Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дмитрий Смирновтың операсы Тириел, оп. 41 (орысша: Тириэль) - орыс композиторы Дмитрий Смирновтың 1985 жылы жазған операсы. Операның үш актісі (9 сахна) бар. Ол орыс және неміс тілдеріне аударылған. Ол алғаш рет 1989 жылы 28 қаңтарда Фрайбургтің Штадт-театрында қойылды.
Opera by Dmitri Smirnov
Tiriel, Op. 41, (Russian: Тириэль) is a 1985 opera by the Russian composer Dmitri Smirnov in three acts (9 scenes) with a symphonic prologue to his own English libretto after a poem of the same title by William Blake. It has been translated into Russian and German. It was first performed at the Stadttheater Freiburg on 28 January 1989.
Жаратылыс тарихы
Опера 1983 жылдан 1985 жылға дейін Ресейдің Мәскеу қаласында жазылды. Либретто Блейктің "Тирьел" (1789 ж. шамасында) ертедегі символикалық шығармасының мәтінін оның бес өлеңін қосумен біріктіреді: "Кітапқа кіріспе" және "Илаһи бейне" Айыпсыздық әндерінен (1789), "Тайгер" және "Илаһи бейне" Тәжірибе әндерінен (1789 1794), және "Аяқ ән" оның жазба кітабынан (Россетти қолжазбасы, 1793).
The opera was composed from 1983 until 1985 in Moscow, Russia. The libretto combines the text from Blake's early symbolic work "Tiriel" (c. 1789) with the addition of five of his poems: the "Introduction" and "The Divine Image" from the Songs of Innocence (1789), "The Tyger" and "A Divine Image" from the Songs of Experience (1789 1794), and "A Cradle Song" from his Note book (Manuscript Rossetti, 1793).
Қысқаша мазмұны
Соқыр әрі қарт патша Тириел өз ұлдарын анасының өлімін еске алу үшін шақырып алған. Ұлдар аналарын жерлейді, бірақ олар әкесінің төрешілігінен шаршағанын және оған қарсы көтерілетіндерін айтады. Тириел тауларға қарай сапар шегеді. Ақырында ол Хар аңғарларындағы "жақсы бақтарға" келеді, онда ол өзінің ата-анасы Хар мен Хеваны табады, олар екеуі де өте қартайған және қайтадан бала сияқты болды. Олар Тириелді құстарды ұстауға көмектесуге шақырады және "үлкен торда" Хардың әнін тыңдайды. Ақымақ пен қорқынышпен Тириел оларды тастап, әрі қарай адасып жүрді. Тириелдің жабайы ағасы Ижим оны тауып алады, тұтқынға алады және өзінің балаларына қайтарып береді, олар бір кездері өзінің сарайында өмір сүріп жатыр. Тириел ашуы көтеріліп, балаларына одан да қатты қарғыс шығарып, найзағай мен індетті шақырып, оларды құртады. Осылайша ол өзінің сүйікті қызы Хеланы ақылсыздыққа салады. Дегенмен, Тириелді Хар аңғарындағы ата-анасына апару үшін, Хеланың көмегі қажет. Таулар арқылы олар Тириелдің тағы бір ағасы Зазельдің үйі болып табылатын үңгірлерден өтеді. Зазель ұлдарымен бірге Тириел мен оның қызына топырақ пен тас лақтырады. Ақырында Тириел мен Хела Хар және Хевя тұратын Хар аңғарындағы шатырға тағы бір рет келеді. Соңғы сөзінде Тириел әкесі берген заңдар мен өз даналығының қалай "бірге қосылып, қарғысқа ұшырағанын" түсіндіреді. Ата-анасын қарғағаннан кейін ол өледі. Тириелдің денесінде Мнета тәңірі мәңгілік ұйқыға кеткен адамзатқа арнап ән шырқады.
The blind and aged king, Tiriel, calls down curses on his sons whom he has summoned to observe their mother's death. The sons bury their mother, but declare that they have tired of their father's tyranny and now will rebel against it. So Tiriel sets off wandering into the mountains. Eventually he comes to the ‘pleasant gardens' in the Vales of Har, where he finds his own parents, Har and Heva, who are both quite senile and have become like children again. They invite Tiriel to help them catch birds and listen to Har's singing in the "great cage". In madness and dismay, Tiriel abandons them and sets out further on his wanderings. Tiriel's wild brother Ijim finds him, captures him and takes him back to his children who are living in what once was his own palace. Tiriel, ever madder and more enraged, curses his children yet more passionately, calling down thunder and pestilence and destroying them. Doing so, he sends his favourite daughter Hela mad. Nonetheless it is Hela who must guide Tiriel back to his parents in the Vales of Har. On the way through the mountains they pass caves which are the home of another of Tiriel's brothers, Zazel. Zazel, together with his sons, hurls dirt and stones at Tiriel and his daughter. Eventually Tiriel and Hela arrive once more at the tent in the Vales of Har, where Har and Heva live. In a final speech, Tiriel explains how his father's laws and his own wisdom now "end together in a curse". Cursing his parents, he dies. Over Tiriel's body the goddess Mnetha sings a lullaby to the mankind who sleeps forever.
Цитаталар
"Батыста Тириел сияқты шығармаларды таныстырған кезде, нағыз ақылсыз болып көрінген нәрсе үшін кешірім сұрамау маңызды. Орыс өздерін басқаша сезінбейтіндіктен емес, өздері қалағандықтан сезінеді. Осыған байланысты Фрайбургтердің музыкалық қойылымы маған үлгілі болып көрінді " (Жерард МакБурни)
"It is important when presenting works like Tiriel in the West not to apologize for what might seem to be naïve. Russians feel the way they do because they want to, not because they can't do anything else. In this respect, the Freiburgers' musical performance struck me as exemplary " (Gerard McBurney)