Кіріспе
18 ғасырдағы Мексикадағы Баха-Калифорниядағы испан миссиясы Сан-Висенте-Феррер (lang es) миссиясын 1780 жылы тамыз айында Доминикан миссионерлері Мигель Идальго мен Хоакин Валеро Мексиканың Баха-Калифорния штатының солтүстік-батысындағы Пайпай үндістерінің арасында құрды. Сан-Висенте өзінің құнарлы жері, мол суы және миссионерлік Реалдық жолдың маңызды орны болғандықтан, доминикандық миссиялардың ең үлкені және маңыздыларының бірі болды. Бұл қала ертедегі әскери штаб ретінде одан да маңызды болған болуы мүмкін, ол жергілікті топтарды бағындыруға және Колорадо өзенінің төменгі жағында орналасқан соғысқа бейім ұлттардың шабуылдарын қайтаруға жауапты болған. Баха-Калифорнияның басқа да миссионерлік мекемелерінде сияқты, жергілікті халық ескі әлем ауруларының әсерінен азайды, саяси климат 1821 жылдан кейін тәуелсіз Мексиканың миссионерлік қызметіне қолайсыз болды, ал 1833 жылға қарай миссионерлік қызмет тоқтатылды.
Mission San Vicente Ferrer (lang es) was founded in August 1780 by the Dominican missionaries Miguel Hidalgo and Joaquin Valero among the Paipai Indians of northwestern Baja California, Mexico. San Vicente was one of the largest and most important of the Dominican missions, because of its fertile land, abundant water, and important location on the missions' Camino Real. It may have been even more important as an early military headquarters, charged with subduing the local groups and repelling assaults from the more warlike nations on the lower Colorado River. As at other Baja California missions, the native population diminished under the impact of Old World diseases, the political climate became less favorable to the missions under an independent Mexico after 1821, and by 1833 the mission was abandoned.
Орналасуы және табиғи тіршілік ету ортасы
Миссия қазір "Ллано Колорадо" немесе "Қызыл жазық" деп аталатын жерде, вулкандық тау жыныстарының түсіне байланысты салынған. Бүгінде бұл жер белгілі бір маусымда егіліп, бидай мен арпа өсіріледі. Бұл жерде миссионерлер қымыз, кемарис, юка, мескуит, шырша, емен және қарағай сияқты өсімдіктерді кездестірген. Ауыл шаруашылығы өнімдері жүгері, бұршақ, бидай, арпа, сондай-ақ түрлі жеміс-жидек пен көкөністерден тұрады. Миссияда қой мен ешкі, ірі қара, жылқы мен қашыр малдары да болды.
Миссионерлік кешен
Сан-Висенте доминикандықтардың ең ірі мекемесі болды. Ғимараттар екі бөлікке бөлінді: бір бөлікте шіркеу, ас үй, асхана, қойма, миссионерлер үшін камералар және америкалықтар үшін жатақханалар бар еді. Ал екінші бөлік әскерилерге арналған. Ғимараттарды күзет мұнаралары бар қабырға қоршап алған. Сондай-ақ, суару жүйесі де болды.
Құрылыс әдістері
Құрылыстар кешені қыштан жасалған, дөңгелек тас іргетастары 90 см тереңдікте орнатылған және балшықтан, құмнан және әктен жасалған цементпен қаланған. Адоб кірпіштері іргетасқа берік және тұрақты болу үшін кезектесіп орнатылған. Олар бір-бірімен бірдей балшықтан біріктіріліп, 0,9-1,1 метр қалыңдықтағы қабырғалар пайда болды. Адобе жердің топырағы, су, саз, құм және сабаннан жасалған. Қабырғалардың биіктігі 4,5 метрге жетіп, төбелері емен бөренелер арқылы қамысты қапталған.
Әскери қондырғы
Сан-Висенте Доминикан миссионерлік шекарасындағы операция орталығы болды және сол себепті оны 12-25 сарбаз қоршап тұрған қоршауда тұратын Лорето президиосынан қорғады. Әскери қондырғы Сан-Фернандо-де-Великата мен Сан-Диего миссияларының арасындағы аумақты қорғау үшін де болды.
Бұл аймақтың америкалықтар
Сан-Висенте-Феррер Пайпай аймағында орналасқан. Бұл америкалықтар тобының өкілдері юман тілдер тобынан, олардың аумағы Тынық мұхит жағалауынан таулар мен шөлдерге дейін Калифорния шығанағына дейін созылады. Бүгінде 300 пайпай (немесе өздерін Жаспуй Пайум деп атайды) екі қауымда тұрады: Сьерра-Хуарес тауларында Санта-Катарина және Тринидад аңғарына жақын оңтүстіктегі Сан-Исидоро. 1782 жылы Сан-Висенттегі жергілікті халық саны 83 адам деп есептелді, 1787 жылы 317-ге дейін көтерілді және 1800 жылы 246-ға дейін төмендеді.
Қорғау
Мексиканың Антропология және тарих ұлттық институтының (INAH) "Camino Real Misionero de las Californias" бағдарламасына осы жерді сақтау және қалпына келтіру бойынша жұмыстар енгізілген. 1979 жылы "Pro Rescate de los Sitios Misionales de Baja California" деп аталатын топ қойған құлаған шатырлар алынып тасталды. Қабырғалардың қалдықтары шаңнан, күн сәулесінен және жаңбырдан қорғану үшін саз балшықтан, құмнан, судан, нопал кактусының кесінділерінен және тыңайтқыштан жасалған құрбандыққа арналған қабатпен жабылған. Бұл жерде археологиялық қазба жұмыстары 1997 жылы басталды.