Кіріспе

Американдық тарихшы Генри Стюарт Хьюз (1916-1999) - американдық тарихшы, профессор және белсенді. Ол психоанализдің тарихқа қолданылуын жақтады.

Ерте өмір

Хьюз 1916 жылы 16 мамырда Нью-Йоркте Марджори Брюс Стюарт пен Чарльз Эванс Хьюздың ұлы болып дүниеге келді. Ол 1916 жылы Республикашыл партиясының президенттікке кандидаты болған АҚШ-тың Бас судьясы Чарльз Эванс Хьюздің немересі болды. Ол өзінің естеліктерінде сәби кезінде "ұрыс бала" ретінде қолданылған деп мәлімдеді. Оның әкесі Бірінші дүниежүзілік соғысқа кеткен кезде Стюарт әлі нәресте болған, ал бір жылдан кейін, ұлы үш жасқа толғанда, қайтып оралған. Стюарт ата-анасының екінші баласы және екінші ұлы, ағасы Чарльз Эванс Хьюз III-ден 14 айдан кейін дүниеге келген. Кейін екі қыз дүниеге келді. 1922 жылы Хьюздің отбасы Нью-Йорк штатының Бронкстағы Ривердейл қаласына көшіп барды, ол балалық шағының көп бөлігін сонда өткізді. Бұл 1929 жылдың басында Хьюздің әкесі АҚШ-тың жаңа президенті Герберт Гувердің солиситор-генералы болып тағайындалған кезде тоқтатылды. Отбасының Вашингтон қаласында болу мерзімі салыстырмалы түрде қысқа болды; Чарльз Хьюз-младший 1930 жылы Уильям Говард Тафт қайтыс болғаннан кейін әкесі АҚШ-тың Бас судьясы болып тағайындалған кезде, Бас прокурор лауазымынан кетуге мәжбүр болды. Ол отбасымен Нью-Йоркке көшіп келді. Көп ұзамай Стюарт Дирфилд академиясының мектеп-интернатына жіберілді. Содан кейін ол 1933 жылдан 1937 жылға дейін Амхерст колледжінде оқыды. Колледжде оқып жүрген кезінде Хьюз жазғы оқу бағдарламасында екі жасты Германияда өткізді, бұл оған кейін жақсы қызмет етті.

Ерте мансап

Кейін Хьюз Гарвард университетінің аспирантурасына оқуға түседі, онда ол өзінің диссертациясын жазды, Императорлық француз экономикасының дағдарысы, 1810-1812 . 1939 жылы 1 қыркүйекте Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, ол Парижде диссертациясын жазып жүрді. Хьюз көп ұзамай Кембриджге оралды. Жаңа докторлық дәрежесіне ие болған Хьюз Браун университетінің кіші профессорлық-оқытушылық құрамына тағайындалды. Ол АҚШ армиясына жеке жауынгер ретінде шақырылмас бұрын, қысқа уақытқа ғана сол жерде болды. Көп ұзамай әскер француз және неміс тілдерін жетік білетін тарихшының далалық артиллерияға қарағанда әскери барлауда көбірек пайдасы болатынын мойындады. Перл-Харборға шабуыл жасалғалы көп ұзамай ол офицер, алдымен екінші лейтенант болып тағайындалды. Соғыс кезінде ол барлығын жақсы қабылдады, оның саяси көзқарастарымен байланысы болғандықтан, әсіресе сол кездегі АҚШ әскери мекемелерінің жағдайында, сол жақ қанаты. Хьюз 1946 жылы әскери қызметтен құрметті босатқаннан кейін, азаматтық барлау қызметіне қайта тағайындалды. Бұл қызметте ол Мемлекеттік департамент қызметкері Ралф Банчпен дос болды. Мемлекеттік департаментте Хьюз "салқын соғыс" менталитеті көтерілгеніне наразылық білдірді. 1947 жылдың соңында ол Гарвардқа оқытушы және жаңа Ресей ғылыми-зерттеу орталығының директорының орынбасары ретінде оралды. Алайда Хьюз 1948 жылы бұрынғы вице-президент Генри Уоллестің президент болуын қолдау арқылы өзінің карьерасын саботаж еткенін сезінді. 1950 жылы Хьюз бай және беделді француз протестант отбасының мүшесі Сюзанна Руфенахтқа үйленді. Сол кездегі Гарвардта жоғарылатуға мүмкіндік беретін деңгейдегі тарихшы ретінде жарияланбағандықтан және белсенділігі үшін біршама остракизмге ұшырағандықтан, Хьюз 1952 жылы Маккарти дәуірінің биіктігінде Гарвардтан Стэнфорд университетіне кетті.

Танымалдық және белсенділік

Калифорнияда болған кезінде Хьюз Гарвардты оны 1957 жылы еске алуға талпындыру үшін жеткілікті деңгейде жариялады. Гарвардта екінші рет болған кезінде Хьюз SANE (содан кейін Саналы ядролық саясат комитеті, қазір Бейбітшілік әрекеті) жұмысына араласты. Осы кезеңнің басында ол Гарвард университетінің жас профессорлары Генри Киссинджермен де бірқатар пікірталасқа түсті. 1962 жылы Хьюз президент Джон Кеннедидің АҚШ Сенатындағы мерзімі аяқталмаған соңғы екі жыл үшін тәуелсіз кандидат ретінде өтініш берді. Партияның негізгі үміткерлері Демократиялық партияның мүшелері Эдвард М. Кеннеди (Президенттің кіші інісі) және Эдди МакКормак (Парламент палатасының спикерінің немере інісі) және республикашыл Джордж К. Лодж болды. Хьюз Массачусетс штатының заңына сәйкес сайлауға тәуелсіз кандидат ретінде қатысу үшін 72 000-нан астам қол жинады; қыркүйектегі Демократиялық негізгі сайлауда МакКормак одан әрі бәсекелесуден шеттетілді. Үгіт-насихаттың көп бөлігінде Хьюзді өте маңызды деп санады, тіпті Лоджбен екі рет теледидардағы пікірталасқа қатысты. (Ол кездегі ең сүйікті Кеннеди қатысудан бас тартты.) Хьюздің сайлауда жеңіске жету немесе тіпті кеңінен қолдау табу мүмкіндігі сайлаудан бірнеше апта бұрын болған Кубалық зымыран дағдарысынан кейін жойылып кетті, онда президент пен оның ағасы Роберт Ф. Кеннеди ұлтты "Совет Одағымен ядролық қақтығыстың шетіне" алып барды. Ядролық қарусыздануды жақтаған кандидат кенеттен шындыққа сай емес және жаңадан келген сияқты көрінді; Хьюз екі пайыздан аз дауыс жинады және бұрынғы қолтаңбаларға қарағанда әлдеқайда аз дауыс алды. Эдвард М. Кеннеди сайлауда жеңіске жетіп, 2009 жылы қайтыс болғанға дейін осы орынды атқарды.

Психоанализ мен психохисторияны қолдау

Оның пайдасына Хьюз психоанализдің құндылығын түсінді. Оның жесірі Джудит Хьюз еуропалық тарихшы және психоаналитик. Оның әйелі айтқандай, ол "психоанализдің пайдасын көрмесе, кем дегенде соңғы 40 жыл бойы өмір сүрген жоқ". Хьюз тарихшы ретінде фрейдтік дүниетанымының тарихқа қатысты үлкен құндылығын көрді. "Жетіс көтерілісші" романында ол Гарвардтағы әріптесі Эрик Эриксонмен жақын қарым-қатынаста болғанын және психотарихтың "қосалқы құрамда" қызмет еткенін айтады. Ричард Шоенвальд алғашқы психохимиялық жаңалықтарды жариялаған кезде (The Psychohistory Review-тің алдыңғысы), Хьюз маңызды үлес қосты және басылымның жаңа және батыл бағытын көтермеледі. Психохимияның маңызды библиографы Уильям Гилмор Хьюздің "Тарихты өнер және ғылым ретінде" (1964) атты кітабында "Тарих және психоанализ: мотивация түсіндірілуі" деп атайды, ол өте қажет "классикалық" және "оқылуы керек". Хьюздың естеліктері ерекше ашық, өйткені ол өзінің есебіне өзінің атақты отбасын атап өтпейді, керісінше, өзінің психоаналитигі Эйвери Вейсманның сұрағымен бастайды.

Кейінгі мансап

1963 жылдың басында Хьюз пен Сюзан ажырасуға өтініш берді. 1963 жылдың күзінде Хьюз танымал педиатр және белсенді Бенджамин Спокпен бірге SANE ұйымының тең төрағасы болуға келісті. 1964 жылдың наурыз айында Хьюз екінші әйелі Джудиге үйленді, ол оны алғашқыда аспирантурада оқыған студенті ретінде таныстырды. SANE ядролық қаруға қарсы іс-қимылын Вьетнам соғысына қарсы белсенділікті қамти отырып кеңейткен кезде, Хьюз Мемлекеттік Департаменттің паспорттық кеңсесі арқылы әлеуетті бүлдіруші ретінде белгіленді. Ол сонымен қатар Гарвард факультетінде өзін бірден-бір оқшауланған жағдайда тапты, ол Вьетнам соғысына қарсы болды, сондай-ақ оған қарсы іс-қимылдар жасала бастады. Хьюз, 1967 жылдан 1970 жылға дейін Спок төрағалықтан кеткеннен кейін SANE-дің жалғыз төрағасы болды. Хьюз феминизмді ерлер қолдауымен де байланысты болды. Бұл оның әйелі докторлық дәрежесін алғаннан кейін оған қатысты академиялық кемсітушілікке деген көзқарасынан туындаған көрінеді. Бұл кемсітушілік, негізінен, Хьюздің Гарвардтан Калифорния университетінің Сан-Диегоға кетуіне әкелген сияқты; Гарвардтан алғашқы кетуінен айырмашылығы, ол қазір жеткілікті түрде жарияланбаған кез-келген сәтсіздікке байланысты емес. Олар 1975 жылы Сан-Диегоға көшіп барды; Хьюз 1989 жылы эмеритус мәртебесін алғанға дейін UCSD-де оқытты. 1999 жылы 21 қазанда ұзаққа созылған аурудан кейін Сан-Диегоның бір бөлімі және UCSD кампусының орналасқан жері Ла-Холлада қайтыс болды.