Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Kroměříž Castle) - Чехиядағы Kroměříž қаласындағы қамал. Ол бұрын епископтардың және (1777 жылдан бастап) Оломуц архиепископтарының негізгі резиденциясы болған. ЮНЕСКО 1998 жылы бау-бақшалар мен қаланы Әлемдік мұра ретінде атап өтті, өйткені оның ерекше жақсы сақталған және керемет барокколық бау-бақшалары бар.
Kroměříž Castle ( or Arcibiskupský zámek, Schloss Kremsier) is a castle in Kroměříž in the Czech Republic. It used to be the principal residence of the bishops and (from 1777) archbishops of Olomouc. UNESCO listed the gardens and castle as a World Heritage Site in 1998 because of its exceptionally well preserved and outstanding Baroque gardens.
Тарих
Қала XIII ғасырдан бастап епископтарға тиесілі болды. Гуситтік соғыстар кезінде олар бақылаудан айырылып, оны тек 1470 жылдары қайта алды. Бұл 1500 жылы епископ Станислав I Тюрзоның қаланы ыңғайлы тұрғын үймен ауыстыруына себеп болды. Ғимараттың стилі - соңғы готика стилі, ренессанс стилімен ерекшеленді. Отыз жылдық соғыс кезінде қаланы швед әскері тонаған (1643). Тек 1664 жылы Лихтенштейннің биік Кастелькорн әулетінің епискобы архитектор Филиберто Лукшезеге сарайды барокко стилімен жаңартуды тапсырды. Лучезедің Кромериждегі жұмысының басты ескерткіші - қамал алдындағы ләззат бақшасы. 1666 жылы Лукшезе қайтыс болғаннан кейін Джованни Пьетро Тенкала өзінің ресми бақшасындағы жұмысын аяқтады және сарайды өзі қараған Турин мектебін еске түсіретін стильде қайта салдырды. 1752 жылы наурыз айында қамал үлкен өрттен күйіп кеткеннен кейін епископ Гамильтон екі жетекші император суретшілерін, Франц Антон Маулбертч пен Йозеф Стернді өздерінің шығармаларымен сарайдың залдарын безендіруге тапсырды. Олардың суреттерінен басқа, сарайда әлі күнге дейін өнер коллекциясы бар, ол жалпы алғанда елдегі екінші ең жақсы деп саналады, оның ішінде Тицианның соңғы мифологиялық суреті - Марсиастың терісін шаюы бар. Жинақтың ең үлкен бөлігін 1673 жылы Кельндегі епископ Карел сатып алған. Сарайда сондай-ақ керемет музыкалық мұрағат пен 33000 томдық кітапхана бар.
The town was owned by the bishops from the 13th century. During the Hussite wars they lost control, and regained it only in the 1470s. This prompted the replacement of the castle with a more comfortable residence by bishop Stanislav I Thurzo in 1500. The building was in the late Gothic style, with a modicum of Renaissance detail. During the Thirty Years' War, the castle was sacked by the Swedish army (1643). It was not until 1664 that a bishop from the powerful Lichtenstein Kastelkorn family charged architect Filiberto Lucchese with renovating the palace in a Baroque style. The chief monument of Lucchese's work in Kroměříž is the Pleasure Garden in front of the castle. Upon Lucchese's death in 1666, Giovanni Pietro Tencalla completed his work on the formal garden and had the palace rebuilt in a style reminiscent of the Turinese school to which he belonged. After the castle was gutted by a major fire in March 1752, Bishop Hamilton commissioned two leading imperial artists, Franz Anton Maulbertsch and Josef Stern to decorate the halls of the palace with their works. In addition to their paintings, the palace still houses an art collection, generally considered the second finest in the country, which includes Titian's last mythological painting, The Flaying of Marsyas. The largest part of the collection was acquired by Bishop Karel in Cologne in 1673. The palace also contains an outstanding musical archive and a library of 33,000 volumes.
Ландшафттық сәулет және сәулет
Қамал мен оның аумағы 1998 жылы Дүниежүзілік мұра тізіміне ұсынылды. Номинациялық құжаттамада түсіндірілгендей, "сарай - бұл Еуропада кеңінен сақталған аристократиялық немесе әміршілік резиденцияның жақсы, бірақ ерекше үлгісі емес. Ал "Көңіл көтеру бақшасы" - барокколық сарайдың өте сирек кездесетін және негізінен сақталған үлгісі". Богемия мен Моравияның барокколық пейзаждары мен сарайларына итальян бароккосының әсері қатты әсер етті, бірақ осы ләззат бағының орналасуында француз формальды барокко стилі әсері де көрінеді. Сайттың дизайны мен орындалуына екі итальяндық сәулетші жауапты болды: Филиберто Лучезе (1607 1666) және оның өлімінен кейін Джованни Пьетро Тенкала (1629 1702). Барокколық ләззат немесе құмарлық бақшасы сарайдан алыста орналасқан, оны бүгін әуе суреттерінен көруге болады. Георг Маттей Вишердің 1691 жылы жасаған ою-өрнектерінде жартысы сәндік партерге, ал екінші жартысы оңтүстікке қарай жеміс бақтары мен өнімді сәндік элементтерден тұратын толықтай жабық бақ бейнеленген. Саябақ жанында ресми барокколық партерлерден басқа, 1997 жылы су тасқыны кезінде зақымдалған, XIX ғасырдағы ағылшын бақшасы бар.
The castle and its grounds were nominated for the World Heritage List in 1998. As the nomination dossier explains, "the castle is a good but not outstanding example of a type of aristocratic or princely residence that has survived widely in Europe. The Pleasure Garden, by contrast, is a very rare and largely intact example of a Baroque garden". The Baroque landscapes and palaces of Bohemia and Moravia were heavily influenced by the Italian Baroque, although in the layout of this Pleasure Garden on a largely flat site, the influence of the French Formal Baroque style is also visible. Two Italian architects were responsible for the design and execution of the site: Filiberto Luchese (1607–1666) and after his death Giovanni Pietro Tencalla (1629–1702). The Baroque Pleasure or Lust Garden is located at a distance from the Palace, as can be seen today from aerial photography. The engravings, completed in 1691 by Georg Matthaeus Vischer, show a fully enclosed garden divided into half ornamental parterre and the other half to the south composed of orchards and productive ornamental features. Apart from the formal Baroque parterres there is also a less formal 19th century English garden close to the palace, which sustained damage during floods in 1997.