Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын композиторы және органшысы (1865-1928) Сэр Альфред Герберт Брюэр (21 маусым 18651 наурыз 1928) - ағылшын композиторы және органшысы. Глостер соборының 1896 жылдан өліміне дейін органшысы ретінде ол 30 жыл бойы Үш хор фестиваліне көп үлес қосты.
English composer and organist (1865–1928)
Sir Alfred Herbert Brewer (21 June 18651 March 1928) was an English composer and organist. As organist of Gloucester Cathedral from 1896 until his death, he contributed a good deal to the Three Choirs Festival for 30 years.
Өмір
Брюэр өмір бойы Глостерде өмір сүрді. Ол екі шіркеуде орган ойнайтын, сонымен қатар 1905 жылы қаланың хор қоғамын құрды. Ол бала кезінде Глостер соборының хоршысы болған және сонда С. Х. Ллойдпен орган оқуын бастаған. Ол Оксфордтың Кафедралық мектебінде білім алған және Корольдік музыка колледжінің алғашқы орган ғалымы болған. Ол 1884 жылы Оксфордтың Эксетер колледжінде оқуға түсті. 1896 жылдың желтоқсанында ол Глостер соборының органшысы және хормейстері ретінде К. Ли Уильямстың (1852-1935) орнын басып алды. Оның оқушылары Ивор Новелло, Ивор Гурни және Герберт Хауэллс болды. Оның кәсіби мансабы провинцияларда өткенімен, Үш хор фестивалін жоспарлау мен ұйымдастыруға қатысқан үш он жыл оны Ұлыбритания мен континенттің көптеген композиторлары мен басқа да көркем тұлғаларымен байланысқа әкелді, соның ішінде Роберт Бриджес, Эдвард Элгар, Глазунов, Х. Райдер Хаггард, Хьюберт Пэрри, Артур Куиллер Коуч, Равел, Сент-Сенс және Сибелиус. 1913 жылы Брюерге Сибелиустің сопрано мен оркестр үшін жазған "Луоннотар" атты тональды поэмасының премьерасын жүргізу тапсырылды. 70 теңге. Солист Айн Актэ болды. 1926 жылы Брюэрдің аты аталды. Оның "Хорлар мен монастырлар туралы естеліктер" атты естеліктері 1931 жылы өлгеннен кейін жарық көрді.
Brewer lived in Gloucester his whole life. He was the organist at two of its churches, and also founded the city's choral society in 1905. He had been a Gloucester Cathedral chorister in his boyhood, and began his organ studies there under C. H. Lloyd. He was educated at the Cathedral School, Oxford and was the first organ scholar at the Royal College of Music. He matriculated at Exeter College, Oxford in 1884. In December 1896 he succeeded C. Lee Williams (1852 1935) as organist and choirmaster of Gloucester Cathedral. His pupils there included Ivor Novello, Ivor Gurney and Herbert Howells. Although his professional career was spent in the provinces, his three decades of involvement in planning and organising the Three Choirs Festival brought him into contact with a wide range of composers and other artistic figures both from Britain and the continent, including Robert Bridges, Edward Elgar, Glazunov, H Rider Haggard, Hubert Parry, Arthur Quiller Couch, Ravel, Saint Saëns and Sibelius. In 1913 Brewer was entrusted with conducting the premiere of Sibelius's tone poem for soprano and orchestra, Luonnotar, Op. 70. The soloist was Aino Ackté. Brewer was knighted in 1926. His memoirs, Memories of Choirs and Cloisters, were published posthumously in 1931.
Музыка
Композитор ретінде Брюэр өте консервативті болды. Оның шығармалары әр түрлі шіркеу музыкасы, кантаталар, әндер, аспаптық шығармалар және оркестрлік музыканы қамтиды. Гроув шығармаларды "сериоздық ұмтылыстары" барларға бөліп көрсетеді, мысалы, Эммаус (Глостер, 1901) және The Holy Innocents (Глостер, 1904) кантаталары, сондай-ақ, дауысы мен оркестр үшін үш Елизаветалық пасторалдарды (Герфорд, 1906), жазғы спорт, хор мен оркестр үшін сюита (Глостер, 1910), және ән циклі Берридің Джиллиан (Герфорд, 1921), олар "оны жақсырақ бейнелейді". Ол өмірінің басым бөлігін шіркеу музыкасының стандарттарын жетілдіруге арнады. Оның кейбір шіркеулік музыкасы "Priory" лейблінде жазылған. Оның "Магнификат" және "Нунк димиттис" ре мажорлы репертуарында стандартты репертуарда. Марш Героик атты орган шығармасы да кез-келген уақытта қайта жаңғырылады (ол 1979 жылы Лорд Маунтбеттеннің жерлеу рәсімі кезінде тыңдалды).
As a composer, Brewer was fairly conservative. His output includes church music of all types, cantatas, songs, instrumental works, and orchestral music. Grove divides the works into those with "serious aspirations", such as the cantatas Emmaus (Gloucester, 1901) and The Holy Innocents (Gloucester, 1904), and lighter pieces including Three Elizabethan Pastorals for voice and orchestra (Hereford, 1906), Summer Sports, a suite for chorus and orchestra (Gloucester, 1910), and the song cycle Jillian of Berry (Hereford, 1921), which "represent him more favourably". The greater part of his life was devoted to the advancement of the standards of ecclesiastical music. Some of his church music has been recorded on the Priory label. His Magnificat and Nunc dimittis in D major are in the standard repertoire of Anglican church music. An organ work, Marche Héroïque, is also revived from time to time (and was heard at the televised 1979 funeral of Lord Mountbatten).
Эльгар шығармаларының органға арналған транскрипциялары
Прелюдия және "Ангелдің қоштасуы", "Геронтийдің арманы" (Op. 38 Оңтүстікте , оп. 50 Chanson de Matin, Op. 50 әндері. Ехобаның "адамзатты күнәдан құтқаратын күні" (Ж. 15/2
Prelude and "Angel's Farewell", from The Dream of Gerontius, Op. 38
In the South, Op. 50
Chanson de Matin, Op. 15/1
Chanson de Nuit, Op. 15/2