Уильям Торнтон: Американ архитектор және ойлап табушы
William Thornton
Уильям Торнтон (1759-1828) – американдық сәулетші, АҚШ Капитолийін жобалаған және патент бюросының басшысы болған. Өмірі мен жетістіктері туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Архитектор америкалық өнертапқыш және сәулетші (1759–1828)
the architect
American inventor and architect (1759–1828)
Уильям Торнтон (20 мамыр 1759 – 28 наурыз 1828) – американдық дәрігер, өнертапқыш, суретші және сәулетші, АҚШ Капитолийін жобалаған. Ол сондай-ақ Капитолийдің алғашқы архитекторы және АҚШ Патент бюросының бірінші басшысы болып қызмет етті.
William Thornton (May 20, 1759 – March 28, 1828) was an American physician, inventor, painter and architect who designed the United States Capitol. He also served as the first Architect of the Capitol and first Superintendent of the United States Patent Office.
Ерте өмір
Ерте жасынан-ақ Уильям Торнтон "дизайн өнеріне" деген қызығушылық танытты және оның мансабын бағалау үшін өте пайдалы 18-ғасырлық терминді қолдануға болатын айқын талантқа ие болды. Торнтон Британ Виргин аралдарындағы Джост Ван Дайк аралында, Батыс Үндістандағы квакер қауымында дүниеге келді, онда ол қант плантацияларының мұрагері болды. Ол бес жасында білім алу үшін Англияға жіберілді.
From an early age, William Thornton displayed interest and discernible talent in "the arts of design," to employ an 18th century term that is particularly useful in assessing his career. Thornton was born on Jost Van Dyke in the British Virgin Islands, West Indies, in a Quaker community. where he was heir to sugar plantations. He was sent to England at age five to be educated.
АҚШ Капитолимі
1789 жылы, қысқа ғана медицинамен айналысқаннан кейін және бу кемелеріне деген қызығушылығын дамытқаннан соң, Торнтон Филадельфия кітапхана компаниясының жаңа залына арналған сәулеттік конкурстың жобасын ұсынды. Көптеген суреттер дайындалғаннан кейін, Мемлекеттік хатшы Джефферсон Торнтонның жобасын құлшына мақтады: «жайлы, көркем, әдемі, өте жақсы жоспарланған». Жеңімпаз жоба үшін Торнтон 500 доллар және қалалық жер учаскесін алды. Жобаны жүзеге асыру Этьен Сулпис Халле мен Джеймс Хобанға (1758-1831) тапсырылды, олар бұрын «Президент үйі» (кейіннен Ақ үй) үшін де жоба ұсынған еді. Халле көптеген өзгерістер енгізді, соның ішінде Вашингтон қайтыс болғаннан кейін оның есімін сақтауға арналған ротонданы алып тастады. Сөйтіп, 1794 жылдың 12 қыркүйегінде президент Торнтонды жаңа федералды қаланың жоспарын жасау және алғашқы үкіметтік ғимараттардың құрылысын қадағалауға жауапты үш «Федералды округ комиссарының» бірі етіп тағайындады, оның ішінде Капитолийдің бақылаушысы болды және 1802 жылға дейін осы қызметте қалды. Маңызды өзгерістер мен қосымшаларға қарамастан (әсіресе 1820-1856 жылдары Торнтонның бастапқы дизайнының орнына төменгі мыс жабынған ағаш күмбезді орнату, бұл өзгерісті Капитолийдің екінші сәулетшісі Латроб және үшінші сәулетшісі Булфинч жасады), Капитолийдің орталық бөлігінің фасады дизайнының көп бөлігі оған тиесілі.
In 1789, after briefly practicing medicine and pursuing an interest in steamboats, Thornton submitted a design to the architectural competition for the Library Company of Philadelphia's new hall. After more drawings were prepared, enthusiastic praise of Thornton's design was echoed by Secretary of State Jefferson: "simple, noble, beautiful, excellently distributed." For his winning design, Thornton received a prize of $500 and a city lot. The execution of the design was entrusted to the supervision of Étienne Sulpice Hallet and James Hoban, (1758 1831), (who had also submitted designs for the "President's House later the White House). Hallet proceeded to make numerous revisions, including removing the rotunda under which Washington was to be enshrined upon his death. So, on September 12, 1794 the President appointed Thornton as one of the three "Commissioners of the Federal District" in charge of laying out the new federal city and overseeing construction of the first government buildings, including the Capitol of which he became supervisor and remained in charge until 1802. Despite important changes and additions, (especially the substitution of a lower copper clad wooden dome during the 1820s to 1856, for Thornton's original design), especially by second Architect of the Capitol, Latrobe and third Architect Bulfinch, much of the design of the façade of the central portion of the Capitol is his.
Басқа жұмыстар
Капитолий конкурсында жеңіске жеткеннен кейін Торнтоннан Федералды қаладағы қоғамдық және тұрғын үйлер үшін идеялар беруді жиі сұрады. Комиссар ретінде қызмет еткен кезінде ол бірнеше рет жобалармен жауап берді, бірақ 1802 жылдан кейін, Патент бюросының басшылығына келгеннен кейін, бұл сұраныстар азайды. Осы кезеңде оған полковник Джон Тейло үшін сарай жобалау тапсырылды. Вашингтондағы Тайло үйі, сондай-ақ Сегізбұрыш үй деп белгілі, 1799 және 1800 жылдар аралығында салынды. 1814 жылы британдықтар Ақ үйді өртеп жібергеннен кейін ол уақытша "Атқарушы резиденциясы" ретінде пайдаланылды, ал сарайдың кабинетінде президент Мэдисон 1812 жылғы соғысты аяқтаған Гент шартына қол қойды. 1899 жылы ғимаратты Америка сәулетшілер институты сатып алды, оның ұлттық кеңсесі қазір оның артында орналасқан. Шамамен 1800 жылы ол майор Лоуренс Льюис (Джордж Вашингтонның шөбересі) және оның әйелі Элеонора (Нелли) Парк Кастис (Марта Вашингтонның немере қызы) үшін Маунт-Вернон жерінде Вудлонды жобалады. 1808 жыл шамасында ол Томас Питер мен оның әйелі Марта Парк Кастис Питер (Марта Вашингтонның тағы бір немере қызы) үшін Тюдор Плейс сарайын жобалады.
As a consequence of winning the Capitol competition, Thornton was frequently asked to give ideas for public and residential buildings in the Federal City. He responded with designs on several occasions during his tenure as a commissioner, less so after 1802 when he took on the superintendency of the Patent Office. It was during this time he was asked to design a mansion for Colonel John Tayloe. The Tayloe House, also known as The Octagon House, in Washington, D. C., was erected between 1799 and 1800. It served as a temporary "Executive Mansion" after the 1814 burning of the White House by the British and the house's study was where President Madison signed the Treaty of Ghent ending the War of 1812. In 1899, the building was acquired by the American Institute of Architects, whose national headquarters now nestles behind it. Around 1800, he designed Woodlawn for Major Lawrence Lewis (nephew of George Washington) and his wife, Eleanor (Nelly) Parke Custis (granddaughter of Martha Washington), on of Mount Vernon land. Sometime around 1808, he designed Tudor Place for Thomas Peter and his wife, Martha Parke Custis Peter (another granddaughter of Martha Washington).
Вашингтон Жокей Клубының құрылуы
1802 жылы клуб жолға арналған жаңа орын іздеді, ол сол кезде Х көшесі мен Джексон алаңындағы Декатур үйінің артында, Он жетінші көше мен Пенсильвания даңғылынан жиырмасыншы көшеге дейін (қазіргі Эйзенхауэр атқарушы кеңсе ғимараты) Федералды қаланың өсіп келуіне байланысты тоқтатылды. Джон Тайло III және Чарльз Карнан Риджлидің жетекшілігімен, сондай-ақ генерал Джон Питер Ван Несс, Уильям Торнтон, Г. В. П. Кастис, Джорджтаундық Джон Д. Трэлкельд және Мэриленд штатының Бладенсбургтегі Риверсдейлдің Джордж Калвертінің қолдауымен жарыстар Меридиан Хилл маңындағы жаңа орынға, Колумбия жолының солтүстігінде, Он төртінші көшеде, қазіргі он бірінші және он алтыншы көшелер арасында көшірілді. Торнтон осы жаңа жолдың жобасын жасады, оның шеңбері бір мильді құрады және оны Вашингтон қаласының жарыс жолы деп атады. Ол Холмид отбасынан жалға алынған жерде орналасқан және 1840 жылдардың ортасына дейін сақталды.
In 1802, the Club sought a new site for its track, which at the time lay at the rear of what is now the site of Decatur House at H Street and Jackson Place, crossing Seventeenth Street and Pennsylvania Avenue to Twentieth Street (today the Eisenhower Executive Office Building) was being overtaken by the growth of the Federal City. With the leadership of John Tayloe III and Charles Carnan Ridgely and support of Gen. John Peter Van Ness, William Thornton, G. W. P. Custis, John D. Threlkeld of Georgetown and George Calvert of Riversdale, Bladensburg, Maryland, the contests were moved to a new site near Meridian Hill, north of Columbia Road at Fourteenth Street, between present day Eleventh and Sixteenth Streets. Thornton designed this new track, one mile in circumference, and named it the Washington City Race Course. It sat on land leased from the Holmead family, and lasted until the mid 1840s.
Патент басқармасының бастығы
1802 жылы Федералды қала комиссарлар кеңесі таратылғаннан кейін президент Джефферсон Торнтонды Патент бюросының алғашқы басшысы етіп тағайындады. 1814 жылы Вашингтон британдықтар тарапынан өртеліп жатқанда, Торнтон оларды патент бюросын өртемеуге көндірді, себебі ол адамзат үшін маңызды еді. Ол 1802 жылдың 1 маусымынан бастап 1828 жылы Вашингтонда қайтыс болғанға дейін осы лауазымды атқарды. Оның қызметі барысында патентті қайта беру тәжірибесі сияқты жаңалықтар енгізілді, ол бүгінгі күнге дейін сақталып келеді. Торнтонның өнертапқыш ретіндегі беделінің бір бөлігі Патент бюросындағы лауазымын жеміссіз пайдалануымен байланысты. Оның Джон Фичтің 1788 жылғы бу кемесіне енгізген жақсартулары патенттелген, бірақ нәтиже бермеді. 1811 жылы Джон Холл жаңа артқы зарядтамалы мылтыққа патент алуға өтініш бергенде, Торнтон оны да өзі ойлап тапқан деп мәлімдеді. Дәлел ретінде ол Холлға 1776 жылға дейін жасалған британдық Фергюсон мылтығын көрсетті және патентті Холлдың атымен қатар өзінің атымен бермесе, беруден бас тартты.
Upon the abolition of the board of Commissioners of the Federal City in 1802, President Jefferson appointed Thornton the first Superintendent of the Patent Office. When Washington was burned by the British in 1814, Thornton convinced them not to burn the Patent Office because of its importance to mankind. He held the position from June 1, 1802, until his death in 1828 in Washington, DC. During his tenure, he introduced innovations including the patent reissue practice, which survives to this day. Some of Thornton's reputation as an inventor is due to abuse of his position in the Patent Office. His improvements to John Fitch's 1788 steamboat are patented but didn't work. When John Hall applied for a patent on a new breech loading rifle in 1811, Thornton claimed he had also invented it. As proof, he showed Hall a Ferguson rifle, a British gun dating from 1776, refusing to issue the patent unless it was in his name as well as Hall's name.
Қоғамдар
1787 жылы Торнтон Америка философиялық қоғамына сайланды. 1820 жылдары Торнтон өте беделді Колумбия өнер мен ғылымды дамыту институтының мүшесі болды. Институттың құрамында бұрынғы президенттер Эндрю Джексон мен Джон Куинси Адамс, сондай-ақ сол заманғы әскери, мемлекеттік қызмет, медицина және басқа да салалардағы көптеген белгілі тұлғалар бар еді.
In 1787, Thornton was elected to the American Philosophical Society. During the 1820s, Thornton was a member of the prestigious society, Columbian Institute for the Promotion of Arts and Sciences, who counted among their members former presidents Andrew Jackson and John Quincy Adams and many prominent men of the day, including well known representatives of the military, government service, medical and other professions.
Кейінгі өмірі
1820 жылдары Торнтон 1799 жылғы желтоқсанда Джордж Вашингтонды емдеу мүмкіндігі бар деген үмітпен Вернон тауына шақырылғанын, бірақ Вашингтонның қазасынан кейін келгенін жазды; осының нәтижесінде ол Вашингтонның мұздаған денесін қайта тірілту жоспарын жасады. Ол оны суық суға ерітіп, содан кейін жамылғыларға орап, біртіндеп және үйкелеу арқылы денеге жылу беруді, сондай-ақ ұсақ қан тамырларын қыздыруды, тыныс жолдарын трахея арқылы ашып, өкпелерді ауамен толтырып, жасанды тыныс алуды жасауды және қояннан қан құюды жоспарлады. Алайда, Торнтонның жоспары қабылданбады, өйткені Торнтонның (Вашингтонды) қайта жандандыру мүмкін екендігіне ешқандай күмәні болмады. Торнтон 1828 жылы қайтыс болды және Вашингтон қаласының шығысындағы Конгресс зиратында жерленді.
In the 1820s, Thornton wrote of having been summoned to Mount Vernon in December 1799, in the hopes that he would be able to treat George Washington, but of having arrived after Washington's death; as a result, he devised a plan to resurrect Washington's frozen corpse by (f)irst to thaw him in cold water, then to lay him in blankets, & by degrees & by friction to give him warmth, and to put into activity the minute blood vessels, at the same time to open a passage to the Lungs by the Trachaea, and to inflate them with air, to produce an artificial respiration, and to transfuse blood into him from a lamb. Thornton's plan was rejected, however, despite "there (being) no doubt in (Thornton's) mind that (Washington's) restoration was possible." Thornton died in 1828 and was buried in Congressional Cemetery in eastern Washington, DC.