Кіріспе

Британдық бас және мойын хирургы (1872-1939) Уилфред Баттен Льюис Троттер, FRS және 1932 жылы Хирургтар қауымдастығының президенті болып сайланды. Өмірінің соңғы жылдары ол UCH хирургия бөлімшесінің профессоры және директоры болды және үлкен масштабта жазуға бет бұрды. 1938 жылы ол Корольдік медицина қоғамының алтын медалімен марапатталды. 1939 жылы Блэкмурда қайтыс болды. Уилфред Троттердің жинақталған еңбектері, оның соңғы очерктерінің антологиясы, оның өлімінен екі жыл өткен соң Оксфорд университетінің баспасында жарық көрді. Троттер сонымен қатар Лондон университетінің колледжінде хирург болды, ол үшін Уилфред Бион өзінің медициналық дайындығында резидент ретінде жұмыс істеді, ол топтарды оқып, Тависток клиникасында психоаналитик ретінде оқығанға дейін. Бьонның өмірі туралы "Біздің жылдардың күндері" деген еңбегінде оның әйелі Франческа Бьонның топтық қатынастар жөніндегі жұмысының бағытына Троттердің зор ықпалын жазды. Эдвард Бернейз, "Пропаганда" кітабының авторы және Фрейдтің немере інісі, өз жазбаларында Троттер мен Густав Ле Бонға да сілтеме жасайды. Троттер Зигмунд Фрейдпен бірнеше рет кездесті. Эрнест Джонстың (Фрейдтің алғашқы өмірбаянын жазған адам) айтуынша, "фрейдтің еңбегінің маңыздылығын Англияда бірінші екі-үш адамның бірі болды, мен оны өзі арқылы білдім. Ол 1908 жылы Зальцбургте өткен алғашқы халықаралық конгресске қатысқан, саны тез азайып бара жатқан топтың бірі болды".

Негізгі жұмыстар

Троттердің "Тыныштық пен соғыстағы үйірдің инстинктілері" атты танымал кітабы топтық психологияны және көптеген адамдардың туа біткен бейімділік арқылы әсер ету қабілетін талдау болып табылады. Онда ол ағылшын тілінде тұжырымдаманы танымал етті, оны алғаш рет француз социологы Густав Ле Бон әзірледі, ол инстинкттің жеке адамның еркіне қарсы топтың пайдасына жүруі туралы. Троттердің 1905 жылы басталған және 1908 және 1909 жылдары екі бөлімде жарияланған топтық мінез-құлық туралы жазбалары, жұмыс орнындағы қарым-қатынастан бастап маркетингке дейінгі әртүрлі салаларда оның зерттеуі маңызды болып кеткенге дейін, топтық мінез-құлықты түсінудегі жетістік деп саналады.