Кіріспе
Астраус терісін терілеуден алынған материал Астраус терісі - бұл африкалық страустардан алынған терілерді терісі, еті мен перісі үшін өңдеудің нәтижесі. Терісі әр түрлі тығыздықтағы тегіс өрісте орналасқан дөңгелектер немесе бос қауырсын фолликулдары үлгісімен ерекшеленеді. Ол күрделі, арнайы және қымбат өндіріс процесін қажет етеді, бұл оның эстетикалық құндылығын қымбат етеді. Алғашқы коммерциялық егін шаруашылығы Оңтүстік Африкада 1850 жылы басталса да, Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін бұл сала құлдырап, сәнді шапқыштар мен әскери киімдерге қажеттілік азайды. Басқа өнімдер нарыққа шығарылды, әрқайсысы әлемдік оқиғалар мен құрғақшылықтан кейін сәттілікке қол жеткізді, қазірде страустың терісі бүкіл әлемде қол жетімді және жоғары сұраныстағы сәнді зат ретінде қарастырылады. Терілер страусов өсіру тарихында кеш пайда болды, бірақ онда күнтіздік орнатқаннан кейін ол Еуропаның жоғары сәнді сәнге және АҚШ-та 1970 жылдары кең таралған ковбойлық аяқкиімге әсер етті. Сұраныс 1980 жылдары шыңына шықты. 1993 жылы апартеид аяқталғанға дейін сауда санкциялары және экспорт пен тарату арналары арқылы картель монополиясына ұшыраған кезде, қол жетімділік жасанды түрде шектелген. Осыдан кейін Оңтүстік Африка үкіметі басқа елдерге өз фермаларын құруға мүмкіндік беретін мал қорын экспорттай бастады. Өндірістің кеңейтілуі бәсекелестікті және бағаның төмендеуін әкелгенімен, Klein Karoo Group әлемдік өндіруші болып қала береді. 2003 жылы әлемде коммерциялық мақсатта өсірілген 500 000-ға жуық түлкі бар екені анықталды, олардың 350 000-ға жуығы Оңтүстік Африкада. Астрахан терісі крокодил, жылан, кекірек, түйе, эму сияқты экзотикалық тері өнімдері ретінде қарастырылады. Әлемдік экзотикалық тері нарығында сауда көлемі бойынша ең ірісі - страустың терісі. "Африкалық қара" деп аталатын бұл тұқым Оңтүстік Африканың фермаларында селекциялық селекцияның түрлі түрлерінің арқасында пайда болды. Жылқы тартқан күймелер үлкен, көркем шапқыштарды сәнге айналдырды. Астрахан қауырсыны әлемдегі ең күрделі және көркем қауырсындардың бірі, сондықтан оларды осы жаңа үрдісте қолданудың мәні бар. XIX ғасырдың аяғы мен XX ғасырдың басында Оңтүстік Африканың страусов өсірушілері байлыққа қол жеткізді. Генри Форд автомобильдерді жаппай шығара бастады, бұл әйелдер үшін үлкен сәнді шляпаларды ескірген. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, сойқышының қауырсыны өндірісі тоқтады. Көп ұзамай байлыққа толы барондар кедейлікпен бетпе-бет келді.
Ostrich leather is the result of tanning skins taken from African ostriches farmed for their feathers, skin and meat. The leather is distinctive for its pattern of bumps or vacant quill follicles, ranged across a smooth field in varying densities. It requires an intricate, specialised and expensive production process making its aesthetic value costly. Although the first commercial farming began in South Africa in 1850, the industry collapsed after World War I and the drop in demand for the feathers for fashionable hats and military uniforms. Other products were marketed, with each success battered by world events and droughts until now, when ostrich skin is globally available and seen as a luxury item in high end demand. Leather came late in the story of ostrich farming but after a tannery was set up onsite, it went on to make an impact in European haute couture and in the US for cowboy boots becoming widespread during the 1970s. Demand peaked in the 1980s. Availability was artificially limited when ostrich leather was subject to a cartel monopoly through trade sanctions, and single export and distribution channels until the end of apartheid in 1993. After that and other factors, the South African government began to export stock allowing other countries to have their own ranches. Although wider production resulted in competition and lower prices, Klein Karoo Group remains the leading global producer. There were estimated to be just under 500,000 commercially bred ostriches in the world in 2003, with around 350,000 of these in South Africa. Ostrich leather is regarded as an exotic leather product alongside crocodile, snake, lizard, camel, emu among others. Ostrich skins are the largest in terms of volumes traded in the global exotic skins market. The premium strain of ostrich is the "African Black", which originated on the ranches of South Africa through various forms of selective breeding. Horse drawn carriages made large, dramatic hats fashionable. Ostrich feathers are some of the most intricate and grandiose in the world so it only made sense to use them in this new rage. During this period of the late 19th and early 20th century, South African ostrich farmers made a fortune. Henry Ford began to mass produce the automobile which made large stylish hats for women virtually obsolete. The onset of World War I shut down the ostrich feather industry. The same barons who had been making a fortune soon found themselves on the verge of poverty.
Klein Karoo кооперативі
Келесі 50 жыл ішінде бүкіл индустрия төмен түсіп, әлемде барынша аз орын алды. Алайда, бұл жағдай ұзаққа созылмайды. 1945 жылы Оудсхорн маңындағы Клейн Кару аймағында шаруалар мен шабуылшылардың кооперативін ("KKLK") құрды, олар бірге жұмыс істемек. Ақырында, жергіліктегілер страустың етін өте көп сұрағандықтан, сойылатын мал өлімі зауыты қажет болды. 1963-1964 жылдары ККЛК Кляйн Каруода жергiлiктi жерлерде құрғақ және жаңадан алынған страуст етiн жеткізу үшiн әлемдегi бiрiншi страуст мал сойылатын жерiн құрды. Түйеқұйрық терісін сату 1969/1970 жылдары мал сою орнының жанында былғарыға арналған тері өңдеу зауыты салынғанда басталды. Бұған дейін түлкі терісін күйдіру процесі туралы аз мәлімет болды. Бұл терілер мал сойылатын жерден Англиядағы тері өңдеу зауыттарына жеткізіліп, содан кейін сән үйлеріне сатылатын. 1960 жылдары Оңтүстік Африканың бір тобының кәсіпкерлері сойқышының терісін күйдірудің жолдарын іздеп шықты. "Мен ешнәрсе бермей, жай ғана соқа терісін қолдануды көру үшін барлығын беремін", - деді Герхард Оливье. Ханнес Лув, Юргенс Шоман және тері илеуші Йохан Вилкенмен бірге ол алғаш рет страус терісін терілейтін адамдарды іздеп шетелге сапар шекті. Лондонда күнәкарларды терлеу зауытын құрған Арнольд пен Диан де Ягерлер Клейн Каруға күнәкарларды терлеуге үйретуді ұсынды.
Картель
Астрась терісі бірден бүкіл Еуропа мен Америка Құрама Штаттарында сәнді модаға айналды, онда ол ковбойлық аяқ киімге қолданылды. Әсіресе, 1980-ші жылдары АҚШ-та сұраныс өте жоғары болды. Осы кезеңде апартеид және басқа да саяси ахуал кейбір елдерді, соның ішінде АҚШ-ты сауда санкциялары түрінде Оңтүстік Африкаға қысым жасауға мәжбүр етті. Техас штатының Далас қаласында тұратын Джон Г. Малер мен Уилфред Малер есімді бауырластар көп жылдар бойы тек қана сойыл терісін импорттап келді. Бір арналы KKLK сияқты, тек қана өсіп келе жатқан сойқышы терілерін экспорттау монополиясы бар, Малерлер тек бағаны ғана емес, сонымен қатар АҚШ-та терілерді кім алатынын және қаншасына рұқсат етілгенін де бақылай алды. Малерлердің бақылауы соншалықты абсолютті болды, кейбір аяқкиімшілер оның терісін басқа аяқкиімшілерге сатса, Джон оларды сөгіп тастайтын. Бұл өндіріс әдістеріне байланысты әр түрлі болады.
Қолданылуы
Әдетте, моданың арқасында страустың терісі сұранысқа ие. Мода үйлері көп жылдар бойы қол сөмкелеріне түлкі терісін сәтті қолданды. Дизайнерлік брендтердің көпшілігінде кем дегенде бір әмиян терісінен жасалған әмиян қалтасы бар. Аяқ киім де дизайнерлердің материалды танытуының тағы бір жолы. Ең көп қолданылатын түрі - бұл түлкі терісінен жасалған аяқ киім. Барлық ботиниктерде щеткалар қолданылады, және щетка ботиноктарына сұраныс басқа щеткадан жасалған бұйымдарға қарағанда жоғары. Белдер - бұл щетканың былғарысын пайдаланатын тағы бір негізгі аксессуар; көпшілік щетка ботинкалары сәйкес келетін щетка белбеулерімен сатып алынады. Астраус терісін басқа да мақсаттарда, атап айтқанда аяқ киім, әмиян және жакелерде қолдануға болады. Қолғаптар мен жакеттер ең қымбат, себебі олар көп мөлшерде былғарыдан жасалады. Дизайнерлік қол қалталар көбелектер терісімен танымал, өйткені көптеген сәнді дизайнерлер, мысалы, Прада, Гермес, Смитсон, Ботега Венета және Гуччи экзотикалық терілерден жасалған тауарларымен сәнді мәлімдеме жасауды жалғастыруда. Луи Виттон сондай-ақ, әсіресе, олардың ұшу-қону жолағының бір бөлігі ретінде, страустың терісін пайдалануды кеңінен танымал етті. 2006 жылы классикалық Louis Vuitton Keepall 50 арнайы тапсырысы бойынша страустың терісі 10 800 долларға сатылды. Мұндай бұйымдар қымбат болса да, адамдар оларды әдемілігі мен ерекшелігі үшін ғана іздеп табады. Бұл - көкпарлы қол сөмкелерді тану өте оңай. Әр түрлі географиялық аймақтарда щетканың терісіне әр түрлі талап қойылады. Мысалы, Жапонияда әйелдер қол қалталары үшін ерекше күшті нарық бар, ал АҚШ-тың оңтүстігінде көп тұтынушылар бар.
Кеңейтілген қолдану
Ащы терісі көше және конькилер мәдениетінде де өз атын тапты, өйткені ол бірнеше коньки аяқ киімінде көрсетілген; ең бастысы Nike Dunk Low Pro SB "Ащы". Мода дизайнерлерінен басқа, автокөлік өнеркәсібі де түлкі терісін көп пайдаланады. Көлік орындықтары, мотоциклдің орындықтары мен есіктерінің панельдері де түлкі терісімен қапталуы мүмкін. Көбінесе автокөлік және мотоцикл дүкендері орыны үшін түлкі терісін қолданады. Көптеген сәнді автомобиль өндірушілер фабрикадан келген страуст терісінен жасалған орындықтарды ұсынады. Бұл әсіресе Еуропа елдерінде кең тараған. 2008-2010 жылдары спорттық аяқ киімде щетканың былғарысы қолданыла бастады. Пимра сияқты Мексиканың танымал футбол брендтері Оңтүстік Африкада өткен 2010 жылғы ФИФА әлем чемпионатында шығарылған түлкі терісінен жасалған футбол аяқ киімдерінің жаңа түрін қабылдады.