Кіріспе

Француз гравюрашы және суретшісі Клод Мелан (1598 жылы 23 мамыр - 1688 жылы 9 қыркүйек) - француз суретшісі, гравюрашы және суретшісі.

Ерте өмір және тәрбие

Мелан Аббивилл қаласында кеден қызметкерінің ұлы болып дүниеге келген. Оның алғашқы белгілі басылымы (Préaud no. 288), ол 1619 жылы Парижге келгенін көрсетеді. Оның алғашқы ұстаздары анықталмаған, бірақ оның алғашқы оюлары Леонард Гольтье ықпалын көрсетті деп есептеледі.

Рим

1624 жылы Мелан Римге барып, сол жылы қайтыс болған Франческо Вилламенамен қысқа уақытқа гравюра зерттеді. Содан кейін ол 1614 жылдан бері Римде болған Симон Вуэден сабақ алды. Воует Меланды сурет салуға талпындырды, оны гравюра мен сурет салу үшін де маңызды деп санайды. Мелан Вуаның кейбір туындыларын ойып, сондай-ақ өмірден шағын портреттер тарта бастады. Оның портреттік суреттерінің көбі ешқашан ойып жазылмаған. Ол өзінің қарапайым және табиғи стилін дамытты, бұл оның кейінгі мансабының ерекшелігі болды. Римдегі көптеген гравюралары репродуктивті жұмыстар болды, соның ішінде, мысалы, Пьетро да Кортона мен Джанлоренцо Бернинидің дизайндары. Өзінің жобаларынан кейінгі бірнеше адам - бұл Сент-Франциск де-Пол (Préaud no. 77) және "Тәубе еткен Магдалина" (Préaud no. 113) қараңыз. Меланның Римде жазған пластиналары әдеттегідей жасалған.

Париждегі соңғы жылдары

1637 жылы Николас Клод Фабри де Пейрескпен бірге Экс-ан-Прованс қаласында болғаннан кейін Парижге оралды. Ол өзінің ерекше техникасын қабылдады. Джозеф Струтт жазды: Ол осы әдіспен жасаған әсері жұмсақ және анық. Бір-бір фигуралар мен кішкентай тақырыптарда ол өте сәтті болды; бірақ үлкен тақырыптарда, көлеңке тереңдігі қажет болған жерде, ол сәтсіз болды. Әсіресе, оның "Христос бет" (1649; Préaud no. 21), сондай-ақ, Судариум Святой Вероники (қараңыз Вериниканың пердесі), Исаның мұрнының ұшынан басталатын бір спиральді сызықтан құрылған. Париждегі соңғы кезеңінде Мелан негізінен өз жұмысына гравировка жасаған. Ол өмірден сурет тартып, суреттерді кескен суретші ретінде көп сұранысқа ие болды. Оның қол астындағылардың арасында Бурбон патшасының отбасы мүшелері де болды. Оның суреттері "арналған суреттерінен гөрі әртүрлі стиль мен орындауды көрсетеді". Екі мысал, олардың суреті (Nationalmuseum, Стокгольм) және гравюрасы бар, Мари Луиза де Гонзаг Неверстің портреттері (Préaud no. 167) және Анри де Савой, герцог де Немоур (Préaud no. 182) деген тарауда қарастырылған. Сондай-ақ, геометриялық кескіндері мен поздары бар үлкен діни туындылар жасаған. Барбара Брежон де Лаверньедің "Өнер сөздігі" атты еңбегінде жазылғандай, Меланның бір сызықты қолдануы "абстрактілік әсер" береді және "оған сәйкес, ол гравёр ретінде 17-ғасырдың ортасында Парижде Николя Пуссен, Жак Стелла және басқалар дамытқан классикалық идеалды сезінді". Меланның репродуктивті оюларының арасында Поуссиннің (1640; Préaud no. 294) және Стелла (1641; Преод No. 296) деген сөздермен ауыстырылды. Анатоль де Монтейглон Меланның 400 гравюрасын каталогтады, ал 100-ге жуық сурет белгілі. Соңғылары көбінесе Стокгольм ұлттық мұражайында (Карл Густав Тессиннің жинағы арқылы) және Санкт-Петербургтегі Эрмитажда (Кобензл жинағы арқылы) орналасқан. Меланның жоғалған суреттерінің бірнешеуі оның гравюраларынан белгілі, соның ішінде Самсон мен Далила (Préaud no. 5) және Қаңыратқыш Жақия шөл далада (Préaud no. 84) қарастырды. 1970 жылдары бастап оған тағы бірнеше сурет жатқызылды, бірақ олар жалпы қабылданған жоқ. Ол Парижде қайтыс болды.