әсіресе Элис Кэридің өмірі мен мінезін суреттегенде, Эймс өзінің ең кемелді әдеби шығармаларын жасады. Сондай-ақ, 1872 жылы ол өзінің жұмысын жалғастырды Нью-Йорк тәуелсіз. 1874 жылы оның некесі заңды түрде бұзылды. Сол жылы "Екі әйелін" атты романы Бостонның "Әр сенбі" газетінде сериялы түрде жарық көрді. Ол "Әрбір сенбіде" газетке бір мақала жазуды сұрады. Алғашында уақыт тапшылығынан бас тартқан ол, апта сайын жұма күні түстен кейін ғана тарауларды жазып, қаламнан шыққан кезде ғана жіберіп, жұмысты қолға алды. Бұл әңгіме кітап түрінде жарық көрген кезде, ол автордың түзетулерісіз, жай ғана "Әр сенбі" газетінің беттерінен жасалған. Тарих, ол бірегей болды, емдеу, және ол орнатты өзін сериясы сияқты суреттер естелік, болды, айтарлықтай өндіріс қаралғанда, ол жазылған жағдайларды.

Тасымалдану кезінде алған жарақат

1879 жылы қаңтарда Вашингтон қаласында ол ауыр жарақат алды. Ол артында келе жатқан аттар қашып кетіп бара жатқандай болып, күймеден секіріп түсіп, бас сүйегін бөгеуге соғып, бас сүйегін сындырады. Медициналық көмек еш күшті болмады, ол қатты зардап шекті, қалған алты жылы өмірінде аз ғана жеңілдеу алды. 1882 жылы оның өлеңдері жинақталып, "Өлеңдер жинағы" деген атпен жарық көрді. Аймс ақын ретінде ерекше көңіл бөлетін күйлерді қосты. Шығармашылық жұмысының осы кезеңінде ол өзін екі түрлі күштердің, табиғаттың өмірі мен адам жүрегінің эмоцияларының аудармашысы етті. Оның сөздері өте субъективті болды, бірақ оның көп бөлігі нақты немесе жеке тәжірибеден гөрі қиял материалдарынан және жанашырлықтан шыққан. Бұның мықты мысалы "Өлі махаббат" атты өлеңінде болды, ол "Өмір мен табиғат өлеңдері" жинағында пайда болған кезде сыншылар "өз тәжірибесінің тереңдігінен жазылған" деп қарсы алды, ал ол шын мәнінде жас қыз болған кезде жазылған, махаббат тәжірибесі жоқ, тірі немесе өлі, және ол ауыр тәжірибесін осылай түсіндірген досына жанашырлықпен жауап берді. "Good by, Sweetheart" әнінде Эймс өзінің ең жоғары лирикалық күшін тапты. Оның "Арбутус" табиғатпен жан-дүниесінің бірлігі ретінде сипатталды, бұл үйлесімділік "Катедральді қарағайлар" деп аталатын екі сонетте тағы да түсіндірілді, ол Intervale, New Hampshire-де жазылған.

Жеке өмір

1883 жылы 19 маусымда ол журналист Эдмунд Хадсонға үйленді, олар бірден Еуропаға кетті. Ол үшін сапар өте қызықты болды, бірақ оның күші үнемі төмендей берді, ал қарашада олар Құрама Штаттарға оралды. Содан кейін ұзақ уақыт ауырып, 1884 жылы 18 тамызда Вашингтон қаласында ми қан кетуінен қайтыс болды. Ол Вашингтонның Рок-Крик зиратында жерленген.

Атауы

Хадсон, Мэри К. Эймстың мемориалдық өмірбаяны (Бостон, 1886)