Кіріспе
Француз гравюрашы және суретшісі Клод Мелан (1598 жылы 23 мамыр - 1688 жылы 9 қыркүйек) - француз суретшісі, гравюрашы және суретшісі.
Claude Mellan (23 May 1598 – 9 September 1688) was a French draughtsman, engraver, and painter.
Ерте өмір және тәрбие
Мелан Аббивилл қаласында кеден қызметкерінің ұлы болып дүниеге келген. Оның алғашқы белгілі басылымы (Préaud no. 288), ол 1619 жылы Парижге келгенін көрсетеді. Оның алғашқы ұстаздары анықталмаған, бірақ оның алғашқы оюлары Леонард Гольтье ықпалын көрсетті деп есептеледі.
Рим
1624 жылы Мелан Римге барып, сол жылы қайтыс болған Франческо Вилламенамен қысқа уақытқа гравюра зерттеді. Содан кейін ол 1614 жылдан бері Римде болған Симон Вуэден сабақ алды. Воует Меланды сурет салуға талпындырды, оны гравюра мен сурет салу үшін де маңызды деп санайды. Мелан Вуаның кейбір туындыларын ойып, сондай-ақ өмірден шағын портреттер тарта бастады. Оның портреттік суреттерінің көбі ешқашан ойып жазылмаған. Ол өзінің қарапайым және табиғи стилін дамытты, бұл оның кейінгі мансабының ерекшелігі болды. Римдегі көптеген гравюралары репродуктивті жұмыстар болды, соның ішінде, мысалы, Пьетро да Кортона мен Джанлоренцо Бернинидің дизайндары. Өзінің жобаларынан кейінгі бірнеше адам - бұл Сент-Франциск де-Пол (Préaud no. 77) және "Тәубе еткен Магдалина" (Préaud no. 113) қараңыз. Меланның Римде жазған пластиналары әдеттегідей жасалған.
Париждегі соңғы жылдары
1637 жылы Николас Клод Фабри де Пейрескпен бірге Экс-ан-Прованс қаласында болғаннан кейін Парижге оралды. Ол өзінің ерекше техникасын қабылдады. Джозеф Струтт жазды: Ол осы әдіспен жасаған әсері жұмсақ және анық. Бір-бір фигуралар мен кішкентай тақырыптарда ол өте сәтті болды; бірақ үлкен тақырыптарда, көлеңке тереңдігі қажет болған жерде, ол сәтсіз болды. Әсіресе, оның "Христос бет" (1649; Préaud no. 21), сондай-ақ, Судариум Святой Вероники (қараңыз Вериниканың пердесі), Исаның мұрнының ұшынан басталатын бір спиральді сызықтан құрылған. Париждегі соңғы кезеңінде Мелан негізінен өз жұмысына гравировка жасаған. Ол өмірден сурет тартып, суреттерді кескен суретші ретінде көп сұранысқа ие болды. Оның қол астындағылардың арасында Бурбон патшасының отбасы мүшелері де болды. Оның суреттері "арналған суреттерінен гөрі әртүрлі стиль мен орындауды көрсетеді". Екі мысал, олардың суреті (Nationalmuseum, Стокгольм) және гравюрасы бар, Мари Луиза де Гонзаг Неверстің портреттері (Préaud no. 167) және Анри де Савой, герцог де Немоур (Préaud no. 182) деген тарауда қарастырылған. Сондай-ақ, геометриялық кескіндері мен поздары бар үлкен діни туындылар жасаған. Барбара Брежон де Лаверньедің "Өнер сөздігі" атты еңбегінде жазылғандай, Меланның бір сызықты қолдануы "абстрактілік әсер" береді және "оған сәйкес, ол гравёр ретінде 17-ғасырдың ортасында Парижде Николя Пуссен, Жак Стелла және басқалар дамытқан классикалық идеалды сезінді". Меланның репродуктивті оюларының арасында Поуссиннің (1640; Préaud no. 294) және Стелла (1641; Преод No. 296) деген сөздермен ауыстырылды. Анатоль де Монтейглон Меланның 400 гравюрасын каталогтады, ал 100-ге жуық сурет белгілі. Соңғылары көбінесе Стокгольм ұлттық мұражайында (Карл Густав Тессиннің жинағы арқылы) және Санкт-Петербургтегі Эрмитажда (Кобензл жинағы арқылы) орналасқан. Меланның жоғалған суреттерінің бірнешеуі оның гравюраларынан белгілі, соның ішінде Самсон мен Далила (Préaud no. 5) және Қаңыратқыш Жақия шөл далада (Préaud no. 84) қарастырды. 1970 жылдары бастап оған тағы бірнеше сурет жатқызылды, бірақ олар жалпы қабылданған жоқ. Ол Парижде қайтыс болды.
The effect, which he produced by this method of engraving, is soft and clear. In single figures, and small subjects, he succeeded very happily; but in large subjects, where great depth of shadow was required, he has failed
Particularly notable is his engraving The Face of Christ (1649; Préaud no. 21), also called the Sudarium of Saint Veronica (see Veil of Veronica), created from a single spiralling line that starts at the tip of Jesus's nose. During this later period in Paris, Mellan mostly engraved his own work. He was much sought after as a portrait artist, drawing from life and engraving the portraits. Among his subjects were members of the royal family of Bourbon. His drawings "reveal more variety of style and execution than he showed in the engravings." Two examples, for which both a drawing (Nationalmuseum, Stockholm) and an engraving exist, are portraits of Marie Louise de Gonzague Nevers (Préaud no. 167) and Henri de Savoie, Duc de Nemours (Préaud no. 182). He also created large religious works with geometric layouts and poses. According to Barbara Brejon de Lavergnée, writing in The Dictionary of Art, Mellan's use of the single line gives "an abstract effect" and, "as an engraver he proved sensitive to the classical ideal developed by Nicolas Poussin, Jacques Stella and others in Paris in the middle of the 17th century." Among Mellan's reproductive engravings are two frontispieces for religious works after designs by Poussin (1640; Préaud no. 294) and Stella (1641; Préaud no. 296). Anatole de Montaiglon catalogued 400 engravings by Mellan, and about 100 drawings are known. The latter are mostly in the Stockholm Nationalmuseum (via the collection of Carl Gustav Tessin) and the Hermitage, Saint Petersburg (via the Cobenzl collection). Several of Mellan's lost paintings are known from his engravings of them, including Samson and Delilah (Préaud no. 5) and Saint John the Baptist in the Desert (Préaud no. 84). A few other paintings were attributed to him, beginning in the 1970s, but these have not been generally accepted. He died in Paris.