Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық сәулетші (1863–1942)
American architect (1863–1942)
Ральф Адамс Крам (16 желтоқсан 1863 – 22 қыркүйек 1942) – американдық сәулетші, негізінен готикалық жаңғыру стиліндегі колледждер мен діни ғимараттардың өнімді және ықпалды авторы. «Cram & Ferguson» және «Cram, Goodhue & Ferguson» – ол бірлесіп жұмыс істеген серіктестіктер. Крам – Америка сәулетшілер институтының мүшесі.
Ralph Adams Cram (December 16, 1863 – September 22, 1942) was a prolific and influential American architect of collegiate and ecclesiastical buildings, often in the Gothic Revival style. Cram & Ferguson and Cram, Goodhue & Ferguson are partnerships in which he worked. Cram was a fellow of the American Institute of Architects.
Ерте өмір
Крам 1863 жылғы 16 желтоқсанда Нью-Гэмпшир штатының Хэмптон-Фолс қаласында Уильям Августин Крам мен Сара Элизабет (Блейк) Крам отбасында дүниеге келген. Ол Вестфорд академиясында және Филлипс Эксетер академиясында білім алған. Ралф Уоррен Крамның туысы болған. 18 жасында Крам 1881 жылы Бостонға көшіп, бес жыл бойы Rotch & Tilden архитектуралық кеңсесінде жұмыс істеді, содан кейін классикалық сәулет өнерін оқу үшін Римге кетті. 1885 жылдан 1887 жылға дейін Бостон транскриптісінде өнер сыншысы болып қызмет етті. 1887 жылы Рождество қарсаңында Римде болған діни қызмет кезінде ол күшті рухани өзгеріске ұшырады. Өмірінің соңына дейін ол ынталы ағылшын католигі және жоғары шіркеу англиканы ретінде танылды. 1890 жылдары Крам "әлеуметтік, даулы, шабыттандыратын" топтардың, оның ішінде Пьютер Мэгс және Визионистердің маңызды мүшесі болды. 1900 жылы Крам Массачусетс штатының Нью-Бедфорд қаласында Элизабет Каррингтон Ридке үйленді. Ол Клемент Каррингтон Рид пен оның әйелінің қызы еді. Рид Америка Азамат соғысы кезінде Конфедерация армиясында капитан болып қызмет еткен. Элизабет пен Ральфтің үш баласы болды: Мэри Каррингтон Крам, Ральф Вентворт Крам және Элизабет Струдвик Крам. Шіркеу ауласы Крам жобалаған Қасиетті Елизавета капеліне жақын орналасқан.
Cram was born on December 16, 1863, at Hampton Falls, New Hampshire, to William Augustine Cram and Sarah Elizabeth (Blake) Cram. He was educated at Westford Academy and Phillips Exeter Academy. He was a cousin of Ralph Warren Cram. At age 18, Cram moved to Boston in 1881 and worked for five years in the architectural office of Rotch & Tilden, after which he left for Rome to study classical architecture. From 1885 to 1887, he was art critic for the Boston Transcript. During an 1887 Christmas Eve Mass in Rome, he had a dramatic conversion experience. For the rest of his life, he practiced as a fervent Anglo Catholic who identified as high church Anglican. In the 1890s, Cram was a key figure in "social controversial inspirational" groups including the Pewter Mugs and the Visionists. In 1900, Cram married Elizabeth Carrington Read at New Bedford, Massachusetts. She was the daughter of Clement Carrington Read and his wife. Read had served as a captain in the Confederate Army during the American Civil War. Elizabeth and Ralph had three children, Mary Carrington Cram, Ralph Wentworth Cram and Elizabeth Strudwick Cram. The churchyard is adjacent to St Elizabeth's Chapel, which Cram designed.
Мансап
Крам және оның серіктесі Чарльз Уэнтуорт 1889 жылғы сәуір айында Бостонда «Крам және Уэнтуорт» деген атпен бизнес бастады. 1892 жылы Бертрам Гудхью қосылғанға дейін олар төрт-бес шіркеуге тапсырыс алған еді. Гудхью Далласта (ешқашан салынбаған) жүлделі тапсырыс және Бостон кеңсесіне керемет эскиз дағдыларын әкелді. Уэнтуорт 1897 жылы қайтыс болды, ал фирманың атауы «Крам, Гудхью және Фергюсон» болып өзгерді, оған суретші Фрэнк В. Фергюсон (1861–1926) қосылды. Крам мен Гудхью бастапқыда бір-бірінің күшті жақтарын толықтырды, бірақ кейде бір тапсырысқа екі түрлі ұсыныс беру арқылы бәсекелесе бастады. 1902 жылы фирма Вест-Пойнттегі АҚШ Әскери академиясының дизайнын жеңіп алды, бұл олардың мансабындағы маңызды кезең болды. Олар фирманың Нью-Йорк кеңсесін ашты, онда Гудхью басшылық етті, ал Крам Бостонда жұмыс істеуін жалғастырды. Ол Ньютондағы Бірінші унитариандық қоғамның ғимаратын жобалады, ол оның ерекше шіркеу стилінің элементтерін көрсетеді және 1905 жылы салынды. 1907 жылдан 1909 жылға дейін Крам «Christian Art» журналының редакторы болды. 1920 жылдары Крам қоғамдық тұлғаға айналды және баспасөзде жиі еске алынды. «The New York Times» газеті оны «елдегі ең белгілі епископалдық мирянның бірі» деп атады. Оның жұмысы 1928 жылғы Жазғы Олимпиада ойындарының өнер сайысындағы сәулеттік іс-шараның бір бөлігі болды. Ол сайлау науқаны кезінде католиктерге қарсы риторика қолданылғанда Ал Смитті қорғап, жаңалықтарға айналды: «Қазіргі кезде кең таралған білімсіздік пен шарлаттандыққа деген ашу-ызаны білдіремін және мен римдік католик болмасам да, америкалық екенімді жазбаға түсіру үшін және ең қатыгез және жек көрінетін әдістермен жұмыс істейтін бұл ашық шовинизмнің қайта жандануына наразы екенімді мәлімдеймін». Шамамен 1932 жылы ол Сент-Луистегі Делож капелласын жобалады, бұл Париждегі Сен-Шапельдің пішінін қайталайтын готикалық капелла. 1983 жылы Миссури тарихи қоғамы Фирмин Делож ауруханасымен және Сент-Луис университетімен байланысты Делож капелласын тарихи ескерткіш деп жариялады. 1938 жылы ол Ұлттық дизайн академиясына Академик ретінде сайланды.
Cram and business partner Charles Wentworth started business in Boston in April 1889 as Cram and Wentworth. They had landed only four or five church commissions before they were joined by Bertram Goodhue in 1892 to form Cram, Wentworth and Goodhue. Goodhue brought an award winning commission in Dallas (never built) and brilliant drafting skills to the Boston office. Wentworth died in 1897 and the firm's name changed to Cram, Goodhue & Ferguson to include draftsman Frank W. Ferguson (1861–1926). Cram and Goodhue complemented each other's strengths at first but began to compete, sometimes submitting two differing proposals for the same commission. The firm won design of the United States Military Academy at West Point in 1902, a major milestone in their career. They set up the firm's New York office, where Goodhue would preside, leaving Cram to operate in Boston. He designed the sanctuary for the First Unitarian Society in Newton which represents elements of his signature ecclesiastical style and was built in 1905. From 1907 to 1909, Cram was the editor of Christian Art. Through the 1920s, Cram was a public figure and frequently mentioned in the press. The New York Times called him "one of the most prominent Episcopalian laymen in the country". His work was part of the architecture event in the art competition at the 1928 Summer Olympics. He made news with his defense of Al Smith during his electoral campaign, when anti Catholic rhetoric was used, saying "I express my disgust at the ignorance and superstition now rampant and in order that I may go on record as another of those who, though not Roman Catholics, are nevertheless Americans and are outraged by this recrudescence of blatant bigotry, operating through the most cowardly and contemptible methods." In around 1932, he designed the Desloge Chapel in St. Louis, MO, the Gothic chapel designed to echo the contours of the St. Chapelle in Paris. Desloge Chapel, which is associated with the Firmin Desloge Hospital and St. Louis University, in 1983, was declared a landmark by the Missouri Historical Society. In 1938, he was elected into the National Academy of Design as an Associate Academician.
Қазіргі заман
Автор, лекция оқып, сәулетші ретінде Крам Ренессанстың батыс мәдениеті үшін, кем дегенде, жарым-жартылай бақытсыз бетбұрыс болғанын айтты. Крам нағыз даму готикалық бастауларға оралып, солардан шабыт алу арқылы ғана мүмкін екенін дәлелдеді. Ол «Монархияға шақыру» атты еңбегінде монархиялық көзқарастарының бір бөлігін жазды, ол 1936 жылы «The American Mercury» журналында жарияланды.
As an author, lecturer, and architect, Cram propounded the view that the Renaissance had been, at least in part, an unfortunate detour for western culture. Cram argued that authentic development could come only by returning to Gothic sources for inspiration, He lays out some of his monarchist beliefs in his work Invitation to Monarchy, which appeared in The American Mercury in 1936.
Дін
Юнитариандық сенімде тәрбиеленген Крам, жастық шағында Римге сапар жасағаннан кейін англо-католик дініне ауысты. Кейіннен ол өз еліне оралған соң Америка Құрама Штаттарының Епископ шіркеуіне қосылды. Крам өмірі бойы англо-католиктер жаңғыртқан литургиялық және рухани тәжірибелерге, соның ішінде шейіт болған Карл патшаға табынуға адал болды. Ол, басқа англо-католиктермен бірге, англиканизмді Рим католиктері мен Шығыс православиесімен қатар нағыз бір ғана шіркеудің "тармағы" деп есептеді және Риммен бірігуге үміттенді. Крам сондай-ақ Шейіт болған Карл патша қоғамы мен Ақ раушан орденінің американдық бөлімшелерін бірге құрды. Еуропаны аралап жүріп, Крам көзқарасына әсер еткен католик жазушылары Хилэр Беллок пен Г.К. Честертонмен достық қарым-қатынас орнатты. Кейіннен ол көптеген американдық католик жобаларына қатысты және католик "Commonweal" журналын құрды. Крам папаның басымдығын қабылдады және американдық католиктердің қарсы пікірлеріне қарсы тұрып, католицизмді қорғады, бірақ өзі ешқашан бұл дінге өтпеді.
Raised Unitarian, Cram converted to Anglo Catholicism after a youthful visit to Rome. He later joined The Episcopal Church in the United States upon returning to his home country. Throughout his life, Cram was devoted to liturgical and devotional practices revived by Anglo Catholicism, including the cultus of King Charles the Martyr. He, along with other Anglo Catholics, viewed Anglicanism as a "branch" of the one true Church, alongside the Roman Catholicism and Eastern Orthodoxy, and hoped for eventual unification with Rome. Cram also co founded the American branches of the Society of King Charles the Martyr and the Order of the White Rose. Traveling through Europe, Cram also befriended Catholic writers Hilaire Belloc and G. K. Chesterton, who have been accredited with influencing his views. He later became involved with a number of American Roman Catholic enterprises and co founded the Catholic magazine Commonweal. Cram accepted papal primacy and frequently defended Catholicism against American anti Catholic prejudice, though he never converted to the religion itself.