Кіріспе

Тарантулалар тұқымдасы (Ornithoctoninae) - Тарантулалардың Оңтүстік-Шығыс Азияда кездесетін тұқымдасы. Оны алғаш рет 1895 жылы Реджинальд Иннес Покок орнитоктонус андерсони типті үлгісіне негіздеп орнатты. Ornithoctoninae терафосидтер тұқымдасына жатады, олар Азияда кең таралған, солтүстіктегі Мьянмадан Оңтүстік Қытайға дейін және оңтүстіктегі Индонезия архипелагындағы Хальмахераға дейін және олардың арасындағы барлық аймақтарда таралған. Көптеген түрлер ағаштан тіршілік етеді, бірақ олардың көбісі үйірлерде тіршілік етеді. Олар қорғанышқа бейім, алаңдаушылыққа ұшырағанда, тез арада орларына қашады немесе топыраққа көміледі. Егер бұл екі жағдайдың бірі де мүмкін болмаса, олар қорғаныс ұстанымына ие болады. Олар ашуланса, қарсыласын алдыңғы аяқтарымен бірнеше рет ұрады. Ол өлімге әкелмейтін болса да, оның әсері өте жағымсыз болуы мүмкін, оның ішінде ауырсыну, ісігі, және артрит сияқты зардап шеккен аяқтың буындағы қаттылық. Ornithoctoninae терафосидтер суб-отбасысы сипаттамалардың комбинациясымен анықталады: Келицеральды негізінде filiform setae ретролатеральды скопуласының болуы, ретролатеральды cheliceral скопуласына байланысты үлкен filiform paddle setae-дің кішігірім қатары, және максиллада простратеральды stridulatory тікендер орналасуы. Шелицеральды негіздегі filiform setae ретролатеральды скопуласының сипаттамасы Harpactirinae африкалық кіші туысымен бөлінеді, бірақ Ornithoctoninae-ді Harpactirinae-ден географиялық таралу аймағы және Harpactirinae-де жоқ басқа сипаттамалардың болуы арқылы ажыратуға болады.

Үй жануарлары ретінде

Haplopelma, Cyriopagopus және Ornithoctonus тұқымдарының үлгілері үй жануарлары ретінде жиі ұсталады. Ең көп таралған түрлері: H. albostriatum, H. hainanum, H. lividum, H. longipes, H. minax, H. schmidti, O. aureotibialis және C. schioedtei. Көптеген түрлер сақталады және жаңа түрлер кез-келген уақытта хоббиге кіреді, бірақ бұл материалдың көпшілігі дұрыс анықталуы немесе сипатталуы керек.