Пуэрто-Рикалық күрес шебері: Витторио Моралес өмірі мен мансабы

Кіріспе

Пуэрто-Риколық кәсіби күрескер (1942–2019)

Морал өте танымал чемпион болды және оның өзінің туған Пуэрто-Рико халқы мен кең латиноамерикандық көрермендерге ерекше тартымдылығы болды. Әлемдік ауыр салмақ чемпионы атанған алғашқы латиноамерикандық ол болды, және WWWF ауыр салмақ чемпионы ретіндегі тарихтағы ең ұзақ билеу мерзімдерінің бірі оған тиесілі. Бұрын ол екі мәрте 619 күнге созылған континентаралық чемпиондық атағы бойынша рекордты иеленген, бірақ 2024 жылдың ақпан айында Гюнтер бұл көрсеткішін арттырды. 1995 жылы WWF Даңқ залына, 2015 жылы Кәсіби Күрес Даңқ залы мен мұражайына және 2017 жылы Күрес Бақылаушылар Жаршысының Даңқ залына енгізілді.

Ерте өмір

Моралес 1942 жылғы 22 қазанда Пуэрто-Риконың негізгі аралының жағалауындағы Кулебра муниципалитетінде дүниеге келген. Ол үлкен отбасының мүшесі болды, анасының тарапынан ғана 85 туысы болған. Моралес бір кезде Кулебра халқының 65 пайызының оған туыстық байланысы бар екенін айтқан. Нью-Йоркте ол Мигель Перес және Антонино Рокка жұптығының күресін тамашалап, кәсіби күрес жанкүйеріне айналды. Содан кейін Витторио Аполло оның тұрақты жұптық серігі болды, олар бірнеше рет The Fabulous Kangaroos, Johnny Barend және Buddy Rogers-ке қарсы күресті. Моралес жылды Переспен бірге аяқтады, Fabulous Kangaroos жұптығынан үш жеңіс алды. 1965 жылғы 12 наурызда Моралес "Жоюшы" Дик Бейерді жеңіп, WWA World Heavyweight Championship-ті жеңіп алды. Ол Хорст Вессел, Курт фон Строхайм, Аль Маршалл, Бродвей Венера, Билл Кодиге қарсы жеке жеңіске жетті, сондай-ақ Эрнандеспен бірге The Destroyer-ге қарсы реванш өткізді, әртүрлі комбинацияларда күресті. Ол "Ассассиндер" және "Қырғыншы" командаларына қарсы қақтығысқа қатысып, жеке және жұптық кездесулерде үнемі басымдық танытты. Моралес бір айдан астам уақыт өткен соң Грэмді үш рет шабуылда жеңіп, Brass Knuckles Championship-ті жеңіп алды. Осы уақытта оның Эрнандеспен құрған жұптығы "Ассассиндер" командасына қарсы үш рет қатарынан жеңіске жетті. Содан кейін оның "Қырғыншы" және "Ассассиндер" командаларымен бұрынғы қақтығыстары Грэмге қатысты ағымдағы жағдаймен бірігіп, келесі айларда әртүрлі комбинацияларды қамтитын бірнеше кездесулерге әкелді. Жапонияға сапарға шығар алдындағы соңғы айларда Моралес Марк Левин мен Индио Джоны жеңді, бірақ Лионс пен Марк Левинге есе жіберді. Токиодағы алғашқы көрсетілімінде ол Дон Левинмен тең түсті. Ол Луис Эрнандеспен жұптығын қайта құрды, бұл дивизионда да табысқа жетті, 1966 жылғы 24 маусымда WWA World Tag Team Championship-ті жеңіп, бір айдан астам уақыт бойы екі чемпион атанды. 1967 жылы Моралес Рики Ромеро, Мистер Мото және Пеппер Гомеске қосылып, олардың барлығымен жеңіске жетті. Жекелей, ол турнир кестесінің жоғарғы сатысында қалды, Пол Даймонд, Эль Шериф, Киллер Карл Кокс, К.О. Мерфи және Джонни Вандерді жеңіп, Хаггерти мен Мад Русьпен тең түсті. Моралес пен Ривера 1967 жылғы 16 тамыздағы соңғы кездесуде жеңіске жетті, содан кейін Фредди Бласси мен Бадди Остинге қарсы жаңа бәсекеге көшті. Бірнеше басқа командаларға қарсы жеңіске жеткеніне қарамастан, олар осы қақтығыс кезінде Бласси мен Остинге жеңіле алмады, тек бір жеңіске қол жеткізді. Жекелей, Моралес Тони Неро мен Тони Алтомарге қарсы жеңіске жетті, екеуі де кейіннен командаласып, Пуэрто-Рико командасына есе жіберді. Антонио Пуглизе 1968 жылғы 4 мамырда қайта пайда болды, бірақ WWA World Tag Team Championship-ті The Medics командасына жоғалтты. Бір аптадан кейін Моралес пен Гомес AWA World Tag Team Championship-ті Кинжи Шибуя мен Маса Сайтоға жеңіліп қалды, бірақ 1968 жылғы 8 маусымда қайта жеңіп алды.

Morales was born on October 22, 1942, in the municipality of Culebra, an island off the shore of Puerto Rico's main island. He was a member of a large family, with 85 cousins just on his mother's side. Morales once claimed that sixty five percent of Culebra's population had some bloodline connection to him. In New York, he also became a professional wrestling fan, witnessing the tag team of Miguel Pérez, Sr. and Antonino Rocca. After this, Vittorio Apollo became his mainstay tag team partner, with whom he challenged The Fabulous Kangaroos, Johnny Barend and Buddy Rogers on several occasions. Morales finished the year by teaming with Pérez, earning three victories over the Fabulous Kangaroos. On March 12, 1965, Morales defeated "The Destroyer" Dick Beyer to win the WWA World Heavyweight Championship in a three fall match. He continued earning singles victories over Horst Wessel, Kurt Von Stroheim, Al Marshall, Broadway Venus, Bill Cody and in a rematch against The Destroyer, while teaming along Hernandez to wrestle multiple combinations. He became involved in a feud against The Assassins and The Butcher, steadily gaining the upper hands both individually and in tag matches. Morales responded by defeating Graham in a three fall chain match less than a month later, in the process winning a Brass Knuckles Championship. Meanwhile, his team with Hernandez won three consecutive matches against The Assassins by disqualification. Subsequently, a revival of his previous feuds with The Butcher and The Assassins became intertwined with the current involving Graham, leading to a series of matches featuring different combinations during the following months. In the final months before making a tour to Japan, Morales defeated Mark Lewin and Indio Joe, but also lost to Lyons and Mark Lewin. At his first show in Tokyo, he had a draw against Don Lewin. He also reformed his tag team with Luis Hernandez, finding success in this division as well by winning the WWA World Tag Team Championship on June 24, 1966, being a dual champion for over a month. Morales began 1967 by also teaming with Ricky Romero, Mr. Moto and Pepper Gomez, gathering victories along all of them. In singles, he remained in the top of the card, defeating Paul Diamond, El Shereef, Killer Karl Kox, K. O. Murphy and Johnny Vander, while wrestling Haggerty and The Mad Russian to draws. Morales and Rivera won the last encounter on August 16, 1967, then migrating to another rivalry against Freddie Blassie & Buddy Austin. Despite earning wins over several other teams, they were unable to best Blassie and Austin during this feud, only recording a single win. Individually, Morales gained victories over Tony Nero and Tony Altomare, both of whom eventually teamed and lost to the Puerto Rican team. Antonio Pugliese reappeared on May 4, 1968, only to drop the WWA World Tag Team Championship to The Medics. A week later, Morales and Gomez also lost the AWA World Tag Team Championship to Kinji Shibuya & Masa Saito, but regained them on June 8, 1968.

50-ші Мемлекеттік Биг Тайм Күршік (1968-1970)

Қазір Гавайидегі 50-ші штаттық «Биг Тайм» күресі үшін толық уақытты орындаушы, ол Дейв Рулл, Остин және Танк Морганды жеңіп, тез арада табысты жарысқа түсті. Нәтижесінде Моралес 1969 жылдың 21 мамырында Кёртис Иаукеаны NWA Hawaii Heavyweight Championship үшін, ал Кинскиді бір айдан аз уақыттан кейін NWA Солтүстік Америка Heavyweight Championship үшін жеңді. Осы уақыт аралығында ол бірнеше күрескерлермен, соның ішінде Гомес, Дон Лео Джонатон, Дори Диксон және Эд Фрэнсиспен бірлесіп күресті. Моралес Остин мен Кинискиді реваншпен жеңіп, бұл жарысты Калифорниядағы NWA АҚШ ауыр салмақ белдесі үшін Пэт Паттерсонға қарсы сәтсіз сынады. Моралес Мак МакФарлендтен жеңіске жетіп, Бинг Ки Лимен бірлесіп, Баренд пен Риппер Коллинстен Гавайидің командалық чемпионатын жеңіп алды. Команда келесі кездесуінде Кинжи Шибуя мен Мицу Аракаваға қарсы жеңіске жетті. Баренді таспамен жеңгеннен кейін, Моралес Лес Робертсті жеңіп, Стрелих турнирінің екінші раундына өтті, онда Вуди Фармерді жеңіп, Стрелих мәңгілік трофейі үшін жарысқа түсті. Бұл жолы ол «Атқыш» Абдулланы жеңіп, Солтүстік Американың ауыр салмақ белдесін «Жазғышқа» тапсырды. MPP-дегі соңғы екі матчта Моралес Джек Армстронгты үш рет жеңіп, Коллинз, Баренд және Дестройерге қарсы 4-4 есебімен жеңіліп, Сэм Стимбоат, Билли Робинсон, Франк Оллман және Хан Лимен бірге күресті. Калифорнияға оралғанда Моралес бірнеше кездесуде Эль Лобоны жеңіп, Техас және Джон Толостан жеңіске жетіп, Тони Роккаға NWA Тынық мұхиты жағалауының ауыр салмақ белдесі үшін бір түндік турнирдің финалында жеңіліс тапты. Монғолдармен екі рет теріске шығатын ойындарда «Горилла Монсун» командасы да ойнады. 1971 жылы 8 ақпанда Моралес Иван Колоффты жеңіп, WWWF World Heavyweight Championship жеңімпазы атанды. Бұл қадам сонымен қатар АҚШ чемпионатын бос қалдырды. Бұл Джек Эванс пен оның бұрынғы қарсыластары Қара жын мен Бульдог Брауерге қарсы жеңістер сериясын жандырды. Кейіннен, Блэкджек Маллиган қатысқан командалық матчтардағы жеңістер сериясы бір-бір кездесулер қақтығысына айналды, онда Моралес жарты ондық оқиғаларды жеңіп, Моунсонмен бірге тағы екі командалық жеңіске жетті. Монсон, Джей Стронгбоу және Мануэль Сото сияқты әртүрлі топтар ұқсас табысқа жетті. 1971 жылдың тамызында Моралес Грэм мен Тайлерден бірнеше рет жеңіске жетті, сонымен қатар оларды бір команда ретінде және Лу Альбано қатысқан 3 қарсы 3 матчта жеңді. Грэхам, Валиант және Тору Танака талантты көтерушілер ретінде қызмет етті. 1972 жылдың 18 ақпанында Моралес пен Ривера «The Rugged Russians» тобынан жеңіске жетіп, осы қатардағы бәсекелестікті жалғастырды. Наурыз айында бірнеше түрлі жекпе-жектер болды, онда ол «Барон» Микель Скиклуна, Смашер Слоан және Рагг Рус # 2 қарсы жеңімпаз атанды, ал Кертис Иаукеа мен Скиклунаға қарсы Риверамен бірігіп, екеуін де сәуір айында жеке жеңді. Келесі айда Моралес Памперо Фирпо, Танака, Иаукеа және Альбаноға қарсы бірнеше жеңіске қол жеткізді. Valiant, Graham, Scicluna және Graham-тен бас тартқаннан кейін, Альбаноға қарсы қақтығыс тұрақты және болат қақпалы матчтарда жеңістермен жалғасты. 1972 жылдың маусым айында Моралес басқа да атақты қарсыластарын жеңді, соның ішінде Никита Мулкович, Blue Demon және Эрни Лэдд. Ол Нью-Йорктегі үлкен Sammartino жанкүйерлерінің қорына қарамастан, көпшілік оны жақсы көреді. 75 минут бойы бірнеше рет құлап қалумен күрескеннен кейін, қалада үйге шығу сағаты күшіне енген кезде, жарыс тең аяқталды. Кейін екі орындаушы да құшақтасып, бәсекелестікке тоқтап, топтың қайта құрылуын білдірді. Алайда, шешімнің болмауы жақсы қабылданбады, жанкүйерлер ашуланды, кейбіреулері күресшілерге қарсы тұрып, ұрысты. Бұл реваншпен жалғасты, бұл жолы Андре Гигантпен бірге. Спойлер келесі айларда Моралестің ең көп кездесетін қарсыласы болды, бұл оның және оның серіктесі Бадди Вулфтың жеңісіне әкелді. Моралесті жеңуге тырысқан басқа да күрескерлер Эрни Ладд, Шейх және Рей Стивенс болды. Жылды жабу үшін Моралес Танаканы жеке және командалық жекпе-жекте жеңді, одан кейін бірнеше рет Вулфты жеңді. 1972 жылы 2 желтоқсанда Ривераға қосылып, жеңіске жетті. 1973 жылдың алғашқы айларында Моралес Фудзи мырзаны, Бадди Вулфты және Лонни Мэйнды, сондай-ақ Ханс Шмидтті, Лонни Мэйнды және Кертис Иокеяны жеңді. Осыдан кейін ол Стайсиакпен араласқан, бірақ аралас нәтижелерге ие болды, бірақ 1 желтоқсанда WWWF ауыр салмақ белдесін тастап кетті. Моралес титулға ие болу үшін 1027 күн бойы билік жүргізді, бұл кез-келген латиноның ең ұзақ билігі және жалпы бесінші ең ұзақ билік етуі. Оның билігі тәуелсіз фильм «Күресшіде» көрсетілді, онда оның кадрлары екі кейіпкердің «C1: Моралес – Шығыс лигасының чемпионы. C2: Ол жас. C1: Ол өте жақсы» деп айтқан сөздерімен көрсетілді, бұл қартайған күресші үшін мүмкін қарсыластардың қауіпті қарсыластары туралы талқылаудың бөлігі болды. Содан кейін ол екі командалық матчта қайта оралды, одан кейін Стайсиакты үш реванштан екі рет жеңді. Осы матчтардың бірі Sponsham күресімен жарнамаланды және Роберто Клементе аренасында өткізілді. Моралес жеке күресші ретінде табысқа жетті, Фудзи, Эдди Салливан, Отто фон Хеллер, Джонни Родз және Блэк Гордманға қарсы жеңіске жетті. Жылдың екінші жартысында ол Николай Волков пен Стронг Кобаяшиді жеңді, содан кейін Киллер Ковальскиге қарсы ұзаққа созылған қақтығыста нәтижелер алмастырды. Тараптың соңғы кезеңінде Моралес Бутчер Вашонды жеңіп, 1975 жылдың 1 наурызында соңғы матчын өткізді. 1977 жылдың басында ол Том ДеМарко, Майк Сома, Мад Дог Вашон, Барон фон Рашке, Пуассон, Бобби Данкум, Мус Моровски және Джим Брунзелл қатысқан матчтарда өркендеді, сонымен қатар «батырлар» шайқасында жеңіске жетіп, «Супер Жазғышқа» қарсы серияда тең түсті. Оның жолағы келесі айда Боб Арнел мен «Жабағышқа» қарсы, содан кейін ол жеңген қарсыластарға қарсы матчтарды қамтыды. Кейін Колофф мырза Сайтомен бірге командалық қақтығыстағы негізгі серіктесі болды, бірақ Джонсон мен Мураконың екеуі де оларды жеңіп шықты. Моралес Дасти Роудспен екі рет тең түсіп, бір рет жеңіске жетті, ал Ларс Андерсон мен Киллер Карл Коксқа қарсы Муракомен бірге соңғы рет жеңіске жетті. Бұл Тигр Конвей, кіші, оның төрт кезекте жеңіске жеткенімен, Джо Аззари, екі жеңіліске әкелгенімен, және Джерри Брискомен, оның екі матчта тең түскенімен ауыстырылды. 1979 жылдың 8 қарашасында Моралес NJPW-ге оралып, Кенго Кимураны, Куниаки Кобаяшиді жеңіп, Тацуми Фудзинамимен тең түсіп, Антонио Инокиге жеңіліс тапты. Ол сонымен қатар Фудзинами мен Инокиге қарсы жеңіске жеткен жеңістерді қамтитын матчтарда Сингх пен Боб Бэкландпен бірге күресті, бірақ Грег Валентинмен бірге қайта матчтарда жеңіліс тапты. Келесі жылдың басында Моралес Канадаға көшті, онда Дэвид Паттерсон, Мырза X #1, «Шиповник», Дуг Сомерс және Брут Бернардты жеңді, бірақ Окс Бейкерге қарсы Оңтүстік және Солтүстік Каролинадағы кезекте жеңіліс тапты. Алайда, олар келесі күні белделерді тастауға мәжбүр болды, себебі екі белдеге ие болуға ешқандай ауыр салмақты чемпионға рұқсат етілмейді. Келесі айда Афа мен Камата талантты көтерушілер ретінде қызмет етті, ал Моралес «батырлар» шайқасына қатысты. Содан кейін ол Ларри Збышко, Скиклуна, Афа, Родз және «Қаңқа» жеңіске жетті. Кен Патерамен болған серия жеңілістен кейін күшейді, Моралес оны жеңіп, 1980 жылдың 8 желтоқсанында WWF Intercontinental Heavyweight Championship жеңімпазы атанды. Осы жеңіспен ол бірінші...

Now a full time performer for 50th State Big Time Wrestling in Hawaii, he quickly entered a successful run with victories over Dave Ruhl, Austin and Tank Morgan. This resulted in Morales defeating Curtis Iaukea for the NWA Hawaii Heavyweight Championship on May 21, 1969, and Kiniski for the NWA North American Heavyweight Championship less than a month afterwards. During this timeframe he also teamed with several wrestlers, including Gomez, Don Leo Jonathon, Dory Dixon and Ed Francis. Morales went on to defeat Austin and Kiniski in rematches, interrupting this run by unsuccessfully challenging Pat Paterson for the NWA United States Heavyweight Championship in California. Morales recovered by winning a match over Mac MacFarland and teaming with Bing Ki Lee to win the Hawaii Tag Team Championship from Barend and Ripper Collins. The team was successful in their next encounter against Kinji Shibuya and Mitsu Arakawa. After defeating Barend in a stretcher match, Morales defeated Les Roberts and advanced to the second round of the Strelich Tournament, a single knockdown competition for the Strelich Perpetual Trophy, with a win over Woody Farmer. After snapping this streak with a win over Abdullah the Butcher, he dropped the North American Heavyweight Championship to The Destroyer. In his final two matches in the MPP, Morales bested Jack Armstrong in a three fall match and lost a 4 on 4 against Collins, Barend and The Destroyer while teaming with Sam Steamboat, Billy Robinson, Frank Allman and Hahn Lee. Returning to California, Morales began by defeating El Lobo on several encounters, also scoring wins over The Texan and John Tolos before losing the final of a one night tournament for the NWA Pacific Coast Heavyweight Championship to Tony Rocca. A team up with Gorilla Monsoon also took place in two draws involving The Mongols. On February 8, 1971, Morales defeated Ivan Koloff to win the WWWF World Heavyweight Championship only a month after winning his first individual title within the promotion. The move also vacated the United States Championship. This ignited a series of wins over the likes of Jack Evans and his previous opponents The Black Demon and Bulldog Brower. Subsequently, a series of victories in tag team matches involving Blackjack Mulligan evolved into a feud of single encounters, in which Morales won half a dozen events, before scoring two more team victories along Moonson. Different tag teams along with Monsoon, Jay Strongbow and Manuel Soto experienced similar success. During August 1971, Morales scored several victories over Graham and Tyler, also besting them as a tag team and in a 3 on 3 match that included Lou Albano. Graham, Valiant and Toru Tanaka served as enhancement talents. On February 18, 1972, Morales and Rivera defeated The Rugged Russians, continuing this parallel rivalry. March featured several different matchups, in which he emerged victorious against "Baron" Mikel Scicluna, Smasher Sloan and Rugged Russian #2, while consistently teaming with Rivera against Curtis Iaukea and Scicluna, both of whom he defeated individually throughout April. The following month featured feuds which ended in Morales earning several victories over Pampero Firpo, Tanaka, Iaukea and Albano. After disposing of Valiant, Graham, Scicluna and Graham again, the feud against Albano continued with wins in regular and steel cage matches. During June 1972, Morales also bested other notable opponents, including Nikita Mulkovitch, Blue Demon and Ernie Ladd. The crowd favored him, despite Sammartino's large fan base in the city of New York. After 75 minutes of wrestling featuring several near falls, the contest ended in a draw, when the city's curfew entered into effect. Subsequently, both performers embraced, signifying the end of their rivalry and the reformation of the tag team. However, the lack of a resolution was not well received, the fans were noticeably angry, and some jumped into the dugouts to shake their fists at the wrestlers. This was followed with a rematch, this time teaming with André the Giant. The Spoiler remained Morales most common adversary during the following months, which resulted in wins over him and his partner, Buddy Wolfe. Other wrestlers to fail in their attempts to defeat Morales were Ernie Ladd, The Sheik and Ray Stevens. To close the year, Morales defeated Tanaka individually and in tag team action, before going on to defeat Wolfe on several occasions. On December 2, 1972, he rejoined Rivera in a win. During the first months of 1973, Morales bested Mr. Fuji, Buddy Wolfe and Lonnie Mayne, as well as Hans Schmidt, Lonnie Mayne and Curtis Iaukea. He followed this by entering a feud with Stasiak which featured mixed results, but concluded with him dropping the WWWF Heavyweight Championship on December 1, 1973. Morales' title run lasted 1,027 days, remaining to this date the longest reign by any Latino and the fifth longest overall. His reign was featured in the independent film The Wrestler, where footage of him was shown while two characters remarked "C1: Morales Eastern league champion. C2: And he is young. C1: He sure is good " as part of a discussion of dangerous adversaries that could be possible opponents for an aging wrestler. Following this, he returned in two tag team matches, before defeating Stasiak twice in three rematches. One of these matches was promoted by Sponsham wrestling and held at Roberto Clemente Coliseum. Morales remained successful as a singles wrestler, gathering wins over Fuji, Eddie Sullivan, Otto Von Heller, Johnny Rodz and Black Gordman during the first half of 1974. During the second half of the year, he bested Nikolai Volkoff and Strong Kobayashi, before exchanging results in a long running feud against Killer Kowalski. In his final phase of this run for the promotion, Morales was victorious over Butcher Vachon, wrestling his final match on March 1, 1975. To open 1977, he continued to trend in matches including Tom DeMarco, Mike Soma, Mad Dog Vachon, Baron Von Raschke, Poisson, Bobby Duncum, Moose Morowski and Jim Brunzell, also winning a battle royale and drawing in a series against The Super Destroyer. His streak continued the following month, this time over Bob Arnel and The Strangler, going on to include matchups against the opponents that he had already defeated. Afterwards, Koloff joined Mr. Saito as his main partner in the ongoing team feud, but both of the combinations with Johnson and Muraco were able to best them. Morales then teamed twice with Dusty Rhodes in a draw and a win against Lars Anderson & Killer Karl Kox, also teaming with Muraco one last time to defeat Koloff and Saito. This was followed by three new partners, Tiger Conway, Jr., with whom he won four consecutive bouts, Joe Azzari, which led to two losses, and Jerry Brisco, who wrestled with him in two draws. On November 8, 1979, Morales returned to NJPW, besting Kengo Kimura, Kuniaki Kobayashi, drawing with Tatsumi Fujinami and losing to Antonio Inoki. He also teamed with Singh and Bob Backlund in wins that included victories over both Fujinami and Inoki, but lost along with Greg Valentine in return matches. To open the following year, Morales relocated to Canada, where he defeated David Patterson, Mr. X #1, The Scorpion, Doug Somers and Brute Bernard, but lost a series to Ox Baker in alternate dates at South and North Carolina. However, they had to forfeit the championship belts the following day, due to a rule stating that no heavyweight champion could hold a second title at the same time. During the following month, Afa and Kamata served as enhancement talent, while Morales also participated in a battle royale. Afterwards, he went on to defeat several adversaries, including Larry Zbyszko, Scicluna, Afa, Rodz and The Hangman. A series with Ken Patera intensified after a loss, with Morales recovering to defeat him to win the WWF Intercontinental Heavyweight Championship on December 8, 1980. With this win, he became the first man in history to win the Triple Crown Championship, which along his United States Championship reign also meant holding all of the promotion's titles during his era, a recognition that only he held for almost two decades. Morales also feuded with Sgt. Slaughter, defeating him by disqualification. During the early months of 1981, he continued defeating the likes of The Hangman, Ron Shaw, Jose Estrada and Zbyszko, but tied in contests against St. Slaughter and Stan Hansen. Jerry Johnson and Johnny Rodz served as jobbers during this run. After participating in a battle royale won by Angelo Mosca, the two entered a feud, from which Morales emerged victorious. During the month of June, he also scored consecutive wins over his former rivals Killer Khan and Sgt. Slaughter, ending their respective storylines. This led to a feud against Don Muraco, to whom Morales dropped the Intercontinental Heavyweight Championship on June 20, 1981. Two subsequent rematches ended in one win, three losses and a draw. Morales began wrestling and defeating other adversaries, including George Steele, The Executioner and Larry Sharpe, besides the usual low card talents that he had consistently bested previously. The feud with Muraco continued and he earned two wins and a draw, leading to a titular rematch between them. He was successful in four rematches against Muraco, with Valentine systematically becoming his main adversary. In his first bout of 1982, Morales defeated Valentine by disqualification. To continue, Morales won two consecutive contests, including a Brass Knuckles Alley Fight, but got disqualified in the third. This was momentarily interrupted with a short program against Mr. Fuji, Mr. Saito and Lou Albano, which also featured wins over Rodz and Adrian Adonis. Morales continued his feud with Buddy Rose, defeating him by disqualification. Two more matches against Graham ended in a draw and a disqualification loss. Afterwards, Morales was involved in a no contest and a double disqualification draw with Rose, going on to close with two consecutive wins.

Пуэрто-Рико турлары (19831984)

1983 жылғы 23 сәуірде Моралес өзінің туған Пуэрто-Рикода Capitol Sports Promotions (CSP) үшін турне бастады, қазір ол World Wrestling Council ретінде белгілі, алғашқы кездесуінде Рик Флеирге NWA әлемдік ауыр салмақ чемпионаты үшін күш сынасты. Моралес 1985 жылғы «Алдақтың патшасы» турниріне қатысып, ашылу кездесуінде Джонни В-ді жеңіп, ширек финалға тікелей өтті. Алайда, ол жартылай финалда Муракодан жеңіліп қалды. Осы кезеңде Тито Сантана оның кейде командаласы болды. Жекелей, Моралес бірнеше рет Мистер Х-ті, Гиббсті, Ломбардиді және Барри О-ны екі рет, Рене Гулетті төрт рет және Тайгер Чанг Лиді жеңді. Ол Сантанамен бірге екі командалық кездесуде де сәтті өнер көрсетті. Moondog Spot, Тортон және Ли сияқты кездесулер де осындай нәтижемен аяқталды, Моралес Ортонға қарсы реванш жеңіске жетті. 1985 жылғы 12 желтоқсанда Гуле оған қарсы сирек жеңіс сыйлады. Моралес жылды Матт Борн, The Spoiler, Smirnoff, Барри О және Майк Шарпты жеңіп, Сантанамен сәтті команда құрды. Сантанамен бірге екі командалық жеңіске жеткеннен кейін Моралес Hercules және Beefcake-ті жеңді. Содан кейін ол Moondogs командасының екі мүшесімен ұзақ серия өткізіп, жеңіске жетті. Өткен жылғыдай, ол «Алдақтың патшасы» турниріне қатысып, Руди Даймондты жеңіп алды. Моралес жартылай финалда Майк Ротундо мен Николай Волковты жеңіп, одан әрі өрледі, бірақ финалда Харли Рейске ұтылып қалды. Келесі айларда аралас нәтижелер болды, Мурако мен Джим Нейдарттан жеңіс алды, бірақ Hercules және Adrian Adonis-ке ұтылды. 44 жасында Моралес белсенді күрескер ретінде соңғы жылына қадам басқан еді, енді ол төменгі деңгейге түсірілді. Ол Бравоға қарсы бірнеше кездесуде жеңіліске ұшырады, бірақ соңғы жекпе-жекте жеңіске жету үшін бірнеше рет тең түскен Ник Кинискимен күш сынасты, соңында одан басымдық танытты. Мамыр айы Рон Басспен бәсекелестікке қатысқан бірнеше сәтсіз кездесулермен белгіленді, бірақ Ломбардиді жеңіп аяқталды. Моралес пен Сантана тағы екі рет команда құрды, бірақ Haku және Tama командасын жеңе алмады, алайда кейіннен ол Джим Бранзельге қосылып, Харт Қорынан жеңіске жетті, ол өзінің бастапқы құрамында, яғни Бретт Харт пен Джим Нейдарттан тұрды. Бұл жетістікті Джек Мелендес пен Уилли Урбина қайталады. Моралес WCW кезеңінен бері күреске қатысты аз көрінді, соңғы рет жанкүйерлер конвенцияларында автограф беруге қатысты. Ол 2005 жылы Wrestling Reunion III және 2007 жылы Wrestling Reunion 5 турнирінде қатысты, соңғысында Саммартиномен қайта қосылды. Зейнетке шыққаннан кейін қарапайым өмір сүргеніне қарамастан, ол келесі онжылдықтарда құрмет көрсетулер мен есімдерді шабыттандырды. Өзін «ешкімді жамандамайтын» күресші деп таныстырған ол қазіргі кәсіби күресте көрінетін әсте сату мен көрермендерді таң қалдыруға қызығушылық танытпады, бірақ «спорттық ойын-сауық» формуласының экономикалық табысын мойындады.

On April 23, 1983, Morales began a tour in his native Puerto Rico performing for Capitol Sports Promotions (CSP), now known as the World Wrestling Council, challenging Ric Flair for the NWA World Heavyweight Championship in his first appearance. Morales entered the 1985 King of the Ring tournament, besting Johnny V in the opening contest before receiving a bye during the quarterfinals. However, he was eliminated by Muraco in the semifinals. During this time frame, Tito Santana became his occasional tag team partner. Individually, Morales went on to defeat Mr. X several times, Gibbs, Lombardi and Barry O twice, Rene Goulet four times and Tiger Chung Lee. He was also successful in two team matches along Santana. Contests including Moondog Spot, Thorton and Lee ended in the same fashion, with Morales going on to win a rematch over Orton. On December 12, 1985, Goulet scored a rare win over him. In turn, Morales ended the year with wins over Matt Borne, The Spoiler, Smirnoff, Barry O and Mike Sharpe, in the process successfully teaming with Santana. After two tag team victories along Santana, Morales defeated Hercules and Beefcake among others. This was followed by a prolonged series with both members of the Moondogs, from which he emerged victorious. Like the year before, he entered the King of the Ring tournament, advancing with a win over Rudy Diamond. Morales advanced further by besting Mike Rotundo in the quarterfinals and Nikolai Volkoff in the semifinals, but lost the final to Harley Race. The following months brought mixed results, with wins over Muraco and Jim Neidhart but losses to Hercules and Adrian Adonis. At 44 years old, Morales was entering his final year as an active wrestler, now being moved back in the card. He lost a series of matches against Bravo, but, bested Muraco before entering a feud with Nick Kiniski that featured several draws before he gained the upper hand in the final bout. May was marked by several unsuccessful matches that formed part of a rivalry with Ron Bass, but finished with a win over Lombardi. Morales and Santana teamed twice more, but were unable to overtake the team of Haku and Tama, however, he subsequently joined Jim Brunzell, in emerging victorious over The Hart Foundation which in its original incarnation as cited here was made up of Bret Hart and Jim Neidhart. This accomplishment has since been duplicated by Jack Meléndez and Willie Urbina. Morales made few wrestling related appearances since his WCW days, with his last appearances being at autograph signings in fan conventions. He appeared at Wrestling Reunion III in 2005 and Wrestling Reunion 5 in 2007, reuniting with Sammartino at the latter. Despite living a low profile life following his retirement, he was the inspiration for homages and mentions throughout the decades which followed. A self proclaimed "old school" wrestler, he was not interested in the overselling of gimmicks and spectacle that is seen in modern professional wrestling, despite admitting the economic success of the "sports entertainment" formula.

Мұра

Моралес 1995 жылы WWF атақ-даңқ залына енгізілді. Терри Фанк, Стэн Хансен, Грег Валентин және Магнифисент Мурако Моралеспен жұмыс істегендерін ризашылықпен еске алады. Фернвуд Голд III және UGO Networks-тің Тор Дженсен оны Нью-Йорк жанкүйерлеріне ұнайтын күрескер ретінде сипаттап, тарихындағы 36-шы ең жақсы күрескер деп атады. Оның Латын Америкасының алғашқы континентальдық чемпионы болғаны жиі мақталады. IGN Sports сайтының Билл Барнвелл оны сайттың үздік континентальдық чемпиондар тізіміне қосып, алтыншы орынға орналастырды. 411.com сайтының Джереми Томас оны сайт қызметкерлері арасындағы пікірталас барысында бесінші орынға қойды. Slam! Sports жазушысы Грег Оливер оны белбеуді ұстаған ең үздік күрескер деп санайды, оның айтуынша, "ол титулды ұстағанда, оған құрмет пен мақтаныш сезімі бірігеді". WWE өзінің "Top 25" сериясының "Континенттік чемпиондар" бөлімінде Моралесті тоғызыншы орынға қойды. Бұл мойынды алу себебі ретінде, промоушен ол екі рет титул жеңіп, оны барлығы 600 күндік мерзімге иеленген алғашқы күрескер екенін атап өтті. Оның жиынтық көрсеткіші 2024 жылдың ақпан айында Гюнтерден озысқанша рекордтық көрсеткіш болып сақталды. WWE оны "Күрес тарихындағы 50 жақсы жігіт" атты жинағына да қосты, онда мансабында жанкүйерлердің сүйіктісі болған күрескерлер ұсынылған. 2016 жылдың қыркүйегінде промоушен NBC Universo арнасымен бірігіп, Ұлттық испаниялық мұра айына арналған сериал жасады, онда Моралес сияқты бірнеше күрескерлердің мансабы көрсетілді. WWE-ден тыс, ол Латын Америкасы және Испаниялық пионер ретінде басқа промоушендерде де танылды. 1996 жылдың ортасында Моралес қысқа ғұмырлы Америка Күрес Федерациясының іс-шарасында Боб Ортон және Тито Сантана арасындағы чемпионат матчында, сондай-ақ Сержант Слотхер, Крис Адамс және арнайы төреші Джим Бранселл сияқты басқа да жұлдыздармен бірге қатысты. 2006 жылдың 31 тамызында Total Nonstop Action Wrestling бағдарламасының түсірілімі кезінде Коннан Моралесті Карлос Колон, Сантана, Мил Маскарас және Герреро отбасымен бірге атап өтті, оларды күрес индустриясында жол ашқан латиноамерикандықтар ретінде мойындады. Шындығында, Коннан оны WCW кезінде күрес саясаты және "осы бизнесте табысқа жету үшін рингте не істеу керектігі" туралы көп нәрсе үйреткені үшін мақтады. 2003 жылдан бастап Дүниежүзілік Күрес Кеңесі Моралеске оның құрметіне Aniversario іс-шарасын өткізуді ұсынды, бірақ ол он жыл бойы ұсыныстан бас тартты. 2013 жылы Моралес 40-жылдық мерейтойдың құрметті қонағы болуға келісті. Ол 1970 жылдары жұмыс істеген және күрес журналдары арқылы мүшелерді тартқан тәуелсіз ұйым - Халықаралық Педро Моралес жанкүйерлер клубының орталық тұлғасы болды. 2000 жылы The Ring Chronicle Моралесті кәсіби күрес атақ-даңқ залының өзінің нұсқасына енгізді. Қазіргі заманғы жанкүйерлердің реакциясы оның жетістіктерінің тарихи маңыздылығына орай да оң болып келеді. Bleacher Report веб-сайтының авторы Нейт Скачча Моралесті барлық уақыттағы ең үздік континентальдық чемпион деп санайды, ол веб-сайттың WWE чемпиондар сериясында бірінші орынды иеленді. Осы сайттың әуесқой жазушылары Майкл Робинсон және Уилл Бейкер оны WWE тарихындағы 31-ші ең жақсы күрескер және 11-ші ең үлкен WWE чемпионы деп санайды. Ол кейінгі интерпретацияда тоғызыншы орынды қайталады. Күрес және спорттық БАҚ-тан басқа, mun2 арнасы 2012 жылы жарияланған "WWE тарихындағы ең есте қаларлық латино күрескерлерінің 20-сы" тізімінде Моралесті де көрсетті. "Пуэрто-Рико жанкүйерлеріне әсері" негізінде тізім жасағанда, Primera Hora-ның Рауль Альзага оны жалпы есепте үшінші орынға қойды. Тренер ретінде Моралес 2009 жылы The Funks құрамында атақ-даңқ залына енген бұрынғы NWA ауыр салмақ чемпионы Дори Фанк-Жр-дың оқуына қатысты. 2022 жылы оның мүлігі Грег Ганейннің AWA-дан шабыттанған PowerTown әрекеттік фигуралар желісінде пайда болу үшін келісімге келді.

Morales was inducted into the WWF Hall of Fame as part of the class of 1995. Terry Funk, Stan Hansen, Greg Valentine and Magnificent Muraco have expressed having enjoyed working matches with Morales. Fernwood Gold III and Thor Jensen of UGO Networks listed him as the 36th best face wrestler in history, noting how he appealed to the fanbase in New York. His run as the first Latin American Intercontinental Champion is often lauded. Bill Barnwell of IGN Sports also included Morales in the site's list of Top Intercontinental Champions, placing him in the sixth slot. Jeremy Thomas of 411. com ranked him fifth as part of a debate among the website's staff. In a similar discussion held at Slam! Sports, writer Greg Oliver considered him the best wrestler to hold the belt, stating that when "he held the title, there was a sense of honour and pride with it". WWE itself ranked Morales in the ninth spot in the "Intercontinental Champions" entry of their Top 25 series. As merits for this recognition, the promotion mentioned him being the first wrestler to win the title twice and holding it for a combined total of over 600 days. His combined total stood as the record until he was surpassed by Gunther in February 2024. WWE also included him in a compendium titled "Top 50 Good Guys in Wrestling History", which featured wrestlers that performed as fan favorites during their careers. In September 2016, the promotion joined NBC Universo to commemorate National Hispanic Heritage Month, creating a series highlighting the career of several wrestlers including Morales. Outside of the WWE, he has received recognition as a Latin American and Hispanic pioneer in other promotions. In mid 1996, Morales appeared at an event of the short lived American Wrestling Federation, in the championship match between Bob Orton, Jr. and Tito Santana, along with other superstars and legends like Sgt. Slaughter, Chris Adams, and special guest referee Jim Brunzell. On August 31, 2006, as part of a Total Nonstop Action Wrestling taping, Morales was mentioned by Konnan along fellow Hall of Famers Carlos Colón, Santana, Mil Máscaras and the Guerrero family, being acknowledged as Latinos that paved the way within the wrestling industry. In reality, Konnan credits him with "[teaching] a lot" about the politics of wrestling and "the things you need to do in the ring to be a success in this business" during his time in WCW. From 2003 onwards, the World Wrestling Council approached Morales and offered holding an Aniversario event in his honor, but he declined the invitations for ten years. In 2013, Morales accepted being the honoree of Aniversario 40. He was the centerpiece of the International Pedro Morales Fan Club, an independent organization that ran during the 1970s and that recruited members through wrestling magazines. In 2000, The Ring Chronicle inducted Morales into its own version of the Professional Wrestling Hall of Fame. Modern fan reaction has also been positive in regards to the historical significance of his accomplishments. Nate Scaccia, a contributor to the website Bleacher Report, considers Morales the best Intercontinental champion of all time, ranking first in the title's entry at the website's WWE Champion Series. Michael Robinson and Will Baker, amateur writers for the same site, also consider him the 31st best WWE wrestler in history and 11th greatest WWE Champion respectively. He repeated at the ninth place in a subsequent interpretation. Besides the wrestling and sports media, the mun2 network also featured Morales in an article that listed their selection for the "20 of the most memorable Latino wrestlers in WWE history" which was published in 2012. When compiling a list based on the "[wrestler's] impact on the [Puerto Rican] fanbase", Raúl Álzaga of Primera Hora listed him third overall. As a trainer, Morales was involved in the instruction of Dory Funk Jr., a former NWA World Heavyweight Champion who in 2009 was inducted into the Hall of Fame as part of The Funks. In 2022, his estate signed a deal to appear in Greg Gagne’s AWA inspired PowerTown action figure line.