Кіріспе

Андерс Эрик Биргер Элиассон:Андерс Эрик Биргер Элиассон (3 сәуір 1947 жыл - 20 мамыр 2013 жыл) - швед композиторы.

Өмір

Элиассон Борланге қаласында дүниеге келген. Оның "алғашқы музыкалық тәжірибелері өз ішінен пайда болды: олар менің жеке ән айтуым және радиодан естіген таныс күйлерім болды. Классикалық музыка жоқ". Ол ойыншық солдаттарын жоғары-төмен қимылдатып, дыбыстарды елестетіп, кейін ғана оларды оркестр ретінде сипаттауға үйренді. 9 жасында ол керней ойнай бастады, шағын джаз оркестрін (екі кларнет, тромбон, ритм секциясы, гитара, керней) құрды, ал 10 жасында ол аранжировкалар жаза бастады. Бір джаз бас-гитарисі, "өте керемет музыкант", оған аккордтарды үйретті. 14 жасында ол гармония мен контрапунктті үйрену үшін органшы Уно Санденге барды. 16 жасында Стокгольмге жеке оқу үшін "әдемі Валдемар Содерхолмға" барды, ол "мене мені тағы бір рет шынайы музыкамен бетпе-бет етті" - 12 жасында алғаш рет естіген музыка. "Граммофондық пластинкадан Елияссон естіген алғашқы музыкалық шығарма - Хайднның No1 симфониясы. 104. " Ол Сёдерхольмнің қолында контрапунктті оқыды: одан кейін бес жыл бойы Палестрина, Орландо ди Лассо және ең бастысы Иоганн Себастьян Бахпен "қосылуға болатын энергияның ең жоғары түрі" бойынша қарқынды жұмыс істеді. 1966 жылдан бастап ол Швед Корольдік Музыка Академиясында Ингвар Лидхолмның студенті болды, ал 1973 жылға дейін Стокгольмдегі Электрондық Музыка Қорының көркемдік комитетінің мүшесі болды. Оның алғашқы үлкен жетістіктері - хорлық шығармасы Canto del vagabondo (1979) және оның Бірінші симфониясы (1989) болды, оның "түпнұсқалығы, шынайылығы және музыкалық айқындығы" үшін Элиассонға Скандинавия Кеңесінің Музыкалық сыйлығы берілді. 1991 жылы Археплогтағы Лапландия фестивалінде композитор болды және 1993/94 оқу жылында Хельсинкидегі Сибелиус академиясында қонақ профессор болды. "1996 International Composer's Festival Stockholm" фестивалінде Элиассонның 37 шығармасы орындалды. 2000 жылдан бастап Элиассон сопрано мен 27 аспапшы үшін монодрама (Karolinas sömn / Karolina's Sleep, премьерасы 2012 жылы), көптеген камералық музыка, сондай-ақ бес үлкен масштабтағы концерттер: тромбон және оркестр үшін концерті (Кристиан Линдбергке жазылған), Альто саксофон және кыл оркестрі үшін концерті (Элиассонның 3-ші симфониясының бағыштамашысы Джон Эдвард Келлиге), скрипка, фортепиано және оркестр үшін қос концерті (Роланд Понтинен және Ульф Уоллин үшін), скрипка, скрипка және камералық оркестр үшін қос концерт, сондай-ақ скрипка және оркестр үшін концерті (оңай сапар, түпнұсқа атауы неміс тілінде, Eins Fahrtame). Калеви Ахо, Магнус Линдберг және Эльяссон 2008-2009 жылдары 2-ші Халықаралық Ууно Клами композиторлық байқауының қазылары болды. 2005 жылдан бастап қайтыс болғанға дейін Андерс Элиассон Нью-Йорктегі Arcos Chamber Ensemble композиторы болды. Ол 66 жасында Стокгольмде қайтыс болды. "Халықаралық Андерс Элиассон қоғамы" 2016 жылғы 7 наурызда Венада тіркелді; оның алғашқы отырысы 2016 жылғы 11 наурызда Стокгольмнің Консертхаусетте өтті.

Эстетика

Элиассон студенттік шағында классикалық және модернисттік эстетикамен танысты. "Бастапқыда мен студенттікке дұрыс жолмен түсуге рұқсат алғаныма қуаныштымын. Бірақ сол кездегі сәнді киімдерді классикалық киімдермен салыстырғанда, соңғысы әлдеқайда жақсы көрінді!" Ол Ингвар Лидхольмнің композиция сабағына қабылданғанда, ол шоққа ұшырады, өйткені "Мен Карл сияқты жарықпен байланысқа түскенде [sic!] Каркошка (әдетте Эрхард Каркошка) немесе Роман Хаубенсток Рамати олар керемет адамдар еді мен кенеттен өзімнің ішімдегі музыкамен байланысымды жоғалттым ". Сол кезде Стокгольм "модернисттік бекініс болды: он екі дауысты, сериализм, алеаторлық музыка, musique concrète - барлық техникалар мен үрдістер мен мода болды. Георгий Лигети, Джон Кейдж және Терри Райли Стокгольмде сабақ берді. Мұның бәрін меңгеру үлкен мәселе емес еді, бұл тек техника мәселесі еді, музыка емес, ондағы ештеңе шынайы емес еді. Бұл - адам өзін-өзі мойындамай, бас тартқан кезең еді. Метрикалық ырғақтар, әуендер, тіпті белгілі бір аралықтар қазіргі заманғы музыкада табу болды. Бұл адам дауысы мен құлағына апат болды сол кезде де, қазір де". Оның айтуынша, жолдан тайған әркімді дереу қуған. Ол Швециядан келген Аллан Петтерсонды мысалға келтірді.

Таңдалған камералық музыка

1970-1992: In medias för soloviolin (Солло скрипка үшін құралдар). Durata: 6 1986: Poem (1986/1988) för altsaxfon och piano (Альто саксофон мен фортепиано үшін өлең [Альто саксофон мен фортепиано үшін Ленгс радиен нұсқасы, 1986]. Ұзақтығы: 10 '1987: Sotto il Segno del Sole för slagverkare, 3 флейта, 3 ообай, 3 кларнеттер, 3 фагот, 3 мүйіз және контрабас (бұрақтағы аспаптар үшін Күн белгісі астында, 3 флейта, 3 ообай, 3 кларнет, 3 фасон, 3 мүйіз және контрабас). Ұзақтығы: 15 ́ 1991: Quartetto d'archi för stråkkvartett (Стрёгты квартет үшін квартет). Ұзақтығы: 20 ́ 2003: Пентаграмма для гобоя, кларнет, фагот, рог och фортепиано (Пентаграмма для гобоя, кларнета, фагота, рога және фортепиано). Ұзақтығы: 16 ́ 2010: Fantasia per sei strumenti (Fantasia for Six Instruments: флейта [Piccolo and Alto], кларнет, фортепиано, скрипка, виола және виолончель үшін). Ұзақтығы: 10 ́ 2010: Trio für Violin, vibrafon och piano (Скрипка, вибрафон және фортепиано үшін трио). Дюрата. 17 ́ 2012: Трио д ́архи `Аннгунг ́ ((Стрингті трио `Интуиция ́; [скрипка, виола және виолончель үшін). Ұзақтығы: 26 ́

Музыкалық драма

2011: Karolinas sömn för sopran och kammarensemble (Королинаның сопрано мен камералық ансамбль үшін ұйқысы). Либреттосы: Бенгт Эмиль Джонсон. Ұзақтығы: 48 ́; премьерасы 2012 жылдың 4 маусымында Констхаллен Артипелаг, Хеллдудден, Вярмдон қаласында өтті. Швед Корольдік операсының тапсырысы бойынша, солист: Лена Хоэль; Kungliga Hovkapellet; Дирижер: Даниэль Блендульф; өндіріс: Кристина Оузунидис.