Кіріспе

Жапонияның әскери тарихының бір қыры 1930 жылдардың ортасынан бастап Жапония жаппай қырып-жоятын қаруды алу және әзірлеуге көптеген әрекеттер жасады. 1943 жылы Чанде шайқасында жапондықтар биологиялық қаруды да, химиялық қаруды да қолданды, ал жапондықтар ядролық қару бағдарламасын өткізді. Екінші дүниежүзілік соғыстан бері АҚШ-тың ядролық және химиялық қарулары және Жапонияда биологиялық егінге қарсы қару-жарақ сынақтары жүргізілді. Жапония ядролық қарудан "бұрақты бұрауыш" деп аталатын ядролық қарудан алыстаған, ядролық бомба жасау қабілеті, білімі және материалдары бар ядролық қаруды пайдалана алатын мемлекетке айналды. Жапония ядролық қаруды иеленуге деген кез келген ықыласты үнемі жоққа шығарады, ал жапондық негізгі партияның ешқайсысы ядролық қаруды немесе кез келген жаппай қырып-жою қаруын сатып алуды жақтаған емес. Мұндай қаруды жапон конституциясы тыйым салады ма, жоқ па деген сұраққа да пікірлер бар. Жапония мұндай қаруды тыйым салатын көптеген келісімдерге қол қойды. Жапония - атом қаруымен шабуылданған жалғыз мемлекет. 1946 жылға дейін Жапония жаппай қырып-жою қаруын (химиялық және биологиялық) қолдана отырып, негізінен Қытайға көптеген шабуыл жасады. 1995 жылы жапондық Аум Шинрикио діни сектасының мүшелері Токиода ішкі террорлық шабуыл кезінде химиялық қаруды қолданды.

Химиялық қару

Жапондықтар қыша газы мен Льюисайтты қытай әскерлері мен партизандарына қарсы қолданды. Химиялық қаруды қолдану эксперименттері тірі тұтқындарда жүргізілді (516-бөлім). Соғыс аяқталғаннан кейін 60 жыл өткен 2005 жылы Жапонияның шашылып кері қайтқан кезде тастап кеткен контейнерлері әлі де құрылыс алаңдарында қазылып жатыр, бұл жарақаттарға және тіпті өлімге әкеледі. 1995 жылы 20 наурызда Токио метросында VX газы мен заринді қолдана отырып, әртүрлі адамдарға бірнеше химиялық шабуылдар жасалды. Кейіннен олардың объектілеріне рейдтер кезінде басқа химиялық агенттер мен прекурсорлар химиясының үлкен қоры табылды. 1995 жылы JGSDF қорғаныс мақсатында зарин үлгілерін ұстағанын мойындады. 1993 жылдың желтоқсан айында Жапония Химиялық қару туралы конвенцияға қол қойды. Жапония 1995 жылы Химиялық қару туралы конвенцияны ратификациялады және 1997 жылы күшіне енгеннен кейін оған қатысушы мемлекет болды.

Ядролық қару

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жапондықтар ядролық қару жасау бағдарламасын жүргізді. Неміс ядролық қару бағдарламасына ұқсап, ол көптеген проблемалардан зардап шекті және 1945 жылдың тамызында Хиросима мен Нагасакиге атом бомбаларын түсіруден және Жапонияның берілуінен бұрын зертханалық кезеңнен асып кете алмады. Соғыстан кейінгі Конституция шабуылдау әскери күштерін құруға тыйым салады, бірақ ядролық қаруды ашық түрде тыйым салған жоқ. 1967 жылы ядролық қаруды өндіруді, иеленуді немесе енгізуді жоққа шығаратын үш ядролық емес қағидатты қабылдады. Жапония 1970 жылы ақпанда ядролық қаруды таратпау туралы шартқа қол қойды. Қазіргі уақытта Жапонияда ядролық қару өндірудің белгілі жоспарлары жоқ болса да, егер қажет болса, Жапонияда ядролық қаруды бір жыл ішінде өндіруге арналған технология, шикізат және капитал бар деп айтылады. Кейбір сарапшылар оны осы себеппен де фактілік ядролық мемлекет деп санайды. Осы себепті Жапония ядролық қарудан "бұрақты бұрауыш" деп аталады. 2016 жылғы АҚШ президенттік сайлауы кезінде GOP кандидаттары Солтүстік Кореяның зымырандық қатеріне қарсы тұру үшін Жапония мен Корея Республикасына ядролық қару әзірлеуге рұқсат беруді ұсынды.

Жеткізу жүйелері

Қатты отынмен жұмыс істейтін зымыран әскери мақсаттар үшін таңдалған конструкция болып табылады, өйткені олар ұзақ уақыт сақталады, содан кейін қысқа мерзімде сенімді түрде ұшырылады. Заң шығарушылар 2003 жылы ISAS-ті H IIA сұйық отынмен жүретін зымыранды иеленетін Жапонияның аэроғарыштық зерттеу агенттігіне біріктіргеннен кейін Жапонияның қатты отынмен жүретін зымыран технологиясын сақтап қалу үшін ұлттық қауіпсіздікті дәлелдеді. ISAS сыртқы істер жөніндегі директоры Ясунори Матогава: "Парламенттегі ұлттық қауіпсіздікті жақтап жүрген қатал адамдар өздерінің ықпалын арттырып жатыр, ал олар көп сынға ұшырамайды. Менің ойымша, біз өте қауіпті кезеңге көшеміз. Қазіргі жағдайды және Солтүстік Кореяның қатерлі әсерін ескерсек, бұл қорқынышты". Үкімет кеңесшісі және бұрынғы генерал-лейтенант Тосиюки Шиката бесінші МВ Хайабуса миссиясының бір бөлігі оның қайтып оралу капсуласының қайта кіріп, қонуы "Жапонияның баллистикалық зымыран қабілеттілігінің сенімді екенін" көрсетті деп көрсетті. Техникалық деңгейде МВ конструкциясы тез қарулануы мүмкін (континентаралық баллистикалық зымыран ретінде), бірақ бұл саяси жағынан мүмкін емес. Солтүстік Кореяның баллистикалық зымырандарынан туындаған қауіпке жауап ретінде Жапонияның үкімет өкілдері баллистикалық және зымыранды зымырандарды қамтитын Жапонияның әскери күштеріне бірінші соққы беру мүмкіндігін әзірлеуді ұсынды.

Солтүстік Кореяның жаппай қырып-жою қарулары мен Жапония

Солтүстік Кореяның жау қашықтығына кіретін баллистикалық зымырандары жапондықтар мен америкалықтардың қорғаныс және қорқыту стратегиясын бағыттады.

АҚШ-тың биологиялық қарулары мен Жапония

1939 жылы АҚШ Мемлекеттік департаменті Нью-Йорктегі жапондық әскери дәрігері Рокфеллер медициналық зерттеулер институтынан сары қызылша вирусының үлгісін алуға тырысқанын хабарлады. Бұл оқиға АҚШ-та BW мүмкіндіктерін зерттеудің шұғыл екенін сезінуге ықпал етті. 1942 жылы Мерк және компанияның президенті Джордж В. Мерк, АҚШ-тың Детрик лагерінде БВ технологиясын дамытуды қадағалау үшін құрылған Соғыс зерттеу қызметінің төрағасы болды. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін, АҚШ-тың Соғыс департаменті "адамдарды тәжірибеден өткізудің нәтижесіне қоса, Жапонияның жануарлар мен азық-түлік өнімдерін тәжірибеден өткізуі туралы көптеген мәліметтер бар" деп жазды. Жапонияның BW бағдарламасына қатысушыларының техникалық ақпараты АҚШ-тың барлау агенттіктеріне және BW бағдарламаларына әскери қылмыстар үшін иммунитет алу үшін берілді. Шелдон Х. Харрис "Өлім фабрикалары: Жапон биологиялық соғысы" 1932-1945 және "Американдық жасыру" деп жазды: blockquote Окинавадағы егінді жою бойынша зерттеу жобасы "Проект 112" бағынысты ірі жобаларға кейбір түсініктер беруі мүмкін. 1961 жылы Окинавадағы және "орталық батыс пен оңтүстіктегі бірнеше жерлерде" БВ сарапшылары бидай тотығы мен күріштің жарылу ауруына "далалық сынақтар" жүргізді. Бұл сынақтар деректерді жинауда "жарым-жартылай табысқа" қол жеткізді, сондықтан 1962 қаржы жылында осы салаларда қосымша зерттеулер жүргізу үшін зерттеу долларларын едәуір арттырды. Бұл қаржы негізінен "Оңтүстік-Шығыс Азияда жапырақтарды жою және егінді жою бойынша техникалық кеңестер" әзірлеуге жұмсалды. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін АҚШ Жапонияның азық-түлік қорына химиялық заттарды қолданып, соққы беруді жоспарлады. 1945 жылдың шілдесіне қарай химиялық заттарды "жапонияның күріш өнімінінің оннан бір бөлігін жоюға жеткілікті" деп жинады. Алайда, логистикалық проблемалар бұл бағаны төмендетті. "Окинавадағы сынақтар нәтижелі болды". Смитсондар институты, Ұлттық ғылым академиясы және Ұлттық зерттеулер кеңесі Тынық мұхит аймағында арнайы зерттеулер жүргізді. Мұндай азаматтық зерттеу бағдарламаларының мотивациясы, шын мәнінде, АҚШ армиясы қаржыландыратын және АҚШ әскерилерінің биологиялық соғыс зерттеулеріне байланысты талап ретінде АҚШ армиясына берілгенін білгенде, күмән туды.

Ауа райының өзгеруін зерттеу

Операция Поп-ай / Моторпол / Аралық отандас 1967-1972 жылдары Окинавада және басқа тропикалық жерлерде жүргізілген бұлт себу зерттеулерінен әзірленген Оңтүстік-Шығыс Азияда ауа райын өзгерту бағдарламасы болды. "АҚШ-та жаңбыр жаудыру" атты баяндамада Калифорнияда Қытай көлінде орналасқан Әскери-әуе қару стансасында әзірленген бағдарламада ұшақтарда қолданылатын күміс йодиді қолданылатыны айтылған. Бұл әдіс Окинава, Гуам, Филиппин, Техас және Флоридада "Стормфури" жобасы деп аталатын дауыл зерттеу бағдарламасында жетілдіріліп, сынақтан өтті. Химиялық ауа райын өзгерту бағдарламасы Таиландтан Камбоджа, Лаос және Вьетнам арқылы жүргізілді. Бұл бағдарламаны Мемлекеттік хатшы Генри Киссинджер мен Орталық барлау агенттігі Қорғаныс министрі Мелвин Лэрдтің рұқсатысыз демеушілік етті. Лаирд Конгресске ауа райын өзгерту бағдарламасы бар екенін жоққа шығарды. Бағдарламада бұлтты себу қару ретінде қолданылды, ол жаңбырды тудырады және Шығыс Азияның муссондық маусымын кеңейтеді. Бұл АҚШ үкіметінің Оңтүстік-Шығыс Азиядағы соғысқа қатысты стратегиялық күш-жігерін қолдады. Әскери ауа райын бақылау бағдарламасын қолдану жаудың азық-түлік өнімін жоюмен байланысты болды. Ауа райының өзгеру бағдарламасын пайдалану химиялық және биологиялық соғыс бағдарламаларымен тікелей байланысты ма, жоқ па, бұл туралы дерек жоқ. Алайда Вьетнамда қолданылып жүрген кейбір әскери гербицидтер жауын-шашынды сіңіруді талап еткені анық. Теориялық тұрғыдан алғанда, саңырауқұлақтың спораларын немесе масаларды тарайтын заттарды қолданатын кез келген КҚҚ бағдарламасы ұзақ уақыт бойы жаңбырдың пайдасын көретін. Ауырған жапырақтардағы күріш жарылысы спорациясы салыстырмалы ылғалдылық 100% -ға жақындаған кезде пайда болады. Зертханалық өлшемдер 100% салыстырмалы ылғалдылық сақталған уақыт аралығында спорация көбейетінін көрсетеді. Аид эгиптісі жұмыртқа салады және көбейту үшін тоңазытқышты суға қажет етеді. Қанмен қоректенгеннен кейін үш күн өткен соң, маса бірнеше күн бойы жұмыртқа салады. Жұмыртқалар құрғақшылыққа төзімді және алты немесе одан да көп ай бойы өмір сүре алады. Жаңбыр жауғанда жұмыртқаларды су басады да, личинкалар шығады.

АҚШ-тың химиялық қарулары мен Жапония

1950 жылдардың басында Окинаваға Жапониядағы АҚШ химиялық қарулары орналастырылды. Red Hat миссиясы YBA, YBB және YBF деп аталатын үш әскери операцияда қосымша химиялық заттарды қолданды. Операция кезінде химиялық заттарды Окинавадағы 267-химиялық взводқа 112-жоба аясында 1960 жылдардың басында қолданды. Құпиялықтары ашылған құжаттарға сәйкес, жүк тасымалдарына зарин, ВХ және қыша газы кірді. 1969 жылы, газеттерде жазылғандай, Окинавада 1,9 миллион килограмм (1900 тонна) VX сақталған. 1969 жылы 20-дан астам әскери қызметші (23 американдық солдат және бір американдық азаматтық, басқа да мәліметтер бойынша) сақ контейнерлерді құммен шашу және бояу кезінде жүйкеге әсер ететін зариннің төмен деңгейіне ұшырады. АҚШ-тың ресми фильмінде "операция кезінде қауіпсіздік басты назарда болды" делінген, бірақ Окинавадағы АҚШ әскери іс-әрекеттеріне жапондықтардың наразылығы жағдайды қиындатты. Техникалық деңгейде, миссияны аяқтау үшін уақыт қысымы, жылу және суды бөлу проблемалары жоспарлауды қиындатты. Армия Джонстонды жалға алды. Операцияның І кезеңі қаңтар айында өтті және 150 тонна дистилляцияланған қыша заты тасымалданды. 1971 жылы 13 қаңтарда алғашқы снарядтармен Джонстон атолына жетті. II кезең 1971 жылдың тамыз және қыркүйек айларында Джонстон атоллға қалған 12,5 мың тонна оқ-дәрілерді бес рет тасымалдаумен жүк түсіруді аяқтады. АҚШ Армиясының Рюкю аралдарында (USARYIS) жұмыс істейтін бөлімшелер 2-ші логистикалық команда және 267-ші химиялық компания, 5-ші және 196-шы ординарлық жасақтар (EOD) және 175-ші ординарлық жасақ болды. Бастапқыда оқ-дәрілерді Уматилла химиялық қоймасына көшіру жоспарланған болатын, бірақ бұл қоғамдық қарсылық пен саяси қысымнан ешқашан жүзеге аспады. Конгресс 1971 жылы 12 қаңтарда (PL 91 672) жүйкеге әсер ететін затты, қыша затын, апельсин затын және басқа да химиялық оқ-дәрілерді АҚШ-тың барлық 50 штатына жеткізуге тыйым салатын заң қабылдады. 1985 жылы АҚШ Конгресі Джонстон атолында жиналған химиялық қарулардың, негізінен қыша газы, зарин және ВХ газының жойылуын бұйырды. Жою операциялары басталғанға дейін Джонстон атолында АҚШ-тың химиялық қару-жарағының 6,6 пайызы сақталған. Джонстон атолл химиялық заттарды жою жүйесі (JACADS) Джонстон аралында сақталған барлық химиялық оқ-дәрілерді жою үшін салынған. 1990 жылдың 30 маусымында қаруды тұтас күйдіру операциясы жүргізілді. Соңғы оқ-дәрі 2000 жылы жойылған.

АҚШ ядролық қарулары мен Жапония

Окинава шайқасында жауынгерлік күрес қарқындылығы мен көп адам қаза тапқандары Жапонияны басып алу үшін болжалған құрбандар бағалауының негізін құрады, бұл Жапонияға атом бомбасын түсіру туралы шешімге әкелді. Японның оңтүстік аралдарындағы атомдық дәуір соғыс соңғы апталарында АҚШ армиясының әуе күштері Хиросима мен Нагасакиге Мариана аралдарындағы Тиниан базасынан екі атом шабуыл жасағанда басталды. Нагасакиге "Жыуан адам" ядролық қаруын тастаған "Бокскар" Б-29 ұшағы 1945 жылы 9 тамызда Окинавадағы Йонтан әуежайына қонды. АҚШ әскері бірден екінші B 29 базасын және Окинавадағы атом бомбасын өңдеу зауытын 1945 жылдың қыркүйегінде аяқталатын, бұл Жапонияның материгінде көбірек нысаналар ашатын.

АҚШ ядролық қарудың атмосфералық сынақтары

Екінші дүниежүзілік соғыста Жапонияның берілгенімен АҚШ тұтқындаған жапондық әскери-теңіз кемелері, соның ішінде Нагато, мақсатты кемелер ретінде пайдаланылды және 1946 жылы Бикини атолліндегі "Кресторожный" операциясы кезінде ядролық сынақтар кезінде жойылды. Атомдық сынақ 1944 жылдың басында Жапониядан АҚШ әскерлері басып алған Маршалл аралдары тобында жүргізілді. 1954 жылы 4 наурызда "Касл Браво" деп аталатын бірінші сутекті бомба жарылысы "Даиго Фукурю Мару" кемесідегі жапон балықшысын ядролық жауын-шашынмен зақымдады. Бұл оқиға ядролық қаруға қарсы қозғалысты күшейтті.

Ядролық қару туралы келісімдер

Жапония Конституциясының 9-бабында, соғыстан кейін бірден Макартур жазған, ядролық қаруға нақты тыйым салынбаған. Бірақ 1951 жылы Жапонияны АҚШ әскері басып алғаннан кейін, жаңа қауіпсіздік келісімшартына қол қойылды. Бұл талқылау 1959 жылы келіссөздер барысында өтті, ал келісімді 1960 жылы Жапонияның сыртқы істер министрі Айичиро Фудзияма жасады. Салқын соғыс кезінде Бонин аралдары, соның ішінде Чичи-Джима, Рюкю аралдары, оның ішінде Окинава, және Иво-Джима аралдары американдық бақылауда болды. Бұл аралдар "Япониядағы ядролық қару-жарақ немесе оның бөлшектері бар немесе дағдарыс немесе соғыс кезінде ядролық қару-жарақ алуға арналған он үш жердің" қатарына кірді. Иво Джимадағы АҚШ әуе күштері офицерінің айтуынша, бұл арал совет немесе қытай елдеріне бомба тастаған бомбашыларды қалпына келтіру орталығы ретінде қызмет еткен. Соғысты жоспарлаушылар бомбалаушылар Иво-Джимаға қайта оралуы мүмкін деп ойлады, "онда олар жанармай құйып, қайта зарядталып, екінші сальва жіберуге дайын болады, өйткені Япон мен Тынық мұхит аймағындағы АҚШ-тың негізгі базалары ядролық соғыста жойылады деп болжанады". Соғысты жоспарлаушылар кішкентай базаның жойылудан құтылып, аман қалған су асты кемелерінің қайта зарядталуы үшін қауіпсіз порт болатынына сенді. Су асты кемелерін қайта жабдықтау үшін керек-жарақтар, сондай-ақ Су асты кемелеріне қарсы қару-жарақтар Чичи Джимадағы үңгірлерде сақталған. Джонсон әкімшілігі біртіндеп Чичи Джима мен Иво Джиманы қайтаруға мәжбүр болатынын түсінді "Окинаваның маңызды базаларын қайтаруды кешіктіру үшін" дегенмен, президент Джонсон Оңтүстік-Шығыс Азиядағы АҚШ әскери операцияларына Жапонияның қолдауын да қалады ". 1968 жылы маусымда Бонин және Вулкан аралдары Жапонияға қайтарылды. Аралдағы апаттар туралы хабарлар жергілікті ақпараттан, наразылық топтарынан, куәгерлерден және аңыз-әңгімелерден басқа жерлерге жетпеді. Алайда, жария етілген оқиғалар химиялық және ядролық қаруға халықаралық қарсылық туғызды және Окинавадағы АҚШ әскери оккупациясын ресми түрде тоқтату үшін 1971 жылғы Окинава қайтару туралы келісімге жол ашты. 32 Мейс зымыранды аралдың төрт ұшыру орнында қатаң ангарларда тұрақты ядролық дайындықта ұстады. 280 мм М65 Атомдық пушка "Атомдық Энни" деген лақап атқан және оның атқан снарядтары да осы жерде орналасқан. Ол кезде ядролық қоймалар Чибанадағы Кадена әуе базасында және қатал MGM 13 MACE зымыранын іске қосу орындарында, Наха әуе базасында, Хенокода (Шваб лагеріндегі Хеноко лагері) және Окинауадағы Nike Hercules бөлімшелерінде болды. 1959 жылдың маусым немесе шілде айында MIM 14 Nike Hercules әуе кемелеріне қарсы зымыраны, кейбір куәгерлердің айтуынша, ядролық оқ-дәрімен толық жабдықталған, Окинавадағы Наха әуе базасындағы Nike 8 батареясынан қатені пайда болды. Nike H зымыранының осындай кездейсоқ ұшырылуы 1955 жылы 14 сәуірде Мэриленд штатының Дэвидсонвилл қаласында, Fort George G. Meade-дегі Ұлттық қауіпсіздік агенттігінің штаб-пәтеріне жақын орналасқан W 25 алаңында болды. 1962 жылы 28 қазанда Кубадағы зымыран дағдарысының ең жоғарғы кезінде АҚШ-тың стратегиялық күштері 2-ші қорғаныс жағдайында немесе DEFCON 2-де болды. Оқиғаға куә болған зымыран техниктерінің айтуынша, Окинавадағы төрт MACE B зымыран орны қателікпен 32 ядролық зымыранды советтер мен олардың одақтастарына ату туралы кодталған бұйрық алды. Капитан тез ойланды. Уильям Басетт бұл бұйрық "нағыз нәрсе ме, әлде біз өмір бойына кезігетін ең үлкен бұғаттама ма" деп сұраған кезде, зымыран операциялары орталығы қателікті түсінгенге дейін ұшыру бұйрықтарын кейінге қалдырды. Куәгер Джон Борденнің айтуынша, капитан Бассетт зымыранға басшылық ететін аға офицер болды және оған қарулы күзетшілер атқан зымыранды ұшыру бұйрығын орындауға ниеттенген бағынысты лейтенант болуға мәжбүр болды. АҚШ үкіметі бұл оқиға туралы ресми түрде жариялаған жоқ. Бұрынғы зымыраншылар Бордннің пікірін жоққа шығарды. 1965 жылы 5 желтоқсанда Окинава жағалауында A 4 Skyhawk шабуыл ұшағы USS Ticonderoga (CV 14) әуе кемесінің лифтісінен 16,000 фут суға құлап, ұшқыш, ұшақ және оның B43 ядролық бомбасын жоғалтты, олардың барлығы қалпына келтіру үшін тым терең болды. Кеме Вьетнамдағы соғыс аймағында қызметтен Жапонияға бара жатқандықтан, оқиға туралы сол кезде ешкім айтпады және ол 1981 жылға дейін Пентагонның есебі бір мегатондық бомба жоғалғанын көрсеткенге дейін жарыққа шықпады. Жапония ресми түрде оқиға туралы мәлімет сұраған болатын. Соңғысы, 1968 жылдың қыркүйек айында жапондық газеттер рад�...

Кадена әуе базасындағы B-52 апаты (1968)

Ақырында, 1968 жылы 19 қарашада АҚШ Әскери-әуе күштерінің Стратегиялық әуе командалығының (SAC) B 52 Stratofortress (тіркеу нөмірі 55 01030) толық бомба жүктелген ұшағы, Вьетнам соғысы кезінде Вьетнам Социалистік Республикасына Арк Лайт операциясы кезінде ұшақ ұшып шыққаннан кейін өртеніп, өртенді. [[File:B 52 55 0103 Апат орны, Кадена, Әуе базасы. jpg jpggggcumb Rw230pxrrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw230pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30pxrw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw30rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20rw20r Авария Окинавадан B-52 ұшақтарын алып тастау туралы талаптарға әкелді және Окинавадағы АҚШ билігінен бас тартуға деген үгіт-насихатты күшейтті. Токионың бұрынғы губернаторы 1999-2012 жылдар аралығында болған Шинтаро Исихара Жапонияның ядролық қаруды қолдауының жақтаушысы болды. 2016 жылдың 29 наурызында АҚШ президенті Дональд Трамп Жапонияның өз ядролық қаруын жасауы керектігін айтты. Ол АҚШ-тың Жапонияны Қытай, Солтүстік Корея және Ресей сияқты өздерінің ядролық қаруына ие елдерден қорғауды жалғастыруы тым қымбатқа түсіп бара жатқанын айтты. 2022 жылдың 27 ақпанында бұрынғы премьер-министр Синдзо Абэ Жапонияның НАТО-ға ұқсас АҚШ-пен ядролық келісім жасауды қарастыруы керектігін ұсынды. Абэ қажетті пікір алысуды ынталандыруды қалайды: "Әлемдегі қауіпсіздікті қалай сақтау керектігін түсіну керек. Бізге қазіргі жағдай туралы әңгімелесуге тыйым салуға болмайды".