Jesse Sykes

Кіріспе

Американдық әнші және әнші-күйші (1967 жылы туған) Джесси Сайкс (туған Джессика Энн Сайкс, туылған Соломон; 17 шілде 1967) - американдық әнші және әнші-күйші, 1999 жылы Фил Вандшермен құрылған Джесси Сайкс және Татты Ақырғы өмір тобымен танымал.

Ерте өмір және білім

Сайкс Нью-Йорк штатының Маунт-Киско қаласында дүниеге келді және Нью-Йорк штатының Паунд-Ридж қаласында өсті. Lynyrd Skynyrd тобының мазасы оны 12 жасында алғашқы гитарын сатып алуға итермеледі. Сайкс Род-Айленд дизайн мектебінде фотосуретке бакалавр дәрежесін алды. Сайкс Нью-Йоркте қысқа уақыт болғаннан кейін 1990 жылы Сиэтлге көшіп келді. Сол кездегі күйеуі Джим Сайкс гитарада ойнайтын. Ол "Whiskeytown" альт-кантри тобының негізін қалаушы. Олар "Jesse Sykes & the Sweet Hereafter" тобының құрамын құрды. The Sweet Hereafter құрамына виолада Энн Мари Рульянчич, басста Билл Герцог, барабанда Кевин Уорнер (алғашқы екі альбомда) және барабанда Эрик Игл кірді. 1999 жылы Сайкс продюсер Такер Мартинмен танысады, ол The Sweet Hereafter-тің алғашқы үш альбомын жаздырады және шығарады. 2011 жылы шыққан "Мәрмәр ұлы" әнін Сайкс пен Вандшер инженер Мелл Детмермен бірге шығарды. Like, Love, Lust and the Open Halls of the Soul және Марбл Сон атты екі альбомда да қосымша жаздыру мен продюсерлік жұмыс болды. Топ 2003 жылы Barsuk Records-пен келісімшартқа отырды, ол да Barsuk тобының мүшесі Death Cab For Cutie тобының Chris Walla тұңғыш Reckless Burning альбомын естіп, оны лейбл басшысы Джош Розенфелдтің назарына жеткізді. Олардың "Oh, My Girl" альбомы Нью-Йорк Таймс музыка сыншысы Джон Парелестің жыл соңындағы "Кезек беттерін бұрмалаудан бұрын назар аударуға лайық 2004 альбомдары" тізіміне кірді және NPR-дің "All Things Considered" бағдарламасында танылды. 2004 жылы Данияда Роскилде музыкалық фестивалінде ойнады. 2005 жылы Конор Оберст, топтың жанкүйері, оларды өзінің Bright Eyes тобымен гастрольге шақырды. Содан кейін топ Sparklehorse-мен бірге гастрольге шықты. "Нью-Йорк Таймс" газеті Нью-Йорк қаласының Вебстер залында өткен шоуды қарап, "Барлығы мәңгілікке қарай құлдырайды" деген мақаласында "айрықша жағынан мисс Сайкс мырза Линкусқа қарсы әйел болуы мүмкін" деп жазды. Өкінішке қарай, Марк Линкус 2010 жылы өзін-өзі атудан қайтыс болды. Marble Son альбомының "Birds Of Passerine" әнін Сайкс Марк Линкус үшін оның өлімінен кейін жазған. 2008 жылы топ Earth және Black Mountain тобымен гастрольге шықты. 2009 жылы Сайкс пен Уандшер Сиэтл Шекспир компаниясының "Темпест" қойылымы үшін түпнұсқа музыка жазды және жазды. 2010 жылы Сайкс Нью-Йорктің Монтичелло қаласында All Tomorrow's Parties фестивалінде фестивальдің бас орындаушысы Алтармен бірге ән шырқады. Бұл жобада (сонымен қатар альбом атауы) Сунн О))) мен Борис бірлесіп жұмыс істеді. Фестиваль режиссер Джим Джармушпен ұйымдастырылды. Сол жексенбіде Сайкс Бруклиндегі масондық ғибадатханадағы құрбандық үстелінде де өнер көрсетті. Шоуды The Cult тобының бас орындаушысы Иан Астбери мен Бориспен бірлесіп жасаған BXI ашып, одан кейін Джесси Сайкс және The Sweet Hereafter болды. Сол түні электр қуаты 45 минут бойы өшірілді. 2007 жылдың 10 желтоқсанында Сайкс Лондонның The Forum-да ATP-нің бір бөлігі ретінде Altar-мен бірге өнер көрсетті. Сайкстың Altar-мен байланысы 2006 жылы болды, ол Sunn O)))) мүшелері, Борис мүшелерімен бірге жасаған әндерін және әндерін жазуға және ән айтуға шақырды. Сайкс әннің атын "Сығып бара жатқан сұлулық" деп атады. Сайкс әнге автор Джоан Дидионның жесірінің "Сақылға қонымды ойлау жылы" атты мемуарларынан шабыт алғанын айтты. Питчфорк "Сенуші сұлулық" романын "Алтарьдің басты бөлігі және шедеврі" деп атады. 2011 жылы Джесси Сайкс және Sweet Hereafter тобының төртінші альбомы Marble Son жарық көрді, ол The New York Times, Spin, Consequence of Sound және басқалардан сын-пикірлер алды. "The Line of Best Fit" журналы оны "бір сөзбен айтқанда, жеңіске жетті" деп атады. Spin оны "психологиялық рок-көрініш" деп атады. Vinyl Writers телеарнасының Mark Lager бағдарламасына берген сұхбатында Джесси Сайкс өзінің алдағы бесінші альбомы туралы айтты. "Жаңа жазбада барлық ашу-ыза мен шу-шудың салдарынан не болатыны туралы айтылады, сондықтан оның көп бөлігі өте жұмсақ. Бұл - жаңбырдан немесе жарақаттан кейін қалған қалдық секілді. Жаңа рекорд - менің оқшаулануымның да дыбысы: шегірткелердің ырғағы, көлдердегі толқындар, бірақ әрқашанда бір жаман еске салу бар. Бұл жазба Marble Son сияқты дыбыстық жағынан берік болмауы мүмкін, мүмкін, сәл әлсіреген шығар. Мен бұл жазбаны жазғаннан кейін біз одан да дамыдық деп ойлаймын, біз көп нәрсе үйрендік және менің ойымша, эволюция әлі де өрбіп келе жатыр. Жаңа альбом біршама лофирек болады, біз оны 1/2 дюймдік таспаға жаздық, сондықтан ол шикілікке ие, бірақ менің ойымша, бұл біздің бұрынғы жұмысымызға жақсы серіктес болады, бірақ Marble Son-тың ауыр аспектілерін ұнатындарға да жағымды болады ".

Sykes was born in Mount Kisco, New York, and grew up in Pound Ridge, New York. An obsession with Lynyrd Skynyrd drove her to purchase her first guitar at age 12. Sykes earned a BFA in photography from Rhode Island School of Design. Sykes moved to Seattle in 1990 after a brief stint in New York City. with then husband, Jim Sykes, who played guitar. a founder of the alt country band Whiskeytown. They formed the band Jesse Sykes & the Sweet Hereafter. Members of The Sweet Hereafter included Anne Marie Ruljancich on viola, Bill Herzog on bass, Kevin Warner on drums (on first two albums) and Eric Eagle on drums. In 1999 Sykes met producer Tucker Martine who recorded and produced the first three albums of The Sweet Hereafter. 2011's "Marble Son" was produced by Sykes and Wandscher along with engineer Mell Dettmer. There was additional recording and production on both Like, Love, Lust and the Open Halls of the Soul and Marble Son by Martin Feveyear. The band was signed to Barsuk Records in 2003 after Chris Walla of Death Cab For Cutie, also a Barsuk band, heard the debut album Reckless Burning and brought it to the attention of label head Josh Rosenfeld. Their follow up album, Oh, My Girl was recognized by music critic Jon Pareles of the New York Times on his end of the year list of "2004 albums that deserve notice before turning the calendar page" and was featured on NPR's All Things Considered. The band played the Roskilde musical festival in Denmark in 2004. In 2005, Conor Oberst, a fan of the band, invited them to tour with his band Bright Eyes. The band then toured with Sparklehorse. The New York Times reviewed the show at New York City's Webster Hall, saying "in some ways Ms. Sykes could be a female counterpoint to Mr. Linkous" in an article titled "Everything Crumbles Toward Eternities". Sadly, Mark Linkous died from a self inflicted gun shot wound in 2010. The song "Birds Of Passerine" on Marble Son was written by Sykes for Mark Linkous after his death. In 2008 the band toured with Earth and Black Mountain. In 2009 Sykes and Wandscher wrote and recorded original music for The Seattle Shakespeare Company's performance of "The Tempest". In 2010, Sykes sang at All Tomorrow's Parties in Monticello, New York with the festival's headliner Altar, a collaborative project (as well as album name) between Sunn O))) and Boris. The festival was curated by the film director Jim Jarmusch. That same weekend Sykes also performed in Altar at Brooklyn's Masonic Temple. The show was opened by BXI, the collaborative project with Ian Astbury, front person of The Cult, and Boris, followed by Jesse Sykes and The Sweet Hereafter. On this night a power outage occurred, lasting forty five minutes. On December 10, 2007, Sykes also performed with Altar as part of ATP at The Forum, London. Sykes' association with Altar came about in 2006 when she had been asked by the members of Sunn O))), to write lyrics and a melody and sing over music they had created with members of Boris, for the upcoming collaborative album. Sykes named the song "The Sinking Belle". Sykes said she drew inspiration for the song from author Joan Didion’s widow's memoir, The Year of Magical Thinking. Pitchfork called The Sinking Belle "Altars centerpiece and masterpiece". In 2011, Jesse Sykes and the Sweet Hereafter's fourth album, Marble Son, was released, garnering critical praise from The New York Times, Spin, Consequence of Sound, and others. The Line of Best Fit called it "a triumph, in a word". Spin called it "a sprawling psyche rock vision." In an interview with Mark Lager on Vinyl Writers, Jesse Sykes discussed her upcoming fifth album. "The new record speaks about what happens in the wake of all the angst and all the noise and fury so, therefore, a lot of it is very gentle. It feels like the residue left over after you have a good cry or suffer a trauma. The new record is also how my isolation sounds: crickets chirping, ripples on ponds, but then there’s always a sinister reminder. This record may not be as sonically robust as Marble Son – a bit more fragile, perhaps. I would like to think we became more sophisticated after making that record we learned a lot and I think that evolution is still in the process of unfolding. The new record is maybe going to be a bit more lo fi, in that we recorded some on 1/2 inch tape so it has a rawness, but I think it’ll be a nice companion to our earlier work, but will also appeal to those who liked the heavier aspects of Marble Son."

Жеке өмір

Сайкс бұған дейін музыкант Джим Сайксқа үйленген. Ол Sweet Hereafter тобының мүшесі Фил Вандшермен 10 жыл қарым-қатынаста болды.

Синглдар

2002: 7 'инч, Ай қиындыққа толы қала (Джесси Сайкс) / Блюзден басқа ештеңе жоқ және адамдар сапарға шығады (Мадхонидің Стив Тернер) (Бурн Бёрн Бёрн). Ескерту: этикеткалар дұрыс емес жақта орналасқан.