Кіріспе
Белградтың қалалық маңы, Сербияның астанасы Беле Воде (, лит. "Ақ сулар") - Сербияның астанасы Белградтың қалалық маңы. Ол Белградтың Чукарица муниципалитетіне қарасты.
Bele Vode (, lit. "White Waters") is an urban neighborhood of Belgrade, the capital of Serbia. It is located in Belgrade's municipality of Čukarica.
Орналасқан жері
Беле Воде Белградтың оңтүстік-батыс бөлігінде, Жарковоның батыс суб-ауданы ретінде орналасқан. Ол Ибар магистралінен батысқа қарай орналасқан, солтүстіктен Жарково, шығыстан Серак, оңтүстіктен Рупчине және батыстан Макишпен шектеседі. Беле Воде сол жерде орналасқан орталық Белградтың су құбыры зауытымен, оның ішінде "су фабрикасы"мен танымал. Сербия тілінде ауданның атауы ақ су дегенді білдіреді. Чукарица муниципалитеті шегіндегі Беле Воде жергілікті қоғамдастығының (mesna zajednica) 2002 жылы 14,255 тұрғыны болды, ол Žarkovo жергілікті қоғамдастығына қосылғанға дейін. Белград әскери техникалық институты (бұрынғы Аэронавтикалық техникалық институты VTI Žarkovo) көршілігінде орналасқан. Беле Воде жергілікті қоғамдастығында бастауыш мектеп бар, ол ертеректе "Беле Воде" деп аталды, содан кейін оның атауы "Милентье Попович" (Екінші дүниежүзілік соғыс ардагері және Югославия Коммунистік партиясының мүшесі) деп өзгертілді. Қазір бұл мектептің аты "Мирослав Антич" (серб ақыны, кинорежиссері және журналисі). Көршіліктің басты ерекшеліктерінің бірі - Беле Воде саябағы. Парк шығысында Трговачка, батысында Здравка Йовановича, солтүстігінде Крсте Стетеновича және оңтүстігінде Белград әскери-техникалық институты көшелерімен шектеседі. Бело Врело көшесі (бұрынғы Мате Джерковица) саябақты солтүстік және оңтүстік бөлікке бөледі. Аумағы 54,5 км2 болатын бұл парк Белградтың шеткі аудандары мен маңындағы ең үлкен саябақ болып табылады. Парк толығымен қайта құрылды және 2011 жылдың 26 қазанында қайта ашылды. Бұл Ташмайдан паркіне ұқсас, бұлақсыз, бірақ спорт алаңдары қосылған.
Азбестно Населле
Беле Воде қаласының орталық бөлігіндегі 28 ғимараттан тұратын блок 1966 жылы тәжірибелік кешен және келесі 20 жыл ішінде уақытша қоныс ретінде салынған. Алайда 1986 жылдан кейін тұрғындар қоныстандырылмаған, ал 1990-шы жылдардың ортасында ғимараттардың бетонның орнына қатерлі асбестпен салынғандығы анықталды, сондықтан олар 20 жылдан кейін босатылуы керек еді. Жалға алушылар қонысты бұзу науқанын бастады (ол азбест қонысы деп аталды) және уытты асбесттің салдарынан денсаулықтың нашарлауы мен орташадан жоғары қатерлі ісіктер (соның ішінде өлім) деңгейін атап өтті. Қалалық билік көмек көрсетуге уәде берді, бірақ тұтқындардың денсаулығына асбест кінәлі екенін мойындаудан бас тартты. Алайда, 10 жылдан астам наразылық пен үгіт-насихаттан кейін, 14 ғимаратты бұзу 2006 жылдың маусым айында басталды және 2011 жылы аяқталды. Көршілікті қайта құру барысында жаңа көшелер, көлік тұрақтары мен көлік инфрақұрылымы қайта құрылады немесе салынады. Мәселе асбест салынған ғимараттардың қоршаған ортаға қауіп төндіретіндігі, сондықтан оларды бұзып тастау мүмкін емес, керісінше оларды қайта құру керек, сондықтан бұл процесс өте баяу. Бір ғимараттан асбест панельдерін (қабат пен қасбетті) алып тастау үшін 40 күн кетеді. Қалалық денсаулық сақтау институты бұзылуды бақылап, ауадағы асбест шаңын өлшеуге қатысады. Тозаңның таралуын болдырмау үшін панельдер қолмен алынып тасталады және үнемі суланады. Одан кейін оларды арнайы орамаға салып, Воеводина провинциясының Рума қаласындағы уақытша қоймаға жібереді, содан кейін қайта өңдеу үшін Германияға жібереді.