Кіріспе

Индианаполис 500 жарысының 87-ші жарысы 2003 жылы 25 мамырда Индиана штатының Спидвей қаласындағы Индианаполис моторлы автожолында өтті. Екі мәрте чемпион болған Хелио Кастроневес поул-позицияны жеңіп, Инди тарихында үш рет жеңіп алған алғашқы жүргізуші болуға тырысты. 31 айналым қалғанда Кастроневсті оның Пенске командасындағы әріптесі Гил де Ферран басып өтті, ал дуэт 1-ші 2-ші орынды иеленді, де Ферран өзінің алғашқы Инди 500 жеңімпазы атанды. Жарыс Инди-рейсинг лигасы тарапынан бекітіліп, 2003 жылы Инди-кар сериясының бір бөлігі болды. 2003 жылғы маусымда серия жаңа шасси топтамасын қабылдады және Toyota мен Honda-ның алаңға енгізілуін көрді. Бұл "Инди" жарысына қатысқан "Хонданың" үшінші кезеңі еді. Олар 1987 жылғы жарыста Judd бағдарламасымен серіктестік құрды және 1990 жылдары CART-те қозғалтқыш беруші болды, 1994-1995 жылдары Индиге кірді. Алайда, бұған дейін CART-те қозғалтқышпен қамтамасыз еткен Toyota, Индиге алғаш рет сапар шегіп отырды. Шығын мәселелеріне байланысты және қозғалтқыштар мен драйверлердің жетіспеушілігіне байланысты, бұл салада дәстүрлі 33 стартерден кем болуы мүмкін деген алаңдаушылық болды. Алғашқы күні іріктеудің соңғы күні алаң толып, PR "қара көзін" болдырмады. Бұрынғы президенттер Джордж Буш пен Билл Клинтон да қатысқан. Бұл жарысқа алғаш рет екі бұрынғы президент қатысқан. Бұл Буш ағаның Спидвейге екінші сапары болды; ол бұған дейін 1987 жылы трассада өткен Панамерикан ойындарының ашылу салтанатына төрағалық еткен болатын. Жаңадан жарысқа қатысқан А. Дж. Фойт IV өзінің 19 жасқа толған күні жарысқа қатысқан ең жас жүргізуші болды. жарыстың өткізілгені туралы хабарланбаған. 1985 жылдан бастап жарыста әдетте өткен жылдың шілдесіне дейін билеттер сатылып бітеді. (Андреттінің зейнеткерлік демалысынан шығып, 2006-2007 жылдары Индиге оралғандығын ескеріңіз.) Ашық дөңгелек "бөлінісі" сегізінші маусымға дейін жалғаса бергеніне қарамастан, 2003 жылы Индиге CART-тің барлық топтық командалары кірді. Бұл төртінші жыл қатарынан CART командалары Инди 500-ге кірді және әр жыл сайын қатысушылардың саны артып, "келіп отырды". 2003 жылғы маусым "бөліністе" бұрылыс болды, өйткені бірнеше командалар, соның ішінде Пенске, Андретти Грин, Ганасси және Рахал CART-тен шығып, толық уақыт базаларда Инди-рейсинг лигасына тұрақты түрде көшті. 2003 жылы бірнеше жеңімпаздың бірі Ньюман/Хаас Racing болды. 2002 жылы айтыс-тартысқа ұшыраған жарыстың басты фикчері Пол Трейси де қатыспады. Көктемде Andretti Green Racing командасының Дарио Франчитти мотоцикл апатынан жарақат алды, ол оны маусымның көп бөлігінен шеттетті. Роби Гордон оны Индидегі машинада алмастырды, ал Гордон Инди Шарлотта "Қосымша міндет" сынағын өткізуді жоспарлады. Ережелер өзгергеннен кейін Грег Рей 13-ші нөмірлі машинаны сынамаға енгізді. Бұл 1914 жылы Джордж Мейсоннан бері Инди 500-де #13-ші нөмір бірінші рет пайда болды. 1926 жылдан 2002 жылға дейін # 13 пайдалануына рұқсат етілмеген, ал жарыстың бүкіл тарихында бәсекелестер оған ырым-жырымдарға байланысты жол бермеген. Бірінші рет қолдау жарысы мамыр айында Индиде өтеді. Менардс Infiniti Pro Series тұңғыш Freedom 100 жарысына қатысты. Жарыс "Бамп-Дэй" демалыс күнінің сенбісіне жоспарланған болатын.

Марио Андреттидің апаты

Andretti Green Racing жүргізушісі Тони Канан 15 сәуірде Мотегиде болған апаттан қолдың радиалдық сынығынан зардап шекті. 23 сәуірде 1969 жылы Индианаполис 500 жеңімпазы Марио Андретти Кананның машинасын сынақ сеансына алды. 1994 жылы зейнеткерлікке шыққан Андретти тоғыз жылдан бері алғаш рет үлкен ашық дөңгелекті машинамен жүрді. Егер Канан жеткілікті уақыт ішінде көлік жүргізу үшін рұқсат алмаса, Андреттиге машинаны оған дайындау үшін алдын ала жоспарлар дайындалды. Андреттидің сынақ сессиясында көптеген бақылаушылар оның қазіргі заманғы Инди машиналарында тәжірибесі жоқ болғанына қарамастан (ол 1994 жылы зейнеткерлікке шыққаннан бері едәуір өзгерді) және оның жасы (63) болса да, ол тез бәсекеге қабілетті жылдамдыққа жетті. Таңертеңгі сеанс кезінде ол 212,509 миль/сағ. жылдамдықпен айналды. WTHR тікұшақ камерасынан алынған теледидар бейнелері машинаның қалдықтардың қоршауының жоғарғы жағын кесіп тастағанын және оның үстіне көтерілу үшін жеткілікті биіктікте болғанын көрсетті. Автомобиль жарысқа қайта құлап, ауаның ортасында төмен түсіп, жылдамдығын бәсеңдетеді және тік тұрып тоқтап қалады. Андретти апаттан өте аз жарақаттармен құтылды. Андретти бастапқыда апатты елемеді, бірақ мамыр айында машинаны біліктілікке қайтаруды ойлады. Алайда бір күннен кейін ол қайтадан ойлана бастады.

Тәжірибе 1 апта

Дүйсенбі, 4 мамырда жаттығулар басталды, шамамен 29 автомобиль / жүргізуші комбинациясы аталды. Бұл жарыста 33 старт алушы жоқ еді, ал гараж аймағында төрт бос орынды кім толтыратыны туралы болжаулар жүріп жатты. Бастапқыда жүргізушілер 230 миль/сағ. жылдамдықпен жүретін кедергімен флирт жасады. 6 мамырдағы сейсенбіде жаңадан келген Дэн Уэлдон 230 миль/сағатты шауып, 230 миль/сағатты шауып өткен алғашқы жүргізуші болды. Бір күннен кейін Кенни Брекк 231 мильді бұзды. 8 мамырдағы бейсенбіде Уэлдон 232,202 миль/сағ жылдамдықпен айдың ең жылдам айналуын жасады, бұл 1996 жылдан бері Спидвейдегі ең жылдам айналыс. "Тұңғыш жұма күні" 9 мамырда Арий Люендык бірінші бұрылыстан шығып, сыртқы қабырғаға машинаның артқы бөлігімен соқты. Көлік жолдан шығып, 2-кезектегі сыртқы қабырғаға да соқты. Люендиктің арқасы жараланып, мойны мен иығы ауырған. Ақырында Люендик жарыстан шығып, тұрақты түрде шоферлікпен айналысудан бас тартты.

Сағат сынақтары Полюс күні

Полюс күні 10 мамырда, сенбі күні, атап өтілді. Таңертеңгі жаттығу кезінде Билли Боат төртінші бұрылыстан шығып, соққы қабырғасының солтүстік жағындағы қауіпсіздік аттенюаторымен қатты байланысқа түсті. Көлік артқы жағынан соқтығысып, бір сәтке әуеге ұшып, негізгі жолдың сыртқы қабырғасына тоқтады. Энергияны сіңіретін кедергі бұзылды, бірақ лауазымды адамдар кедергі әсерге төтеп беріп, тиімді жұмыс істегенін мәлімдеді. Дегенмен, кейбір БАҚ өкілдері бұл әрекетті сынға алып, кейінірек түстен кейін дәстүрлі Bump Day емес, "Fill Day" деген лақап ат қойды. Теледидарлық хабарландыру кезінде Боб Дженкинс пен Джек Арут оқиғаны оның сыншыларынан қызу қорғады. Робин Миллер уақыт сынақтарының соңғы күнінде драманың жоқтығын атап өткенімен, 2003 жылғы алаң ашық доңғалақ "бөлінгеннен" бері ең терең таланттылық екенін ұсынғандардың бірі болды.

Басталу желісі

RowInsideMiddleOutside1 3 Hélio Castroneves (W) 11 Тони Канаан 27 Робби Гордон2 9 Скотт Диксон (R) 26 Дэн Уэлдон (R) 15 Кенни Брек (W) 3 12 Тора Такаги (R) 32 Тони Ренна (R) 8 Скотт Шарп4 6 Гил де Ферран 55 Роджер Ясукава (R) 10 Томас Шектер5 7 Майкл Андретти 13 Грег Рэй 54 Синдзи Накано (R) 6 21 Фелипе Джиофон 31 Аль Унсер ЖШ (W) 4 Сэм Хорниш ЖШ.7 52 Бадди Райс (R) 2 Жак Лэзиер 91 Бадди Лэзиер (W) 8 24 Робби Фойтл 14 А. Дж. IV (R) 23 Сара Фишер 209 Алекс Баррон 22 Виктор Меира (R) 19 Джимми Вассиер 99 98 Ричи Харн Билли Шиат 511 Хэттори 44 Робби МакГи 18 41 Джимми Даре Артхи

Бастау

Алдыңғы аптада жарысқа қатысушылар саны туралы айтыс жарыс күні басталғанда тоқтады. Мари Хулман Джордж сағат 10:47 EST-те қозғалтқыштарды іске қосуға бұйрық берді және 33 машинаның барлығы старт желісінен кетіп қалды. Бұл жарыстың соңғы рет салтқа сай сағат 11:00-де басталатын уақыты. Полеситтер Хелио Кастроневес бастамадан бастап, алғашқы 16 айналымда көш бастады. Алғашқы сары түсті жол 9-шы айналымда Билли Боат екінші бұрышта тоқтап қалған кезде пайда болды. 15-ші айналымда қайта басталғаннан кейін Сара Фишер үшінші бұрылыста бұрылып, сыртқы қабырғаға соқты. Пит-стоптан кейін 17-айламда Скотт Диксон көш бастады.

Бірінші жартысы

Майкл Андретти бірінші жартысында 28 айналымда алдыңғы орынға шықты, бірақ 98-ші айналымда пит-стоп кезінде машина газды бұзғаннан кейін тоқтады. 61-ші айналымда Ричи Хёрн екінші бұрышта "мәрмәр" көтеріліп, сыртқы қабырғаға соқты. Жакус Лазиер апаттан құтылу үшін бұрылып, жолдың ішкі жағына тоқтады. Екі жүргізуші де зардап шекпеген. Бірінші жартысында жетекшілік бірнеше рет өзгерді, Томас Шектер, Тони Канаан және Джимми Вассер әрқайсысы кезекпен жетекшілік етті. Хелио Кастроневс пен Гил де Ферран ең үздік 5 арасында болды.

Екінші жартысы

Томас Шектер 101 128-ші айналымнан бастап, Хелио Кастроневес екінші орынға жақын. 127-ші айналымда 2-ші бұрышта Айртон Дейр құлады, бұл ескертуді алға тартты, ал көшбасшылар бәрі пит-стопқа барды. Кастроневс Шектерді пит-секстен шығарып, көш бастады. Гил де Ферран үшінші орын алды. 135-ші айналымда де Ферран Шектерден өтіп, екінші орынға ие болды. 150-ші айналымда Пенске командасының әріптестері Кастроневс пен де Ферран әлі де 1-ші, 2-ші орында тұрды. Кастроневс үшінші рет "500" жарысын жеңіп алу үшін өзін жақсы ұстауға тырысты. Алдыңғы қатардағылар соңғы рет 165 - 168 айналымда тоқтады. Жасыл желекті тоқтатулар тізбесін аяқтағаннан кейін Кастроневс пен де Ферран қайтадан 1-ші, 2-ші орында болды. 169-айналмада көшбасшы Кастроневс А. Дж. Фойттың IV-ші машинасының артына ілінеді. Теледидар камералары түсірмегенмен, жарыстың басында Фойт 2-кеңесте Кастроневске қарсы айналып бара жатқанда, төмен түсіп, онымен байланыс орнатқан. Бұл, мүмкін, Кастроневске Фойттың артынан 2-ші бұрылыс арқылы 3-ші бұрылысқа дейін де Ферранға үзуге мүмкіндік берді. 172-ші айналымда Робби Гордон жарыста бұзылған беріліс қорабымен тоқтады. Сары түсті түсті, бірақ жетекшілердің ешқайсысы пит-листке кірмеді. Гордон дереу алаңнан шығып, Шарлоттаға Coca Cola 600-ге ұшып кетті. 25 айналым қалғанда, жасыл түсті де Ферран бастап, Кастроневес екінші орынға шықты.

Аяқтау

182-ші айналымда Скотт Шарп 4-ші бұрышта қабырғаға тиіп, 1-ші бұрышта құлады. Тазалаудан кейін, жасыл түсті 186-айламда қайтадан шығады. Бір айналымнан кейін, бірақ, Ден Уэлдон үшінші бұрылыста бұрылып, сыртқы қабырғаға соқты, содан кейін машина аунап, кері құлап кетті. Уэлдон жарақат алған жоқ. Уэлдон апатына байланысты сақтық шаралары кезінде үздік ондықта жүрген Скотт Диксон негізгі жолды алға-артқа созып, дөңгелектерін жылыта бастады. Ол тым күшті істей бастады, және ішкі қабырғасын сүртті. Көлік жалғастыруға болмайтын зақымдалған. Жасыл түсті алты айналым қалғанда шығады. Гил де Ферран өзінің алғашқы Индианаполис 500-де жеңіске жету үшін Хелио Кастроневесті 0,2290 секундқа ұтып алды. Жарыс аяқталғаннан кейін Кастроневс де Ферранды жарыстан кейінгі дәстүрлі жеңіс мерекесін еліктеп, басты жолдағы қоршауға көтерілуге көндірді. Де Ферран маусым соңында зейнеткерлікке шықты, ол "500" чемпионы ретінде зейнеткерлікке шыққан төртінші Инди 500 жеңімпазы болды. "Инди үш торфтың қарғысы" тағы да басым болды, өйткені Кастроневс жеңіске жетпеді. Оның үш жарыстағы 1st1st2nd рекорды, бірақ, жүргізушінің алғашқы үш старты үшін Инди рекордын орнатты. Кастроневстің екінші орындағы орындары 1970-1971-1972 жылдары Аль Унсердің 1-ші, 1-ші, 2-ші орындағы орындарына теңестірілді.