Кіріспе
Сент-Жохан аббатшылығы (Benediktinerinnenkloster St. Johann; ) - Швейцарияның Граубюнден кантонында орналасқан Валь-Мюстаир муниципалитеті орналасқан ерте ортағасырлық бенедиктиндер монастыры. Каролинг өнерінің ерекше жақсы сақталған мұрасы болғандықтан, 1983 жылдан бері ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұралық орны болып табылады.
Тарих
Каролингтік қайта өрлеу Карл Македонскийдің патша және қамқоршы ретінде табысқа жетуіне және Сент-Джон аббатханасында көргендеріміздің қозғаушы күші болып табылады. Тарих бойы өнер, білім және демалыс тек бейбіт уақытта ғана өркендеген, бірақ соғыс көбінесе технологиялық өзгерістердің ең маңызды факторы болып табылады. Орта ғасырдың басында франк патшалықтарының арасындағы тұрақты қақтығыстар Рим империясының биік тұсында болған кездегі көркемдік прогреске кедергі келтірді. Шарльменнің өркендеген патшалық етуі кезінде бейбіт уақыттағы жаңа монастырлық тәртіптің енгізілуі басталды, бұл Сент-Джон аббатханасында көрінетін фрескалар мен сәулетке жол ашты. Адал христиан ретінде Карл Ұлы өз халқының шіркеу ілімдерін үйреніп, патшалығының тұрақтылығын арттыруға тырысты. Ол бұл мақсатқа Франк патшалығындағы көптеген монастырларды қамқорлау арқылы қол жеткізді. Бұл монастырлар оның империясының жаңадан жаулап алынған жерлеріне жіберілетін және олардың мәсіхшілікті қабылдауына ықпал ететін миссионерлерді үйрететін. Оның мақсаты көбінесе білім беру болды, ал оның патшалық миссиясы діни қызметкерлердің білім алуына негіз жасау болды, содан кейін олар өз кезегінде қауым мүшелерін оқыта алады. Бұл монастырлар Каролингтік қайта өрлеу дәуірінің өнер мен сәулетінің көп бөлігі үшін кенеп ретінде қызмет етті. Каролингтердің қолөнер шеберлері суретші, зергер және алтын шеберлері ретінде танымал болды. Олардың кең көлемді және грандиоздық безендіруге бейімделуі жиі Санкт-Джонс сияқты аббатханаларда монахтар жазған қолжазбаларды безендіру үшін пайдаланылған. Мұндай шеберлік пен озық өнер өркениеттің көркем өнері мен сәулет өнерінің өркендеуіне бейбітшіліктің маңыздылығын көрсетеді. Сент-Джон фрескаларының суреттерінен көрініп тұрғандай, Карлонгтік қайта өрлеу дәуірінің үлкен бөлігі сурет салу болды. Каролингтік сурет салу стилі Рим, христиан және герман стильдеріне негізделген. Фигуралардың бейнелеу тәсілі анық римдік стильге ие, тақырып көбінесе христиандық, ал геометриялық үлгілер мен жануарлар фигуралары табиғаты бойынша германдық болды. Евангелиелердегі суреттер, сондай-ақ Дәуіт патшаның суреттері, сондай-ақ кейбір Каролинг патшалары, және әрине, Мәсіхтің салтанатты түрде суреттеуі әсіресе танымал болды. Аббатхана шамамен б.з. 780 жылы Чур епискобымен салынған. Ол монастырь құрылысының толқыны кезінде салынған, оған жақын маңдағы Казис, Мистайл, Пфеферс және Дисентис монастырлары кірген. Аббатхана Италиядан Альп тауларына қарай Val Müstair асуының бойында орналасқан және ол асуды бақылауға мүмкіндік беру үшін бекіністі. 881 жылы аббатхана толықтай Чур епискобының бақылауына өтті. Аббатхананың алғашқы жылдары, IX ғасырдың басында, шіркеуде бірнеше фрескалар боялды. Кейіннен, 11-12 ғасырларда аббатхана екінші рет кеңейтілді және ескі фрескаларға жаңа суреттер қосылды немесе боялды. Бұл суреттер тек 20 ғасырда ғана қайтадан ашылды. 10 ғасырда шіркеу мұнарасы абат шіркеуіне қосылды. ХІ ғасырдағы кеңейту кезінде Чур епискобы монастырдағы өзінің резиденциясын кеңейтті. Сонымен қатар, мұнаралы үй, монастырь және киелі Ульрих пен Николайдың қос шіркеуі салынды. Кеңейту кезінде епископтың екі қабатты баспана шатыр да кең көлемде штукатурлық және фрескалық жұмыстармен безендірілді. 1499 жылы 20 қаңтарда Габсбург әскерлері айналадағы аңғарды басып алып, монастырды тонаған, бірақ көп ұзамай оларды Кальвен шайқасында Үш лиганың күштері кері қайтарып жіберді. Рейдтен кейін Габсбургтер мен Үш лига арасында соғыс бітісі қол қойылды. Алайда бұл қарулы келісім үш лиганың Швейцарияның одақтастары мен Габсбург әскерлері арасындағы қақтығыстар басталғанға дейін бірнеше күн ғана созылды. Бұл шабуылдар швейцариялық соғысқа тез өршіп, 1499 жылдың қыркүйегінде Базель келісімінің Швейцария Конфедерациясына дербес тәуелсіздік беруімен аяқталды. Сент-Джонс фрескаларында көрінетін фигуралар теңгерімді және симметриялық композициялы, ал бүкіл шіркеуде бұл әңгіме мен ырғақ сезімін тудырады. Суретшінің бояуды тез қолдануы және жарықты пайдалануы белгілі бір суреттерге басқаларға қарағанда назар аударудың құралы болып табылады және суретшінің шеберлігінің күрделілігі мен жетілдірілгендігін көрсетеді. Мұстаирде көрінген фрескалар мен Санта-Мария-фор-и-порс-ди-Кастель-Сеприо шіркеуіндегі фрескалар арасында айқын байланыс бар, бұл кейбір ғалымдарды суретші жергілікті немесе ең болмағанда сол же...