Keith Carter (photographer)

Кіріспе

Кит Картер:Кит Картер (; 3 маусым 1948 жылы, Висконсин штатының Мэдисон қаласында туған) - американдық фотограф, педагог және суретші.

Ерте өмір және білім

Үш жасында Кит Картердің отбасы Техас штатының Бомонтына көшіп барды, онда келгеннен кейін көп ұзамай әкесі кетті, ал анасы балалар фотографы болып жұмыс істеді. Картер Бомонттағы Ламар университетінде бизнес-әкімшілік мамандығы бойынша білім алуда.

Фотографиялық мансап

1970 жылы Картер жеке фотосуреттермен қатар коммерциялық фотосуреттермен де айналыса бастады. 1973 жылы Нью-Йорктегі Музейге бір айлық сапармен барып, аптасына үш күн олардың тұрақты коллекциясын зерттей бастады. Драматург және Ұлттық өнер медалі иегері Хортон Футпен кездесу кезінде оның көзқарасы өзінің туған жері Шығыс Техас туралы экзотикалық жер туралы болды. Басында, өз жұмысында бағыт табуға тырысқанда, ол былай деді: "Мен Уолкер Эванс болдым, өйткені оның фотосуреттері мен өмір сүрген жерге ұқсайды. Ол Джеймс Эджи мен Уолкер Эванстың "Let Us Now Praise Famous Men" кітабын оқыды және қайта оқыды. Сонымен бірге ол оңтүстік жазушыларының үлкен шығармаларына қызығады; Харпер Ли, Уильям Гойен, Рейнольдс Прайс, Фланнери О'Коннор, Уильям Фолкнер және Эудора Велти және Оңтүстікпен өмір бойы махаббатқа ие болды. Оның алғашқы суреттері "Мен естіген немесе оқыған, ит арбалар мен бөтелке ағаштары туралы қара халық аңыздары, балалардың таңғажайыптары туралы және ақ англосаксондық протестанттық тегіме сүйене отырып, мен сабақты, сөздік және тұрақты деп тапқанымды білуге тырыстым". "Адамдықты асыра зерттейтін реалист" және "әдеттегі ақын" деп аталатын Кит Картер - фотограф, оның жұмысы он үш елде жүзден астам жеке көрмелерде көрсетілді. Картер өзінің зерттеушілерін алғаш рет өзінің туған жері Шығыс Техастың таныс, бірақ экзотикалық жерлері мен адамдарынан тапты. Соңғы 20 жыл ішінде ол географиялық тұрғыдан ғана емес, сонымен қатар арман мен қиял әлемдеріне де кеңінен назар аударды. Картер уақытсыз, жұмбақ және мифологиялық қарым-қатынастарды зерттейді. Картер жануарлар дүниесінен, танымал мәдениеттен, фольклордан және діннен сурет салу арқылы нақты әлемдегі жасырын мағыналарды көрсетуге тырысады. Картер біздің жер, уақыт, естелік, құмарлық және өкініш туралы түсінігімізге байланысты суреттер жасайды. Ол кейде фотосурет тарихы мен біздің ортақ тарихымызды қарастырады. Оның ұзақ мерзімді жеке жобаларға деген ұмтылысы он төрт монографияның жариялануына әкелді, соның ішінде UNCERTAIN TO BLUE (1988), THE BLUE MAN (1990), MOJO (1992), HEAVEN OF ANIMALS (1996), BONES (1996), KEITH CARTER TWENTY FIVE YEARS (1997), HOLDING VENUS (2000), EZEKIEL'S HORSE (2000), TWO SPIRITS (with * Mauro Fiorese) (2001), OPERA NUDA (2006), DREAM A PLACE OF DREAMS (with * Mauro Fiorese) (2008), A CERTAIN ALCHEMY (2008), FIRLIEFES: PHOTOGRAPHS OF CHILDREN (2009), KEITH CARTER FIFTY YEARS (2018). Сонымен қатар, Картердің редакциялық жұмысына CD-лер, альбомдар, кітап жапқыштары және 6000-нан астам балалардың портреттері кірді.

In 1970, Carter began working on personal photographs as well as commercial photography. A month long trip in 1973 to New York's Museum of Modern Art to study their permanent collection three days each week heightened an already intense interest in the art of photography. A chance meeting with playwright and National Medal of Arts winner Horton Foote, focused his observations on his native East Texas as an exotic land. In the beginning, trying to find a direction in his work he has said, “I became Walker Evans because his photographs looked a lot like where I lived.” He read and re read James Agee’s and Walker Evans' Let Us Now Praise Famous Men. At the same time he became absorbed in the great Southern writers; Harper Lee, William Goyen, Reynolds Price, Flannery O’Connor, William Faulkner, and Eudora Welty and began a lifelong love affair with the South and its storytelling tradition. His early photographs were based on stories "I had heard or read, black folk tales of dog ghosts and bottle trees, the wonder of children, and using my own white Anglo Saxon Protestant background, I tried to weave glimpses into what I found instructive, eloquent, and enduring". Lauded as "a transcendent realist" and "a poet of the ordinary," Keith Carter is a photographer whose work has been shown in over one hundred solo exhibitions in thirteen countries. Carter first found his subjects in the familiar, yet exotic, places and people of his native East Texas. For the past two decades he has expanded his range not only geographically, but also into realms of dreams and imagination, where objects of the mundane world open glimpses into ineffable realities. Carter explores relationships that are timeless, enigmatic, and mythological. Drawing from the animal world, popular culture, folklore, and religion, Carter presents photographs that attempt to reflect hidden meanings in the real world. Carter makes photographs addressing the relationship we have to our ideas of place, time, memory, desire, and regret. He examines at times, the history of photography as well as our own shared histories. His commitment to long term personal projects has resulted in the publication of fourteen monographs including FROM UNCERTAIN TO BLUE (1988), THE BLUE MAN (1990), MOJO (1992), HEAVEN OF ANIMALS (1996), BONES (1996), KEITH CARTER TWENTY FIVE YEARS (1997), HOLDING VENUS (2000), EZEKIEL'S HORSE (2000), TWO SPIRITS (with * Mauro Fiorese) (2001), OPERA NUDA (2006), DREAM A PLACE OF DREAMS (with * Mauro Fiorese) (2008), A CERTAIN ALCHEMY (2008), FIREFLIES: PHOTOGRAPHS OF CHILDREN (2009), KEITH CARTER FIFTY YEARS (2018). In addition, Carter's editorial work has included cds, albums, book jackets, and over 6000 portraits of children.

Білім беруші

Қазіргі уақытта Картер Ламар университетінде фотосуретке оқытушылық қызмет атқарады. Картер университеттің ең жоғары оқытушылық марапатына ие болды, ол - Құрметті оқытушы сыйлығы мен Университет профессоры сыйлығы. Сонымен қатар, ол АҚШ-та, Латын Америкасында және Еуропада семинарлар мен семинарлар өткізеді.

Жинақтар

Картердің суреттері кітаптарынан басқа көптеген қоғамдық және жеке коллекцияларда, соның ішінде Чикаго өнер институтында, президент және миссис Барак Обама, Смитсоновский американдық өнер мұражайында, Ұлттық өнер галереясында, Джордж Истман үйінде, Дж. Пол Гетти мұражайында, көркем өнер мұражайында, Хьюстонда, Сан-Францискодағы заманауи өнер мұражайында, Ричард М. Росс өнер мұражайында және Техас мемлекеттік университетіндегі Оңтүстік-Батыс және Мексика фотосуреттерінің Виттлифф галереясында бар.

Марапаттар

2009 жылы Картер Техас өнер медалімен марапатталды. Картердің жұмысы туралы 2006 жылы "Фотографтар сериясы: Кит Картер" атты деректі фильм Нью-Йорктегі Anthropy Arts компаниясы шығарды. 1997 жылы "Кит Картер: Кәдімгі ақын" ұлттық теледидар өнерінің сегменті ретінде CBS Sunday Morning телеарнасында шығарылды және 1991 жылы Картер Дьюк университетінің Құжаттық зерттеулер орталығынан Ланге Тейлор сыйлығын алды.