Кіріспе

1955 жылғы Сильвия Платтың өлеңі "Two Lovers and a Beachcomber by the Real Sea" - Сильвия Платтың алғаш рет 1955 жылы, Смит колледжін summa cum laude бітірген жылы жазған өлеңі. Бұл суретші ғашығы туралы абстрактілі поэма, ол теңіз жағалауындағы көріністі сипаттау үшін романтика мен қиялға емес, шындыққа "қатал талап қою" арқылы анық, жан-жақты тіл қолданады. Поэма 1955 жылы Гласкок сыйлығына ие болды. Плэтт "Two Lovers and a Beachcomber by the Real Sea" атты поэмасын ол Йельдің жас ақындар сериясына табысты емес тапсырған жинақтың атау өлеңі ретінде және ақырында The Colossus деп жарияланған жинақтың жұмыс тақырыбы ретінде қолданды.

Мәтін және талдау

Өлеңнің әрқайсысы төрт жолдан тұратын алты строфасы бар. Джон Розенблатт модернист ақын Уоллес Стивенстің қиял туралы шығармаларына байланысты, бұл Платтың "Қиял / өзінің аңыз жазғы үйін жабу" деген жолдарында көрініс тапқандай, Платтың профессоры Альфред Янг Фишер өлең мен Джеймс Джойстың "Улисс" арасындағы параллельді тартты. Смит колледжінің Сильвия Плат жинағында сақталған қолжазбада оның шеткі жазбалары поэманың соңғы жолы "Және бұл сол, ол сол, ол сол" Джойстің "мені келесі жылы шүмектерде көрсетті" деген жолдағы қайталауымен салыстырған көрінеді. "Екі ғашық пен жағажай" Платтың колледж жылдары жазылғандықтан, оны оның жасөспірімдер шығармасының бөлігі деп қарастыруға болады, бірақ оның шығармашылығының осы кезеңіне тән емес. Платты зерттеуші Линда Вагнер Мартин бұл өлеңді Платтың "жасөспірімдеріне" көбірек көңіл бөлу керектігінің мысалы ретінде атап өтті. Ол "Плат 1950 жылдан бастап колледж жылдары бойына маңызды жазушы болды" және "оның өлеңін 1956 жылға дейін "жетілді" деп санауға болады" деді. Вагнер Мартин поэма Платтың Кембриджге дейінгі кезеңінің үлгісі екенін және "тақырыптың екі ғашығы емес, поэтикалық қиял туралы көбірек" деп жазады. Вагнер Мартин шығарманың формальды қасиеттерін мақтаған, бірақ оның "сөзге толы және бүктелген" екенін, ерекше дауысты көрсетпейтінін және Ричард Эберхарт, Луис Симпсон және Ричард Уилбур сияқты 1950-ші жылдардағы өлеңдерге тән екенін айтқан. Вагнер Мартиннің айтуынша, "поэмадағы еш нәрсе оның авторының жас, әйел немесе америкалық екенін білдірмейді". Ол бұл сипаттамаларды Платтың "Леди Лазарус" сияқты кейінгі өлеңдерімен салыстырады. Джон Розенблатттің айтуынша, өлеңдегі "жарылған Венераға" сілтеме жасау және "жоғалған, өлі махаббатты қайтарып алу және өлгендерді қалпына келтіруге болмайтынын бір мезгілде тану" арасындағы шиеленістік Платтың кейінірек шыққан "Колосс" өлеңдер жинағында толық зерттелген тақырыптарға нұсқайды.