Кіріспе

Берри Померой замогы - бұрынғы замоқтың қабырғаларындағы Тюдор особнягі, Англияның Оңтүстік Девон аймағындағы Берри Померой ауылының жанында орналасқан. Оны XV ғасырдың аяғында 11 ғасырдан бері жерді иеленген Померой отбасы салған. 1547 жылы отбасы қаржылық қиындықтарға тап болды және жерлерді Сомерсеттің 1-ші герцогы Эдвард Сеймурға сатып жіберді. Эдуардты өлтіргеннен кейін корольге қысқа уақытқа берілуден басқа, қамал Сеймур отбасында болды, бірақ ол 17 ғасырдың соңында төртінші барон Вилтширге көшіп кеткенде тасталды. Жүз жыл қирағаннан кейін, 19 ғасырда қамал "суретшіл" үлгісі ретінде аталып, танымал туристік нысанға айналды, бұл мәртебе оны бүгінге дейін сақтап қалды. 1980 және 1996 жылдар аралығында қамал кең көлемді археологиялық қазбаларға ұшырады, олар оның тарихының көп бөлігін түсіндірді және оның жасы мен жойылу себебі туралы нанымдарды жоққа шығарды.

Орналасқан жері

Берри Померой қамалы Оңтүстік Девондағы Берри Померой ауылынан солтүстік-шығысқа қарай 2 км жерде орналасқан. Ол Гаткомб бұлақтарының терең, орманды, тар аңғарына қарап тұрған әк тасты үстіне орналасқан.

Померойлар

Де ла Померой отбасы Англияның Нормандық жаулап алуынан кейін көп ұзамай Бери Померойдың үлкен феодалдық баронын ұстады, өйткені 1086 жылғы Domesday Book жазбалары. Ертедегі құжаттарда Берридегі "капитал мессуажы" туралы айтылады, бұл манордың капутын білдіреді, бұл манор өз кезегінде баронияның капуты болды, ол 1166 жылы 32 ерлік ақысынан тұратын, олардың әрқайсысы бір манорға тең. Генри Померой 1207 жылы орал паркін мұнда бекіткенмен, қамал туралы алғашқы мәлімет 1496 жылы Ричард Померойдың жесірі Елизаветаға қамалдың және астананың үштен бір бөлігі берілді. Құжаттан олардың әр түрлі жерлерде болғаны анық көрінеді; хабар қазір жақын маңдағы ауылдағы Берри Хаус жерінде немесе оның жанында болған деп есептеледі. Археологиялық дәлелдер, әсіресе қақпа ғимаратындағы және Сент-Маргарет мұнарасындағы қару порттарының дизайны, олар перде қабырғасымен бірге қамалдың ең көне бөліктері болып табылады, бұл қамалдың XV ғасырдың аяғында салынғандығын көрсетеді. Бұл елде салынып жатқан соңғы дәстүрлі жеке қамалдардың бірі болар еді, ол Померойдың бұғы паркі ішінде қолайлы жерде орналасқан. Померойлар кезінде қамал құрғақ ордан (қазір көбінесе сумен толтырылған), қақпа үйінен және ішкі қабырғаның айналасында орналасқан ғимараттармен перде қабырғасымен еңселенген қамалдан тұратын. Кейіннен жүргізілген күрделі жөндеу жұмыстарының нәтижесінде осы алғашқы ғимараттардың нақты орналасуын көрсететін археологиялық қалдықтар өте аз сақталған. 1978 жылы қақпаның жоғарғы қабатында қалың өсімдіктер қалыңдығының артында жасырылған қабырға суреті табылды. Бұл Магияның құлшылық етуінің бейнесі және оның стильдік ұқсастығына негізделген шамамен 14901500 жыл.

Сейморлар

1547 жылы жас король Эдуард VI-дің Лорд-протекторы Сомерсеттің 1-ші герцогы Эдуард Сеймур сэр Томас Померойдан қаланы сатып алды. Ол осы уақытта көптеген басқа мүліктерді сатып алды және Берри Померойға ешқашан бармаған болуы мүмкін. Ол соттың ықыласынан айырылып, 1552 жылы сатқындықпен айыпталып, бас соққыға ұшырады, содан кейін оның барлық жерлері патшалық билікке берілді. Тек 1558 жылы күрделі мүліктік мәмілелерден кейін оның бірінші некеден туған ұлы Лорд Эдвард Сеймур қамалға ие болды. Ол едәуір жер иегері болды, 1583 жылы Девонның жоғары шерифі және 1591 жылы Бейбітшілік судьясы болды. 1560 және 1580 жылдар аралығында ол қамал қабырғаларының ішіндегі бұрынғы Померой ғимараттарын алып тастады және ауланың солтүстік шетінде заманға сай стильде жаңа төрт қабатты үй тұрғызды, оның қабығы бастапқы биіктігіне дейін сақталған. 1593 жылы сэр Эдуард қайтыс болғаннан кейін оның жерлері оның ұлына, басқа Эдуардқа өтті, ол Солтүстік қаланы шамамен 1600 жылы сарайға қосты. XVI ғасырдың аяғында испандықтардың басып кіруі қаупіне байланысты ол полковник болып тағайындалды және екі рет Девонның шерифі болды. Ол 1613 жылы, барон атағын алғаннан екі жыл өткен соң қайтыс болды. Берри Померойдағы Сент-Мария шіркеуінде оған арналған ескерткіш жақсы сақталған. Сэр Эдвард Сеймур, 2-ші баронт, оның ұлы Дартмут губернаторы және парламент мүшесі болды және 1603 жылы рыцарь атағына ие болды. Ол теңіз қатынасына көп қатысқан және азаматтық соғысқа дейін сарайда сән-салтанатпен өмір сүрген, ол роялистердің жағында болған. Ол тұтқындалып, Лондонда тұтқындалған кезде, парламент мүшелері қамалға шабуыл жасады. Оның иеліктерін Кромвель тартып алды, бірақ оған 1659 жылы қайтыс болған қалада қалуға рұқсат етілді. Оның ұлы, тағы бір Эдвард (кейін 3-ші баронт) де роялист болды және 1642 жылы полковник болып тағайындалды. Азамат соғысының соңғы кезеңінде ол Эксетерде тұтқындалып, 1655 жылға дейін босатылмаған. Алайда, 1660 жылы Реставрациядан кейін оның өмірі жақсарды және ол көп ұзамай Девонның лейтенант орынбасары болды. Кейіннен вице-адмирал және Тоттнс депутаты болды. 1688 жылы ол қайтыс болғаннан кейін қамалдың тізімі жасалды. Ол үйде шамамен елу бөлме бар екенін көрсетеді, бірақ ғимараттардың жөндеуден өтуі нашар болған, себебі Сеймур Роялистік іспен айналысқан. Оның ұлы Эдвард, 4-ші баронт, әкесі 1688 жылы қайтыс болғанда 55 жаста еді, бірақ анасы Леди Анна 1694 жылы қайтыс болғанға дейін қалада қалды. 1688 жылдан бастап, 4-ші баронның мұрагерлік мұрасына ие болған кездегі қамалдың тізімінің болуынан, біз бұл ғимараттың жағдайын сипаттау үшін "маңызды" терминіне сәйкес сол кезде өте ыңғайлы болған деп тұжырымдай аламыз. 4-ші баронт - белсенді саясаткер, 1673 жылдан бастап - Ексетер парламенті депутаты, сондай-ақ, Төменгі палатаның спикері болды. Берри Померой Лондоннан алыста болғандықтан, ол Вилтширдің Мейден Брэдлидегі Брэдли үйінде тұруды жөн көрді, ол да мұрагерлік алған. Құжатталған дәлел болмаса да, ол 1710 жылы аяқтаған Брэдли үйін қайта құруды қаржыландыру үшін замоктан пайдалы материалдарды алып тастаған болуы мүмкін. Бери Померой қамалы 1694 жылға дейін қолданыста болған, және Леди Энн қайтыс болғаннан кейін қиратылған деп есептеледі. Ол 1701 жылы қираған ретінде сипатталған еді, Джон Принс, оның гүлдену кезінде қамал білген, деп жазды өзінің кітабында Девонның Worthies: пәтерлер ішіндегі өте тамаша болды, әсіресе, бояу, мүсіндермен және суреттермен, сонымен қатар, adorn'd болатын асхана, алабастр кесу [ ] 'бұл қазір қиратылған, және барлық бұл даңқ шаң жатыр

19 ғасыр

18 ғасырдың соңында "бейнелі" эстетиканың көтерілуімен, сол кезде жапырақшалар мекендеген және бүршікпен өскен қамал романтикалық қираған деп саналды. 1830 жылы кейбір қабырғаларды Сомерсет герцогы жөндеп, қираған ғимараттың сәулет құрылысын қалпына келтіру жұмыстарының алғашқы үлгілерінің бірі болды.

ХХ ғасырдың аяғындағы қазба жұмыстары

1980 және 1996 жылдар аралығында қамал кең көлемді археологиялық қазбаларға ұшырады, бұл туралы 1996 жылы Девон археологиялық қоғамының іс қағаздарында толық баяндалған. Бұл зерттеулер қамалдың тарихының көп бөлігін анықтап, бұрын қалыптасқан көптеген сенімдерді жоққа шығарды. Мысалы, қамалдың қазіргі кездегіден әлдеқайда ескі екендігіне сендірілді: 1940 жылы шыққан нұсқаулықта "Берри қамалының ішкі бөлігін қоршап тұрған қираған бөліктерінің барлығы 1066 жылы Англияны жаулап алғаннан кейін Жеңімпаздың иелігін берген де Померойдың жұмысы екендігі даусыз" деп жазылған. Алайда қазба жұмыстары кезінде 15 ғасырдың аяғына дейінгі ғимараттардың іздері табылмады және ортағасырлық керамиканың тек бес сынығы ғана табылды, бұл 15 ғасырдың аяғында сарайдың құрылысы басталғанға дейін бұл жерде аңшылық үй немесе саябақ күзетушісінің үйінен гөрі маңызды ештеңе болмағаны туралы қорытындыға әкелді.

Аңыздар мен арбақтар

Бұл қамалға байланысты көптеген аңыздар бар, ал "Англия мұрасы" атты кітапшаға сәйкес, ол "Британиядағы ең көп жын-перілер тұратын қамалдардың бірі болып саналады". Қалада екі әйел арбақ бар деп айтылады: Ақ ханым және Көк ханым. Көк ханым өз мұнарасына жақындатып, жолшыбайларды көмекке шақырады. Егер олар оған барса, құлап өледі делінеді. Ол Норман лордінің қызы болған деп саналады және ол өзінің сәбиін жоқтап, тұңғиықтарды аралап жүрді, ол өз әкесімен туғандықтан өлтірді. Қалдық BBC Timewatch деректі фильмінде "Ақ құлдар және қарақшы алтын" және британдық Most Haunted телешоусында пайда болды.

Танымал мәдениетте

Эдвард Монтегю "Берри Померойдың қамалы" романын жариялады (1806). Автордың нақты аты-жөні белгісіз, бірінші басылымның тек екі данасы ғана бар (Британ кітапханасы/Лондон және Корвей кітапханасы/Германия). Бұл - құпия, махаббат пен қызғаныш туралы әңгіме. Қамал - Елизавета Годждің Екінші дүниежүзілік соғыс романындағы "Қаладағы қамал" (1942) романының қиялданған орны. Бұл оқиға 1940 жылдың соңында, Ұлыбритания шайқасынан кейінгі жарылыс басталған кезде орын алған. 1066 жылы Жеңімпаз Уильям келгеннен кейін қаланы салған алғашқы отбасының ұрпақтары әлі де қонысталып отыр деп ойланады. Гудждің әңгімесінде қамалдың негізінен неміс бомбалаушы ұшағы бомба жүгін тастап, қиратылған эпизоды бар. Берри Померой қамалы "Дорсеттегі бес маска" фильмінде, "Комик стрип" теледидар комедиялық фильмдерінің ұзақ уақыт бойына жалғасып келе жатқан сериясынан шыққан үш "Бес маска" фильмінің біріншісі ретінде пайда болды. Ол алғаш рет 1982 жылы 2 қарашада Channel 4 телеарнасының басталу кешінде көрсетілді.

Бүгін

Қазіргі таңда қамал I дәрежелі мұражай болып табылады. Ол әлі күнге дейін Джон Сеймурға, 19-шы Сомерсет герцогына тиесілі, оны English Heritage басқарады. Қалдыққа жақын ормандарда жер өңдеу ретінде көрінетін бұрынғы ағашпен қатар жүретін заманауи ағашпен қамтылған жолмен жетуге болады. Померой ғимараттарының көп бөлігі шиферден алынған карьерде автокөлік тұрағы құрылды.