Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хуан Уильямс Ребольдедо (1825 - 24 маусым 1910 жж.) - Чилидің контр-адмиралы, 1879 жылы Тынық мұхит соғысының басында Чилидің әскери-теңіз флотының ұйымдастырушысы және бас қолбасшысы болды. Саясатшы ретінде ол 1867 жылы Вальпараисодан ұлттық конгресске сайланды, ал 1873 жылы қалалық кеңесші болып сайланды.
Juan Williams Rebolledo (c. 182524June 1910) was a Chilean rear admiral who was the organizer and commander in chief of the Chilean navy in 1879 at the beginning of the War of the Pacific. As a politician, he was elected from Valparaiso to the national Congress in 1867, and in 1873 he was elected as city councillor.
Ерте өмір
Уильямс Чилиде туған ағылшын-чилилік әскери офицері Джон Уильямс Уилсон мен Микаэла Реболедоның ұлы болды. Англияның Бристоль қаласынан шыққан теңізші отбасында туған оның әкесі 27 жасында Чилиге көшіп келіп, Лорд Кокрейннің қол астында жаңадан құрылған теңіз флотында қызмет етті. Ол командир дәрежесіне жетті. Жас Уильямс 1844 жылы теңізге аттанған. Тез арада жоғары шендерге көтеріліп, 1855 жылы Чилидің солтүстік аймағы Атакаманың генерал-командующийы және теңіз губернаторы болып тағайындалды.
Williams was the son of John Williams Wilson, an English Chilean navy officer, and Micaela Rebolledo, born in Chile. From a seafaring family in Bristol, England, his father had immigrated to Chile at the age of 27 to serve in its recently formed navy under the command of Lord Cochrane. He reached the rank of commander. The younger Williams joined the navy in 1844. After rising quite fast through the ranks, in 1855 he was appointed General Commandant of the Arsenals and Maritime Governor of Atacama, then the northernmost province of Chile.
Чинча аралдары Соғыс жылдары
1865 жылы Уильямс Испанияға қарсы Чинча аралдары соғысы кезінде жүзген "Эсмеральданың" командирі болды. Бұл соғыста ол 1865 жылы 26 қарашада Папудодағы теңіз шайқасында испан шхунасы Ковадонганы басып алғаннан кейін ұлттық батыр болды. Келесі жылдары ол кейін Тынық мұхиты соғысына қатысқан барлық офицерлерді оқытты. Ол сонымен қатар Чилидің теңіз флотын толықтай қайта ұйымдастыруға және жаңғыртуға басшылық етті. 1867 жылы Уильямс Чили конгресінің депутаты болып сайланды, ол Вальпараисо портын білдірді. Алты жылдан кейін ол сол қала кеңесінің мүшесі болды. 1874 жылы ол әскери-теңіз флотының генерал-командующийы болып тағайындалды.
In 1865 Williams became commandant of the Esmeralda, which he sailed during the Chincha Islands War against Spain. During this war, he became a national hero after he captured the Spanish schooner Covadonga at the Naval Battle of Papudo on 26 November 1865. In the following years he trained all the officers who later took part in the War of the Pacific. He also directed the complete reorganization and modernization of the Chilean navy. In 1867 Williams was elected a Deputy to the Chilean Congress, representing the port of Valparaíso. Six years later he became a city councillor for the same. In 1874 he was appointed General Commandant of the Navy.
Тынық мұхит соғысы
1879 жылы Перу мен Боливияға қарсы Тынық мұхиты соғысының басында Уильямс Чили флотының бас қолбасшысы болып тағайындалды. Перудің әскери-теңіз флотына шабуыл жасау жоспарланған, өйткені ол Кальяо портында жөндеуден өтіп, сондықтан қорғаныссыз болды. Ол Перу үкіметі үшін негізгі табыс көзі болған нитраттардың экспортын тежеу үшін Перудің оңтүстік порттарын блокадалауды талап етіп, осы әрекетке қарсы шықты. Бұл Перуге соғыс дайындықтарына көбірек уақыт берді. Уильямс блокаданың жеткілікті жылдам жұмыс істемейтінін шешкен кезде Перу флоты дайын және теңізде болды. 1879 жылдың сәуір айының соңында Уильямс Каллаоға шабуыл жасауға шешім қабылдады. Ол өзінің ең ескі және әлсіз екі кемесі - "Эсмеральда" және "Ковадонга" кемелерін қалдырып, Икике портын блокадаға алды, өйткені олар флоттың қалған бөлігімен қатар жүре алмады. Олар 21 мамырда Перу флотының бірінші дивизиясымен шайқасқа түсті. "Эсмеральда" жоғалтылғанымен, "Ковадонганың" жеңісі оған мақтау әкелді. Тарихшылар оның шешімсіздігі үлкен қиындықтарға әкеп соқтырғанын және оның соғыс жоспарлары жалпы алғанда сәтсіз болғанын атап өтті. Ақырында, Чилидің соғыс министрі Рафаэль Сотомайормен және армияның бас қолбасшысы генерал Юсто Артеагамен тұрақты саяси жанжалдар оны әкімшілікте маңызды қолдаудан айырды. Ол "Хуаскарды" теңіз іс-әрекетінде басып алмағаннан кейін, 1879 жылдың тамызында қызметінен кетті және оның орнына капитан Гальварино Риверос тағайындалды.
In 1879, at the beginning of the War of the Pacific against Peru and Bolivia, Williams was named commander in chief of the Chilean navy. The government plan was to attack the Peruvian navy immediately, as it was undergoing repairs in the port of Callao and was thus virtually defenseless. He opposed this course of action, insisting on a blockade of the southern Peruvian ports in order to impede the export of nitrates, then the main source of revenue for the Peruvian government. This gave Peru more time for its war preparations. By the time Williams decided that the blockade was not working fast enough, the Peruvian navy was ready and at sea. At the end of April 1879, Williams finally decided to attack Callao. He left behind his two oldest and weakest ships, Esmeralda and Covadonga, to blockade the port of Iquique, since they could not keep up with the rest of the fleet. They were put into battle against the Peruvian navy's first division on May 21 during the naval battles of Iquique and Punta Gruesa. Although the Esmeralda was lost, the triumph of the Covadonga brought him praise. Historians have noted that his indecision had caused severe problems and his war plans generally failed. At the end, his constant political infighting with Rafael Sotomayor, Chilean minister of war, and with General Justo Arteaga, Commander in Chief of the Army, caused him to lose important support within the administration. After he failed to capture the Huascar in a naval action, he resigned his position in August 1879, and was replaced by Captain Galvarino Riveros.
Кейінгі өмірі
Теңіз флотында бірнеше лауазымға тағайындалғаннан кейін, 1890 жылы генерал-командир болып тағайындалды. 1891 жылғы Чили азаматтық соғысының басталуына әкелген Чили теңіз флотының көтерілісі кезінде ол отставкаға кетіп, президент Хосе Мануэль Балмаседаға адал болып қалды. Өлерінен екі жыл бұрын Чили конгресінің арнайы актісі бойынша контр-адмирал дәрежесіне көтерілді. 1910 жылы 24 маусымда Сантьягода қайтыс болды.
After being appointed to several positions within the navy, in 1890 he was promoted to Commander General. During the rebellion of the Chilean Navy that marked the start of the 1891 Chilean Civil War, he resigned and remained loyal to President José Manuel Balmaceda. Two years before his death he was promoted by a special act of the Chilean Congress to Rear Admiral. He died in Santiago on 24 June 1910.