Кіріспе
Американдық жазушы Пол Рудник (Paul Rudnick, 1957 жылы 29 желтоқсанда туған) - американдық жазушы. Оның пьесалары Бродвейде де, Бродвейден тыс жерлерде де, әлемнің әр жерінде қойылды. Ол сондай-ақ бірнеше фильмнің сценарийлерін жазғаны үшін белгілі, соның ішінде "Сестра акт", "Аддамс отбасылық құндылықтар", "Джеффри" және "In & Out".
Paul Rudnick (born December 29, 1957) is an American writer. His plays have been produced both on and off Broadway and around the world. He is also known for having written the screenplays for several movies, including Sister Act, Addams Family Values, Jeffrey, and In & Out.
Ерте өмір
Рудник Нью-Джерси штатының Пискатауэй қаласында еврей отбасында дүниеге келіп, өсті. Оның анасы Сельма - публицист, ал әкесі Норман - физик. Рудник Пискатауэй орта мектебінде оқыды. Ол Нью-Йоркке көшіп кетер алдында Йель колледжінде оқыды, онда кітап жамылғысының көшірмесін жазды және досы, костюм дизайнері Уильям Айви Лонгтың көмекшісі болып жұмыс істеді. Рудник сонымен қатар Либби Гелмен Вакснер деген псевдониммен кино сын жазды.
Пьесалар мен романдар
Рудниктің алғашқы пьесасы "Poor Little Lambs" болды, ол Йель студенті әйелдің The Whiffenpoofs, барлық ерлер әншілері тобына қосылуға тырысуы туралы комедия. 1982 жылы шығарылған бұл пьесаның актерлік құрамы жас Кевин Бэкон, Бронсон Пиншот және Бланш Бейкерді қамтыды. Рудниктің алғашқы романы "Әлеуметтік ауру", Нью-Йорк түнгі өмірінің сатирикалық әңгімесі, 1986 жылы жарық көрді. 1980 жылдардың соңында Рудник Гринвич Виллидждегі үйдің жоғарғы қабатына көшіп барды, ол 1920 жылдары актер Джон Бэрримордың үйі болған. Бұл Рудниктің "Мен Гамлетті жек көремін" пьесасына әсер етті, ол жас тележұлдыз туралы, Гамлетті ойнауға дайындалып жатқанда, оған Барримордың арманы келеді. Пьеса Бродвейде қойылып, Бариморды ойнаған актер Никол Уильямсон дуэль сахнасында өзінің серіктесіне тым шынайы түрде шабуыл жасай бастаған кезде танымал болды. 1993 жылы Рудник өзінің "Офф Бродвей" хиті "Джеффри" арқылы жетістікке жетті. Алғашында бұл спектакльді театрлар шығарғысы келмеді, өйткені ол СПИД туралы комедия ретінде сипатталды. Бірақ Нью-Йорктегі кішкентай WPA театрында сатылып кеткеннен кейін шоу коммерциялық іске ауыстырылды. Бұл спектакль 1992 жылдың 31 желтоқсанынан 1993 жылдың 14 ақпанына дейін WPA театрында қойылды. Пьеса 1993 жылдың 6 наурызынан 1994 жылдың 16 қаңтарына дейін Бродвейдің Минетта Лейн театрына көшірілді. "Нью-Йорк таймс" газетінде Фрэнк Рич Рудникті "өнер бизнесімен тығыз байланысты, баға жетпес бір қатарлы әндерді тамаша айта алатын" деп атады. Стивен Холден, сондай-ақ Таймс, Джеффри "Оскар Уайльд 1990 жылдардағы Манхэттенде өмір сүрген болса, дәл осындай пьеса жазған болар еді" деді. Рудник Оби сыйлығын, Сыртқы сыншылар шеңберінің сыйлығын және Джон Гасснер драматургиялық сыйлығын жеңіп алды. 2017 жылдың қыркүйегінде Рудниктің "Big Night" пьесасы Лос-Анджелестегі Кирк Дуглас театрында ашылды, онда ол қазан айына дейін ойнатылды. Венди Малик Оскар сыйлығының тақырыбындағы трагедиялық комедияда ойнады, оны The Hollywood Reporter "көбінесе күлкілі, бірақ көбінесе бүлінген ансамбль шығармасы" деп сипаттады.
Сценарий жазу
Рудник "Аддамс отбасы" және "Бірінші әйелдер клубы" сияқты фильмдерде сценарий дәрігері ретінде жұмыс істеді. Ол "Сеңлі акт" фильміндегі жұмысы үшін "Джозеф Говард" псевдонимі ретінде танылды, ол бастапқыда Бетт Мидлер үшін көлік құралы ретінде қарастырылды; сценарий көптеген өзгерістерге ұшырады, ал ол Вупи Голдберг үшін қайта құрылған кезде ол өзінің шын есімін онымен байланыстырудан бас тартты. Ол "Аддамс отбасылық құндылықтары", "In & Out" және "Джеффри" пьесасының экрандық нұсқасы үшін жалғыз жазу кредиті алды. Рудниктің кейінірек сценарий жазуға кіріскендері "Ол керемет емес пе?" және 2004 жылғы "Степфорд әйелдері" қайта құруы. Оның сценарийі Coastal Elites - COVID 19 пандемиясы туралы әлеуметтік қашықтықтан фильм. Жетекшісін Джей Роуч, актерлік құрамда Бетт Мидлер, Дэн Леви, Иса Рей, Сара Полсон және Кейтлин Девер. Ол HBO-да 2020 жылдың 12 қыркүйегінде көрсетіле бастады.
Басқа жазу
2011 жылы HarperCollins I Shudder, Рудниктің өмірбаяндық очерктер жинағын жариялады, олардың кейбіреулері сахна мен экрандағы жұмысын қамтиды, ойдан шығарылған Элио Вионнетті бейнелейтін ойдан шығарылған шығармалармен араластырылған. 1998 жылдан бері Рудник The New Yorker журналына жиі қатысып, көбінесе 50 қысқаша юморлық шығармалар жазады. Оның шығармалары "Қырағай пижама" және "Дисквиет, пожалуйста" жинақтарында кездеседі. 1988 жылы Рудник Либби Гелман Вакснер деген атпен Premiere Magazine журналына сатирикалық кино сын шығара бастады. Либбидің бағандарының жинағы 1994 жылы "Егер сіз маған сұрасаңыз" деген атпен жарық көрді, ал Джанет Маслин "Нью-Йорк Таймс" газетінде: "Мистер Рудник Либбидің комикстеріне көптеген өткір ойларды енгізді" деп жазды. Premiere 2007 жылы жабылып қалды, бірақ Либби 2011 жылы Entertainment Weekly үшін ай сайынғы колонка жазуды жалғастырды және кейде The New Yorker журналына пікірлер жазады. Рудниктің жас ересектерге арналған алғашқы романы "Көрікті" 2013 жылы жарық көрді. Publishers Weekly басылымы бұл кітапты "күлкілі, тәкаппар әрі терең (көбінесе бір сөйлемде) жазу" деп бағалады. Scholastic сонымен қатар оның екінші жас ересектер романын шығарды, Бұл бәрі сіздің кінәңіз, оны Booklist "Күлкілі, қастерсіз әңгіме, тәттілік сияқты әзілге негізделген. Өте жақсы оқылым". Оның соңғы романы "Playing the Palace" 2021 жылдың 25 мамырында Беркли баспасында жарық көрді. 2023 жылы Simon & Schuster компаниясы Рудниктің "Фаррелл Ковингтон және стильдің шектері" романын жариялады. Publisher's Weekly журналы бұл кітапты "жақсы әрі күлкілі" деп бағалады.
Жеке өмір
Рудник ашық гей.