Кіріспе

Қытайдың күрестік өнері Хуакуань - бұл Чанкуань отбасындағы қытайлық күрестік өнері. Бұл ән Шэньси провинциясындағы Хуа тауының маңында Лю Сунь династиясы кезінде пайда болған деп есептеледі.

Тарих

Тан императоры Сюаньцзунның тұсында жазылған аңыздар бар. Бұл аңыздар Хуа тауының Чай Мао есімді салт аттысы туралы. Кейіннен ол Чанъаньның бір ақсүйек адамын өлтіріп, отбасының қаһарынан құтылу үшін жасырынып жүргенін біледі. 400 жылдан кейін біз Цайдың ұрпақтары Цай Тай мен Цай Гангтың Шаньдун провинциясындағы Цзининнен естідік; олар қоғамдық жарыстарда хуакуан стилін қолданады деп есептелген. Осы тарихи деректерге сүйенсек, көптеген адамдар осы екі ағайындының арқасында бүгінгі таңда танымал болған хуакуанның сақталғанын айтады. Сондықтан бұл стильді кейде "Кунг-фуның мәні" деп атайды. Ол сондай-ақ даңқты / керемет бокс, Қытай құлақшасы немесе "Хуа тауының құлақшасы" деп аталады. (Хуа, даңқты деген мағынаны білдіреді, сонымен қатар Қытай / қытай сөзінің синонимисі). Қазіргі заманғы хуацюань - чаңчуаньның бес негізгі стильдерінің бірі. Аударма мен жазылудың салдарынан "Гуакуанның" мағынасы "Гүллі тұмсық" (мейхуакуан) дегенді білдіретін басқа стилі бар екенін атап өту маңызды болуы мүмкін. Классикалық және қазіргі заманғы әдеби көркем шығармалар мен киноларда (уксиа оқиғалары) хуакуан өзінің семсерлік шеберлігімен танымал. Тарихи тұрғыдан алғанда, Хуа тауындағы ғибадатханалар мен монастырлар өте көне және монахтар Нейданның (Ішкі алхимия) танымал шеберлері болды. Тау көптеген жекпе-жек өнерінің атауын алған, олар қарапайым дүниелік өмірден бас тартты. Хуа тауы - Қытайдағы даосизмнің бес қасиетті шыңдарының бірі. Баяғыда айтылғандай, Даошы дана және тай-чидің патриархы Чжан Санфэнь Сонг-Шаньдағы Шаолиннен кейін Вудань тауларына кетер алдында Хуа тауындағы монастырларда оқыған. Лиухебафаның аз танымал ішкі жекпе-жек стилі де Сунь династиясы кезінде Хуа тауында даосистік дана Чэнь Туань (871989) дамытты. Бұл жерде Хуа тауының басқа таулы аймақтар сияқты (Сон Шан, Эр Мей, Вудань және т.б.) өзін-өзі өсіру және қытай жекпе-жек өнерінің дамуы үшін маңызды рөл атқарғанын атап өту маңызды. Хуа стилі Шаолин ғибадатханасына, әсіресе, Сунг императоры Тайдзу арқылы әкелінді, бұл ол ғибадатханаға әкелген төрт өнердің бірі. Оның хансу және басқа да сабындарға негізделген жекпе-жек стилі (түндіктің атақты шеберлерімен көп жаттығулардан кейін) "Императордың ұзын сабы" деп аталды, кейде ол премьер-лиганың Чанчуан стилі деп аталады. Шаолин монахтарының қазіргі кездегі дәстүрлі хуакуан жүйесінен өздерінің оқу бағдарламасына қабылдаған формалары да бар (сығарманы қараңыз). Хуакуанның қазіргі заманғы тарихы 1877 жылы Цинь династиясының соңғы жылдары Шандонг провинциясында туған Грандмастер Цай Гуигиннен басталады. Кішкентай кезінде Цай Гуигин өзінің әкесінен, ал кейіннен, әкесінің өлімінен кейін, тағы бір хуакуан шебері Динг Юшаннан үйренді. Цай Гуигин өз өмірінде өз заманының ең маңызды хаучан гроссмейстері ретінде танылды. 1897 жылдан бастап Цай Гуигин Қытайды, әсіресе оның оңтүстік провинцияларын аралап, Қытай тарихындағы үлкен өзгерістер мен төңкеріс кезінде бокс техникасын тарата бастады. Ақыры 1920 жылдары Шанхайда қоныстанғанға дейін. (Хуакуанның "12 үлгісі" оқудан үзінді). Хуацюаньмен айналысатын адам ауа ағынын бүкіл денеге тарату үшін терең дем алады, ал хуацюаньмен айналысатын адам сыртқы / ішкі күш пен күреске арналған энергияны, әсіресе куньцзинді (инч энергиясын) дамытады. Оның аяқ-қол және қол техникасы инь мен янның даосистік философиясына негізделген. Хуакуан дәстүрлі Солтүстік кунг-фу стилі деп саналады және "классикалық" ұзын қол стиліне керемет мысал болып табылады, бірақ орта қашықтықтағы техникалар жетіспейді. Хуачан 24 негізгі қағидалары төрт нәтижеге негізделген (әрбір категория өте кең), 8 әдіс және 12 үлгі. Оқудың негізгі он бір аспектісіне иық, арқа, жамбас, тізе, аяқ, аяқ, қол, шынтақ, құлпы, алақан және тырнақ қолдану жатады. Хуакуанда бес жануардың энергиясы бар деп айтылады, бірақ ол жануарларды еліктейтін "Шаолин бес жануар" жүйесінен өзгеше. Хуакуанның 5 жануарларының энергиясы: маймыл, жолбарыс, айдаһар, барс және бүркіт. Хуакуан сияқты стиль ескірген сайын, энергия қозғалыстың мәнін дамыту және ішкілендіру үшін қолданылады, бұл дұрыс күш, техника және форманы жасайды. Хуакуан - ежелгі даосизм стилі.

Қазіргі заманғы өнер

Қазіргі уақытта, хуакуан - қазіргі заманғы "Чанкуан" (ұзын қол) реті бойынша қазіргі заманғы Вушудың негізгі құрамдас бөліктерінің бірі. Бұл Қытайдағы спорт академияларында оқытылатын, өйткені ол хуакуанның алғашқы төрт жолы мен екі спаррингтік жиынтығы туралы нұсқаулар жазған кездегі аз сандағы хуакуан ұлы мастерлері Цай Лонгюньнің (осылай-ақ "Үлкен Аждаһа", ұлы мастер Цай Гуигиннің) күш-жігеріне байланысты. Цай Лонгюн - Қытай Вушу қауымдастығының вице-президенті және Шанхай спорт академиясының доценті. Хуакуанның көп бөлігі ғасырлар бойы басқа жүйелер мен шеберлер арқылы жоғалып, сіңіріліп немесе өзгертілді, бұл ескі дәстүрлі жүйені табуды қиындатады. Қазіргі уақытта Сигун Джо Моридің басты назары Хуакуанның Лю Сунь династиясына дейінгі түпнұсқалық өнер сияқты түпнұсқа және толық болуына бағытталған. Ол өмірін уаучанның түпнұсқалық жүйесін тарату мен оқыту даңқына арнады, ол соңғы уаучан Ұлы шебері Цай Гуигингтен ұрпақтан ұрпаққа беріліп келеді. Сигунг Мори Хуакуанды оған Чэнь ұстазы үйреткен, ол оны өз әкесінен үйренген, ол Хуакуанды тікелей 1900-жылдардың басында Грандмастер Цай Гуигиннен үйренген. Хуакуан - тарихи стиль, классикалық кунг-фу стилі, көрінісі әдемі және шайқаста тиімді. Хуакуанның ескі нұсқауында "бокспен су бетіндегі қайықтай айналысу керек, мыңдаған шақырым бойы жай жүгіріп, дене мен ақыл-ойды зақымдауға әкелетін жекпе-жек өнерін қолданудың варварлық стиліне жол бермеу керек" деп жазылған.