Кіріспе
Алагья Манаваллан, Манавала Мамунигал (1370-1450) - индуистік теолог. Ол 15 ғасырда Тамилкамада Шри Вайшнавизм дәстүрінің басты қолдаушысы болды, оны өзінің сегіз шәкіртімен таратты. Манавалланның шәкірттері Тамилкамада Вишиштадвайта философиясын үйрету үшін оқу орындарын құрды. Пиллай Локам Жиярдың "Ятхиндра Правана Прабхавам" еңбегі - ғалымдар мен тарихшылар Манавала Мамунигалдың өмірбаянына қатысты ақпарат алу үшін ең алғашқы еңбек.
Alagiya Manavalan, best known by his epithet Manavala Mamunigal (1370–1450), was a Hindu theologian. He was a major proponent of the Sri Vaishnavism tradition in the 15th century in Tamilakam, disseminating it with the help of his eight disciples. The disciples of Manavalan established places of learning to teach the Vishishtadvaita philosophy in Tamilakam. Yathindra Pravana Prabhavam by Pillai Lokam Jeeyar is the earliest work on which scholars and historians rely for information for the biography of Manavala Mamunigal.
Өмір
Манавала Мамунигал 1370 жылы Тамил Надудағы Альвартирунагари қаласында дүниеге келген. Оның ата-анасы Тигалакидандан Тирунавирудайя Пиран Тадар Аннар және Шриранга Начияр болды. Оның әкесі Пиллай Локачарьяның кіші шәкірті Колликавала Дашардың күйеу баласы және шәкірті болған. Ата-анасы оған Шрирангамның тәңірі Ранганатхасвамидің есімімен Алагья Манаваллан ("жақсы күйеу жігіт") деген ат қойды. Манавалланға атасы мен анасының әжесі Веда, Веданта және Наалайра Дивия Прабанд сабақтарын үйреткен. Ол 16 жасында үйленіп, Сиккил Кидарамнан Алвартирунагариге көшіп келіп, ачарья Тируваймолипиллаидің шәкірті болды. Тируваймолипиллаи Алвартирунагаридегі Раманужаның арха тирумениін (боздығын) қайта жаңғыртуда және оған ғибадатхана салуда маңызды рөл атқарды. Ол жас Манавалланға ғибадатхананы басқаруды тапсырып, Раманужаға деген құлшынысын мойындау үшін оған Ятиендра Правана атағын берді. Осы кезде Манаваллан "Ятхираджа Вимсаты" атты шығармасын жазды.
Шрирангамға жол жүру
Өлім аузында жатқанда Тируваймолипиллаи Манавалланға Шри-Бхасяны үйренуді және оны таратуды, алварлардың арулихеялын (Дивия Прабхандам) тарату мен уағыздаумен көп уақытын өткізуді тапсырды. Сондай-ақ, ол Манавалдан Срирангамда қалып, Ранганатхаға қызмет етуін өтінді. Манаваллан қожайынының өліміне қатты күйзелді. Оның қабілеттері туралы хабар тарады және ол әртүрлі шәкірттерді жинады. Олардың арасында Манавалдан саньясашрама (аскетизм) жасаған Шри Алагия Варадар болды. Саньяса атауын "Рамануджа Жияр" (Поннадиккаль Жияр деп те аталады) деп атады. Осылайша Шри Вайшнав сампрадаясындағы ең әйгілі джияр махтасы - Ванамамалы махтасы басталды, ол ачарьялардың үлкен үзілмеген ұрпағын осы күнге дейін жалғастыруда. Ачарьясының тілегін орындауға ниеттенген Манаваллан шәкірттерімен бірге Шрирангамға жолға шығады. Жолға шыққанда олар Андалдың туған жері Шривиллипутурда біраз уақыт өткізеді.
Шрирангамдағы өмір және Канчипурамға сапар
Шрирангам сол кезде 14-ғасырдың басында мұсылман шапқыншылығының ең ауыр зардаптарын бастан кешіріп жатты. Құқықтарды теріс пайдалану, сыбайлас жемқорлық және тәртіпсіздік кең етек алды. Манавалланға Шрирангамдағы күнделікті діни рәсімдер мен мерекелік рәсімдерді сол кездегі түрлі қызметтерде жұмыс істейтін адамдарды ренжітпей, бастапқы салтанатты қалпына келтіру үшін үлкен күш салуға және өзінің ұйымдастырушылық дағдыларын қолдануға тура келді. Ол Шри-вайшнавизмнің негізгі ілімдеріне назар аударудың маңыздылығын түсінген және осы мақсатқа ачарьялардың осы уақытқа дейін артқа шегініп келген ғылыми еңбектерін алға шығару арқылы қол жеткізді. Манавалланның құлшынысы арқасында ол күнделікті ғибадатхананың басқаруына жауапты болды, сондай-ақ сол кездегі барлық Шри Вайшнавтардың басшысын майлады. Шрирангамға қалыпты жағдай қайтып келгеннен кейін Манаваллан Ранганаттың батасын алғаннан кейін Канчипурам, Тирумала және Шриперумбудурға қажылық сапарға аттанды. Манаваллан Шринивасаға Тирумалада тағзым етіп, Канчипурамға жетті. Шәкірттерінің өтініші бойынша ол "Девараджа манғалам" атты жыр жазды. Шриперумбудурда Манаваллан Раманужаға табынып, Шри Бхасяны ачарьяның басшылығымен ресми түрде зерттеу үшін оның батасын алды. Раманужа оны Кидамби Аханның ұрпағы Кидамби Манавалланға жіберді. Манаваллан Шри-Бхасяның қыр-сырын шеберлікпен ұғынып, содан кейін оны басқа шәкірттеріне бір мезгілде түсіндіріп, өзінің білімділігі мен білімін көрсетті. Сөйлем Тирувеккадағы Ятотхари ғибадатханасында өтті, онда оның мүсіні осы оқиғаның құрметіне вакхиана мудраны (оқыту ым-ишарасын) көрсеткен көрінеді. Манаваллан бірнеше басқа да қасиетті жерлерге барып, ғибадатхананың ісін толықтай басқару үшін Шрирангамға оралды. Ол Шри-Вайшнавизмге қызмет етуге толықтай кірісу үшін Шри-Шрирангамдағы Альвартирунагаридің Шри Садагопа Жиярдан (бұрын оның сыныптасы болған) саньясашрама (аскетизм) қабылдады. Осы кезде ол "Алагия Манавала Мамуни" деген атақ алған. Осы кезде кейбір атақты ғалымдар, атап айтқанда, Коил Кантатай Аннан, Пративадхи Бхаянкарам Аннан, Эрумби Аппа және Аппиллаи оның шәкірттері болды.
Философия
Манавала Мамунигал Шрирангамда өмір сүруін жалғастырды және Пиллай Локачарьяның шығармаларына түсініктемелер жазуға толығымен кірісті. Ол Пиллай Локачарьяның үш рахасия грантхасына (құпия мәтіндер) - Мумукшупади, Шри Вачана Бушанам және Тхатхватраямға егжей-тегжейлі түсініктеме жазды. Сондай-ақ, ол Арулала Перумал Имперуманар Гнана Сарам мен Прамея Сарамның шығармаларына түсініктемелер жазды. Ол Периалвар Тирумолидің кейбір онжылдықтарына түсініктеме жазды, бұл үшін Периаваккан Пиллайдың түпнұсқалық түсініктемелері жоғалып кетті деп болжалды. Сонымен қатар, ол Намалвардың "Тирвэймоли" шығармасының мазмұнын өзінің "Тирвэймоли Нутрантати" атты үлкен еңбегінде антати метріне сай өлең жолдары түрінде ұсынды. Манаваллан өзінің "Упадеса Ратнамалай" атты кітабында Тируваймолиге түсініктеме жазған альварлар мен ачарьялардың ұлылығын мадақтаған. Оның "Арти Прабандхам" атты әнін дүниеде өмір сүруден түңілгені үшін жазған. Біраз уақыттан кейін ол Әлвартирунагариге оралып, Ачарья Хрудайямға түсініктемелер жаза бастады. Бұл Алагья Манавалаперумал Манаваллан (Пиллай Локачарьяның ағасы) жазған, Шри Вайшнавизм философиясы мен негізгі қағидаларын Намалвардың Тируваймолиден таңдалған сөздермен ашық көрсететін, маңызды еңбек. Текст толықтай Маниправаламда жазылған, бірақ Ачарья Хрудайямды үйретуге тырысқанда Мамунигал кейбір қиындықтарға тап болды. Сондықтан ол Тируаймолипилланың шәкірті болған Айе Джанячариямен ақылдасуға шешім қабылдады. Айи Манавалланмен кездесу үшін Альватирунгариге бара жатқан еді. Олар екеуі де Алвартирунагаридің шетінде кездесіп, Манавалланның үйіне оралды, ал соңғысы Ачарья Хрудайямның құпияларын зерттеді.
Жерлеу орны
Манавала Мамунигалдың жерленген жері Тамил тілінде Тируварасу деп аталады. Ол Үндістанның Тамил Наду штатының Шрирангам қаласында Коллидам тасқын жағалауы жолының бойында орналасқан. Тируварасу аймағындағы археологиялық және радарлық зерттеулер оның жерленген жері туралы дәлелдерді және оның кезеңінен бұрын шабуылдар кезінде қиратылған ғибадатханалардың орындарын берді.
Мұра
Манавалланның Вишнуға, әсіресе Шрирангамның құдайларына және Рамануджа сияқты ұстаздардың ұрпағына деген құлшынысы оның бүкіл Үндістанда бірнеше миллионға жуық ізбасарларына өшпес әсер қалдырды. Оның ықпалы осы күнге дейін күнделікті рәсімдерінде байқалады. Оның сегіз атақты шәкірті Аштадиггаджалар (сегіз бағыттың пилдері) деп аталады: Ванамамалаи Джияр, Паравасту Бхаттар Пиран Джияр, Тирувенгада Джияр, Коил Кандадай Аннан, Пративадхи Бхаянкарам Аннан, Эрумби Аппаа, Аппиллаи және Аппилан. Пративадхи Бхаянкарам Аннанның "Шри Венкатесвара Супрабхаттам" атты еңбегі кеңінен танымал. Бұл еңбегінде және оған байланысты прапатты және мангала стотрында ол "Жеті төбенің құдайы" Манавала Мамунигальдың жүрегінде тұратынын айтады. Мұғалім-оқушы дәстүрі алты ғасырдан астам уақыт бойы сақталып келеді және 74 симхасана адипати арасында әлі күнге дейін сақталған. Шрирангам, Тирумала, Канчи, Мелкоте, Ванамамала, Шриперумбудур, Алвартирунагари, Шривиллипуттурдағы дәстүрлі Шри Вайшнава маталары және Ачарья Прушалардың көпшілігінің ұрпақтары Манавала Мамунигалдың ілімдерін ұстанады және таратады. Виджаянагара патшалары мен Наяк патшалары Манавала Мамунигаль мен оның шәкірттерінің ілімдерінен шабыт алған Шри-вайшнавизмді қолдады. Манавала Мамунигальдың танияны немесе вандана слокамы ("Шри Сайлеса даяпатрам") Шри Вайшнав ғибадатханаларында, соның ішінде Тирумала, Шрирангам, Канчи, Мелкоте, Яддадри (Телангана) және Үндістан мен шетелдегі тағы басқа көптеген ғибадатханаларда айтылады.