Кіріспе
1984 жылы 14 мамырда Филиппинде парламенттік сайлау өтті. Өткен сайлаулардағыдай, пара алу туралы айыптаулар, наразылық акциялары мен заң бұзушылықтар туралы шағымдар сайлауды бүлдірді. Бұрынғы Manila Times баспашысы Чино Росес және бұрынғы сенатор және оппозиция басшысы Хосе В. Диокно сайлауға бойкот жариялау науқанын қолдады. Ұлттық еркін сайлау қозғалысы (NAMFREL) сайлау кезінде сайлау алаяқтығын азайтуға көмектесті. Билік басындағы Kilusang Bagong Lipunan (KBL) парламентте көпшілікті сақтады, бірақ оппозициялық Біріккен Ұлтшыл Демократиялық Ұйым (UNIDO) 60 орын алып, KBL көпшілігін 114 орынға дейін қысқартты. Бұл Филиппинде 1972 жылдан 1981 жылға дейінгі соғыс ережесі кезеңінің аяқталуынан кейін өткен алғашқы сайлау болды. Оппозицияның табысы 1983 жылы 21 тамызда Бениньо Акиноның қазасынан кейін болған қоғамдық наразылықтарға байланысты болды. Оның өлімі президент Фердинанд Маркостың басқаруындағы қабілетсіз әкімшілікті, оның ішінде Маркостың әйелі Имельданың да, оның денсаулығының нашарлап бара жатқанын әшкереледі. Акиноның өлтірілуі мен одан кейінгі тергеу нәтижесінде оппозиция кеңінен таралып, бірігіп, оның жесірі Коразон Акиноның қол астында жиналды. Экономика сондай-ақ дағдарысқа ұшырап, қатты кедейлік пен қарыз өсуді төмендетеді, бұл Рейгэн әкімшілігінің Акиноның өліміне байланысты Маркостан алыстауға шешім қабылдауына байланысты болды, нәтижесінде бұрынғы режимді күшейткен инвестициялар азайды. UNIDO-дан алынған табыстар, басқа факторлармен қатар, Маркосты 1986 жылғы кезектен тыс президенттік сайлауды шақыруға мәжбүр етті, бұл ақыр соңында оны алаяқтыққа айыптаудан кейін құлатты, бұл Коразон Акиноның президент болуына әкелді.
A parliamentary election was held on May 14, 1984, in the Philippines. Like past elections, charges of bribery, protests and complaints on irregularities marred the elections. Former Manila Times publisher Chino Roces and former senator and opposition leader Jose W. Diokno supported the campaign boycotting the election. The National Movement for Free Elections (NAMFREL) helped mitigate electoral fraud during the election. The ruling Kilusang Bagong Lipunan (KBL) retained a majority in parliament, but the opposition United Nationalist Democratic Organization (UNIDO) made massive gains, winning 60 seats and reducing the KBL's majority to 114 compared to the 150 they had in 1978. This was the first Philippine election to happen after the end of the controversial martial law period from 1972 to 1981. The opposition's success was due in most part because of the public fallout after the assassination of Benigno Aquino Jr. on August 21, 1983. His death exposed an increasingly incapable administration under President Ferdinand Marcos, exposing serious corruption and nepotism within, including from Marcos' wife Imelda, as well as exposing Marcos' worsening health at that time. As a result of Aquino's assassination and subsequent investigation, opposition became more widespread and united, rallying under his widow Corazon Aquino. The economy was also in crisis with severe poverty and debt dragging down growth, which was attributed to the Reagan administration's decision to distance itself from Marcos following Aquino's death, resulting in fewer investments that boosted the regime earlier before. The gains from UNIDO, among other factors would force Marcos to call the for the 1986 snap presidential election, which would ultimately see him ousted following accusations of fraud, leading to Corazon Aquino becoming president.
Батасанг пен Памбансаның кезекті сайлауына дейінгі оқиғалар
1983 жылы оппозиция жетекшісі сенатор Бениньо Акиноның өлтірілуінен кейін оппозиция Біріккен ұлтшыл демократиялық ұйым (БҰҰДҰ) мен Партидо Демократик Филиппин Лакас н Баян (ПДПЛабан) партиясының қарамағындағы Регулярлы Батасанг Памбанса үшін Фердинанд Маркостың биліктегі Килусанг Багонг Липунанына қарсы шықты.