Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Стюартби темір жол станциясы - Лондонның Солтүстік-Батыс темір жолындағы станция, ол Англияның Бедфордшир ауылы Стюартбиге қызмет көрсетеді. Бұл Марстон Вейл Миллениум ауылдық паркіне ең жақын станция.
Railway station in Bedfordshire, England
Stewartby railway station is a station on the London Northwestern Railway, which serves the Bedfordshire village of Stewartby in England. It is the nearest station to the Marston Vale Millennium Country Park.
Қызметтер
Стюартбидегі барлық қызметтерді Лондонның Солтүстік-Батыс темір жолы басқарады. Белгілі бір қызмет - бұл Блетчли мен Бедфорд арасындағы әр бағыттағы сағатына бір пойыз, ол апта күндері және сенбіде DMU-ды пайдаланады. Жексенбіде ғибадат болмайды.
All services at Stewartby are operated by London Northwestern Railway. The typical off peak service is one train per hour in each direction between Bletchley and Bedford which runs on weekdays and Saturdays only using DMUs. There is no Sunday service.
Тарих
1905 жылы Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолы алғаш рет ашқан кезде, станция 1897 жылы Б. Дж. Х. Фордердің кірпіш фабрикасының орны болған үлкен ауыл Wootton Pillinge кішкентай ауылына қызмет көрсететін аялдама болды. Зауыт сигнал қорап арқылы басқарылатын тоқтауға жақын және қатар жатқан жолдарға қызмет көрсетті; тоқтату жай ғана жер деңгейінде төселген платформамен құрылған. 1910 жылы Wootton Pillinge Brick Company жылына 48 миллион кірпіш сата бастады және 1923 жылы Лондон кірпіш компаниясымен (LBC) бірікті. Кірпіш фабрикасы темір жол желісінің түкпір-түкпірінде дамыды және ескі жолдың вагондар сыйымдылығы асып кеткендіктен, олар Wootton Broadmead-те дамып келе жатқан үлкен жолдың кеңейтуіне айналды. Вуттон Пиллинге сигнал қорабы жабылып, "Фордердің жақтаулары" деп аталатын жаңа қорап ашылды, ол жұмыстардың ауыр қозғалыстарын бақылады. 1926 жылы LBC Вуттон Пиллингедегі қызметкерлері үшін "бақша ауылы" салуды бастады; ауылға Питербороның бұрынғы либералды парламенттік кандидаты және Вуттон Пиллинге кірпіш компаниясының бірінші төрағасы сэр Хэлли Стюарт есімімен "Стьюартби" деп аталатын болды. Ауылдың құрылысынан кейін Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолы стансаның атын (1928 жылы тоқтатуды тоқтатқан) Стюартби деп өзгертті. Стюартби кірпіш фабрикасы Марстон Вейл желісіне 35 дюймдік тар темір жол арқылы қосылды. Бұл 1930 жылдары орнатылған және 1960 жылға дейін сақталған деп есептеледі. 1973 жылы 738 миллион кірпіштің ең жоғары деңгейіне жеткеннен кейін кірпішке сұраныс төмендеді және LBC (Easidispose ретінде сауда) келесі жылы Лондоннан тасымалданған бос саз құдықтарын қоқыс тастау орындары ретінде қайта пайдалануға келісім жасады. Күн сайын бір-екі контейнерлік пойызбен Хендоннан Стюартбидегі өңдеу қондырғыларына 1000 тонна қалдық тасымалдана бастады.
When first opened in 1905 by the London and North Western Railway, the station was a halt serving the small village of Wootton Pillinge, a largely rural community that, in 1897, had become the site of B. J. H. Forder's brickworks. The plant was served by sidings close to and alongside the halt which were controlled by a signal box; the halt was simply constructed with a platform at ground level constructed out of sleepers. By 1910, the Wootton Pillinge Brick Company was selling 48 million bricks per year and in 1923, it merged with the London Brick Company (LBC). The brickworks developed virtually across the railway line and as the wagon capacity of the old sidings was exceeded, they became an extension for a larger group of sidings developing at Wootton Broadmead. The Wootton Pillinge signal box was closed and a new box was opened called "Forder's Sidings" which controlled heavy movements from the works. In 1926 the LBC began to build a "garden village" for its employees at Wootton Pillinge; the village was to be named "Stewartby" after Sir Halley Stewart, the former Liberal Parliamentary candidate for Peterborough and first chairman of the Wootton Pillinge Brick Company. Following the building of the village, the London, Midland and Scottish Railway renamed the station (which ceased to be a halt in 1928) to Stewartby. The Stewartby brickworks was connected to the Marston Vale Line via a 35in narrow gauge railway operating on overhead electrification. This is believed to have been installed in the 1930s and lasted until 1960. After reaching a peak production level of 738 million bricks in 1973, demand for bricks declined and the LBC (trading as Easidispose) signed an agreement the following year to re use its empty clay pits as landfill transported from London. One or two daily container trains began transporting 1,000 tons of waste from Hendon to handling facilities at Stewartby.