Кіріспе
Америкалық сәулетші Говард Гринли (1874-1963) - 19 ғасырдың аяғы мен 20 ғасырдың аяғында жұмыс істеген сәулетші. Ол негізінен Нью-Йорк, Лонг-Айленд және Ньюпорт, Род-Айленд қалаларында жасаған жұмыстарымен танымал. Гринли сол кездегі сәулет әлемінің көрнекті тұлғасы болды. Ол 1894 жылы Коннектикут штатының Хартфорд қаласындағы Тринити колледжін бітірді, алдымен Карере мен Гастингс кеңсесінде, содан кейін Париждегі Эколь де Бэкс-Артте оқыды. Гринли Нью-Йорк архитектуралық лигасының президенті болып қызмет етті, ал ол Роберт Маккей мен Брендан Гиллдің "Лонг-Айленд ауылдық үйлері және олардың сәулетшілері 1860-1940" кітабында көрсетілген сәулетшілердің бірі болды.
Howard Greenley (1874–1963) was an architect who worked during the late 19th and 20th centuries and known mainly for his work in New York City, Long Island, and Newport, Rhode Island. Greenley was a prominent figure in the architectural world in his time, He graduated from Trinity College in Hartford, Connecticut in 1894, having trained initially in the office of Carrere and Hastings and then at the École des Beaux Arts in Paris. Greenley served as the president of the Architectural League of New York for a quarter of a century, and was one of the featured architects in the book Long Island Country Houses and Their Architects 1860 to 1940 by Robert Mackay and Brendan Gill.
Принс Джордж қонақ үйі
14 қабатты, 14 East 28th Street-тегі Принс Джордж қонақ үйі Нью-Йорктің XX ғасырдың басындағы ең үлкен қонақ үйлерінің бірі болды. Ол екі кезеңде салынған, негізгі ғимарат 1904 жылы және солтүстік қанаты 1912 жылы қосылған. Мейманхананың сыртқы көрінісі сәндік стильге ие, оның астары қазылмалы әк таспен, үстінде қызыл кірпіш пен ақ терракотадан жасалған жиһаздар және үш өлшемді мүсіндік ою-өрнек бар. Оның жертөлесінде Ледидің шай бөлмесі, ағылшын краны бөлмесі және аңшылық бөлмесі болды. Бастапқы ғимараттың басты орындарының бірі - The Ladies Tea Room, оның бұрышталған іргетастары мен аркалары, Rook ағаштан жасалған фаянс фонтаны, опалесцентті шыны картюшпен орнатылған жарықтандыру және Джордж Иннесс, Jr. Принс Джордждағы Бал залы Мэдисон Сквердің Солтүстік тарихи ауданының бөлігі болып табылады және тарихи орындардың ұлттық тізілімінде тіркелген. Гринлидің жобалауымен безендірілген би залында Ренессанс дәуірінен бастау алған қабырға кескіндері мен танымал суреттердің репродукциялары, сонымен қатар күрделі ағаштан жасалған бұйымдар, мәрмәр мозаикалы едендер, төбе қабырға кескіндері және күрделі ою-өрнектер бар. Бұл суретте нео-реенессанстық элементтер, соның ішінде гипстелген гүл шоқтары, херубтар және акантус жапырақтары бар. Бағаналарда керубтер, жеміс-жидек гүлшоғыры мен жапырақты морждар шашы бар беттер бар. Сондай-ақ, бөлмеде селистник дуалы едендер мен мәрмәр шатыр бар. 18 фут қаптамалы төбелері қатты әшекейленген. Мейрамхана 1980 жылдары құлдырағанмен, жұмыс істеуін жалғастырды. Туризмнің төмендеуі мен аймақтағы үйсіздердің көбеюімен, ол үйсіз отбасыларды орналастыру үшін қаламен келісімшарт жасаса бастады. Ол күн санап құлдырап бара жатқандықтан, жазушы Джонатан Козол оны "өзім көрген ең қорқынышты жерлердің бірі" деп атады. Қала 1989 жылы қонақ үйді жапты, ал оны 1996 жылы әлеуметтік қызмет көрсету ұйымы Common Ground сатып алды. Би залы 2004 жылы қайта жаңартылды.
Теңіз көрінісі
Америка сәулетшілер лигасы 1928 жылы Гринлиге SeaView Terrace жобасына, Эдсон Брэдли мырза мен ханымның француз қайта өрлеу дәуіріндегі кең сарайларына, алтын дәуіріндегі Ньюпорттың жазғы сарайларының соңғыларының біріне, Президент медалімен марапаттады. Үй 1924 жылы ойлап табылды және 1927-1929 жылдар аралығында салынған, бұрын Джеймс Керночанға тиесілі Сейви (1885) деп аталатын елизаветалық резиденцияны біріктірді. Теңіз жағалауындағы орналасқан жеріне сәйкес, 65 бөлмелі сарайда мұнаралар, боялған шыны терезелер, биік, аркалы есіктер және қасбетті әшекейлейтін қабықшалар мотивтері бар. Франциядан импортталған бөлмелер Брэдлидің Вашингтондағы үйінен Ньюпортқа көшірілді және олардың айналасында салынған шатомен қайта құрастырылды. Үй 1950 жылдан бастап "Burnham by the Sea" жазғы интернат-мектеп ретінде пайдаланылды. 1966 жылдан 1971 жылға дейін "Қараңғы көлеңкелер" телешоуы сыртқы көріністі ойдан шығарылған Коллинвуд сарайының сыртқы түсірілімі ретінде қолданды. Соңғы уақытта негізгі үйдің бір бөлігі мен кейбір қосымша ғимараттар Salve Regina университетімен пайдаланылды. Қазір үй жеке пайдалануға берілді және Кари Мансион деп аталады.
Корнинг еркін академиясы
Corning Free Academy, Corning, Нью-Йорк, 1922 жылы классикалық романдық қайта өрлеу стилімен жоғары мектеп ретінде салынған, ескі, кіші және қарапайым ғимаратты алмастырған. Бұл жерде Corning Brick және Terra Cotta and Tile компаниясы жергілікті өндірісте өндірген күрделі терракота бар. Негізгі кіреберіс үстіндегі мүсінді рельефті Нью-Йорк мүсіншісі Лео Лентелли жасаған. Декоративті Aurene шыны көлеңкелерін Corning Glass Works компаниясы әйгілі шыны дизайнер, қауым мүшесі және Білім беру кеңесінің президенті Фредерик Кардердің басшылығымен шығарды. Орталық манарадағы сағаттар жақында қайтадан жұмыс істеуге берілді, ал Нью-Йорк штатының Батыс Троя қаласында 1873 жылы жасалған қоңырау әлі күнге дейін соғылып жатыр. Мектеп құрылысына бір блокқа жақын орналасқан Амори А. Хоутон үйінің тас және темір жұмыстары енгізілген. 1950 жылы Corning Northside орта мектебі ашылғанға дейін ол Corning-тің жалғыз орта мектебі болды. Орта мектепке ауыстырылды, ол 2014 жылы мектеп ауданының бірігуі аясында жабылды. Ол қайта жаңартылып, 2015 жылы сәнді пәтер кешені ретінде ашылды.