Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Непеццано - Италияның провинциялық астанасы Термоның маңындағы қалашық (фрация). Қала орталығынан шамамен 4 шақырым жерде орналасқан. Непеццано туралы алғашқы жазбаша құжаттама 12 ғасырда Терамо графтығында (содан кейін "Апрутина" деп аталатын) табылған феодалдық мүліктердің тізімінде (Rassegna dei Feudatar) кездеседі. Бұл құжаттарда Непеццаноға, сондай-ақ Монтичельо мен Кампора қалаларына да иелік етуге Маккабео Мелатино мен оның туыстары талап еткені көрсетілген. Тарихшы Никола Пальманың айтуынша, Мелатино әулетінің феодалдық қамалы сол кездегі Марино тауы деп аталатын төбеден жоғары тұрды. Қалдық төмендегі шағын ауыл мен Мелатиноның иеліктеріне кедергісіз көзқарас беру үшін орналастырылған. XIX ғасырдың басында осы жерді аралап өтетін аудандық жолдың бойында әлі күнге дейін қамал қираған жерлердің іздері табылды. Профессор Палма жақын жерде табылған тақташада латын тілінде "Итер. Непотиандық жеке қорлар". Бір кезде бұл жазу Непотиано деген атаумен аталған жерге кіретін жерлердің бірінде орналастырылған болса керек. Осылайша, қазіргі Непаццано деп аталатын қаланың атауы алынған. Бұл шекаралық тақтағы "Непотиано" сөзі, бәлкім, "Претут" деген үлкен қаламен байланысты болған Рим колониясына қатысты шығар (қазіргі Терамо деп аталатын қаланың ежелгі атауы). Оның шіркеулік мұрасына қатысты 1188 жылы Папа Клемент III Непеццаноны Сан-Мартино шіркеуімен және оған байланысты жер иеліктерімен бірге Сан-Николо-а-Тордино қаласының қамқорлығына беру туралы Папалық бұрышты шығарды. Бұл Сан-Николо-а-Тординоның өзі енді ешқандай егемендік субъектісі талап етпейтінін талап ете алмайынша күшінде болды. 1351 жылы Непеццано Коммуна ди Терамомен біріктірілді және осы күнге дейін осы қаланың маңы болып қала береді. XVI ғасырдың аяғында Абруццо аймағындағы бірнеше отарларды "Шиавони" деп аталатын венециандық жауынгерлер мен жер аударылғандар құрды. Мұндай қоныстардың бірі қазіргі Розето-дельи-Абруцци қаласының маңындағы Колонна қаласында табылды. Непеццаноның маңында, қазіргі Вилла Шиавони деп аталатын жерде, сабанмен қапталған шағын ауыл үйлері табылды. Шьявонилер тобы Терамоға барып, онда өз бетінше тұратын ауыл пайда болды. Ата-бабаларының есінде Шиавони ұрпақтары Термо соборында шіркеу салдырды және оны Баридің қасиетті Николасына арнады. 1809 жылы 23 маусымда Непеццано мен көршілес Рипатоне қаласы Наполеонның оккупациясына қарсы күрескен итальяндық қарақшылар әскерлері тұтқындаған кезде қатты зардап шекті. Непеццанодағы шіркеуді 1931 жылы приходтың діни қызметкері Доменико Пирокки қалпына келтірді, ол жаңа қоңырау мұнарасын орнатты. Ғибадатханаға апаратын көше 1927 жылы аяқталды. Көптеген ғасырлар бойы Ди Доменикатонио отбасы Непеццано, Вилла Шиавони және Косте Санта-Агостино қалаларының маңындағы Терамо маңындағы үлкен жерлерді ұстап қалды. 1900 жылдардың басында осы қаладан шыққан атақты Марко Реджиналли Пеннс Гроувқа, кейін Нью-Джерсидің Камден қаласына көшіп барды, ол жерде ол жер асты мәселелеріне араласты.
Nepezzano is a suburb (frazione) of the provincial capital Teramo, Italy and is located about 4 miles away from the town center. The first written documentation regarding Nepezzano dates back to the 12th century in a listing of feudal properties (Rassegna dei Feudatar) found in the county of Teramo (then known as "Aprutina"). These documents show that one Maccabeo Melatino and his relatives had made claim to Nepezzano, along with the neighboring localities Monticello and Campora. According to the historian Niccola Palma, the feudal castle of the Melatino family towered above a hill then known as Mount Marino. The castle was positioned in such a manner so as to provide an unobstructed view of the small village below and of the Melatino holdings. Through the beginning of the 19th century, traces of the castle ruins were still to be found alongside the district road coursing through this location. Professor Palma writes that a stone tablet found nearby carried the Latin inscription "Iter. Privat Fundi Nepotiani." At one time this was probably placed at one of the entry points to a location carrying the name Nepotiano. Thus, the derivation of the name of the town currently known as Nepazzano. The word "Nepotiano" noted on this boundary stone perhaps refers to a Roman colony linked to the larger city of "Pretut" (the ancient name for the town today known as Teramo). With regard to its ecclesiastical heritage, in 1188 Pope Clement III issued a Papal Bull placing Nepezzano, along with the San Martino church and associated land holdings, under the tutelage of the town of San Nicolò a Tordino. This remained in effect until San Nicolò a Tordino itself could no longer claim to be unclaimed by any sovereign entity. In 1351 Nepezzano was united with the Comune di Teramo and remains to this day a suburb of this city. Towards the end of the 16th century, several colonies in the Abruzzo region were founded by groups of Venetian warriors and exiles known as "Schiavoni" and more specifically arriving from the Dalmatian coastal region of the Adriatic Sea. One such settlement was found in Cologna, today a suburb of the town of Roseto degli Abruzzi. Another small group of country houses, constructed of earth covered straw, was found near Nepezzano in an area today known as Villa Schiavoni. A group of Schiavoni went to live in Teramo proper where a free standing village arose. In memory of their ancestors, thedescendants of the Schiavoni constructed a chapel in the Cathedral of Teramo and dedicated it to Saint Nicholas of Bari. On 23 June 1809 Nepezzano, along with the neighboring town of Ripattone, suffered greatly when they were captured by Italian brigand troops fighting against the Napoleonic occupation. The church in Nepezzano was restored in 1931 by the parish priest, Domenico Pirocchi, who installed a new bell tower. The street leading up to the church was completed in 1927. For many centuries, the Di Domenicatonio family retained vast holdings of land near Teramo in the suburbs of Nepezzano, Villa Schiavoni, and Coste Sant’Agostino. In the early 1900s, one infamous native of this town, Marco Reginelli emigrated to Penns Grove and later Camden, New Jersey where he was involved in underworld matters.