Кіріспе

Хуан Уильямс Ребольдедо (1825 - 24 маусым 1910 жж.) - Чилидің контр-адмиралы, 1879 жылы Тынық мұхит соғысының басында Чилидің әскери-теңіз флотының ұйымдастырушысы және бас қолбасшысы болды. Саясатшы ретінде ол 1867 жылы Вальпараисодан ұлттық конгресске сайланды, ал 1873 жылы қалалық кеңесші болып сайланды.

Ерте өмір

Уильямс Чилиде туған ағылшын-чилилік әскери офицері Джон Уильямс Уилсон мен Микаэла Реболедоның ұлы болды. Англияның Бристоль қаласынан шыққан теңізші отбасында туған оның әкесі 27 жасында Чилиге көшіп келіп, Лорд Кокрейннің қол астында жаңадан құрылған теңіз флотында қызмет етті. Ол командир дәрежесіне жетті. Жас Уильямс 1844 жылы теңізге аттанған. Тез арада жоғары шендерге көтеріліп, 1855 жылы Чилидің солтүстік аймағы Атакаманың генерал-командующийы және теңіз губернаторы болып тағайындалды.

Чинча аралдары Соғыс жылдары

1865 жылы Уильямс Испанияға қарсы Чинча аралдары соғысы кезінде жүзген "Эсмеральданың" командирі болды. Бұл соғыста ол 1865 жылы 26 қарашада Папудодағы теңіз шайқасында испан шхунасы Ковадонганы басып алғаннан кейін ұлттық батыр болды. Келесі жылдары ол кейін Тынық мұхиты соғысына қатысқан барлық офицерлерді оқытты. Ол сонымен қатар Чилидің теңіз флотын толықтай қайта ұйымдастыруға және жаңғыртуға басшылық етті. 1867 жылы Уильямс Чили конгресінің депутаты болып сайланды, ол Вальпараисо портын білдірді. Алты жылдан кейін ол сол қала кеңесінің мүшесі болды. 1874 жылы ол әскери-теңіз флотының генерал-командующийы болып тағайындалды.

Тынық мұхит соғысы

1879 жылы Перу мен Боливияға қарсы Тынық мұхиты соғысының басында Уильямс Чили флотының бас қолбасшысы болып тағайындалды. Перудің әскери-теңіз флотына шабуыл жасау жоспарланған, өйткені ол Кальяо портында жөндеуден өтіп, сондықтан қорғаныссыз болды. Ол Перу үкіметі үшін негізгі табыс көзі болған нитраттардың экспортын тежеу үшін Перудің оңтүстік порттарын блокадалауды талап етіп, осы әрекетке қарсы шықты. Бұл Перуге соғыс дайындықтарына көбірек уақыт берді. Уильямс блокаданың жеткілікті жылдам жұмыс істемейтінін шешкен кезде Перу флоты дайын және теңізде болды. 1879 жылдың сәуір айының соңында Уильямс Каллаоға шабуыл жасауға шешім қабылдады. Ол өзінің ең ескі және әлсіз екі кемесі - "Эсмеральда" және "Ковадонга" кемелерін қалдырып, Икике портын блокадаға алды, өйткені олар флоттың қалған бөлігімен қатар жүре алмады. Олар 21 мамырда Перу флотының бірінші дивизиясымен шайқасқа түсті. "Эсмеральда" жоғалтылғанымен, "Ковадонганың" жеңісі оған мақтау әкелді. Тарихшылар оның шешімсіздігі үлкен қиындықтарға әкеп соқтырғанын және оның соғыс жоспарлары жалпы алғанда сәтсіз болғанын атап өтті. Ақырында, Чилидің соғыс министрі Рафаэль Сотомайормен және армияның бас қолбасшысы генерал Юсто Артеагамен тұрақты саяси жанжалдар оны әкімшілікте маңызды қолдаудан айырды. Ол "Хуаскарды" теңіз іс-әрекетінде басып алмағаннан кейін, 1879 жылдың тамызында қызметінен кетті және оның орнына капитан Гальварино Риверос тағайындалды.

Кейінгі өмірі

Теңіз флотында бірнеше лауазымға тағайындалғаннан кейін, 1890 жылы генерал-командир болып тағайындалды. 1891 жылғы Чили азаматтық соғысының басталуына әкелген Чили теңіз флотының көтерілісі кезінде ол отставкаға кетіп, президент Хосе Мануэль Балмаседаға адал болып қалды. Өлерінен екі жыл бұрын Чили конгресінің арнайы актісі бойынша контр-адмирал дәрежесіне көтерілді. 1910 жылы 24 маусымда Сантьягода қайтыс болды.