Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Эдвард Бэквелл (шамамен. 1618 - 1683) - ағылшын алтын шебері, банкир және 1673 - 1683 жылдар аралығында түрлі уақытта Қоғамдар палатасында отырған саясаткер. Ол "Англиядағы банк жүйесінің негізін қалаушы" және "өз заманының ең жақсы құжатталған банкирі" деп аталады.
Edward Backwell (ca. 1618–1683) was an English goldsmith banker, and politician who sat in the House of Commons at various times between 1673 and 1683. He has been called "the principal founder of the banking system in England", and "far and away the best documented banker of his time".
Өмір
Бэквелл Барнаби Бэквеллдің Лейтон Базардтың ұлы болды. Ол Лондон қаласына көшіп, 1635 жылы Лондонның әйгілі алтын шебері Томас Вайнердің шәкірті болды. Сол дәуірдегі басқа алтын-көмістер банкирлері сияқты, ол да мемлекеттік қаржы саласында рөл атқарды. Ол 1651 жылы Алтын шеберлер компаниясынан бостандық алды және Ломбард көшесіндегі бір мүйіздің белгісінде алтын шеберлік дүкені болды. Англия Республикасы (1649 - 1660) кезінде Эдуард несиелік қаржымен тығыз айналысты және нарыққа шығарылған бұрынғы Корольдік мүлікпен айналысты. Ол Еліміздің тұсында Хэмптон-корттағы саябақты сатып алып, оны үкіметке пайдамен қайтадан сатты. Блэкуэлл Лондон Ситиінің бай саудагері еді. 1658 жылы Англия-Франция күштерінің Дюнкеркті басып алуынан кейін Блэкуэлл Испания Англияға берген Дюнкерктің қазынашысы болып тағайындалды. Монархия қалпына келтірілгеннен кейін ол осы лауазымда қалды. 1662 жылы ол Дюнкеркті Францияға сату туралы келіссөздерге қатысқан. 1650 жылдары ол алтын бағаналар бойынша мәмілелерге қатысқан, ал 1657 жылы Томас Вайнерге Испанияның қолға түскен тақталарын өңдеуге көмектескен. Ол сондай-ақ 1657 жылы оны басып алып, ағылшын базасы ретінде құрғаннан бастап, 1662 жылы Францияға қайта сатылғанға дейін Дюнкерк гарнизонының қазынашысы ретінде белсенді қатысқан. Сэр Томас Вайнермен бірге ол патшалық үй ішіне ақша беру және Корольдік монета жасау зауытына әкелінген алтынмен жұмыс істеу үшін жауапты болды. Ол Карл II билік құрған кезде қаржы саласында жұмыс істей берді. Ол 1660-1661 жылдары Бишопскейттің кенті болып сайланды. Эдуард Африкаға сауда жасау Англияның Корольдік авантюристтері компаниясының бірнеше декларациясына қол қойды, бұл 1667 жылы жарияланған құжат Корольдік Африка компаниясының кеңейуіне әкелді. Алайда, 1671 жылы ұлы Джонмен бірге Лондон портындағы кеден бақылаушысы болып тағайындалды, ал өзінің ескі қожайыны Вайнермен бірге 1671 жылдан 1675 жылға дейін ол кеден комиссары және кеден кірісінің фермері болды. 1682 жылы банкротқа ұшырап, Нидерландыға кетті, ол қайтыс болды, оның денесі Лондонға жеткізіліп, 1683 жылы 13 маусымда жерленді. 1657 жылы Бэквелл Сара Бреттке үйленді және оның Джон Бэквелл деген ұлы болды. 1662 жылы ол екінші рет Мэри Лиге үйленді, ол 1669 жылы қайтыс болды, оның үш ұлы мен екі қызы болды.
Backwell was the son of Barnaby Backwell, of Leighton Buzzard. He migrated to the City of London, where he was apprenticed to Thomas Vyner, a prominent London goldsmith banker, in 1635. Like other goldsmith bankers of the era, he was also played a role in State finance. He received his freedom of the Goldsmith's Company in 1651 and had his goldsmith's shop at the sign of the Unicorn in Lombard Street. During the time of the English Republic (1649 1660), Edward was deeply involved in credit finance, and dealt in former Crown property that had been put on the market. During the Commonwealth, he bought the park at Hampton Court and then resold it to the government, at a profit. Blackwell was a rich merchant of the City of London. Following the capture of Dunkirk in 1658 by Anglo French forces, Blackwell was appointed Treasurer of Dunkirk, which was ceded to England by Spain. After the Restoration of the monarchy he kept the position. In 1662 he was involved in the negotiations that led to the Sale of Dunkirk to France. In the 1650s he was involved in bullion transactions and in 1657 helped Thomas Vyner to handle captured Spanish plate. He was also very actively involved as treasurer for the Dunkirk garrison, from the time of its capture and establishment as an English base in 1657 until its sale back to France in 1662. Together with Sir Thomas Vyner he was responsible for provision of money to the royal household and with handling bullion brought in for coinage at the Royal Mint. He continued to operate in finance during the reign of Charles II. He was selected an alderman for Bishopsgate 1660–1661. Edward was a signatory to The Several Declarations of The Company of Royal Adventurers of England Trading into Africa, a document published in 1667 which led to the expansion of the Royal Africa Company. However, in 1671 with his son John he had been appointed comptroller of customs in the port of London, and with his old master Vyner, he was from 1671 to 1675 a commissioner of the customs and farmer of the customs revenue. He went bankrupt in 1682 and went to the Netherlands, where he died, his body being brought back to London and buried on 13 June 1683. In 1657 Backwell married firstly Sarah Brett and had one son, John Backwell. In 1662, he married secondly Mary Leigh, who died in 1669, by whom he had three sons and two daughters.