Кіріспе

Непеццано - Италияның провинциялық астанасы Термоның маңындағы қалашық (фрация). Қала орталығынан шамамен 4 шақырым жерде орналасқан. Непеццано туралы алғашқы жазбаша құжаттама 12 ғасырда Терамо графтығында (содан кейін "Апрутина" деп аталатын) табылған феодалдық мүліктердің тізімінде (Rassegna dei Feudatar) кездеседі. Бұл құжаттарда Непеццаноға, сондай-ақ Монтичельо мен Кампора қалаларына да иелік етуге Маккабео Мелатино мен оның туыстары талап еткені көрсетілген. Тарихшы Никола Пальманың айтуынша, Мелатино әулетінің феодалдық қамалы сол кездегі Марино тауы деп аталатын төбеден жоғары тұрды. Қалдық төмендегі шағын ауыл мен Мелатиноның иеліктеріне кедергісіз көзқарас беру үшін орналастырылған. XIX ғасырдың басында осы жерді аралап өтетін аудандық жолдың бойында әлі күнге дейін қамал қираған жерлердің іздері табылды. Профессор Палма жақын жерде табылған тақташада латын тілінде "Итер. Непотиандық жеке қорлар". Бір кезде бұл жазу Непотиано деген атаумен аталған жерге кіретін жерлердің бірінде орналастырылған болса керек. Осылайша, қазіргі Непаццано деп аталатын қаланың атауы алынған. Бұл шекаралық тақтағы "Непотиано" сөзі, бәлкім, "Претут" деген үлкен қаламен байланысты болған Рим колониясына қатысты шығар (қазіргі Терамо деп аталатын қаланың ежелгі атауы). Оның шіркеулік мұрасына қатысты 1188 жылы Папа Клемент III Непеццаноны Сан-Мартино шіркеуімен және оған байланысты жер иеліктерімен бірге Сан-Николо-а-Тордино қаласының қамқорлығына беру туралы Папалық бұрышты шығарды. Бұл Сан-Николо-а-Тординоның өзі енді ешқандай егемендік субъектісі талап етпейтінін талап ете алмайынша күшінде болды. 1351 жылы Непеццано Коммуна ди Терамомен біріктірілді және осы күнге дейін осы қаланың маңы болып қала береді. XVI ғасырдың аяғында Абруццо аймағындағы бірнеше отарларды "Шиавони" деп аталатын венециандық жауынгерлер мен жер аударылғандар құрды. Мұндай қоныстардың бірі қазіргі Розето-дельи-Абруцци қаласының маңындағы Колонна қаласында табылды. Непеццаноның маңында, қазіргі Вилла Шиавони деп аталатын жерде, сабанмен қапталған шағын ауыл үйлері табылды. Шьявонилер тобы Терамоға барып, онда өз бетінше тұратын ауыл пайда болды. Ата-бабаларының есінде Шиавони ұрпақтары Термо соборында шіркеу салдырды және оны Баридің қасиетті Николасына арнады. 1809 жылы 23 маусымда Непеццано мен көршілес Рипатоне қаласы Наполеонның оккупациясына қарсы күрескен итальяндық қарақшылар әскерлері тұтқындаған кезде қатты зардап шекті. Непеццанодағы шіркеуді 1931 жылы приходтың діни қызметкері Доменико Пирокки қалпына келтірді, ол жаңа қоңырау мұнарасын орнатты. Ғибадатханаға апаратын көше 1927 жылы аяқталды. Көптеген ғасырлар бойы Ди Доменикатонио отбасы Непеццано, Вилла Шиавони және Косте Санта-Агостино қалаларының маңындағы Терамо маңындағы үлкен жерлерді ұстап қалды. 1900 жылдардың басында осы қаладан шыққан атақты Марко Реджиналли Пеннс Гроувқа, кейін Нью-Джерсидің Камден қаласына көшіп барды, ол жерде ол жер асты мәселелеріне араласты.