Aldo Carpi

Кіріспе

Италиялық суретші Альдо Карпи (1886 жылы 6 қазан - 1973 жылы 27 наурыз) - итальян суретшісі, суретші және жазушы, Маутхаузен концлагерінде тұтқындалуы туралы естеліктер жинағының авторы.

Өмірбаян

Италияның Милан қаласында туған ол жас кезінде Стефано Берсанидің үйретуімен көркемсурет саласын зерттей бастады. 1906 жылы Брера академиясына оқуға түседі, онда ол сол кездегі ең танымал итальяндық суретшілерді, соның ішінде Джузеппе Ментесси, Карло Каттанео, Чезаре Таллоне, Ахилл Фуни, Эмилио Гола және Карло Каррамен кездеседі. Келесі жылы ол өзінің жұмысын Бера өнер көрмесінде көрсетті, содан кейін 1912 жылы Венеция биенналесіне шақыру алды. Содан бері ол 1940, 1950 және 1952 жылдары өткендерді қоспағанда, қайтыс болғанға дейін Венеция биенналының барлық шығарылымына қатысты. 1915 жылы Италия армиясына шақырылып, Ұлы соғыстың әртүрлі майдандарында қызмет етті. 1917 жылы Мария Арпесаниге үйленді, оның 1920 жылы 11 шілдеде Пиньин Карпи деген ұлы болды. 1920 жылдары Карпи өзінің суреттері мен пейзаждарының стилін 19-ғасырдағы итальян суретшілерінің ықпалымен дамытты. 1925 жылы жасаған жұмыстары үшін оған беделді Premio Principe Umberto сыйлығы берілді. 1927 жылы Миландағы Сан-Симплициано базиликасындағы жаңа фрескалардың авторы болды. 1930 жылы ол өзінің альма-матерінде сурет факультетінің профессоры және дьяконы болды, онда ол жас суретшілерге, соның ішінде Бруно Кассинари, Карло Мартини және Тренто Лонгареттиге сабақ берді. 1934 жылы ол Миланның Дуомодағы жаңа витраждардың жобасын да дайындады, ол Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ғана аяқталды. 1937 жылы оның жұмысы Парижде өткен Халықаралық өнер және техника көрмесіне қатысып, қола медальмен марапатталды. Қазір бұл туынды Луганодағы Музео Кантонель д'Арте коллекциясында. 1944 жылдың қаңтар айында Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде оның әріптесі нацистерге партизандық әрекеттері туралы хабарлағаннан кейін, ол тұтқындалды. Ол Маутхаузен Гузен кешенінің Гузен I концлагерінде тұтқындалды, онда ол күнделікті жазба жасап, лагердегі өмір мен өлімді суреттейтін бірқатар эскиздер жасады. Карпи соғыстың соңында азат етілді. Ол Миланға оралды, онда 1956 жылы оның шығармалары мен мәдени еңбегі үшін мемлекеттік сыйлық берілді. Сондай-ақ, ол Брейра академиясының деканы болды. 1972 жылы өзінің шығармаларының үлкен ретроспективасын өткізді. Ол 1973 жылы Миланда қайтыс болды.

Born in Milan, Italy, early in his youth he started studying fine arts under the tutelage of Stefano Bersani. In 1906 he joined the Brera Academy, where he met some of the most renowned Italian painters of the time, including Giuseppe Mentessi, Carlo Cattaneo, Cesare Tallone, as well as Achille Funi, Emilio Gola and Carlo Carrà. The following year he showed his work at a Brera art exhibition, which was followed by an invitation to the 1912 Venice Biennale. Since then he participated in every edition of the Venice Biennale up until his death, with the exception of those held in 1940, 1950 and 1952. Drafted into the Italian Army in 1915, he served at various fronts of the Great War. In 1917 he married Maria Arpesani, whom he had a son, Pinin Carpi, with on the 11th of July 1920. In the 1920s, Carpi developed the style of his paintings and landscapes under the influence of Italian 19th century painters. For his works in 1925 he was awarded with the prestigious Premio Principe Umberto. In 1927 he became the author of new frescoes in the San Simpliciano Basilica in Milan. In 1930 he became the professor and deacon of the faculty of painting at his alma mater, where he would teach young painters including Bruno Cassinari, Carlo Martini and Trento Longaretti. In 1934 he also prepared a project for the new stained glass windows in the Duomo of Milan, which was not completed until after World War II. In 1937 his work was featured at the Exposition Internationale des Arts et Techniques dans la Vie Moderne in Paris, where he was awarded a bronze medal. The piece is now in the collection of the Museo Cantonale d'Arte in Lugano. In January 1944, during World War II, he was arrested after a colleague informed the Nazis of his partisan activities. He was imprisoned in the Gusen I concentration camp of the Mauthausen Gusen complex, where he kept a diary and made a number of sketches portraying life and death in the camp. Carpi was liberated at the end of the war. He returned to Milan, where in 1956 he was awarded the state prize for his works and cultural merits. He also became the Dean of the Brera Academy. In 1972 he had a large retrospective of his works. He died in 1973 in Milan.

Көрмелер

"Mostre d'arte in risaia", Мортара, 1936 және 1938, Карло Эрколе Аккеттидің кураторы.