Кіріспе

1689 жылы Тоғыз жылдық соғыс шайқасы Уолкорт шайқасы 1689 жылы 25 тамызда Тоғыз жылдық соғыс кезінде өтті. Бұл іс-қимыл Испанияның Нидерландыдағы Шарлерои қаласына жақын жердегі ежелгі Walcourt қалашығының маңында болды және оқиғасыз шеру, маневр және азық іздеу жазын аяқтады. Бұл шайқас Ұлы одақтың жеңісі болды - 1689 жылғы науқан кезінде театрдағы жалғыз маңызды жекпе-жек. Достасқан әскерге Вальдек князі, француз әскеріне герцог де Хумиерс қолбасшылық етті. Бұл шайқаста француздар 2000 адамнан, одақтастар 700-ден аз адамнан қаза тапты. Достасқандардың жеңісі король Уильям III және Альянс үшін соғыстың оң бастамасы болды, бірақ Хюмиер үшін оның әскери беделі өлімге ұшырады; 1690 жылғы келесі науқанда Хюмиердің орнын Люксембург герцогы алды.

Өмірбаян

1688 жылдың қыркүйегінде король Людовик XIV-нің әскерлері Рейнланд аймағын басып алып, Германияның Филипсбург қаласын қоршап алды. Людовик күшті неміс князьдерін және олардың Киелі Рим императоры Леопольд I-ді 1684 жылғы Ретисбон бітімгершілігін тұрақты бейбітшілікке айналдыруға мәжбүрлеуге үміттенді, осылайша Людовиктің "Реюниондардан" алған аумақтық пайдасын растады. Опенхайм, Кайзерслаутерн, Гейдельберг және Майнцтың басты бекінісі сияқты басқа да неміс қалалары тез арада құлады, бірақ француз агрессиясына қарсы бас сауғалаудың орнына неміс князьдері Людовик әскерлеріне қарсы бірікті. Бірнеше айға созылатын жорық тоғыз жылдық соғысқа айналды. Рейнландқа көшіп бару арқылы Людовик Нидерланд Республикасындағы оларға мүмкін шабуыл жасау қорқынышын жойды, осылайша қарашада Англияға Оранж принсі Вильгельмнің шабуыл жасауына мүмкіндік берді. Уильямның кейінгі "Даңқты революция" 1689 жылдың ақпан айында ағылшын тағына отырғызуына әкелген табысы (зайыбы Мэримен бірге билік ету) оған Англияның толық коммерциялық және әскери күшін Францияға қарсы соғысқа тартуға мүмкіндік берді және тез арада ол ұзақ уақыт бойы қалаған коалицияның құрылуына әкелді. 1689 жылы 12 мамырда голландтар мен император Леопольд I Ұлы одаққа қол қойды, оның мақсаты Францияны Отыз жылдық соғыс пен Франко-испан соғысының соңында болғандай шекараларына қайтаруға мәжбүрлеуден басқа ештеңе болмады, осылайша Людовик билікке келгеннен бері барлық жетістіктерінен айырылды. Кейінірек Испанияның Нидерландысы соғыстың негізгі театрына айналады, бірақ 1689 жылы қақтығыстың алғашқы кезеңдерінде ол тек екінші деңгейлі майдан болып саналды. Бұл тыныштық басты кейіпкерлердің басқа жерде жұмыс істегендіктен болды: король Уильям Англиядағы саяси мәселелермен және Шотландиядағы якобиттік көтеріліспен айналысты, ал король Луи Рейн бойында жұмыс істеді, онда күшті неміс князьдері француз армиясын Рейнге қарай итеріп, олардың бұрынғы сәтсіздіктерін жоюға дайындалды. Вильгельм театрдағы 35 000 әскерінің жалпы командалығын 69 жастағы Вальдек князіне сендірді. 8000 адамнан тұратын ағылшын контингентіне Марлборо графтары қолбасшылық етті, бірақ Уильям ағылшын әскерлерінің сапасына күмәндана берді; сол кезеңдегі голланд әскерлерімен салыстырғанда, ағылшындарға ұйым, далалық әкімшілік және комиссариат жетіспеді. Алайда, Уолдек Марлбороның өз командасына тәртіп пен ұйымды енгізуге тырысқанын қызығушылықпен бақылады, кейіннен ол ағылшындардың "қаһарлы болғандай тәртіпті болуын" үміттенетінін жазды. Дегенмен қыркүйекте Уолдек олардың "табиғаты, бейқамдығы, жағымсыз киімдері мен аяқ киімдерінің нашарлығына" әлі де зарланды.

Шайқас

25 тамызда, полковник Ходжес полкінің 600 ағылшын әскерімен (16 Foot, кейін Bedfordshire және Hertfordshire полкінің) бірге болған одақтас қорғаншылар қоршаған ауылға жіберілді. Хюмиер, кірмелерді қуып шығару үшін, Уолкорттан оңтүстікке қарай 2 миль (~ 3 км) жерде азық іздеген партиялар мен одақтас аванпосттарға шабуыл жасады. Қауіпсіздік күштерін шақырып, одақтастар лагерін шабуылға дайындады. Екі сағатқа жуық уақыт бойы Ходжес полкі француз авангардының дамуына жол бермеді және өзінің әскерлерін жақын маңдағы диірменге қайтарып алмастан бұрын таңғалған жинақтаушылардың шегінуін қамтыды (картаны қараңыз). 11:00-ге дейін Марлбороу ұрысқа жақын жерге жетіп қалды. Ходжеске бірнеше француз батареясы шабуыл жасағанын байқаған ағылшын командирі ұрысқа түскен полковникке Уолкорттан шығысқа қарай бір төбеге шегінуге бұйрық берді, оның артында одақтастардың негізгі күші қалыптасты. Кейінірек Уолдек Уильямға: "Ол [Ходжес] және онымен бірге жүрген ағылшындар кереметтер жасады, мен ағылшындардың көпшілігі осындай joie de combattre көрсететінін ешқашан сенбейтін едім". Соған қарамастан, бірнеше шабуылдар үйге шығарылды, бірақ француздар одақтастардың қақпақ қаруларынан ауыр зардап шекті. Жоғалтуларға қарамастан, Хумиерлер табандылық танытып, Уолкорттың қақпаларын өртеп жіберуге тырысатын Gardes Françaises партиясын жіберді. Бұл әрекет сәтсіз болды, ал гарнизонның қауіпсіздігі бригадир генерал Томас Толлемахтың 14:00 шамасында қалаға Колдстрим гвардиясы мен неміс батальонын әкелгеннен кейін қамтамасыз етілді.

Салдары

Бұл шайқас (барлық науқандағы жалғыз айқын оқиға) өткір және қанды болды; тірі естелікте ағылшын мен француз арасындағы осындай ауыр кездесу болған жоқ. Француздықтар 2000 адамнан және алты қарудан зардап шекті; одақтастардың зардап шегуі 100-700 аралығында болды. Вальдек ханзадасы 39 жастағы Марлбороуды " жас болғанына қарамастан " үлкен әскери қабілет танытқан Вильгельмге мақтады; 5 қыркүйекте (26 тамыз О. С), оның күш-жігерін мойындау үшін Уильям Марлбороға 7-ші аяқ полкінің (кейіннен Корольдік фюзилер) табысты полковниктік орнын берді. Хюмиерс қорланды, бірақ жауынгерлерінің арасында жұқпалы аурудың таралуына байланысты Вальдек өзінің табысын жалғастыруға аз ғана тырысты. Өлім-жітім ағылшындарда жоғары болды, өйткені олар әлі шатырлар салуды үйренбеген, сондықтан өздерін құрғақ және жылы ұстаған. Бірнеше күн бойы екі әскер бетпе-бет тұрды, бір-бірін ара-тұра оқпен атып, бірақ одан әрі шайқас болған жоқ. Хюмиерлер Шелда бекіністерінің аймағына, ал Вальдек Брюссельге оралды. Уолкорттағы жеңісі одақтастардың сенімділігін арттырды, бірақ әріптестері le maréchal sans lumière деп атаған Хумиер өзін ұятқа қалдырды. Бірақ 1690 жылы соғыстың негізгі орыны Фландрияға қайта оралды. Алайда, осы науқан үшін король Людовик театрдың командалығын Люксембург герцогына сеніп тапсырды, ол 1 шілдеде өзінің тактикалық шедеврын Флевр шайқасында жүргізді.